เจ้าหัวใจนายปิศาจ

ลายไทย หรือพี่ปาปูน เป็นลูกชายคนโตของพี่หิน ลายศิลา และหนูขิง สุกฤตา บริบูรณ์รักษ์ เจ้าของบริษัท Thailand Research and Poll Co., Ltd.

ปัจจุบันนี้คุณพ่อมอบหมายและยกตำแหน่งผู้บริหารให้กับเขา และมีน้องชายคือ ลายไม้ หรือ ไปร์ท ซึ่งเป็นผู้ช่วยของพี่ชายในการช่วยบริหารงานต่าง ๆ ในบริษัทให้ก้าวหน้าต่อไป

“อเมริกาโน่แก้วหนึ่งครับ” ลายไทยส่งเสียงสั่งกาแฟที่เคาน์เตอร์ของร้านสะดวกซื้อที่อยู่ใต้ตึกในที่ทำงานของเขา

“ยายพาย คนที่แกบอกว่าเขาหล่อ เขามาแล้วนะ นั่นไง” เสียงของดาด้าหรือมธุรดาเพื่อนของปวีนุชกรี๊ดกร๊าดเบา ๆ พอให้ได้ยินกันสองคน

พายตื่นเต้น มือไม้พานสั่นไปหมด ยกมือขึ้นขยับแว่นสายตาที่เธอสวมใส่ สายตาของเธอจดจ้องไปที่เขา แล้วขยับก้าวขายาว ๆ ไปยืนตรงหน้า แล้วรีบทำตามออร์เดอร์ที่เขาสั่ง เธอเหลือบมองใบหน้าของเขาอยู่ตลอดเวลาที่ยืนชงกาแฟอยู่

‘หล่อ วัวล้ม ควายล้ม อะไรแบบนี้ จะบ้าตาย’ เธอเพ้ออยู่ในใจ เขาหน้าตาน่ามองไปหมด ใจเธอเต้นระรัวทุกครั้งที่เห็นใบหน้าของเขา

ผู้ชายอะไรมีใบหน้าที่หมดจด สะอาดสะอ้าน สายตาที่มีแววอ่อนโยนช่างน่าอิงแอบ เขาดูอบอุ่นที่สุด

ลายไทยหยิบเอาลูกอมรสต่าง ๆ ที่อยู่ตรงหน้าขึ้นมาอ่าน ก่อนจะหยิบหมากฝรั่งขึ้นมาสองแผงวางไว้ เธอวางแก้วกาแฟไว้บนเคาน์เตอร์ตรงหน้าเขา

‘โอ๊ย...แล้วผู้ชายบ้าอะไรใส่เสื้อสีชมพู โอ้...น่ารักที่สุด หัวใจของพายจะละลาย อยากได้เป็นพ่อของลูกจัง’ เธอคิดอยู่ในใจ ใบหน้าที่มองสบตากับเขา เธอยิ้มกว้าง ยิ้มที่คิดว่าสวยที่สุดตั้งแต่เกิดมา เหมือนอยากให้เขาประทับใจให้ได้

กริ๊ง... มือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มรีบหยิบออกมาแล้วกดรับสาย

“นายจะเอาอะไรเหรอ” ลายไทยถามคนปลายสายไป

(“พี่เอากาแฟใส่นมผสมรักครับ”) เสียงลายไม้ดังมาจากปลายสาย

“อื้อ...อย่างเดียวนะ”

“ครับ” เขาวางสาย แล้วสั่งกาแฟอีกแก้ว

พายดีใจจนยิ้มแก้มป่องที่จะได้อยู่กับเขานานขึ้น แค่นี้ก็ดีใจมาก ๆ แล้ว

“เอาลาเต้แก้วหนึ่งขอน้ำตาลเพิ่มเป็นสองชอตนะครับ” เขาบอกเพิ่ม

“ค่ะ ซื้อให้เพื่อนหรือคะ” เธอชวนคุย

เขาไม่ตอบแค่พยักหน้าและยิ้มให้ แค่นี้หัวใจดวงน้อย ๆ ของเธอก็เป็นสุขแล้ว

‘พี่เขามีแฟนแล้วหรือยังนะ’ เธอถามเขาในใจ แต่ก็ยกหน้าไปยิ้มให้กับเขาตลอดเวลา

เธอส่งแก้วกาแฟแก้วใหม่ให้อย่างอ้อยอิ่ง ไม่อยากจากลา เขายกมือขึ้นมารับ แค่ปลายนิ้วแตะสัมผัสกัน เธอก็ขนลุกชันไปทั้งตัว พายชักมือกลับทำท่าเขินอาย เหมือนกับเขาจับมือสาวน้อยอย่างไรอย่างนั้น

