1. เจ้าสาว
เขียนฝันลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องที่ไม่คุ้นตา แสงแดดลอดผ่านกระจกใสบ่งบอกว่ายามนี้สายมากแล้ว เธอยกมือขึ้นมากุมศีรษะด้วยความมึนงง พอไล่เรียงลำดับเหตุการณ์เมื่อวานนี้ ฉากทุกฉากวิ่งพล่านเข้ามาในหัวราวกลับกดรีโมทกรอย้อนถอยหลัง
เหตุการณ์เมื่อวาน
ในห้องแต่งตัวเจ้าสาว เขียนฝันกำลังจัดทรงผมให้น้องสาวฝาแฝดด้วยความยินดี เมื่อวานนี้เป็นวันแต่งงานของเขียนฟ้าแฝดผู้น้อง ทว่าสาวสวยที่อยู่ในชุดเจ้าสาวกลับแสดงสีหน้าเศร้าสร้อยบอกบุญไม่รับ ไม่ได้รู้สึกอิ่มเอมไปด้วยความสุขเฉกเช่นเจ้าสาวทั่วไปควรจะเป็น แววตาบ่งบอกชัดเจนว่าไร้ซึ่งความยินดี เพราะจู่ ๆ เกิดนึกเสียดายชีวิตโสด เขียนฟ้าถอนหายใจแล้วเอียงหน้าไปทางพี่สาว ฝ่ายนั้นก็มองตอบด้วยแววตาเข้าอกเข้าใจ
"ฝัน ฟ้าไม่อยากแต่งงานเลย"
เขียนฟ้าพูดขึ้นทำให้ผู้ได้ฟังชะงัก เขียนฝันวางหวีในมือลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง จากนั้นโอบกอดน้องสาวจากทางด้านหลัง ทั้งสองเป็นพี่น้องที่สนิทสนมกันมาก พออีกคนจะแต่งงานและย้ายออกจากบ้านที่เคยอยู่ด้วยกันตั้งแต่เด็กจึงทำให้รู้สึกใจหาย
"แม่เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ฟ้าแล้ว ฝันเชื่อว่าคุณหนึ่งเป็นคนดี วันข้างหน้าฟ้าจะมีความสุข"
เขียนฟ้าคว้ามือพี่สาวมากุมไว้ สายตาเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ หากเธอย้ายออกไปอยู่กับอินทัช บ้านนี้ก็จะเหลือเพียงเขียนฝันกับเต็มดวงสองคน ต่อจากนี้ชีวิตของเขียนฝันจะเป็นอย่างไรเขียนฟ้าไม่อยากจะคิด เพราะรู้ดีว่าผู้เป็นแม่ไม่เคยมีความเมตตาให้เขียนฝันเลย เหตุผลมาจากเหตุการณ์ที่ทำให้สูญเสียบิดาไปในวัยเด็ก
วันนั้นเขียนฝันนั่งเล่นเครื่องบินกระดาษอยู่สนามหญ้า ข้าง ๆ นั้นคือคลองน้ำขนาดใหญ่ เครื่องบินกระดาษเกิดตกลงไปในคลอง เขียนฝันพยายามจะเอามันขึ้นมาจนตัวเองพลัดตกลงไปในน้ำ ผู้เป็นพ่อเห็นจึงรีบเข้าช่วย
ทว่า...กลับรอดมาได้เพียงคนเดียวคือลูกสาว ส่วนพ่อจมน้ำเสียชีวิตอย่างน่าอนาถ หลังจากเหตุการณ์วันนั้นแม่ก็ขายบ้านริมคลองทิ้ง พาลูกทั้งสองย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง เต็มดวงตรากตรำทำงานหนักกว่าเดิมเป็นสองเท่าตัว หากวันใดเหนื่อยมากหน่อยก็มักจะหาเรื่องด่าทอเขียนฝันอยู่เสมอ หาว่าเธอเป็นสาเหตุที่ทำให้พ่อต้องตาย และทำให้แม่ต้องลำบาก ทำให้ครอบครัวขาดเสาหลัก นานวันเข้าก็เริ่มทุบตีเพื่อระบายอารมณ์ นับแต่นั้นเขียนฝันก็กลายเป็นลูกที่แม่ไม่รัก จนขณะนี้แม้จะผ่านไปเป็นสิบปีแล้วทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
