ซีรีส์โคตรแมนแสนหื่น

ซีรีส์ โคตรแมน แสนหื่น

เล่ม 1 โคตรแมน แสนหื่น

“พี่นัต พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้านแล้วนะ”

ขวัญจิตไลน์ไปบอกแฟนหนุ่มข้างบ้านที่แอบคบหากับเธอตั้งแต่วัยรุ่น

นัตเป็นรุ่นพี่อายุมากกว่าเธอปีหนึ่ง เธอกับเขาแอบลักลอบได้เสียกันเพราะวัยคึกคะนอง แต่นัตรักจริงหวังแต่ง และเธอก็ตกหลุมรักแบบไม่รู้ตัว เลยตัดสินใจคบกันเรื่อยมา แถมบ้านก็อยู่ติดกันอีกด้วย

“เดี๋ยวไปหาจ้ะ”

นัตรับคำไม่ถึงสิบนาทีเขาก็มาถึงหน้าบ้านของเธอ ขวัญจิตรีบเปิดประตูให้เขาเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว จะพูดอย่างไรดีล่ะ บ้านเขากับบ้านเธอไม่ญาติดีต่อกัน พ่อของเธอกับพ่อของเขาทะเลาะกันจนหมางใจเรื่องผู้หญิง

แต่สุดท้ายพ่อเธอและพ่อเขาก็ไม่ได้ผู้หญิงคนนั้นมาเป็นเมีย แต่ได้ผู้หญิงอีกคนซึ่งก็คือแม่ของเธอและแม่ของเขานั่นเอง

“คิดถึงจังเลย”

ขวัญจิตโผเข้ากอดสามีโดยพฤตินัยหรือเรียกง่ายๆ ว่าแฟนหนุ่มที่แอบคบกันอยู่ ที่ต้องแอบเพราะบิดาของพวกเราไม่กินเส้นกัน มารดานั้นไม่เท่าไหร่

“พี่ก็คิดถึงขวัญจ้ะ”

เขาจูบตอบหญิงสาวอย่างดูดดื่ม พอเขาผละออกห่างเธอก็หอบหายใจสะท้าน จิกคอเสื้อเขาแน่น

“พี่นัตค้างที่นี่ไหมคะ” เธอเอ่ยชวนสีหน้าอมยิ้ม

“รอให้ชวนอยู่พอดีเลย พี่ซื้อของโปรดมาฝากขวัญด้วยนะ”

“อะไรเอ่ย”

“ไก่ย่าง ส้มตำ ลาบ น้ำตก คอหมูย่างเจ้าเก่าไง”

“วันนี้ได้แซ่บ”

“คืนนี้ก็ได้แซ่บ”

“บ้า! พูดอะไรก็ไม่รู้”

เธอทำท่าขวยเขิน กระแทกไหล่เขาอย่างอายๆ

“เดี๋ยวขวัญไปเอาจานชามมานะจ๊ะ เรากินกันหน้าทีวีแล้วกัน วันนี้ขวัญจะดูซี่รี่ส์เกาหลี”

“ตามสบายเลยจ้ะ”

คนตามใจแฟนพยักหน้าอย่างน่ารัก ปีนี้เขาเพิ่งเรียนจบ และได้ทำงานธนาคารแห่งหนึ่ง ส่วนขวัญจิตนั้นกำลังเรียนอยู่เทอมสุดท้าย เขาอยากให้เธอไปทำงานที่เดียวกับเขา จะได้เจอกันทุกวัน

เขาไม่ได้ร่ำรวยอะไร บิดามารดาเองก็เช่นกัน แต่ก็เหลือกินเหลือใช้ไม่ได้ขัดสน และเป็นลูกคนเดียว ส่วนขวัญจิตเองก็เป็นลูกคนเดียวเช่นกัน

นัตช่วยแกะของกินใส่จานชาม มีข้าวเหนียวร้อนๆ อีกสองห่ออยู่ก้นถุง

“สองห่อพอไหม”

“พอแล้วค่ะ ไม่อยากกินเยอะเดี๋ยวอ้วน”

“ถึงอ้วนก็รักนะ”

เขาโยกศีรษะของเธอไปมา เธออมยิ้ม ซบที่บ่าของเขาอย่างมีความสุข

อาหารอีสานรสแซ่บร้านนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยจริงๆ แซ่บจนต้องร้องขอชีวิต รสชาติสุดยอด อร่อยถึงพริกถึงขิง

เธอซู๊ดปากด้วยความเผ็ด หูตาแดงไปหมด เขามองแล้วยิ้ม แตะลิ้นเลียริมฝีปาก

“พี่นัตอย่าทำท่าหื่นสิคะ”

“อยากซอยเมียให้น้ำแตก”

“คนบ้า!”

