ดวงตาคมกริบของธันเดอร์มองปราดอย่างประเมิน ผู้หญิงใจกล้าแบบนี้ ทรวดทรงองค์เอวยั่วกามารมณ์แบบนี้ มีหรือจะไม่เคยผ่านมือใคร ท่าทางจะรอบจัด คงผ่านมาเป็นร้อยสังเวียนแล้วสิท่า
“พิสูจน์สิ ...ว่าเธอยังเวอร์จิ้น ถ้าใช่! ฉันจะคบกับเธอ แล้วหยุดที่เธอคนเดียว”
กุลสตรีหน้าชา สายตาเขาดูหมิ่นดูแคลนหล่อนเหลือใจ หล่อนไม่เคยอับอายอะไรอย่างนี้มาก่อน หล่อนทำอะไรลงไป ความตื่นตระหนกตกใจทำให้หล่อนก้าวผิดพลาดไปหมด อะไรที่วาดหวังวางแผนไว้ หล่อนลืมเลือนจนหมดสิ้น
...ลืมเลือนถึงขั้นไร้สติ เอ่ยวาจาเหมือนคนไร้ซึ่งสมองให้เขาเหยียดหยาม
“ว่าไง...กล้าพิสูจน์ไหมล่ะ”
นั่นคือคำท้า ...และหล่อนก็ใจกล้าอย่างไร้สติจริงๆ
ความรักทำให้คนตาบอดฉันใด ความอยากเอาชนะและอยากครอบครองก็ทำให้คนขาดสติฉันนั้น
กุลสตรีเองก็เช่นกัน หล่อนตัดสินใจทันควัน
...หล่อนจะเป็นคนรักของ ‘ธันเดอร์ ธีร์ เทย์เลอร์’
...และเป็นผู้หญิงคนสุดท้ายในชีวิตเขา!
“ว่าไงล่ะ ...กล้าพิสูจน์ไหม” เขาย้ำถาม
กุลสตรีนิ่งอึ้ง หล่อนสู้อุตส่าห์รวบรวมความกล้าบอกรักเขาทั้งที่เก็บซ่อนไว้มานานเกือบสิบปี คิดไม่ถึงเลยว่าพี่ธีร์ของหล่อนจะยื่นข้อเสนอแบบนี้
“กุลจะมั่นใจได้อย่างไรคะ ...ถ้ากุลพิสูจน์แล้ว พี่ธีร์จะรับรักกุล และหยุดที่กุลคนเดียว”
ธันเดอร์ยิ้มหยันมองตาคนถามแล้วไหวไหล่ไม่ยี่หระ
“ไม่กล้าพิสูจน์ก็ไม่เป็นไร ...แต่จะมาเปลี่ยนใจทีหลังไม่ได้นะ ฉันไปล่ะ” ว่าแล้วเขาก็ผิวปากหมุนกายหมายเดินออกไปจากตรงนั้น
กุลสตรีหน้าเครียดครุ่นคิดอย่างลังเล นี่อาจเป็นเพียงโอกาสเดียวและโอกาสสุดท้ายของหล่อน หากปล่อยให้ผ่านเลยไป หล่อนอาจจะไม่มีโอกาสนั้นอีกเลยก็ได้
“ตกลงค่ะพี่ธีร์”
ธันเดอร์ชะงักเท้ากึก หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน แต่อึดใจก็คลายออก ริมฝีปากหยักร้ายยิ้มหยัน หล่อนก็เหมือนผู้หญิงอื่นๆ ที่เห็นดาษดื่นไปหมด
...ใจง่าย
...รักสนุก
...และพร้อมเปลื้องผ้าได้ทุกเวลา
“กุลขอรับคำท้า”
“หึๆ ถ้าอย่างนั้นก็ตามมาสิ” เขาว่าแล้วกระดกปลายนิ้วเรียกหล่อน กุลสตรีผ่อนลมหายใจพรู เมื่อตัดสินใจไปแล้วก็ต้องเดินต่อให้สุดทาง
หากโชคดี ...หล่อนอาจได้ครอบครองหัวใจของผู้ชายที่หล่อนรัก
แต่หากโชคร้าย...หล่อนก็คิดเสียว่านอนหลับแล้วฝันไป
เพียงไม่นานที่กุลสตรีขึ้นรถมากับเขา รถสปอร์ตคันโก้ก็เลี้ยวเข้าโรงแรมแห่งหนึ่ง กุลสตรีหน้าซีดเผือด ใจดวงน้อยปวดหนึบ ไม่นึกฝันว่าเขาจะพาหล่อนมาในสถานที่แบบนี้
