หนิงเซียงกลับมาแล้ว
นั่นคือผู้หญิงในอุดมคติของลู่เซียว และเธอ ซูเซียน ก็ไม่ต่างอะไรจากเครื่องมือของลู่เซียว เขาเป็นเพียงเครื่องมือสำหรับยั่วโมโหหนิงเซียง ทุกสิ่งที่ Lu Xiao ทำคือการบังคับให้ Ning Xiang กลับมา
ตอนนี้เธอได้กลับมาแล้ว เธอไม่ควรลงจากตำแหน่งเป็นเพียงเครื่องมือหรือ？ เหตุใดจึงเปิดโอกาสให้ตนเองอับอาย？
ซูเซียนก้มหัวลงและยิ้มจางๆ พร้อมด้วยถ้อยคำประชดประชันเล็กน้อย แต่ความรู้สึกนี้ทำให้ซูเซียนรู้สึกหดหู่เล็กน้อยทันที ฉันอธิบายไม่ได้ว่าทำไมฉันถึงรู้สึกปวดตื้อๆ อยู่ตอนนี้ ทั้งๆ ที่ฉันไม่ควรรู้สึกอะไรเลย
ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขาเพียงจ้องมอง ซูเซียนรู้สึกหนาวเย็นแล่นไปตามกระดูกสันหลังจากการถูกจ้องมอง
คุณต้องการอะไร？ ลู่เซียวพูดอย่างใจเย็นและปราศจากอารมณ์ใดๆ หลังจากเวลาผ่านไปนาน
เหมือนกับว่าพวกเขาไม่ได้คุยกันเรื่องการหย่าร้าง แต่แค่พูดถึงสภาพอากาศวันนี้เท่านั้น แต่ซูเซียนรู้ว่าลู่เซียวไม่ได้คัดค้านการหย่าร้าง
เธอยิ้มอย่างสดใส ราวกับว่าการหย่าร้างจะทำให้ซูเซียนโล่งใจ
“เอาค่ารักษาพยาบาลของแม่ฉันไปด้วย” ซูเซียนขอร้องอย่างไม่สมเหตุสมผลเกินไป
พวกเขาแต่งงานกันแล้ว เพียงเพราะ Lu Xiao ต้องการเครื่องมือ และ Su Xian ต้องการเงิน
ลู่เซียวฟังคำพูดของซูเซียนด้วยแววตาที่มีความหมาย
หากจะให้ยุติธรรม ซูเซียนได้เล่นบทบาทของนางลู่ได้ดีมากในช่วงสามปีที่ผ่านมา ตระกูล Lu ไม่เคยเรียกร้องอะไรมากเกินไป และพวกเขาก็ชอบ Su Xian มาก ในส่วนของ Lu Xiao นั้น Su Xian ไม่เคยข้ามเส้นเลย
การกล่าวว่าซู่เซียนเป็นเครื่องมือของลู่เซียนนั้นเป็นการใช้คำที่ไม่ถูกต้อง ลู่เซียนก็เป็นเครื่องมือเช่นกัน
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ลู่เซียวก็สงบลงชั่วขณะ： “ตอนนี้ฉันจะโอนวิลล่านี้ให้กับคุณ คุณสามารถพักที่นี่ได้“ ฉันจะย้ายออกไป และฉันจะให้เช็คห้าสิบล้านบาทแก่คุณ เพื่อจ่ายค่ารักษาพยาบาลทั้งหมดของแม่คุณ เขาพูดจาอย่างใจกว้าง
“ขอบคุณนะที่รัก“ ซูเซียนยิ้มให้ลู่เซียวด้วยดวงตาที่ย่นเป็นเสี้ยว
คำว่า “สามี“ ทำให้ลู่เซียวสงบลงทันที แต่ไม่นาน เอกสารที่ซูเซียนส่งมอบให้ก็ทำให้ใบหน้าของลู่เซียวเศร้าลงทันที
นั่นคือข้อตกลงการหย่าร้าง
“ผมเซ็นเอกสารเรียบร้อยแล้ว เขาบอกว่าผมจะไปแบบไม่มีอะไรติดตัว ถ้ามั่นใจว่าไม่มีปัญหาอะไร ก็ให้ทนายความจัดการได้เลย” ซู่เซียนวางข้อตกลงไว้ในมือของลู่เซียวอย่างจริงจัง
ลู่เซียวรับมันมาและพลิกดูอย่างไม่ใส่ใจ ข้อตกลงนี้ร่างขึ้นโดยซูเซียน อย่างไรก็ตามเงื่อนไขทั้งหมดเป็นไปในทางที่เอื้อต่อลู่เซียว แม้กระทั่งหลังจากการหย่าร้าง ซูเซียนก็ยืนยันชัดเจนว่าเธอจะไม่ยอมรับสถานะของเธอในฐานะนางลู่ต่อสาธารณะ
