เกมพิชิตใจหลังแต่งงาน

ทันทีที่ประตูเปิดออก ก็เห็นร่างของคนสองคนกำลังนอนทับกันอยู่บนโซฟา หัวสมองของซูลี่ระเบิดออกทันที

ระหว่างทางเธอจินตนาการว่าเธอโผล่ไปที่บ้านของเหอชู่หมิง บอกกับเขาว่าในที่สุดก็ยุติความสัมพันธ์ระยะไกลตลอดเวลาสองปีแล้วสักที เขาจะต้องดีอกดีใจอย่างแน่นอน

แต่คิดไม่ถึงเลยว่า ภาพที่เห็นกลับเป็นภาพที่เกินกว่าจะรับไหวขนาดนี้

เธอกำหมัด คนที่อยู่บนโซฟากำลังดื่มด่ำจนไม่สังเกตเห็นเธอ

เธอพยายามอดกลั้นความรู้สึกขยะแขยงเอาไว้ หยิบโทรศัพท์ออกมา เปิดโหมดบันทึกวิดีโอ

ตอนที่พวกเขาเปลี่ยนท่านั้น ในที่สุดผู้หญิงก็เหลือบมาเห็นซูลี่ เธอตกใจจนกรีดร้องออกมาทันที

เหอชู่หมิงเองก็ตกใจเหมือนกัน รีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัว แอบซ่อนผู้หญิงเอาไว้ข้างหลังของตัวเองทันที

“คุณกลับมาได้ยังไง คุณทำอะไร？”

ซูลี่ตาแดงก่ำ ”ภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจขนาดนี้ แน่นอนว่าฉันต้องบันทึกเอาไว้โพสต์ลงไปในไทม์ไลน์สักหน่อยน่ะสิ”

เหอชู่หมิงได้ยินแบบนี้ก็ไม่สนใจผู้หญิงที่อยู่ข้างหลังแล้ว ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวแล้วลงไปขอร้องอ้อนวอนขอโอกาสกับซูลี่ที่พื้นทันที

“ถ้าคุณก้าวมาอีกแค่ก้าวเดียว ฉันจะโพสต์ลงไปในไทม์ไลน์ทันที” ซูลี่พูดขู่

เหอชู่หมิงไม่เชื่อเลยแม้แต่นิดเดียว เขาเดินตรงไปข้างหน้าต่อ

ซูลี่เปิดเข้าไปในไทม์ไลน์ทันที

เหอชู่หมิงรู้สึกช็อกตกใจ

ผู้หญิงที่อ่อนโยนว่านอนสอนง่ายมาตลอดกลับทำเรื่องที่ร้ายกาจได้ขนาดนี้！

“ซูลี่ อยากตายหรือไง！” เหอชู่หมิงโกรธจนเส้นเลือดปูดนูนออกมาจากหน้าผาก แทบอยากจะฆ่าซูลี่ให้รู้แล้วรู้รอดไปซะ

ซูลี่หยิบโทรศัพท์ออกมา หมายเลข 110 ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอแล้ว “ฉันแจ้งตำรวจแล้ว”

เหอชู่หมิงเบิกตากว้าง พูดอะไรไม่ออก “เธอ...”

เมื่อเห็นว่าซูลี่ไม่สนใครหน้าไหนทั้งนั้น ท่าทางโหดเหี้ยมไร้ความเมตตา เหอชู่หมิงก็ชี้ไปหาเธอทันที “ดี เธอนี่มันร้ายจริง ๆ！”

แววตาของซูลี่เต็มไปด้วยความเยือกเย็น “สองปีที่ผ่านมา ฉันถือซะว่าฉันตาบอดก็แล้วกัน ไม่สิ ฉันควรจะบอกว่าเพราะคุณมันชั่วต่างหาก”

...

ซูลี่ออกมาจากบ้านของเหอชู่หมิง จากนั้นก็ไปยังบ้านของลู่จิ้งที่เพื่อนสนิท

อยู่ที่บ้านของลู่จิ้งมาห้าวัน ลู่จิ้งด่าทอสาปแช่งเหอชู่หมิงตลอดทั้งห้าวัน

เช้าวันนี้เธอเห็นซูลี่กำลังดูโทรศัพท์ด้วยอารมณ์ที่หดหู่ จึงเดินตรงเข้าไปโอบเธอเอาไว้ “ผู้ชายเลว ๆ ไม่คุ้มให้เธอเสียน้ำตาเลยสักนิด”