เธอว่าเขา แต่ร่องสาวเยิ้มเพียงแค่เขาพูดแบบนั้น

“คืนนี้โดนจัดหนักแน่ๆ”

เขาพูดแล้วแตะลิ้นเลียริมฝีปากอีก เธอค้อนคนตัวโต

“ที่ทำงานพี่นัตสาวๆ สวยรึเปล่า”

“สวยแค่ไหนก็ไม่สนหรอก มีแฟนอยู่แล้วทั้งคน”

“ปากหวาน”

เขารักจริงหวังแต่ง ไม่ได้เล่นๆ และไม่เคยชายตาแลผู้หญิงคนไหนเลย

“อย่างอื่นก็หวานด้วยนะ”

“อะไรคะ”

คนถามอมยิ้ม พอจะรู้แหละว่าเขาต้องพูดเรื่องใต้สะดือแหงๆ แต่คุยกันแล้วก็ขำ ฟิน ดีแท้ แถมยังสยิวๆ กิ้ว อีกด้วย เธอไม่เคยต่อว่าเขา พูดกันได้ทุกเรื่อง เขาเคยบอกเธอว่าชอบที่เธอคุยได้ทุกเรื่อง เหมือนพี่น้อง เหมือนเพื่อน เป็นกำลังใจให้กันเสมอมา ตอนสมัยเขาเรียน เธอก็ช่วยเขาทำรายงาน เขาก็ช่วยเธอติววิชาที่ไม่ค่อยเข้าใจ สลับกันไป มันรู้สึกว่าอบอุ่นและพึ่งพิงได้

เขาเป็นผู้ชายมีแรงเยอะกว่า อะไรที่ต้องใช้แรงเขาจะทำให้หมด อะไรที่เบาๆ ใช้สมองเธอก็จัดการไป

นัตคิดว่าเขากับเธอเป็นคู่ที่ลงตัว ติดแค่อย่างเดียวพ่อของเธอกับพ่อของเขาไม่ถูกกันนี่แหละ

“น้องชายพี่ก็หวานนะครับ”

“แหวะ!”

“ทำมาเป็นแหวะ คืนนี้จะไม่ดูดว่างั้น”

“เชอะ!” เธอแกล้งทำเป็นเมิน เขาหัวเราะเบาๆ

“อร่อยจังเลยค่ะ กี่ปีๆ รสชาติก็ยังเหมือนเดิม”

เธอกับเขาแอบนัดไปเจอกันที่ร้านส้มตำร้านนี้เสมอ หนีบิดาออกไปข้างนอก บอกว่านัดเพื่อนเอาไว้ เพราะขืนให้รู้บ้านแตกแน่ๆ แค่อีกเทอมเดียวเธอก็จะเรียนจบแล้ว เธอกับเขาคุยตกลงกันแล้วว่า จะพูดความจริงกับที่บ้าน เพราะความรักมันจุกอกจริงๆ

บิดามารดาของเธอกับเขาไปต่างจังหวัด ไปประชุมสัมมนานั่นแหละ เพราะพวกท่านทำธุรกิจขายตรง ธุรกิจนี้เป็นอะไรที่ใครๆ ก็เบือนหน้าหนีเวลามีคนมาชักชวน แต่บิดามารดาของเขากับเธอ กลับทำได้จนประสบความสำเร็จ อาจเพราะความอยากเอาชนะนั่นเอง

หลังเก็บจานชามไปล้าง เขาก็ตวัดแขนขึ้นอุ้มเธอเข้าห้องนอน เขาเคยชินกับบ้านของเธอเหมือนบ้านของตัวเอง เพราะแอบมาหาเธอบ่อยตอนพ่อแม่เธอไม่อยู่

ทั้งสองอาบน้ำอาบท่าแปรงฟันเรียบร้อย ก่อนจะขึ้นมานอนบนเตียงกว้าง ห้องของเธอเป็นโทนสีชมพูฟ้า น่ารักสดใสสมวัย ในห้องสะอาดเรียบร้อย ข้าวของเป็นระเบียบเข้าที่เข้าทาง และหอมกรุ่นไปทั่ว เพราะเธอเป็นคนน่ารัก และรักความสะอาด

เขาขยับขึ้นมาคร่อมทับร่างหอมกรุ่น ดูดปากอ่อนหวานของเธอเบาๆ แล้วจุ๊บ หยอกล้อกับคนที่นอนหน้าแดงอยู่ใต้ร่าง

มือร้อนผ่าวของเขาลากไล้ไปกับเรือนร่างของเธอ ชุดนอนบางเบาอ่อนหวานที่เขาเคยซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด เธอสวมมันทุกครั้งที่เขาปีนห้องมาหา