“...ม่านรูด” หล่อนครางเสียงแผ่ว สองจิตสองใจว่าจะก้าวต่อหรือถอยกลับไปตั้งหลักดี แต่เขาก็ไม่เปิดโอกาสให้หล่อนตั้งสติหยุดคิดนาน เพราะเพียงรถจอดสนิทหลังม่านสีทึบ เขาก็หันมาค่อนแคะหล่อนทันที
“ลงสิ อย่ามัวทำหน้าเหมือนไม่เคยหน่อยเลยน่า” เขาว่าแล้วก้าวลงจากรถสปอร์ตคันโก้ กุลสตรีกล้ำกลืนก้อนแข็งๆที่แล่นขึ้นมาจุกแน่นตรงลำคอให้ไหลย้อนกลับลงไป หล่อนเป็นคนเลือกเอง จะมัวมาทำพิรี้พิไรเหนียมอายได้อย่างไร
“ทำไมมาที่นี่ล่ะคะ”
“แล้วเธอคิดว่าฉันควรพาเธอไปที่ไหนล่ะ คอนโดฯเหรอ”
กุลสตรีนิ่งอั้น น้ำเสียงของเขาเยาะหยัน หล่อนใช้สายตามองเขาแทนคำตอบ
“ไม่ๆ เธอเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะ ฉันไม่เคยพาใครขึ้นคอนโดฯ แล้วก็ไม่เคยขึ้นคอนโดฯของใคร ถ้าอยากมีความสุขกับฉัน ...ก็ต้องม่านรูด ...หรืออย่างดีก็โรงแรมห้าดาวเท่านั้น”
“แต่กุล...”
“จะเอายังไง ...จะพิสูจน์ ...หรือจะกลับ”
“...โอเคค่ะ ...ที่นี่ก็ที่นี่” หล่อนตอบตกลง ไม่ว่าที่ไหนก็มีค่าเท่ากัน ในเมื่อหล่อนตัดสินใจใช้ ‘พรหมจรรย์แลกความรัก’ ทั้งที่รู้แก่ใจว่าไม่ใช่เรื่องพึงกระทำสักนิด
กุลสตรียืดอกเชิดหน้าเดินผ่านเขาเข้าไปข้างในห้อง ธันเดอร์เลิกคิ้วมองคนเดินคอตั้งแล้วไหวไหล่ ซีอีโอหนุ่มผิวปากหวือก่อนสาวเท้าเดินตามเข้าไป
“อาบน้ำสิ จะได้เริ่มกันเสียที” เขาบอกยิ้มๆ เมื่อปิดประตูล็อกห้องเรียบร้อย
กุลสตรีสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงดังคลิก หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอดังอึก หล่อนนึกอยากเปลี่ยนใจ แต่มาถึงขั้นนี้แล้วหล่อนจะถอยไม่ได้ ยิ่งเห็นสายตาเยาะหยันของเขา ความอยากเอาชนะก็ทะยานพุ่ง
อีกประเดี๋ยวเถอะ! เขาจะจุกจนพูดไม่ออกกับความจริงที่พานพบ
ธันเดอร์พ่นลมใจฟู่ใหญ่เมื่อกุลสตรีคว้าผ้าเช็ดตัวเดินเข้าห้องน้ำไป เพลย์บอยตัวร้ายหันไปคว้าแก้วกลมมนมาเทบรั่นดีลงไปแล้วกระดกเข้าปากรวดเดียวจนหมด ดวงตาสีน้ำตาลทองเต็มไปด้วยแววเครียดขึงราวเจ้าตัวมีเรื่องอึดอัดคับแน่นอก เขายกแก้วบรั่นดีขึ้นดื่มพรวดๆ แก้วแล้วแก้วเล่าราวดื่มน้ำเปล่าอย่างไรอย่างนั้น
แก้วที่หนึ่งหมดไป...
ตามด้วยแก้วที่สอง ...สาม ...และสี่
ดื่มเอาๆ ราวต้องการดับความร้อนลุ่มที่สุมทรวง
คลิก!
