ในวันขอถอนหมั้น ลุงขี้โกงก็บีบเอวเพื่อล่อลวง

ห้องชุดประธานาธิบดีที่โรงแรม W

อุณหภูมิในห้องยังคงอุ่นขึ้นเรื่อยๆ เสิ่นจินอันถูกชายคนหนึ่งกดลงบนเตียงนุ่ม เมื่อเสื้อผ้าหลุดลุ่ย ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศทำให้เธอสะดุ้งและความเมาก็จางลงไปบ้าง

ชายที่อยู่บนตัวเธอหายใจหนักหน่วง จูบที่ร้อนแรงและไม่คุ้นเคยไล่ลงมาตามลำคอของเธอ เสิ่นจินอันที่เพิ่งเคยสัมผัสเรื่องแบบนี้เป็นครั้งแรก ไม่อาจทนต่อการยั่วยวนเช่นนี้ได้ เธอครางเบาๆ แต่กลับเหมือนเป็นการเปิดสวิตช์บางอย่างของฝ่ายตรงข้าม เขาคำรามเบาๆ แล้วจูบปิดปากเธอ

เสิ่นจินอันรู้สึกเหมือนเป็นแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว ชายคนนี้ทำให้เกิดคลื่นใหญ่ทุกครั้งที่เขาใช้แรง เธอถูกกลืนไปในนั้น

ในที่สุด ความมีเหตุผลก็ถูกกลืนหายไป

ร่างกายของเธอกลายเป็นสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิและฝนพรำ แสงไฟยืดยาวเงาของทั้งสองในบรรยากาศที่คลุมเครือ

คืนนั้น พวกเขาทุ่มเททุกอย่าง ราวกับต้องการหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

...

เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นจินอันตื่นขึ้นมาด้วยความปวดเมื่อยทั่วตัว แต่กลับพบกับดวงตาที่ลึกซึ้งคู่นั้นโดยไม่คาดคิด

เมื่อเห็นใบหน้าของชายคนนั้น เธอรีบกระโดดขึ้นจากเตียงและดึงผ้าห่มมาห่อร่างกายทันที ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนนั้นก็หลั่งไหลเข้ามาในหัว

“ตายแล้ว ...” เสิ่นจินอันหยุดนิ่ง ความร้อนและความอับอายปกคลุมเธอ

เธอไปนอนกับฉือหยั่นโจวได้ยังไง?!

ผู้ชายคนนี้ เธอคุ้นเคยมาก

ชายหนุ่มที่มีความสามารถ เด็ดขาด หล่อเหลาหาที่เปรียบไม่ได้ ...

คำที่สมบูรณ์แบบทั้งหมดนี้ใช้เพื่ออธิบายชายคนนี้

ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีข่าวลือว่าเขาเก็บตัวเพื่อแฟนเก่ามาเกือบสามปี โดยไม่มีผู้หญิงคนไหนอยู่ใกล้เขาเลย

“แล้วคุณคิดว่าเป็นใครล่ะ?” เสียงเย็นชาของฉือหยั่นโจวดึงเธอกลับมา “ฉือจิ้งอี้เหรอ?”

จากนั้นชายหนุ่มที่เปลือยท่อนบนหยิบกล่องบุหรี่และไฟแช็กออกมา จุดบุหรี่หนึ่งมวน คิ้วของเขายกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยคำถาม เขาพิงหัวเตียงอย่างไม่สนใจ

เมื่อได้ยินชื่อนั้น เสิ่นจินอันมีความรู้สึกแปลกๆ ผ่านดวงตา แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว

ฉือหยั่นโจวพ่นควันบุหรี่ออกมา พูดด้วยน้ำเสียงที่กดดัน “กล้าขึ้นเตียงฉัน แกนี่ใจกล้าจริง”

ไม่รู้ทำไม เสิ่นจินอันรู้สึกเย็นที่หลัง ใจเธอกลับมีความรู้สึกผิดเล็กน้อย

เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองจะขึ้นเตียงฉือหยั่นโจวในสถานการณ์เช่นนี้

เพราะว่า... เขาเป็นลุงแท้ๆ ของฉือจิ้งอี้

ฉือจิ้งอี้คืออดีตคู่หมั้นของเธอ

แต่หลังจากที่เธอเห็นเขากับเสิ่นหลิงอี๋แอบมีสัมพันธ์กัน เธอก็เลิกกับเขาในใจฝ่ายเดียว

“เป็นใบ้เหรอ?” เขายกตาขึ้นเล็กน้อย สายตาเย็นเหมือนน้ำแข็ง

“คุณนี่ชอบพูดเล่นจริงๆ” เสิ่นจินอันฝืนใจพูด “เราก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว ไปเที่ยวที่แบบนี้ก็เพื่อสนุกไม่ใช่เหรอ?”

เธอจำได้เลือนลางว่าเพราะอารมณ์ไม่ดี เพื่อนสนิทของเธอพาเธอไปดื่มที่เจ๋อเซ่อ และยังใจป๋าทิ้งเงินเป็นกองบนโต๊ะ เสมือนเป็นเศรษฐีใจบุญ พูดว่าหนุ่มน้อยในคลับนี้เลือกได้ตามใจ

แต่เธอไม่คิดเลยว่าเลือกไปเลือกมา จะเลือกฉือหยั่นโจวคนนี้ได้ยังไง

? “จริงๆ แล้วเพื่อสนุกหรือใช้ฉันแก้แค้นฉือจิ้งอี้?” ฉือหยั่นโจวจับคางเธอไว้ กลิ่นบุหรี่ที่เข้มข้นทำให้เธอรู้สึกกดดัน

เขายังจำได้ถึงเมื่อคืนที่บาร์ เสิ่นจินอันบ่นว่าอยากให้ฉือจิ้งอี้เสียหน้าใหญ่ๆ แต่ไม่คิดว่าการเสียหน้านี้จะเกี่ยวกับตัวเขาเอง