“ซื้อชุดใหม่ให้ ไม่ยอมใส่ ใส่แต่ชุดนี้”

เขาพูดยิ้มๆ แต่แอบดีใจที่เธอชอบชุดที่เขาซื้อให้ในวันพิเศษ

“ชุดนี้พิเศษกว่าชุดอื่นๆ นี่คะ”

เธอลูบใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างแสนรักใคร่

“พิเศษยังไง”

“ก็โดนเปิดซิงกับชุดนี้ แถมยังเป็นของขวัญวันเกิดที่พี่นัตซื้อให้ขวัญด้วย”

“จำแม่น”

เขายกมือเธอมาจุมพิตหลังมือของเธอหนักๆ ก่อนจะแบฝ่ามือของเธอออก แล้วดูดทีละนิ้วๆ

“คิกๆ พี่นัตน่ะ จั๊กจี้”

เธอหัวเราะคิกคักเมื่อเขาลามเลียมือของเธอด้วยปลายลิ้นสากร้อน

“จะเอาให้ครางลั่นเตียงเลยคอยดู”

เขาพูดเสียงแหบพร่า ร่องเธอเยิ้มไปหมดเมื่อได้ยินคำพูดนั้นของเขา

“ร่องเยิ้มหรือยัง อยากจะเสียบให้มิด”

“บ้า! ดูพูดเข้า”

“ไหนถ่างขาให้ดูหน่อย อยากเลีย”

เขาพูดขณะแตะลิ้นเลียริมฝีปาก สายตาเป็นประกายด้วยความกระหายอยาก

“คนบ้า ชอบพูดอะไรแบบนี้ อ่ะ!”

ขณะที่เธอพูด เขาก็จับเธอแยกขาออกจากกัน นิ้วกลางยาวเหยียดของเขาซุกเข้าไปหลังจากเกลี่ยเบาๆ จนเธอครางซี๊ด

เขาจ้วงนิ้วออกในร่องรัก ใช้มืออีกข้างแยกแบะกลีบสาวออกจากกัน ก่อนจะก้มลงไปตวัดลิ้นกับติ่งไตสีแดงจัด

“อ่า...”

เธอครางเสียงโหย ผงกหัวขึ้นมองนิ้วที่วิ่งเข้าออกในโพรงสวาท ก่อนจะทิ้งศีรษะลงอย่างอ่อนแรง ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความเสียวซ่านที่เขามอบให้

“อ่ะ!”

เธอหลุดอุทานเมื่อเขาเม้มดูดปุ่มเสียวกลางกายแรงๆ ติ่งไตของเธอบวมเป่งแดงฉ่ำเพราะเกิดอารมณ์เสน่หาอย่างรุนแรง

“พี่นัต ขวัญเสียว อี้...”

เธอบิดสะโพกเร่าๆ เสียวจนแทบขาดใจจริงๆ

“ก็อยากให้เสียว”

เขาลามเลียแหย่นิ้วเข้าโพรงถ้ำสวาทซอยเป็นจังหวะเร็วขึ้น ลึกขึ้น ระรัวจนน้ำเธอเยิ้มเต็มร่อง ไหลเปื้อนเต็มผ้าปูเตียง ก่อนที่ร่างน้อยจะกระตุก หยัดสะโพกขึ้นเกร็งค้างด้วยความเสียวซ่านสุดใจ

“อ่า อ่ะ อื้อ..”

ขวัญจิตครางยาวหยัดสะโพกค้างอยู่เพียงครู่ก็ทิ้งสะโพกลงบนที่นอนกว้าง นอนหอบหายใจระรวยด้วยความสุขสม ตัวเบาที่ได้ปลดปล่อย

“ดูดให้พี่บ้างสิ”

นัตลงไปนอนหงายก่อนจะดึงกางเกงออกจากท่อนล่าง มือรูดท่อนเนื้ออวบใหญ่ไปมา เขาเป็นคนที่ค่อนข้างรักสุขภาพ รักษาความสะอาดอย่างดีเยี่ยมและชอบออกกำลังกาย ไม่เคยเที่ยวผู้หญิงหรือเที่ยวเตร่ตอนกลางคืน นั่นทำให้เธอมีความสุขและมั่นใจที่จะดูดกลืนเขาอย่างแนบชิดด้วยปาก

ขวัญจิตคิดคนเดียวตามประสาผู้หญิง ถ้าแฟนไปเที่ยวผู้หญิงหรือเที่ยวอาบอบนวด ต้องไปแหย่เนื้อกายในร่องของผู้หญิงที่ผ่านอะไรมาเยอะ เสี่ยงต่อโรคติดต่อหรืออะไร เธอก็ไม่กล้าดูดให้หรอก อีกทั้งยังรังเกียจอย่างที่สุด