เช่นเดียวกับที่ซูเซียนไม่ผูกพันกับตัวตนของนางลู่ มันเหมือนกับคนงานลาออกแล้วยื่นจดหมายลาออกให้เจ้านายอย่างเปิดเผย
ความรู้สึกพอใจก็ถูกความหงุดหงิดขัดขวางอีกครั้ง
“ดี.“ ลู่เซียวพยักหน้าเห็นด้วยโดยไม่พูดอะไรสักคำ
ถึงเวลาที่จะต้องหย่าร้างกันแล้ว อย่างไรก็ตาม ลู่เซียวควรเป็นผู้เสนอหย่า ไม่ใช่ซูเซียน
ดังนั้นในช่วงเวลาต่อมา ลู่เซียวก็ได้กลับมาริเริ่มอีกครั้ง： “ฉันจะให้ทนายความซ่งติดต่อคุณ“
ซูเซียนฮัมเพลงด้วยความเห็นด้วย
“เพิ่มสิ่งที่ฉันพูดก่อนหน้านี้เข้าไปในข้อตกลงด้วย อีกอย่าง เรากำลังจะหย่ากัน และฉันไม่อยากให้ตระกูลลู่รู้เรื่องนี้ไปอีกสามเดือน“ ลู่เซียวพูดอย่างเฉียบคมและเด็ดขาด
ซูเซียนขมวดคิ้ว ฉันไม่เคยคาดคิดว่าฉันจะยังคงมีเรื่องยุ่งยากกับลู่เซียวหลังจากการหย่าร้าง อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงตระกูล Lu ที่ใจดีกับเธอมาก ซูเซียนจึงตอบตกลงในที่สุด
ลู่เซียวไม่ได้พูดอะไรอีกคำ จากนั้นลู่เซียวก็หันหลังกลับและเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ ได้ยินเสียงน้ำไหลและเสียงประตูห้องอาบน้ำกระแทกแรงๆ จากด้านใน
ซูเซียนยักไหล่พลางสงสัยว่าเธอไปทำอะไรให้ลู่เซียวขุ่นเคืองอีกแล้ว
หากคุณไม่สามารถหาทางออกอะไรได้ ก็อย่าคิดถึงมัน
คืนนั้น เช่นเดียวกับทุกๆ วันในช่วงสามปีที่ผ่านมา ลู่เซียวไม่เคยค้างคืนที่วิลล่าเลย ภายในวิลล่า เหลือเพียงซูเซียนเท่านั้น
วันรุ่งขึ้น ซูเซียนก็ย้ายออกจากวิลล่าแล้ว
ลู่เซียวไม่อยู่บ้านเพราะไปทริปธุรกิจ และเป็นแม่บ้านที่บอกเขาว่าซูเซียนย้ายออกไปแล้ว พวกเขาออกไปโดยสิ้นเชิงโดยเอาทุกสิ่งที่นำมาด้วยไปด้วย พวกเขาไม่ได้เอาอะไรติดตัวไปด้วยเลย
ดูเหมือนว่าเธอไม่มีความรักที่มีต่อลู่เซียวเลย และอยากจะจากไป
แม่บ้านพึมพำกับตัวเองเกี่ยวกับซูเซียน
ลู่เซียวลูบหน้าผากของเขา รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย จิตใจของฉันวุ่นวายอยู่กับชื่อ “ซูเซียน“
ในที่สุดลู่เซียวก็วางสายโทรศัพท์
-
หนึ่งเดือนต่อมาที่โรงพยาบาลประชาชนเจียงเฉิง
ซูเซียนก้มมองรายงานในมือ คำว่า “ยืนยันการตั้งครรภ์“ บนนั้นสะดุดตาจนเธอเวียนหัว เธอไม่เคยคาดคิดว่าตัวเองจะตั้งครรภ์
เด็กคนนี้เป็นของลู่เซียว
น่าแปลกที่ลู่เสี่ยวใช้วิธีคุมกำเนิดมาตลอดสามปีหลังแต่งงาน พวกเขารู้ดีว่าการแต่งงานเพื่อความสะดวกสบายแบบนี้ไม่เหมาะกับการมีลูกอีกคน เพราะจะยิ่งสร้างปัญหา ดังนั้นตลอดสามปีมานี้จึงไม่มีอุบัติเหตุเกิดขึ้น
แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้เกิดขึ้นทันทีหลังจากการหย่าร้าง คืนนั้น เมื่อลู่เซียวรู้ว่าหนิงเซียงหมั้นหมาย เขาก็สูญเสียการควบคุมตัวเอง
ซูเซียนไม่ระมัดระวัง
ตอนนี้ ซูเซียนเริ่มหงุดหงิดมากขึ้น โดยที่สายตาของเธอไม่ละจากคำว่า “ได้รับการยืนยันการตั้งครรภ์แล้ว“
หมอที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้าน： “หากคุณไม่ต้องการเด็กคนนี้ ให้มาจัดการกับมันโดยเร็วที่สุด เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาในอนาคต“
เสียงของหมอทำให้ซูเซียนกลับมามีสติอีกครั้ง สีหน้าของเธอยังคงสงบนิ่งพลางพูดเบาๆ ว่า “ฉันไม่ต้องการเด็กคนนี้ คุณหมอคะ การผ่าตัดจะทำได้เมื่อไหร่คะ“
เมื่อได้ยินคำตอบของซูเซียน หมอก็รีบมองไปที่แผ่นบันทึกในมือแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “อย่างน้อยก็อีกสัปดาห์หนึ่งจากนี้ ตารางงานเต็มแล้ว“ ทำไมพวกคุณวัยรุ่นถึงได้ไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เลย？ คุณไม่รู้จักวิธีคุมกำเนิดเลยเหรอ？
คุณหมอยังคงพูดไม่หยุด แต่ซูเซียนไม่พูดอะไร เธอเพียงพยักหน้าอย่างสุภาพ ไม่นานนัก เธอก็ลุกขึ้นยืนและเดินตามพยาบาลไปนัดทำแท้ง
จากนั้น ซูเซียนก็หยิบใบนัดหมายแล้วเดินออกจากโรงพยาบาลโดยไม่หันกลับมามอง เธอขอลาแค่ช่วงเช้าเท่านั้น บ่ายก็ยังต้องกลับไปทำงาน สุนัขทำงานไม่มีสิทธิ์ได้พักผ่อน
-
เมื่อพลบค่ำ ซูเซียนก็ลงจากรถโตโยต้าสีดำ ซึ่งขับโดยเพื่อนร่วมงานของเธอ
ซูเซียนยืนนิ่ง เธอมัดผมเป็นเปียหางปลาอย่างไม่ใส่ใจ และโบกมือให้กับผู้คนที่อยู่ในรถ
ฉันไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไร แต่ซูเซียนยิ้มอย่างสดใส จากนั้นเธอก็ยืดตัวขึ้น มองรถโตโยต้าสีดำขับออกไป ก่อนจะหันหลังกลับและเดินกลับอพาร์ตเมนต์ของเธอ
เมื่อเธอมาถึงทางเข้าอพาร์ตเมนต์ เธอก็เห็นร่างสูงคุ้นตาของลู่เซียวยืนพิงประตูอยู่ เขายังคงสวมกางเกงขายาวสีดำและเสื้อเชิ้ตสีขาว กระดุมเสื้อเชิ้ตติดแน่นที่ด้านบนอย่างสง่างามและเย็นชา ทำให้เขาดูเคร่งขรึมอย่างน่าเหลือเชื่อ
เขาถือบุหรี่ไว้ระหว่างนิ้วมือเรียวเล็ก ดูดบุหรี่เย็นๆ และถูกควันปกคลุม
แต่สิ่งนี้ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกหวาดกลัวที่ลู่เซียวแสดงออกลดน้อยลง โดยเฉพาะตอนนี้ที่เขาไม่ได้ใส่แว่นด้วยซ้ำ
ในความคิดของซูเซียน เมื่อลู่เซียวไม่สวมแว่น เขาก็ไม่อยากเป็นมนุษย์ด้วยซ้ำ
นี่เป็นปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณ ซูเซียนไม่ขยับเข้าไปใกล้อีก แต่ยังคงรักษาระยะห่างที่เหมาะสมจากลู่เซียว เธอไม่เข้าใจว่าทำไมลู่เซียวถึงมาหาเธออย่างกะทันหัน
