บทที่ 2
บทที่2 เธอนึกได้ว่า ศุภวิชญ์เป็นชายที่น่ากลัวแค่ไหน
แม้ว่าพลอยรัตน์จะเปียกลื่นพอภายใต้ฤทธิ์ของยา แต่เธอก็ยังไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดจากครั้งแรกได้
หลังจากที่ควยทั้งใหญ่และแข็งของศุภวิชญ์สอดผ่านเยื่อพรหมจรรย์ เขาไม่ได้ให้เวลาที่หายใจกับพลอยรัตน์ เขาบีบเอวเธอ แล้วค่อยๆสอดเข้าไปและดึงออกมา เขาสอดเข้าไปอย่างลึกและดึงออกอย่างช้า
มือของเขาก็ยังแตะไปที่ที่เชื่อมต่อกันของพวกเขา ถูหีของเธออย่างเลว
น้ำไหลออกมาเพิ่มขึ้น มันได้ผสมกับเลือดของการฉีกขาดของเยื่อพรหมจรรย์
ทำให้เขาบ้าคลั่ง
“น้ำเยอะจัง” เสียงหัวเราะต่ำดังมาจากลำคอของผู้ชาย
ตามที่เขาสอดเข้าไปอย่างลึกๆ ความเจ็บปวดจากการฉีกขาดมาพร้อมกับความรู้สึกตื่นเต้นและความสบายที่อธิบายไม่ถูก ใบหน้าเล็กๆที่ซีดเซียงของพลอยรัตน์ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดง เธอกัดเขาอย่างแรงเพื่อกลั้นเสียงครางที่น่าอับอายของเธอ
จนกระทั่งปากเธอได้ลิ้มรสเลือดที่หอมหวาน เธอถึงจะถูกศุภวิชญ์บีบคางและยกคางเธอขึ้น แล้วยอมรับจูบที่มีสองแบบที่แตกต่างกันของเขา
เมื่อเขาจูบอย่างอ่อนโยน มันสามารถละเอียดอ่อนจนวาดเส้นริมฝีปากของเธอได้ เหมือนกับชิมเค้กสตรอเบอร์รี่ที่อร่อยชิ้นหนึ่ง เมื่อเขาจูบอย่างรุนแรงเขาก็กัดโคนลิ้นของเธอจนเจ็บ ราวกับเขาจะบีบคอของเธอจนหักไป
“เพื่อเป็นการลงโทษ ก็ให้คุณตายบนเตียงของผมเถอะ” เขาพูดเบาๆ
พลอยรัตน์ซึ่งกำลังหลงอยู่ในก้นบึ้งของความปรารถนาก็สั่นสะท้านอย่างกะทันหัน
เธอนึกได้ว่า ในข่าวลือที่เธอได้ยินมาเหล่านั้นที่แน่ใจไม่ได้ว่าจะจริงหรือไม่ ศุภวิชญ์เป็นผู้ชายที่น่ากลัวแค่ไหน
พวกเขากล่าวว่า ภายใต้ใบหน้าที่หล่อเหลาของศุภวิชญ์ วิญญาณของเขาเน่าเสียไปนานแล้ว
เวลาที่พลอยรัตน์กลับมามีสติ คือตอนที่เธอถูกโยนลงบนเตียง ขาทั้งสองของเธอถูกเปิดออกอย่างสมบูรณ์เป็นเหลี่ยมที่น่าอับอาย ศุภวิชญ์ได้เลียนมของเธอที่หงายขึ้น เอวของเขาเคลื่อนไหว และสอดเข้าไปทั้งหมด
ในช่องคลอดที่คับแคบ เนื้อที่อุ่นๆมาจากทุกทิศทาง โอบรัดเขาไว้แน่น
นมเธอถูกเขานวดอย่างไร้ความปรานี เขาสอดและดึงอย่างแรง เขาสอดให้ลึกที่สุดครั้งแล้วครั้งเล่า และหลังจากชนช่องเล็กๆภายในเปิดออก การเคลื่อนไหวของเขาก็รุนแรงยิ่งขึ้น
"คิดถึงผู้ชายคนอื่นอยู่หรอ? คิดถึงใครล่ะ? คู่หมั้นของคุณ กรภัคหรอ?"
