หลุมพรางเศรษฐี

ร้อน...

ตัวนั้นร้อนวูบวาบเหมือนตกลงไปในลาวาไม่มีผิด...

ลั่วหนิงชีต้องการคนมาช่วยบรรเทาอาการนี้ให้น้อยลง

หน้าอกอันแข็งแกร่งของผู้ชายคนหนึ่งกดทับลงมา เธอดันเอวขึ้นไปรับโดยสัญชาตญาณพลางพึมพำว่า "อาหนัน..." ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ตอบรับกลับไป แต่การกระทำช่วงเอวและหน้าท้องนั้นกลับยิ่งดุร้ายมากขึ้น ！ ...

"อือ..."

ตอนเช้า แสงแรกส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาที่เตียงใหญ่ของโรงแรม

ลั่วหนิงชีพลิกตัวและสัมผัสหน้าอกร้อนผ่าวที่คับแน่นไปหมด

เมื่อคืนเธอฝันว่าตัวเองมีอะไรกับคนที่ชอบ เธอลืมตาขึ้นมาอย่างอ่อนหวาน แต่สิ่งที่เธอเห็นนั้นกลับคือใบหน้าหล่อเหลาที่สมบูรณ์แบบที่ไม่คุ้นเคย

"อ๊ะ ！

คุณเป็นใครน่ะ? ทำไมถึงมาอยู่บนเตียงของฉันได้หล่ะ?" ลั่วหนิงชีตกใจมากจนกรีดร้องออกมาเสียงดัง เธอจับผ้าห่มและลุกขึ้นมานั่งทันที และก็รู้สึกว่าร่างกายของตัวเองนั้นปวดมาก เลยถามจี้มาอย่างสติแตกว่า "คุณทำอะไรฉัน?" "ผมควรจะเป็นคนถามคุณมากกว่านะครับ"

ลี่ป๋อเฉินค่อย ๆ ลืมตาและนั่งพิงหัวเตียง พอเผชิญกับท่าทางตื่นตระหนกของเธอแล้วเห็นได้ชัดว่าเขาดูนิ่งกว่าเยอะ "เมื่อคืนผมเมาแล้วกะจะกลับมาพักที่ห้อง ใครจะไปรู้ว่าพอออกมาจากลิฟต์แล้วคุณจะโผเข้ามาและลูบไล้ตัวผมไม่รู้จะจบเลย ดูท่าว่าจะหาลูกค้าที่โรงแรมได้อย่างชำนาญงั้นสินะ?"

ลั่วหนิงชีนั้นทั้งโกรธและอาย ไอ้สารเลวเอ๊ย คิดว่าเธอเป็นพวกขายตัวงั้นเหรอ?

เธออยากจะตบเขาสักหนึ่งฉาด แต่พอเธอยกมือขึ้น ผ้าห่มก็เลื่อนลงมาจนเผยให้เห็นตัวโป๊ เธอเลยต้องจับมุมผ้าห่มเอาไว้ พอรู้ว่าตัวเองมีวันไนท์สแตนกับผู้ชายแปลกหน้า หูของลั่วหนิงชีแดงก่ำไปหมด เธอกัดฟันกรอดและเตือนว่า "ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องเมื่อคืนนี้ พอออกไปจากที่นี่แล้ว เราต่างก็ไม่รู้จักกัน คุณอย่าเอาไปพูดอะไรซี๊ซั๊วนะ ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจละกัน ！"

ตอนที่พูดนั้น เธอก็ลุกขึ้นจากเตียงด้วยความโกรธและกะจะไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ แต่พอขาทั้งสองข้างแตะพื้นนั้นมันก็อ่อนยวบขึ้นมาทันที เธอเสียการทรงตัวและล้มหน้าคว่ำไปที่พื้น...

และตอนที่เธอคิดว่าตัวเองกำลังจะกระแทกพื้นนั้นก็มีคนคว้าข้อมือของเธอไว้ ลี่ป๋อเฉินออกแรงและดึงเธอกลับมาที่เตียงอีกครั้ง และก็บังเอิญล้มลงมาอยู่บนหน้าอกของลี่ป๋อเฉินพอดีและสบตากับเขาเข้า

ลมหายใจแผ่วเบาของลี่ป๋อเฉินดังมาจากใต้ร่างของเธอ ลั่วหนิงชีถึงได้พบว่ามือของตัวเองนั้นกำลังดันหน้าอกของเขาอยู่ ！

ลั่วหนิงชีรู้สึกถึงสัมผัสที่ฝ่ามือ หัวของเธอนั้นแทบจะระเบิดขึ้นมาทันทีและอยากจะแทรกแผ่นดินหนีซะเดี๋ยวนี้เลย

"ยังลูบไม่พออีกเหรอ?"

