หลงใหล NC25+

บทที่ 1

เย็ดฉัน ฉันขอร้อง

ช่วงกลางฤดูร้อน ตอนกลางคืน

ชายในชุดสูทดำหลายสิบคนยืนเป็นสองแถวซ้ายและขวา ก่อตัวเป็นวงล้อมที่มีความกดขี่เป็นอย่างมาก

พลอยรัตน์ซึ่งถูกล้อมรอบอยู่ตรงกลางกำลังคุกเข่าลงบนพื้นหญ้า เข่าของเธอเสียดสีจนบาดเจ็บ สีหน้าของเธอก็ซีดเซียวมาก เธอจับขากางเกงของผู้ชายอย่างแน่น ราวกับว่าได้จับความหวังสุดท้ายของเธออยู่

“กรภัค คุณบอกว่าคุณชอบฉันไม่ใช่เหรอ?”

“ที่คุณชอบฉัน ทำไมคุณยังเอาฉันมาแลกเปลี่ยนล่ะ”

กรภัคไม่กล้ามองเธอ เขาโยนเธอออกอย่างโหดเหี้ยม “พลอยรัตน์ ผมขอโทษ ถ้าโยษิตาอยู่ในมือเขาอีกหนึ่งวัน เธอจะตายแน่นอน”

พลอยรัตน์จ้องมองใบหน้าด้านข้างที่ไม่แยแสของผู้ชายอย่างงุนงง“งั้น...ฉันล่ะ”

กรภัคยังคงพูดประโยคนั้น“ผมขอโทษ”

“เชอะ......” ศุภวิชญ์ซึ่งนั่งอยู่บนที่สูงนั้นได้ดูฉากนี้อย่างมีความสนใจมาก เขาแถมยังปรบมือให้ด้วยซ้ำ

เขาเป็นผู้ครอบงำของการธุรกรรมนี้ ซึ่งได้ควบคุมผลลัพธ์สุดท้าย สายตาที่หยอกล้อของเขาจับจ้องไปที่พลอยรัตน์เสมอ

สายตาของเขา เหมือนว่าเขากำลังจ้องมองสัตว์ที่อยากล่าได้อยู่

“ดูเหมือนว่า นายกรภัคได้ตัดสินใจแล้ว”

กรภัคกำหมัดไว้อย่างแน่น ใบหน้าของเขาเย็นชามาก“ให้โยษิตากับผม พลอยรัตน์ก็เป็นของคุณแล้ว”

ศุภวิชญ์ได้เห็นอย่างชัดเจนว่า ดวงตาที่สวยงามของหญิงสาวนั้นมีความผิดหวังทีละน้อย และมีน้ำตาร่วงหล่นจากปลายหางตาของเธอ

ชายห่วยๆแบบนี้มันสมควรที่ให้เธอร้องไห้หรอ?

“คูล” ศุภวิชญ์จุดบุหรี่ แล้วเตะลูกน้องของเขาครั้งหนึ่งอย่างช้าๆและสั่งเขาว่า “ไปเชิญนางโยษิตาออกมา”

“ครับ”

ลูกสาวของบ้านที่มีฐานะร่ำรวยซึ่งหยาดเยิ้มที่บอบบาง ไม่สามารถทนความคับข้องใจแม้แต่น้อยได้เลย เธอพุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของกรภัคด้วยการร้องไห้อย่างน่าสงสาร

โยษิตาหิวมาหนึ่งวัน จู่ๆเธอก็สูญเสียการควบคุมอารมณ์และเป็นลมแล้ว กรภัคอุ้มเธอจากไปอย่างกระวนกระวาย

ผู้ชายเดินไปไกลเรื่อยๆ พลอยรัตน์ได้แต่เห็นโครงร่างที่คลุมเครือของผู้ชายในสายตาของเธอ

ศุภวิชญ์เดินลงบันได เขายืนอยู่ตรงหน้าพลอยรัตน์ ปิดกั้นทิศทางจากไปของกรภัคอย่างสิ้นเชิง

บุหรี่ที่จุดไว้ยังคีบอยู่ที่ปลายนิ้วของเขา มือของเขาก็ยื่นเข้าไปในชายกระโปรงของผู้หญิง นิ้วเขาคลำเข้าไปในกางเกงชั้นในของเธอ

