ไม่มีสายติด: ทนายความหัวใจของฉัน

เจียงหนานชนะคดีอีกครั้งและกำลังดื่มกับเพื่อนร่วมงานที่สำนักงานกฎหมายในบาร์

หลังจากดื่มจนเมาแอ๋ เธอก็เห็นศัตรูคู่อาฆาตนั่งอยู่ที่โต๊ะข้างๆ

ฮั่วหยุนโจว ทนายความชื่อดังทั้งในประเทศและต่างประเทศ ในวงการกฎหมายถือเป็นพญามัจจุราชที่ทุกคนต้องหวาดกลัว ชนะคดีทุกคดีจนถึงวันนี้

ไอ้หมาบ้าคนนั้นยังทำให้เธอตามเขาตั้งแต่มัธยมจนจบมหาวิทยาลัย

แม้เธอจะตามตื้อมาเป็นเวลาเจ็ดปี เขากลับยังเย็นชาและไร้ความรู้สึกต่อเธอ

เจียงหนานลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เดินเซไปที่ข้างไอ้หมาบ้าคนนั้นแล้วนั่งลงบนตักของเขาทันที! เธอจับเนคไทของเขาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง

และอีกมือก็กำสิ่งที่ไม่ควรจับของเขา

"ฮั่วหยุนโจว... นายเป็นคนไร้สมรรถภาพทางเพศเหรอ ?"

ชายที่นั่งพิงอยู่บนโซฟาไม่ได้ขัดขืน สายตาของเขาดูเย็นชาและนิ่งเฉย ขณะมองเธอโดยไม่พูดอะไร

"ไม่พูดอะไรเลย... หมายความว่า... ไม่ได้เรื่องทั้งบนและล่างเหรอ ?" เจียงหนานออกแรงกดแน่นขึ้น

ฮั่วหยุนโจวมีความผิดปกติในดวงตาของเขา ก่อนจะคว้ามือขอเธอออกและบอกด้วยเสียงที่หนักแน่นแต่มีความแหบแห้งเล็กน้อย

"ไม่สนใจภาพลักษณ์แล้วเหรอ? เพื่อนร่วมงานก็เห็นอยู่นะ"

เพื่อนร่วมงานจากทั้งสองสำนักงานกฎหมายที่เป็นคู่แข่งกันตาค้างอย่างตกใจ กลืนน้ำลายลงคอ

เจียงลู่... สุดยอด!

"ฉันขายหน้ามานานเพราะนาย ยังจะมีภาพลักษณ์อะไรอีก!"

เจียงหนานเมาจนขาดสติ พูดด้วยความโกรธแล้วกัดที่คอของเขาอย่างแรง

เพื่อนจากมัธยมและมหาวิทยาลัยไม่มีใครไม่รู้ว่าเธอใช้เงินจำนวนมากในการตามจีบไอ้หมาบ้าคนนี้ แต่สุดท้ายก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

หลังจากจบมหาวิทยาลัย เธอก็หมดหวังและไปเรียนต่อต่างประเทศ พร้อมสาบานว่าจะทำลายเขาในสนามที่เขาถนัด!

เมื่อครึ่งปีก่อนที่เธอกลับมา เธอก็เป็นทนายความที่มีชื่อเสียงทั้งในประเทศและต่างประเทศ โดยไม่เคยแพ้คดีแม้แต่คดีเดียว

"อืม..."

ฮั่วหยุนโจวขมวดคิ้ว มือใหญ่กดที่หลังคอของเธอแล้วดึงออก สายตาของเขาลึกซึ้งและเต็มไปด้วยความอดทน

"เจียงหนาน เธอดื่มมากไปแล้ว ให้เพื่อนๆ ส่งเธอกลับไปเถอะ"

"ไม่! นายต้องส่งฉันกลับเอง!"

เจียงหนานจับเนคไทของเขาแล้วดึงขึ้น น้ำเสียงของเธอมีทั้งคำสั่งและความอ้อน

ฮั่วหยุนโจวเอามือเธอออกแล้วคลายเนคไทลง ขึ้นรถโดยไม่พูดอะไร แล้วจับแขนเธอออกไป

เพื่อนร่วมงานกลุ่มนั้นตาค้างไปใหญ่

ทุกคนในวงการกฎหมายรู้ดีว่าทั้งสองไม่ถูกกัน แล้วคืนนี้จะเกิดอะไรขึ้น...

พอเดินมาถึงข้างรถ เจียงหนานก็กอดคอเขาแล้วจูบเขาทันที

มือข้างหนึ่งตรงไปจับส่วนล่างของเขา

สัมผัสทำให้หลังของฮั่วหยุนโจวสั่นเล็กน้อย เขากดที่เอวบางของเธอแล้วผลักออก

เสียงที่พูดมีความสูงขึ้นเล็กน้อย "เจียงหนาน เชื่อไหมว่าฉันจะฟ้องเธอเรื่องคุกคามทางเพศ?"

"ของนายมันใช้การไม่ได้จริงๆ เหรอ? งั้นฉันไปหาคนแปลกหน้าแก้ปัญหาก็แล้วกัน"

เจียงหนานไม่แยแสคำพูดเขา

พูดออกมาอย่างจริงจังแล้วโบกมือเรียกชายที่เดินผ่านไป

"ไปต่อกันไหม?"

ฮั่วหยุนโจวมองเธอด้วยใบหน้าจริงจัง กดมือของเธอลงแล้วเปิดประตูรถ ดันเธอเข้าไปอย่างไม่อ่อนโยน

แล้วเขาก็ขับรถตรงกลับบ้าน