ลี่ป๋อเฉินนั้นโกรธมากจนหัวเราะขึ้นมา

ลั่วหนิงชีหน้าแดงก่ำไปหมด เธอรีบลุกขึ้นมาจากตัวเขาอย่างรวดเร็วทันที "เมื่อคืนนี้ฉันเมาน่ะ ถึงได้โผเข้าไปหาคุณ คุณอย่าเอาฉันไปรวมกับพวกผู้หญิงที่มีความคิดชั่วร้ายพวกนั้นนะ ！"

ลั่วหนิงชีลุกขึ้นและเดินไปทางห้องน้ำ หางตาของลี่ป๋อเฉินเหลือบไปเห็นรอยแดงบนเตียงและขมวดคิ้วขึ้นมาทันที เมื่อคืน... เป็นครั้งแรกของเธองั้นเหรอ?

"เดี๋ยวก่อน"

จู่ ๆ ลี่ป๋อเฉินก็เรียกเธอไว้ "เรื่องเมื่อคืนเป็นอุบัติเหตุ ถ้าคุณยินดี เราสามารถแต่งงานกันได้"

"แต่งงานกัน?"

พอได้ยินแบบนี้ ลั่วหนิงชีก็เลือดขึ้นหน้าพลางจ้องเขาด้วยแววตาแดงก่ำทันที น้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยเสียงสะอื้น "คุณนอนกับฉันครั้งหนึ่งไปแล้วยังไม่พอและอยากจะนอนกับฉันอย่างถูกต้องตามกฎหมายอีกงั้นเหรอฮะ?"

นี่มันเรื่องตลกไม่ใช่รึไงกัน?

ปฏิกิริยาของเธอนั้นเกินกว่าความคาดหมายของลี่ป๋อเฉิน

หลายปีที่ผ่านมามีผู้หญิงจำนวนมากเสนอตัวให้เขา แต่เขากลับไม่สนใจเลย นาน ๆ เขาจะอยากรับผิดชอบผู้หญิงคนนึงขึ้นมาสักที แต่เธอกลับไม่ยอมเนี่ยนะ?

ลี่ป๋อเฉินสวมชุดสูทเรียบหรู เขาหยิบนามบัตรเคลือบทองออกมาจากกระเป๋าเสื้อและวางไว้หัวเตียง

"บนนั้นมีเบอร์ของผมอยู่ ถ้าเปลี่ยนใจก็โทรหาผมได้ทุกเมื่อนะ"

พอผู้ชายคนนั้นจากไปแล้ว ลั่วหนิงชีก็แช่ตัวในอ่างอาบน้ำและขัดรอยแดงบนตัวของเธอออกไป ซึ่งต้องทิ้งไว้ในตอนที่เธอกับลี่ป๋อเฉินมีอะไรกันเมื่อคืนนี้แน่ ๆ ตอนนี้พอเริ่มสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ใบหูของเธอก็รู้สึกเหมือนกับได้ยินเสียงหอบหายใจแรงของผู้ชายคนนั้น

ลั่วหนิงชีปิดหูของเธอ เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะมีอะไรกับผู้ชายแปลกหน้าแบบนี้...

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ลั่วหนิงชีก็ลากสังขารที่เหนื่อยล้ากลับมาที่บ้านตระกูลลั่ว

เธอไม่รู้จะเผชิญหน้ากับเรื่องทั้งหมดนี้ยังไง พอเปิดประตูวิลล่า เธอก็ได้ยินเสียงผู้หญิงหัวเราะอย่างสะใจดังออกมาจากข้างใน

"แม่ เยี่ยมมากเลยค่ะ ！

ผู้ชายที่หนูจัดไว้ให้ลั่วหนิงชีเพิ่งจะโทรมาหาหนู เขาบอกว่าเขามีอะไรกับลั่วหนิงชีแล้ว แต่น่าเสียดายที่กล้องมีปัญหาเลยไม่ได้ถ่ายคลิปที่พวกเขามีอะไรกันมา

ไม่งั้นถ้าเอาไปให้พี่เฉิงหนันดูหล่ะก็ พี่เฉิงหนันคงจะยิ่งรังเกียจเธอเข้าไปใหญ่แน่ ๆ "

จากนั้นเสียงผู้หญิงใจร้ายอีกเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา "แม้ว่าจะไม่มีคลิปที่เธอไปมั่วกับผู้ชายแต่ยู่เฉิงหนันกับเธอนั้นก็ไม่มีทางเป็นไปได้แล้วหล่ะ ！ แม่กับพ่อของแกเลือกคนอื่นไว้ให้เธอแล้ว" "คนอื่นไหนกันคะ?"

ลั่วจื่อฉิ้นถามขึ้นมาอย่างสงสัย

เจียงจิ้งหย่ายิ้มอย่างดูถูก "แกยังจำเซิ่งข่ายที่ไปร่วมงานเลี้ยงเมื่อคืนได้ไหม?"

"เซิ่งข่าย?

ไอ้แก่ลามกอายุห้าสิบนั่นหน่ะเหรอคะ? หนูได้ยินมาว่าภรรยาของเขาตายไปแล้วหกคน และกำลังจะหาภรรยาคนที่เจ็ดอยู่นี่ ！ หรือว่าเขาอยากจะเอาลั่วหนิงชีงั้นเหรอคะ?"