ซูลี่ส่ายหน้า “ฉันไม่ได้เสียใจตั้งนานแล้ว เพียงแค่ลังเลกับเรื่องแต่งงานที่ซูเว่ยอันเตรียมให้กับฉันเท่านั้น”

“อะไรนะ？”

พ่อของซูลี่เตรียมเรื่องแต่งงานให้กับเธอ เอาแต่โน้มน้าวให้เธอกลับมาพูดคุยกัน

บอกว่าฐานะทางบ้านของฝ่ายชายดีมาก แถมคนก็ทั้งสูงทั้งหล่อ แล้วก็เป็นลูกชายคนเดียวอีก

ตราบใดที่เธอตกลงแต่งงานด้วย ตระกูลของฝ่ายชายก็จะให้สินสอดทองหมั้นเจ็ดหลัก ถ้าตั้งท้องภายในสองเดือน ก็จะได้เงินอีกห้าร้อยล้าน หากให้กำเนิดลูกสักคน ก็จะกลายเป็นนายหญิงของตระกูล มีทรัพย์สินมากมายนับไม่ถ้วน

ลู่จิ้งได้ยินแบบนี้ก็ตบมือทันที ก่อนจะหัวเราะเยาะเย้ย “นี่น่าจะเป็นเจตนาของแม่เลี้ยงนั่นของเธอสินะ” ถ้ามีเรื่องที่ดีงามขนาดนี้จริง ๆ ทำไมเธอถึงไม่ให้ลูกสาวของตัวเองไปแต่งงานแทนล่ะ มันคือกับดักชัด ๆ ”

“เธอรู้เรื่องราวภายในเหรอ？”

“พูดมาแล้วมันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ แต่มีเรื่องสำคัญบางเรื่องที่ไม่ได้บอกเธอ”

“หืม”

ลู่จิ้งพูดขึ้น “คนคนนั้นชื่อโม่สิงหย่วน มีเงินทองมีหน้าตามีอำนาจอิทธิพลจริง ๆ เมื่อก่อนผู้หญิงของไนท์ซิตี้ต่างก็อยากจะแต่งงานกับเขาทั้งนั้น ต่อให้ไม่ได้แต่งงานขอแค่ได้หลับนอนสักครั้งก็ยังดี

“โม่สิงหย่วน...” ซูลี่พึมพำชื่อนี้ “รู้สึกคุ้น ๆ นิดหน่อย”

ลู่จิ้งสบถอย่างแผ่วเบา “คนของไนท์ซิตี้ต่างก็คุ้นกับชื่อนี้กันทั้งนั้นแหละ”

ก่อนจะพูดขึ้นต่อ “ปีที่แล้วมีการเปิดเผยว่าเขาป่วยหนัก มีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ได้ยินมาว่าตอนแรกเขามีแฟน หลังจากที่รู้เรื่องนี้ก็ดูเหมือนจะหนีไปต่างประเทศแล้ว”

“พูดตามตรง คนที่ใกล้ตายแล้ว แต่งงานกับเขาก็ไม่ต่างอะไรจากแต่งงานกับคนตาย”

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง น่าเวทนาจริง ๆ

ลู่จิ้งเบะปาก “พอมีแม่เลี้ยง พ่อแท้ ๆ ก็เหมือนไม่มี คำนี้มันจริงที่สุด แม่เลี้ยงคนนั้นของเธอต้องการให้เธอแต่งงานไปเป็นแม่ม่าย”

“หลังจากที่เขาตายไปแล้วก็แต่งงานใหม่ได้”

ลู่จิ้งเบิกตากว้าง “เดี๋ยวนะ นี่เธอคิดจริงเหรอเนี่ย ผู้ชายคนนั้นป่วยระยะสุดท้ายแล้ว ตอนนี้สภาพจะขี้เหร่ขนาดไหนกัน อีกอย่างไปแต่งงานกับคนเขาในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ ก็เท่ากับต้องการมีผู้สืบสกุลเอาไว้ก่อนตายไม่ใช่หรือไง”

“คนแบบนี้มันวิปริตจะตาย！”

ซูลี่พูดเบา ๆ “แต่ให้เยอะนะ！”

“...”

“อีกอย่าง พอเขาตายไป ฉันก็จะได้สืบทอดมรดกของเขาต่อด้วย” สีหน้าของซูลี่เรียบเฉย “ถึงตอนนั้นก็จะมีเงินมีอิสระ คนมากมายต่างก็อิจฉากันทั้งนั้น”

ลู่จิ้งถลึงตาโตด้วยความตกใจ “เธอเสียใจจนเป็นบ้าไปแล้วใช่ไหม？”