คุณแม่ผูกขาด

บทนำ

เข็มหอมลืมตาเพราะเสียงปลุกของชายหนุ่มอายุน้อยกว่าที่นอนแนบข้าง ก่อนจะหันไปสบตาแล้วยิ้มให้เช่นทุกเช้าที่ผ่านมา แล้วรอยยิ้มก็แปรเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจระคนสะเทิ้นอายอยู่ในทีกับคำที่เขากำลังบอก

“พี่เข็มครับ ผมจะแต่งงาน”

“อะไรกัน ฉันตั้งตัวไม่ทันนะ ฉันยังไม่เคยบอกทางบ้านเลยว่าอยู่กินกับนาย ไม่ต้องรีบร้อนหรอก นายเพิ่งเรียนจบยังไม่มีงานทำนะ แต่นายบอกว่าจะไปเรียนต่อเมืองนอกนี่นา อ๋อ รู้แล้ว นายกลัวว่าถ้าเราห่างกันฉันอาจเปลี่ยนไปใช่มั้ยละ” เข็มหอมหัวเราะรู้สึกเป็นคนสำคัญขึ้นมาทันทีก่อนโน้มคออีกฝ่ายมาใกล้แล้วจูบดูดดื่ม

“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะหนีไปไหนนะ ฉันรักนายคนเดียวนายแขก จะรอนายเรียนจบกลับมาก่อนค่อยแต่งงานกันก็ได้”

“คือ ผมจะแต่งงานกับคนอื่น”

เข็มหอมสำลักน้ำลายตนเอง หล่อนตกใจ ตาค้าง แล้วทุบเขาดังป้าบ พลางหัวเราะกลบเกลื่อน

“พูดเล่นใช่ไหม”

“ผมพูดจริง ผมคิดว่าพี่ผิงท้องกับผม เราต้องรีบแต่งงานก่อนบินไปเรียนต่อด้วยกัน”

“อ้าว! แล้วกูละ”

เข็มหอมพูดได้แค่นั้นเองก่อนจะลุกเดินตัวเปล่าไปเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำฝักบัวรดหัวแรงๆ หวังให้ตนเองตื่นจากฝันร้าย ใช่มันแค่ฝันร้าย ขอให้เมื่อออกไปเผชิญหน้าเขาอีกครั้ง ทุกอย่างจะเป็นแค่เรื่องอำกันเล่นเท่านั้น เมื่อทอดเวลาให้สายน้ำจากฝักบัวลบความทรงจำไปหมดแล้ว เข็มหอมจึงเปิดประตูห้องน้ำออกมาแต่พบกับความว่างเปล่า

มันว่างเปล่าไปหมดจริงๆ เตียงนอนว่างเปล่าแถมจัดเก็บเรียบร้อยเหมือนที่เขาเคยปฏิบัติ ตู้เสื้อผ้ามีเพียงเสื้อผ้าของหล่อน เครื่องใช้ที่เป็นของเขาหายไปหมด หลงเหลือแต่ลายมือในกระดาษแผ่นน้อยที่แปะไว้ตรงกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ขอบคุณที่แนะนำให้ผมรู้จักพี่ผิง รักพี่นะครับ

“รักพ่องแกดิ รักกันแล้วทำกันอย่างนี้หรือ ไอ้บ้า” กระดาษแผ่นเล็กยับย่นคามือ น้ำตาไหลปนกับหยาดน้ำที่หยดจากเส้นผมเปียกชุ่มจนพื้นตรงที่ยืนเปียกแฉะแต่คงไม่มากเท่าหัวใจที่ร้องไห้จนเปียกชื้น

‘ฉันอกหัก ฉันถูกไอ้เด็กบ้านั่นทิ้ง ทำไมโง่อย่างนี้นะเข็มหอม’

เข็มหอมทิ้งร่างเปลือยลงเกลือกกลิ้งพร้อมกรีดร้องเสียงโหยหวนให้สมกับความเจ็บปวด

รักแรกพบของเข็มหอม ผู้ชายคนแรกที่ยอมพลีกายให้ง่ายดาย ก็เดินออกไปจากชีวิตง่ายดายเช่นกัน