เขาพอใจมากกับความอบอุ่นและความชุ่มชื้นที่เขาสัมผัสถึง

ศุภวิชญ์บีบคางของพลอยรัตน์ แล้วทาของเหลวที่สุกใสบนปลายนิ้วของเขาที่มุมปากของเธอ

“เปียกลื่นแล้ว”

ยี่สิบนาทีที่แล้ว พลอยรัตน์ได้ดื่มน้ำผลไม้ที่กรภัคให้เธอ มียาโป๊วางอยู่ในน้ำผลไม้แก้วนั้น

“คือโดนผมคนเดียวเย็ด หรือให้พวกเขาผลัดกัน คุณเลือกเองเลย”

ความปรารถนาในร่างกายของเธอพลุ่งพล่านอยู่ ทำให้พลอยรัตน์เกือบถูกบังคับให้เสียสติ

คิดไม่ถึงว่าในเวลานี้ เธอยังคงได้รู้สึกโชคดีเล็กน้อย

อย่างน้อย ใบหน้าของศุภวิชญ์ได้ดูดีกว่า

แขนเรียวขาวของพลอยรัตน์เกี่ยวคอของผู้ชาย ปล่อยใจไปกับความปรารถนาและถูไปตามร่างกายท่อนล่างของเขาโดยสัญชาตญาณ ดวงตานั้นเย้ายวนใจมาก

"เย็ดฉัน"

"ฉันขอร้อง"

ศุภวิชญ์ยกมุมปากแล้วยิ้ม “เป็นสาวๆที่ฉลาดจัง”

เขาดับบุหรี่ครึ่งมวนที่มุมปากของเขา พลอยรัตน์ถูกเขาอุ้มขึ้นมา และลูกน้องในชุดดำทุกคนต่างก็หันตัวไป

ศุภวิชญ์ไม่มีชอบเป็นพิเศษที่แสดงเรื่องนั้นในที่สาธารณะ

วิลล่าสไตล์ปราสาท มันกว้างขวางพอ

ทันทีที่ประตูปิดลง พลอยรัตน์ก็ถูกศุภวิชญ์ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก ชุดชั้นในสีดำห้อยอยู่ที่ข้อเท้าของเธออย่างน่าสมเพช ลามกอนาจาร

ร่างกายที่เปียกลื่นมานานของเธอไม่จำเป็นต้องเล้าโลม และศุภวิชญ์ก็ไม่มีความอดทนนั้น

เขาได้รอนานเกินไป นานเกินไป

เขาปลดเข็มขัดออก และดึงควยที่แข็งตัวออกมา วางอยู่บนปากช่องคลอดที่เปียกลื่นของผู้หญิง เขาถูและแหย่มันอย่างเลว แต่เขาดันไม่สอดเข้าไป

ภายใต้การกระตุ้นของยา ร่างกายของพลอยรัตน์อ้างว้างมากขึ้นเรื่อยๆ และเธอริเริ่มที่จะส่งนมที่หงายขึ้นของเธอไปที่ปากของผู้ชาย

ศุภวิชญ์ก็ไม่เกรงใจ เขาถูมันด้วยมือข้างหนึ่งขณะที่เขาเลียอีกข้างหนึ่ง

"เป็นครั้งแรกไหม?"

"เบาๆหน่อย ฉันกลัวเจ็บ... อ๊ะ!"

ควยที่ใหญ่และแข็งสอดเข้าไปอย่างแรง ความเจ็บปวดที่ฉีกขาดนั้นทำให้ใบหน้าของพลอยรัตน์ซีดลง ร่างกายของเธอเกร็ง และเธอกัดหน้าอกของผู้ชายอย่างแรง "ไอ้สารเลว!"

หีด้านล่างของเธออุ่นและชื้น ผนังเนื้อหดตัวอย่างต่อเนื่อง มันทั้งนุ่มและแน่น และหนังหัวของศุภวิชญ์ชาด้วยความรู้สึกจม

"ด่าผมหรอ" ศุภวิชญ์หัวเราะเบาๆ เสียงของเขาแหบแห้งและเต็มไปด้วยความปรารถนา

เขาบีบเอวของผู้หญิง และควยของเขาก็เริ่มดึงออกมาและสอดเข้าไป

“ที่นี่ไม่มีใครกล้าดุกูเลย คุณแม่งไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้วเหรอ?”