เรื่องย่อ รักนี้ลิขิตเองเหมือนฝัน NC20+++
รักนี้ลิขิตเองเหมือนฝัน NC20+++ ตอนที่ 1
INTRO 1
{ Cherine part }
@คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร อาคาร B ชั้นที่ 19
บรรยากาศห้องที่แสนจะเงียบเหงา ยังสู้ไม่ได้กับเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังสนั่นภายในห้องนอนที่เต็มไปด้วยความคลุกกรุ่นและเสียงครางดังลั่นไปทั่วห้องนอนสีขาวสะอาดตา
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
“อ๊า~ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊า~ อ๊ายยย นี่นายถั่วต้ม อย่ากระแทกแรงนักสิ! มันจุกนะ ซี๊ดด” ขณะที่ฉันกำลังหลับตาพริ้มสัมผัสกับความเสียวซ่าน อยู่ๆ ‘บีน’ หรืออีกชื่อที่ฉันตั้งให้ก็คือ ‘นายถั่วต้ม’ ก็กระแทกกระทั้นแก่นกายใหญ่แข็งขืน ขยับสะโพกสอบเข้ามาอย่างรุนแรงหนักหน่วง ทั้งๆที่จริงแล้วฉันคิดว่าบีนอะ เป็นผู้ชายอบอุ่น อ่อนโยน ทะนุถนอม ทั้งภายนอกและภายใน แต่ความจริงมันไม่ใช่เลย นอกเตียงเค้าอ่อนโยนก็จริง แต่ทำไมบนเตียงเค้าถึงไม่อ่อนโยนบ้างเลยนะ จุกจะตายแล้วเนี่ย
“อา~ ฉันบอกแล้วใช่มั้ยเฌอรีน ว่าอย่าเรียกฉันว่านายถั่วต้ม ทำไมไม่รู้จักฟัง ต้องให้กระแทกแรงๆใช่ไหม ถึงจะจำได้น่ะ อ่า!” ใช่เฌอรีนคือชื่อของฉัน ใบหน้าหล่อดูดีเอ่ยพร้อมกับก้มลงลิ้มเลียจุกกลางเต้าอวบช้าๆ หลายครั้ง แล้วดูดยอดปทุมถันสีอมชมพูของฉันอย่างรุนแรง เอาเป็นเอาตาย แถมกัดอีกต่างหาก โอ๊ย ฉันจะบ้าตาย ทั้งจุก ทั้งเจ็บ ทั้งเสียวซ่าน ครบเลย
“ก็ฉันจะเรียกชื่อนี้นายมีปัญหาอะไร ฮะอ๊า! โอ๊ย! อย่ากัดจุกฉันสิ เจ็บนะ” นายถั่วต้มก็ยังไม่ฟังยังดูดยอดปทุมถัดใช้มือแกร่งบีบเต้าอวบรุนแรงและกระแทกเอวสอบหนักหน่วงกว่าเดิม
“หรืออยากเปลี่ยนใจมาเป็นแม่ของลูกตอนนี้เลยไหม อ่า!” บีนเอ่ยเสียงกระเส่าพร้อมกับแววตาเจ้าเล่ห์
“อ๊ะ! ไม่เอานะ ฉันยังไม่พร้อมอะ อ๊า~” เรื่องอะไรที่ฉันจะต้องท้องตอนนี้ ไม่เอาด้วยนะ ฉันยังอยากเรียนให้จบและทำงานไปสักระยะหนึ่งก่อน
“ถ้าอย่างนั้นก็เรียกชื่อฉันให้ถูกต้องสิ เข้าใจไหม! อา~ รวมถึง อย่าพูดถึงแฟนแก่าให้ฉันได้ยินอีก ไม่อย่างนั้นเนี่ย เธอแหกแน่นอน รู้ใช่มั้ยว่าตรงไหน”
“อ๊า เข้าใจแล้ว อ๊ะ! อย่าทำรอยนะ สระ เสร็จ จะเสร็จแล้ว” ฉันไม่คิดเลยว่าการกระแทกแรงแบบนี้มันจะเสียวสุดยอดมากเลย ระหว่างที่ฉันนึกคิดในใจ ใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงมาจูบริมฝีปากอวบอิ่มฉันอย่างดูดดื่ม แลกลิ้นนัวกันอย่างเมามันส์ สักพักเขาก็มาซุกไซ้ซอกคอเล็กหอมๆของฉันแล้วดูดคอเล็ก เพื่อทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของ
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
“หึ! อ๊าสสส/อร๊ายยย” ในที่สุดฉันก็เสร็จ น้ำใสๆก็พุ่งออกมาจากร่องรักสีหวานพร้อมกันกับบีนที่หลั่งน้ำเชื้อสีขาวขุ่นอุ่นๆออกมาใส่ถุงยางอนามัย นี่ขนาดใส่เกราะป้องกัน ฉันยังรู้สึกถึงความอุ่นๆและแรงพุ่งของน้ำเชื้อได้เลย แล้วถ้าสดใน ไม่สวมใส่ถุงยางอนามัยล่ะ จะรู้สึกดีขนาดไหน ไม่ได้ๆ ฉันจะยังให้บีนสดตอนนี้ไม่ได้ เพราะยังไม่อยากเป็นแม่คน เฮ้อ! ฉันกัดปากตัวเอง แล้วนึกคิดใจ
“ทำสีหน้าแบบนี้ อยากให้ฉันสดเหรอ ได้นะ อีกสักรอบหนึ่งดีมั้ย?” บีนเอ่ย พร้อมกับค่อยๆใช้มือดึงมังกรยักษ์ออกจากร่องรักสีหวานของฉัน 'บล็อก!' และจัดการมัดปากถุงยางอนามัย แล้วลุกขึ้นจากเตียงเดินไปทิ้งมันในถังขยะมุมห้อง
“ห๊ะ! พอแล้วๆ แล้วก็! แล้วก็ครั้งถัดๆไปป้องกันไว้ก่อนดีกว่านะ แต่ตอนนี้ฉันเหนื่อยแล้ว พักก่อนเถอะนะ ไว้ทำวันหลัง... สีหน้าฉันบอกขนาดนั้นเลยเหรอ” ฉันทำหน้าอ้ำอึ้งไปสักพัก บอกเขาด้วยน้ำเสียงตกใจ บีนจะจับพิรุธได้มั้ยเนี่ย! ประโยคหลัง ฉันพึมพำเสียงเบา
จนเขาเดินกลับมานั่งพิงหัวเตียง ส่วนฉันได้แต่ขยับตัวด้วยลำบาก เพราะนี่เป็นการร่วมรักครั้งที่สองของฉัน ที่สอดใส่เข้ามาข้างในตัวของฉัน แถมได้เปิดบริสุทธิ์ของร่างสูงด้วย ดีจัง>< แต่ตอนนี้รู้สึกแสบตรงนั้นมาก เส้นยึดแล้วมั้งเนี่ย?
“ชอบมั้ย” เสียงทุ้มเอ่ยนิ่ง
“หืม” ฉันงุนงง จะรู้มั้ยล่ะชอบอะไร
“ชอบลีลาฉันมั้ย... ร่วมรักครั้งแรกของฉันเหมือนกัน อุตส่าห์เปิดหนังผู้ใหญ่ดูเลยนะ หวังว่าเธอจะชอบลีลาของฉัน” นายถั่วต้มเอ่ย แต่ประโยคหลังพึมพำอะไรไม่รู้ จับใจความไม่ค่อยได้
“กะ ก็ ชอบนะ ฟินดี แต่เจ็บช่วงแรกๆ แล้วก็จุกตอนนายกระแทกแรงๆอะ แล้ว~นายล่ะชอบมั้ย” ฉันถามบีนกลับพร้อมกับค่อยๆหันหน้าไปทางเขา ก็พบว่า นายถั่วต้มมองใบหน้าสวยอยู่ก่อนแล้ว จึงกระพริบตาถี่ๆ เม้มปากแน่น และเบือนหน้านี้ไปอีกฝั่ง
“ชอบนะ ของเธอเต็มแน่นและตอดของฉันดี... ถ้าได้สดในก็คงจะดี” บีนตอบฉัน ส่วนประโยคหลังพึมพำอะไรอีกก็ไม่รู้
“บ้าหน่า พูดอะไรก็ไม่รู้” พอฉันได้ยินคำตอบเท่านั้นแหละฉันก็หน้าแดงซ่านด้วยความเขินอาย หันหน้ามาหาใบหน้าหล่อ แล้วก็ใช้มือตีที่แขนแกร่งเขาอย่างไม่แรงมากนัก
“หึ ขอบคุณนะ ที่มอบครั้งแรกให้ฉัน เพราะ...ก็เป็นครั้งแรกของฉันเหมือนกัน” ฉันเห็นนายถั่วต้มหน้าแดงด้วย ขอโทษนะ นายถั่วต้มของฉัน แต่มันไม่ใช่ครั้งแรกน่ะสิ
“อื้ม” ฉันเอ่ยพร้อมกับขยับเข้าไปกอดเอวสอบแน่นด้วยความรักใคร่ และบีนก็กอดฉันกลับเหมือนกัน
(17 / 3 / 2024) ณ วันที่อัพเดทตอน INTRO 1
Story by Khanny_
Designed by Khanny_ (Canva)
อ่านนิยายฉบับเต็มได้ที่