เห็นได้ชัดว่า จิตใจของพลอยรัตน์ล่องลอยไปชั่วคราวได้ทำให้ศุภวิชญ์โกรธ
“อ้า...” พลอยรัตน์ส่งเสียงครางยาว
เธอจับผมสั้นสีดำของผู้ชายไว้ ร่างกายที่เกร็งเครียดของเธอสั่นอยู่ เสียงหายใจและเสียงครวญครางของเธอหยุดอย่างกะทันหัน
เธอถึงจุดสุดยอดแล้ว
จุดสุดยอดครั้งแรกในชีวิตเธอ
น้ำร้อนหลั่งไหลลงที่ควย ราวกับว่ามันถูกปากเล็กๆนับไม่ถ้วนดูดอยู่ ตื่นเต้นและสบายมาก ควยพองขึ้นเป็นหนึ่งเท่าในร่างกายของเธออย่างรวดเร็ว
ดวงตาของศุภวิชญ์ลึกลำและเย็นชา รอบตัวงเขาเต็มไปด้วยออร่าที่อันตราย
พลอยรัตน์ซึ่งยังไม่ได้ตอบสนองจากจุดสุดยอดก็ถูกเขาอุ้มขึ้นและกดไว้บนหน้าต่างกระจกใส ตรงไปทางที่กรภัคจากไป
"เชอะ... แค่เอ่ยชื่อเขาก็ทำให้คุณถึงจุดสูงสุดได้"
เขาสอดเข้าจากด้านหลังเธอ
“คุณพลอย”
กระจกนั้นเย็นมาก และอยู่ข้างหลังเธอคือร่างกายที่เร่าร้อนของผู้ชาย ทั้งได้กระตุ้นความรู้สึกของ พลอยรัตน์ นมของเธอถูกบีบจนบู้บี้ ผู้ชายบีบเอวของเธอด้วยมือข้างหนึ่ง และใช้มืออีกข้างนวดนมที่อวบอิ่มของเธอ พร้อมกัดเลียหูของเธอ
อ่อนโยนและรุนแรง ต่างกันมาก
“ผมไม่ค่อยพอใจกับการแสดงออกของคุณเลยนะ ผมเกรงว่าจะทำตามข้อตกลงที่ตกลงไว้ก่อนหน้านี้ไม่ได้เลย แค่คืนเดียว มันไม่เพียงพอสำหรับที่ให้ผมเล่นเลย”
เงื่อนไขข้อแรกที่กรภัคพาโยษิตาไปได้คือ คืนนี้ พลอยรัตน์เป็นของศุภวิชญ์อย่างสิ้นเชิง
พลอยรัตน์ราวกับถูกห่อหุ้มด้วยตาข่าย เธอได้ถามตามคำพูดของเขา "แล้ว... แล้วจะนานแค่ไหน"
ศุภวิชญ์พูดอย่างเฉยเมยว่า "ที่ผมเล่นสนุกพอแล้ว คุณก็ไปได้เลย"
สิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปเป็นการระบายฝ่ายเดียวของศุภวิชญ์
พลอยรัตน์แค่เล่นเป็นตุ๊กตาเพศที่หายใจและหลั่งน้ำได้
เธอมาถึงจุดสุดยอดอย่างต่อเนื่อง ร่างกายของเธออ่อนแอราวกับน้ำ ผิวทุกพื้นของเธอเปล่งประกายด้วยสีชมพูอันน่าหลงใหล ตอนที่เหม่อลอยหลังจากจุดสุดยอด เธอก็ถูกจัดให้อยู่ในท่าทีที่น่าละอายยิ่งกว่าเดิม
หลังจากที่ศุภวิชญ์หลั่งออกมา2ครั้ง ดูเหมือนว่าเขาจะชำนาญยิ่งขึ้น แม้เป็นการเซ็กซ์ที่รุนแรงขนาดนี้ แต่ในสายตาของเขาก็ยังเห็นไม่ถึงความหลงใหลอย่างชัดเจน มันลึกล้ำและเฉยเมยมาก
“เลีย” ควยที่เปียกโชกยื่นไปที่ปากของธอ
พลอยรัตน์ซึ่งทนอยู่ที่ไม่อยากส่งเสียงครวญครางอยู่เรื่อยๆ เธอเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับสายตาที่หยอกล้อที่ยั่วเย้าของเล่นของผู้ชาย
เธอกัดฟันและด่าว่า "ไอ้ซาดิสม์!"
ศุภวิชญ์บีบคางของเธอ บังคับให้เธออมควยของเขาไว้เข้าในปาก มันแตกต่างจากความแน่นของช่องคลอด มันเป็นความสบายที่อีกแบบหนึ่ง
“เลียให้ดีๆ ถ้าคุณกล้ากัด ผมจะเย็ดคุณจนตาย!”