เสียงเปิดประตูดังมาจากห้องน้ำ ธันเดอร์หันไปทางต้นเสียง เพียงสายตาคมกล้าสบเข้ากับเรือนร่างทรวดทรงสุดเซ็กซี่ที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่พันห่อกาย กระแสเลือดในร่างกายก็ดูจะเดือดพล่านจนเขาเร่าร้อน ไปทั่วสรรพางค์
“ดื่มหน่อยไหม” เขาถามพลางยกแก้วบรั่นดีขึ้นชี้ชวน
กุลสตรีส่ายหน้า ถึงหล่อนจะหวาดหวั่น แต่หล่อนอยากให้ค่ำคืนนี้ผ่านไปในขณะที่หล่อนมีสติมากที่สุด
บางที! หล่อนอยากดึงสติกลับมาแล้วบอกยกเลิกคำท้า จากนั้นก็หันหลังให้เขาตลอดชีวิต แต่หล่อนจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร หล่อนใช้ชีวิตที่ผ่านมาท่ามกลางความหวังอันเจิดจ้าว่าวันหนึ่งหล่อนจะได้เคียงคู่เขาในฐานะคนรัก
...และวันนี้วันครบรอบอายุยี่สิบห้าปี
หล่อนก็ตัดสินใจเดินเข้ามาบอกรักเขา...
หากธันเดอร์ปฏิเสธเธอโดยดี ไม่มียื่นข้อเสนอท้าทายเหยียดหยัน หล่อนคงยอมรับความพ่ายแพ้ แล้วถอยหลังกลับหามุมสงบหลบไปเลียแผลใจสักพัก
แต่นี่...พอหล่อนบอกรัก ...เขากลับท้าทาย และหล่อนเองก็บ้าระห่ำ ถึงขั้นไร้สติ ถึงได้คิดพลีกายใช้พรหมจรรย์แลกกับความรักที่วาดหวังว่าจะได้รับจากเขา
“พี่อาบน้ำเถอะค่ะ กุลผสมน้ำอุ่นใส่อ่างไว้ให้แล้ว” หล่อนบอกแล้วขยับจะเดินไปยังโต๊ะเครื่องแป้ง แต่ธันเดอร์เดินเข้ามาขวางไว้เสียก่อน
กุลสตรีชะงักกึก หัวใจหล่อนเต้นตึกตัก พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นเขาก้มมองหล่อนอยู่แล้วเช่นกัน
กุลสตรีปากสั่นเมื่อธันเดอร์ใช้ปลายนิ้วแกร่งแตะลงบนริมฝีปากอิ่มแดงระเรื่อของหล่อน จากนั้นเขาก็เชยปลายคางแล้วก้มลงมา ...คล้ายจะจูบ
หญิงสาวกลั้นใจลุ้นระทึก!
หล่อนกำลังจะเสียจูบแรกในชีวิต จูบที่หล่อนถนอมรักษาไว้ให้แด่ ชายที่รัก และวันนี้...หล่อนกำลังจะมอบให้กับเขา ...ธันเดอร์ ธีร์ เทย์เลอร์
“อย่าเพิ่งสั่นอีหนู คืนนี้ยังมีเวลาให้เธอสั่นอีกมาก” เขากระซิบชิด ริมฝีปากของหล่อน กุลสตรีลืมตาขึ้นมอง หล่อนผิดหวังหรือเปล่าที่เขายังไม่จูบ เขาเพียงแกล้งทำให้หล่อนใจสั่นเล่นก็เท่านั้น
“ฉันไปอาบน้ำก่อน อย่าเพิ่งหนีกลับล่ะ หึๆ” เขายิ้มยั่วแล้วกดริมฝีปากจูบหล่อนหนักๆ
กุลสตรีนิ่งอึ้ง หล่อนร้อนวูบวาบไปหมด เพียงเขาทาบจูบลงมาแค่นี้หล่อนก็แทบลมหายใจปลิดปลิว แล้วกว่าจะผ่านคืนนี้ไปล่ะ หล่อนไม่หัวใจวายหรอกหรือ?
กุลสตรียืนอึ้งอยู่แบบนั้นนานเท่าไรหล่อนไม่อาจทราบได้ หล่อนรู้เพียงว่าตอนนี้เขาเปิดประตูห้องน้ำและก้าวออกมาแล้ว ร่างกายหนาใหญ่ของเขามีเพียงผ้าเช็ดตัวพันห่อท่อนล่าง ช่วงบนของลำตัว ...เปลือยเปล่าโชว์แผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามเนื้อหนั่นแน่น ถัดลงมาหล่อนเห็นหน้าท้องของเขาเป็นคลื่นรอนสวย และต่ำลงไปกว่านั้น...
