แอบมีความสุข : เธอคือสิ่งที่ไร้สาระในโลกนี้

อากาศฤดูใบไม้ร่วงในเมืองอู่ฮั่นค่อนข้างหนาวเย็น

“ฉันตั้งครรภ์ได้แปดสัปดาห์แล้ว และลูกเป็นของคุณลู่”

“คุณนายลู่ คุณนายลู่รักฉัน” “คุณลู่ไม่ได้รักคุณ คุณมีแค่ตำแหน่งคุณนายลู่เท่านั้น“

“คุณแต่งงานกับคุณลู่มาสามปีแล้ว แต่ไม่มีลูกเลย คุณมีหน้าตาแบบไหนถึงได้มาดำรงตำแหน่งคุณนายลู่？”

-

ผู้หญิงคนหนึ่งสวมชุดหลวมๆ และรองเท้าส้นแบน แต่งหน้าอย่างวิจิตรบรรจงและสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมระดับไฮเอนด์ทั้งตัว พร้อมด้วยพี่เลี้ยงเด็ก 2 คนและบอดี้การ์ด 3 คน มองลงมาที่ซูเซียนด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง

ซูเซียนนั่งเงียบๆ บนโซฟา มองไปที่ผู้หญิงตรงหน้าเธอ จากนั้นเธอก็ถอนหายใจเงียบๆ

เมื่อเธอมองขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาของซูเซียนก็สงบลง และน้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนลงมาก

ฉันขอทราบชื่อคุณได้ไหม？ ซูเซียนถามด้วยรอยยิ้ม

หลี่ลู่ตกตะลึง： “...“

พวกเขาคงไม่คาดหวังว่าจะมีคนที่อยู่ในเจียงเฉิงที่ไม่รู้จักพวกเขา เธอคือเทพธิดาแห่งชาติ ดาราดังระดับแนวหน้าของวงการ และทุกคนต่างรู้จักใบหน้าของเธอ หลี่ลู่รู้สึกว่าซูเซียนทำมันโดยตั้งใจ

“หลี่หลู่”. น้ำเสียงของหลี่ลู่เริ่มขุ่นเคือง “คุณนายลู่ ใจเย็นๆ หน่อย เซ็นใบหย่าซะ อย่ามายุ่งกับคุณลู่อีก”

นางมองไปที่ซูเซียนและรู้สึกประหลาดใจเมื่อพบว่าผู้หญิงที่ดูอ่อนโยนคนนี้กลับมีแววเฉยเมยและขี้เกียจเมื่อมองดูซูเซียน ราวกับว่าเธอไม่ได้จริงจังกับคำขู่ของเธอเลยแม้แต่น้อย

หลี่ลู่เริ่มรู้สึกกระวนกระวายเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ เธอก็เห็นซูเซียนลุกขึ้นยืนและมองหลี่ลู่ด้วยรอยยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นกลับไม่ปรากฏบนดวงตาของเธอ

ซูเซียนเดินไปหาหลี่ลู่แล้วกล่าวว่า “คุณหนูหลี่ ในปีที่ผ่านมามีผู้หญิงไม่น้อยกว่าสามสิบคนที่บอกฉันว่าพวกเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกของหลี่เสี่ยว“

การแสดงออกของหลี่ลู่เปลี่ยนไป

“คุณไม่ใช่คนแรก และคุณจะไม่ใช่คนสุดท้าย” ซูเซียนยังคงยิ้มอยู่

หลี่ลู่รู้สึกเย็นวาบไปทั่วสันหลังเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของซูเซียน ซูเซียนวางมือลงบนท้องน้อยของหลี่ลู่อย่างใจเย็น แล้วหลี่ลู่ก็ถอยกลับไปโดยไม่รู้ตัว

“คุณกำลังทำอะไรอยู่！ อย่าแม้แต่จะคิดทำร้ายลูกฉัน อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ หลี่ลู่ปกป้องท้องของเธออย่างกังวล

“คุณแน่ใจเหรอว่าเด็กคนนี้เป็นของลู่เซียว？” ซูเซียนยิ้มอีกครั้ง

“แน่นอนว่ามันเป็นของประธานลู่” หลี่ลู่มั่นใจมาก

“ดี.“ ซูเซียนยิ้ม “งั้นคุณหนูหลี่ก็คงไม่รู้ว่าลู่เซียวทำหมันเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา” เนื่องจากคุณหลี่มั่นใจมากว่าเด็กคนนี้เป็นลูกของลู่เซียว ทำไมจึงไม่ให้กำเนิดเขาไปเลย？ “จังหวะเหมาะเจาะพอดีเลย ตระกูลลู่ก็อยากได้หลานชายเหมือนกัน ดังนั้นพวกเขาคงไม่รังเกียจคุณหลี่หรอก”