"ถ้าฟ้าย้ายไปอยู่บ้านคุณอินทัช ต่อไปนี้ใครจะปกป้องฝันล่ะ"
"ฝันไม่เป็นอะไรหรอก ฟ้าอย่าห่วงเลย"
"จะไม่ห่วงได้เหรอ ยังไงแม่ก็ไม่ยอมปล่อยฝันไปง่ายหรอก ๆ ฝันเคยหนีไปกี่รอบแม่ก็ตามกลับมาทุกรอบ พอกลับมาแล้วเหตุการณ์มันก็วนลูปซ้ำ ๆ "
"แล้วจะให้ฝันทำยังไง สาเหตุที่แม่เกลียดฝันต้นเหตุมันก็มาจากฝันนี่แหละ"
พอเห็นเขียนฝันเอาแต่โทษตัวเองแบบนี้เขียนฟ้าก็พูดไม่ออก ในยามนั้นรู้แค่ว่าตนและพี่สาวยังเด็กมาก ยังไม่รู้ซึ้งถึงอันตราย จะโทษว่าเป็นความผิดเขียนฝันเสียหมดก็คงไม่ได้ หากตอนนั้นแม่ไม่เอาแต่หลับแล้วดูแลลูกทั้งสองอย่างใกล้ชิดพ่อก็คงไม่ต้องตาย
"เอาอย่างนี้ไหม ฟ้าไม่อยากแต่งงาน ฟ้าไม่ได้รักคุณหนึ่ง ฟ้าอยากไปอยู่ต่างประเทศ ฝันช่วยแต่งกับคุณหนึ่งแทนฟ้าทีนะ"
"บ้าไปแล้วเหรอฟ้า"
เขียนฝันตกใจอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าน้องสาวจะมีความคิดบ้าระห่ำขนาดนี้ การสลับตัวกันถึงจะเป็นเรื่องง่ายเพราะหน้าตาทั้งสองเหมือนกันก็จริง แต่เชื่อเถอะว่าไม่มีความลับใดในโลกที่ปกปิดไปได้ตลอด เธอไม่กล้าเสี่ยงทำอะไรแบบนั้นเพราะกลัวจะถูกจับได้ อีกอย่างก็กลัวว่าจะถูกอินทัชเข้าใจผิด เขียนฝันพอจะดูออกว่าอินทัชคิดอย่างไรกับน้องสาว หากเธอทำตามคำขอของเขียนฟ้าก็จะเป็นการรวมหัวกันหักหลังเจ้าบ่าว ดีไม่ดีเขาอาจพาลเกลียดเธอไปเลยก็ได้
"เราควรจะทำแบบที่ฟ้าว่านะฝัน ฟ้าอยากให้ฝันหนีแม่ไปให้ได้แบบจริง ๆ จัง ๆ สักที ถ้าฝันได้ไปอยู่กับคุณหนึ่งยังไงแม่ก็คงไม่กล้าตามกลับมาหรอก"
"ไม่ได้ ฝันทำแบบนั้นไม่ได้ คุณหนึ่งล่ะ คุณหนึ่งจะยอมเหรอ"
"ฝันต้องทำให้ได้ หากอยู่ที่นี่ต่อไปฝันไม่สงสารตัวเองเหรอไง แล้วถ้าฟ้าไม่อยู่ใครจะปกป้องฝัน ฝันก็จะต้องถูกทุบตีไม่จบไม่สิ้น ขนาดตอนกินข้าวเสียงช้อนกระทบจานแม่ยังหาเรื่องตีฝันเลย แม่เลี้ยงเรามาอย่างยากลำบากก็จริงแต่เราจะเอาอนาคตมาทิ้งไว้ไม่ได้"
"...แต่ว่า"
"เชื่อฟ้านะ เรามีกันแค่สองคนพี่น้อง วันนี้ถ้าฟ้าเป็นคนเดินออกจากบ้านไปก่อนก็คงไปแบบห่วง ฝันไปก่อนฟ้าเถอะนะ ฟ้าอยากเห็นฝันไปมีชีวิตใหม่ที่ดี"
คุณรี้ดขา ช่วงที่ไรท์วิ่งใหม่มาแรงขอความร่วมมือซัพพอร์ตไรท์ด้วยการกดหัวใจ+คอมเม้นต์ให้ด้วยนะคะ จะได้เปิดโอกาสให้นิยายของไรท์มีคนมองเห็นเยอะ ๆ ช่วงที่วิ่งใหม่มาแรงไรท์จะลงงานหลายตอนไม่ได้ค่ะ ถ้ายิ่งลงตอนเยอะ ๆ ระบบจะทำให้อันดับร่วงจมหายไม่มีคนมองเห็นนิยาย
แต่ถ้าได้ยอดหัวใจ + ยอดกดเข้าชั้น + ยอดคอมเม้นต์ก็จะสามารถดึงอันดับนิยายขึ้นมาได้ ไรท์จึงอยากอ้อนขอในช่วงเปิดเรื่องใหม่ 14 วันแรก หากพ้นระยะเวลาวิ่งใหม่มาแรงไปแล้วไรท์จะลงให้อ่านทุกวันจนจบค่ะ
ขอบคุณค่ะ