“จ่ายเงินที่แคชเชียร์ได้เลยค่ะ” น้ำเสียงของเธอสั่นนิด ๆ พายเหมือนคนบ้าไปแล้ว เธอพ่นลมหายใจออกมาทันทีที่เขาหมุนตัวหันหลังให้

‘จะจีบ ยังไงดี พี่ขา พี่หล่อที่สุดเลยค่ะ’ เธอพูดกับตัวเองในใจ ยกสองมือของตัวเองขึ้นมาประสานอยู่ที่หน้าอก ยืนมองตามแผ่นหลังของชายคนนั้นไป พร้อมกับคิดสิ่งที่คาดหวังเอาไว้ในใจเท่านั้น

ดาด้ากระดี๊กระด๊าเดินกระแซะหัวไหล่เข้ามาถามใกล้ ๆ

“แกได้ถามชื่อพี่สุดหล่อไหม”

“ยัง...” พายทำปากแบน ๆ แทบชนกับจมูก

“หื้อ...อะไรกัน กล้า ๆ หน่อยสิยะ เฮ้อ...แล้วชาตินี้แกจะมีโอกาสได้ทำความรู้จักกับเขาเหรอ แต่จะว่าไป มันก็เกินฝันนะยายพาย ส่องกระจกมองตัวเองบ้างหรือเปล่า ฮา... ตักน้ำใส่กะโหลกชะโงกดูเงา” เพื่อนสาวหัวเราะชอบอกชอบใจ ว่าพายแรง ๆ แต่เธอก็รู้ว่าดาด้าพูดเล่น เพื่อนสาวเดินไปทักทายลูกค้าที่เข้ามาใหม่

“ชิ...” ปวีนุชทำเสียงตามหลังเพื่อน

‘ฉันก็รู้อยู่แล้ว จะมาย้ำให้ขวัญเสียทำไมเนี่ย ยายด้า ชิ...’ พายทำปากแบนยิ่งกว่าเดิม เธอเดินหน้าเง้าไปรับของจากมือของเพื่อนที่ส่งให้เธอช่วยเอาเข้าตู้ไมโครเวฟอุ่นให้ลูกค้าคนอื่น

‘คอยดูนะ ฉันจะต้องทำให้สำเร็จ จะต้องสืบให้รู้ว่าเขาเป็นใคร ชื่ออะไร ทำงานที่ไหน เพราะเขาคือพ่อของลูกของฉัน อึ๋ย...’ คิดไปนึกไปด้วยความสุขที่ได้เพ้อฝัน อะไรทำให้เธอมั่นใจขนาดนั้นคุณปวีนุช

‘ความสุขที่ได้ฝันใช่ไหมพาย’

ในห้องทำงานของลายไทย

“เรือลำใหม่ของปืนมาถึงแล้วนะพี่ ไอ้ปืนมันโทรมานัดแล้ว อีกสองอาทิตย์ มันจะพาพวกเราไปล่องเรือกัน เพราะจะเป็นการเปิดใช้เรือครั้งแรกครับ ผมบอก ปืนแล้วว่า ขอให้เราสองคนเคลียร์งานเซตนี้ให้เสร็จก่อน” ลายไม้เอ่ยปากบอกพี่ชายทันทีที่เห็นหน้า

“พี่ไม่ไปได้ไหมนะ พ่อกับแม่รู้เขามีหวังแหกอกแกกับพี่แน่ ๆ ไปตั้งสองอาทิตย์”

“โธ่พี่ปูน ผมจัดการให้เรียบร้อยแล้ว เนี่ยงานส่งออกให้หมด เคลียร์เกลี้ยง แล้วงานล็อตใหม่ก็ส่งให้แต่ละแผนกเรียบร้อย แล้วเราค่อยกลับมาเคลียร์หลังจากนี้อีกสองอาทิตย์ น่า นะ ไปเหอะ นาน ๆ ที อีกอย่าง...”

“อะไร” ลายไทยสวนคำถามขึ้นมาทันที

“ถือโอกาสฮันนีมูนสิพี่ พี่โบกี้ต้องดีใจแน่ ๆ”

“ยังไม่ได้แต่งเนี่ยนะ”

“โธ่ พี่ปูนครับ เรือลำใหญ่มาก ไปทดลองใช้งานกันหน่อย โอกาสดี ๆ หายาก ที่แน่ ๆ ผมโทรไปบอกพี่โบกี้แล้ว พี่โบกี้เธอก็โอเคเซย์เยส” ไปร์ทเอ่ยถึงคู่หมั้นของลายไทย เขาจัดการไม่ให้พี่ชายมีโอกาสปฏิเสธ