ถ้อยคำเหล่านี้ทำให้การแสดงออกของหลี่ลู่เปลี่ยนไป： “...“

“แต่คุณหลี่ คุณตระหนักถึงผลที่ตามมาหากเกิดอะไรผิดพลาดหรือไม่？” น้ำเสียงของซูเซียนเปลี่ยนเป็นเย็นชา

ความเฉื่อยชาของเขาก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง จ้องมองตรงไปที่หลี่ลู่ที่ตัวสั่นเล็กน้อย

“สิ่งที่ลู่เซียวเกลียดที่สุดคือการทรยศ และยิ่งไปกว่านั้นคือการที่เขาได้เป็นพ่อโดยไม่รู้ตัวอีกด้วยใช่ไหม？“ ซูเซียนหยุดอยู่ตรงหน้าหลี่ลู่แล้ว และเธอไม่ได้พูดอะไรอีก

หลี่ลู่ ไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแอเหมือนตอนที่เธอมาถึงอีกต่อไป เธอหันหลังแล้วจากไปอย่างรวดเร็ว

ซู่เซียนกำลังเตือนตัวเองว่าลู่เซียวไม่จำเป็นต้องปรากฏตัวด้วยซ้ำ ซู่เซียนสามารถทำให้เธอหายไปจากเจียงเฉิงได้อย่างสมบูรณ์

-

ซูเซียนมองหลี่ลู่จากไป แล้วถอนหายใจเงียบๆ นางลู่ เธอเป็นเครื่องมือที่เก่งมาก

ซูเซียนเปลี่ยนจากความหวาดกลัวผู้หญิงที่มาสร้างปัญหามาเป็นสามารถจัดการกับผู้หญิงคนหนึ่งได้ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที ทันใดนั้น ซูเซียนก็ไม่รู้สึกถึงความสำเร็จใดๆ เลย

ดวงตาที่หลุบลงของเธอ ดูเหมือนกำลังครุ่นคิด แต่ไม่นาน ซูเซียนก็เหลือบมองไปที่ลู่เซียวที่มุมบันได

คนนี้เห็นและได้ยินทุกอย่าง แต่คนผู้นี้ก็เหมือนคนนอกที่เฝ้าดูปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น เหมือนกับว่าเรื่องแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาเป็นคนก่อขึ้นเอง

ซูเซียนเยาะเย้ยอย่างเงียบ ๆ ทันใดนั้น ซูเซียนก็รู้สึกถึงพลังอันแข็งแกร่งที่พุ่งออกมาจากเอวของเธอ ในไม่ช้า ซูเซียนก็ล้มลงไปในหีบที่แข็งแกร่ง

กลิ่นของชายวัยผู้ใหญ่ผสมกับกลิ่นยาสูบลอยมา และซูเซียนรู้โดยไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมองว่าเป็นลู่เซียว

“สามี—” ซูเซียนเรียกเบาๆ

ลู่เซียวฮัมเพลงเห็นด้วย： “วันนี้คุณไปเยี่ยมแม่มาหรือเปล่า？“

“แม่” คนนี้คือแม่ของซูเซียน สุขภาพของซูเหมยหลิงไม่ค่อยดีนักเมื่อเร็วๆ นี้ บางครั้งดีขึ้น บางครั้งแย่ลง และเธอต้องพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลรุ่ยจิน

ซู่เซียนพยักหน้า

เพียงชั่วพริบตา ลู่เซียวก็หันกลับมามองเธอ ขณะที่เขาถามคำถามนั้น ริมฝีปากบางของเขาก็แตะลงบนริมฝีปากของซูเซียน ซูเซียนไม่ขัดขืนและปล่อยให้เขาจูบเธอ

ขณะที่ลู่เซียวเคลื่อนไหว ซูเซียนก็โอบแขนรอบคอของเขาโดยไม่รู้ตัว เธอรู้สึกว่าตัวเองไม่มีกระดูกสันหลังเลย พวกเขาเป็นพวกที่พูดคำว่า “ไม่“ ด้วยปาก แต่การกระทำกลับบอกเล่าเรื่องราวที่แตกต่างออกไป

บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

“ซูเซียน ทำไมฉันถึงไม่รู้ว่าฉันทำหมันมา？” หลู่เซียวถามพร้อมกับกัดริมฝีปากของซู่เสียน

ซูเซียนส่งเสียงอย่างเก้ๆ กังๆ “เราต้องให้อะไรบางอย่างกับพวกเขาไม่ใช่เหรอ？”

ตลอดระยะเวลาสามปีของการแต่งงาน ซูเซียนไม่ต่างอะไรจากเครื่องมือของลู่เซียว เขาต้องทำให้ผู้อาวุโสของตระกูล Lu มีความสุขขณะเดียวกันก็ต้องจัดการกับผู้หญิงที่เกาะติด Lu Xiao ด้วย

ความสัมพันธ์ระหว่างคู่รักที่ดูเหมือนปลอมเหล่านี้ สามารถเข้ากันได้แค่ในเรื่องบนเตียงเท่านั้น ราวกับว่าพวกเขาถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน

“คุณมีปัญหากับฉันอยู่พักนี้เหรอ？” หลู่เซียวถามอีกครั้ง

ซูเซียนหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันไม่กล้า“

“คุณไม่ชอบที่จะจัดการกับผู้หญิงพวกนี้เหรอ？“ ลู่เซียวยังคงจูบเธออยู่

“ไม่หรอก มันจะไม่เสียเวลาไปสิบนาทีหรอก เพราะทุกคนก็ทำสิ่งเดียวกันหมด และไม่มีความท้าทายใดๆ เกิดขึ้น“ ซูเซียนตอบอย่างคลุมเครือ

หลู่เซียว： “...“

แล้วเขาก็หัวเราะด้วยความหงุดหงิด เขาขบซูเซียนอย่างรุนแรง

ซูเซียนถูกกัดและรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย เธอจึงพึมพำอย่างไม่ชัดเจนและไม่อยากพูดอะไร เธอรู้สึกไม่สบายใจกับผู้ชายคนนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “คุณมีผู้หญิงอยู่ข้างนอกมากมาย ทำไมคุณยังมารบกวนฉันอีกเมื่อคุณกลับมา？”

อิจฉา？ หลู่เซียวมองไปที่ซู่เสียน

ซู่เซียน： “...“

อิจฉาเหรอ？ คนอิจฉาก็คือคนทั้งครอบครัวคุณนั่นแหละ！

ซูเซียนรู้สึกเบื่อและหยุดพูดเช่นเดียวกับลู่เซียว

บรรยากาศในห้องนอนใหญ่เปลี่ยนไป คลุมเครือแต่ก็มีความหลงใหล เมืองอู่ฮั่นในช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงยังคงเต็มไปด้วยความแห้งแล้งและร้อนอบอ้าว

มันคงอยู่เป็นเวลานาน

-

หลังจากนั้น ลู่เซียวปล่อยซูเซียนและเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

“สามี.“ ซูเซียนเรียกหาลู่เซียวอย่างกะทันหัน

ลู่เซียวหยุดและรอให้ซูเซียนพูดจบ ซูเซียนกัดริมฝีปากของเธอ มองลงไปราวกับว่ากำลังคิดลึกๆ และลู่เซียวก็ไม่ได้กระตุ้นเธอ

จนกระทั่งซูเซียนพูดขึ้นว่า “เราหย่ากันเถอะ”

ชายผู้สงบนิ่งกลับขมวดคิ้วขึ้นมาทันที เมื่อเขามองไปที่ซูเซียนอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง： “ซูเซียน คุณพูดอะไรนะ？“

“ลู่เซียว เรามาหย่ากันเถอะ” ซูเซียนถูกเรียกด้วยชื่อเต็มของเธอ

ลู่เซียวไม่พูดอะไร เขาหันหลังแล้วเดินไปหาซูเซียน คนๆ นี้เกิดมาพร้อมกับรัศมีที่น่าเกรงขาม และเมื่อพวกเขาก้าวเข้ามาหาคุณทีละก้าว มันแทบจะทำให้หายใจไม่ออกเลย

แต่การแสดงออกของซูเซียนไม่เปลี่ยนแปลงเลย

เมื่อร่างสูงของลู่เซียวหยุดอยู่ตรงหน้าซูเซียน ซูเซียนจึงพูดอย่างใจเย็นว่า “เธอยังไม่กลับมาอีกเหรอ？“ ฉันเห็นข่าวแล้ว.