ซีรีส์บำเรอรักเจ้าพ่อเถื่อน

ซีรีส์บำเรอรักเจ้าพ่อเถื่อน

เล่ม 1. บำเรอรักเจ้าพ่อเถื่อน

“นี่เหรอลูกสาวของแก” ทศเอ่ยถามเสียงกร้าวเมื่อลูกหนี้ของเขาส่งตัวลูกสาวมาปลดหนี้ด้วยท่าทีอิดออด

ธนัชเป็นทั้งศัตรู เป็นทั้งลูกหนี้ที่เขาต้องแก้แค้น เพราะมันหักหลังพ่อของเขาจนหมดตัว ทำให้ชีวิตวัยเด็กของเขาต้องลำบากและทุกข์ทรมาน พ่อของเขาพาเขาเร่ร่อนไปทั่ว ยิ่งกว่าขอทานข้างถนน กว่าจะลืมตาอ้าปากได้

หลังจากบิดาเสียชีวิต ท่านก็บอกให้เขาอโหสิกรรม แต่เขาไม่มีวันลืมว่าครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตาและมีความสุขล่มสลายเพราะผู้ชายที่ชื่อธนัช เขาไม่มีวันลืมมันเด็ดขาด

เขาเพียรสร้างเนื้อสร้างตัวอยู่หลายปี ก่อนจะกลับมาแก้แค้นเมื่อรู้ว่ามันกำลังประสบปัญหาทางด้านการเงินและติดหนี้การพนันอย่างหนัก

เป้าหมายของเขาก็คือลูกสาวคนสวยของมัน ลูกสาวที่มันรักมากที่สุด การจะทำให้มันเจ็บต้องจัดการที่หัวใจของมัน และเขาสืบรู้มาว่ามันรักลูกสาวของมันมาก

“ฉันขอร้องเถอะนะ อย่าทำอะไรรุนแรงกับลูกสาวของฉันเลย” ธนัชเอ่ยขอร้อง

“แล้วตอนที่แกทำกับฉันกับครอบครัวของฉันล่ะ”

“หมายความว่ายังไง” ธนัชเอ่ยถามอย่างตกใจ

“แกยังจำเพื่อนรักที่แกทรยศได้ไหม” ทศเอ่ยถาม เพราะเขาเปลี่ยนชื่อนามสกุล ธนัชเลยไม่รู้ว่าเขาคือใคร

“แก แกเป็นลูกของไอ้อัฐอย่างนั้นเหรอ” ธนัชยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่

“ยังดีนะที่แกยังจำได้ว่าเคยทรยศเพื่อนของแก แสดงว่าแกยังมีจิตสำนึกอยู่บ้าง แม้จะแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ก็ตามที”

“ทุกอย่างเป็นแผนการของแกอย่างนั้นเหรอ” ธนัชเอ่ยถาม

“ใช่ ฉันรอวันนี้มายี่สิบกว่าปี รอเวลาที่จะได้แก้แค้นแก ฉันจะบดขยี้ลูกสาวของแกให้แหลกคามือ” ทศกระชากร่างบอบบางของน้ำรินมากอดรัดเอาไว้ หญิงสาวพยายามดิ้นรน

“อย่าทำอะไรน้ำรินนะ ฉันขอร้อง” ธนัชยอมลงทุนคุกเข่าอ้อนวอน

“อย่าทำอย่างนั้นเหรอ” ทศก้มลงบดจูบหญิงสาวอย่างป่าเถื่อน น้ำรินพยายามดิ้นรน แต่ไม่เป็นผล

“อย่าทำอะไรลูกสาวของฉันนะ”

“กระทืบมันให้ปางตายแล้วก็จับมันโยนออกไปนอกบ้าน ไม่ต้องให้มันตายหรอก แต่ให้มันไปเป็นขอทานข้างถนน” ทศสั่งเสียงกร้าว

“อย่าทำอะไรคุณพ่อเลยนะคะ อย่าทำคุณพ่อนะ ฉันยอมทำตามที่คุณต้องการทุกอย่าง” เธอคุกเข่าอ้อนวอนเขา ทำท่าจะเข้าไปช่วยบิดาแต่โดนทศกระชากเอาไว้

“กระทืบมันเข้าไป เอาให้ปางตายแต่อย่าให้ตาย สะใจจริงโว้ย คนสารเลวโกงเพื่อน ทำลายครอบครัวเพื่อนมันต้องเจอแบบนี้ แล้วก็เอามันไปโยนไว้ตรงถังขยะข้างถนน เผื่อมันหิวจะได้รื้อค้นขยะกิน”

“ส่วนเธอมานี่” ทศกระชากน้ำรินให้เดินตามเขาเข้าไปในห้องด้านบนของคฤหาสน์

น้ำรินมองเขาเขม็ง เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น หายใจหอบรุนแรงด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

“ขอเช็กของหน่อย” เขาย่างสามขุมเข้าหา

“อย่าเข้ามานะ”

“เก็บคำนั้นไว้รองครางจะดีกว่า” ทศพูดเสียงกร้าว ก่อนที่จะกดร่างของเธอลงบนที่นอนหนานุ่ม

“เธอรู้ไหม ฉันเลือกที่นอนหนานุ่มให้เธอแทนที่จะจับเธอกระแทกในห้องโสโครก”

“อย่าทำอะไรฉันเลยนะ” เธอยกมือขึ้นไหว้เขาปลก ๆ แต่เขาหาได้ปรานีไม่ กระชากเสื้อผ้าของเธอจนขาดวิ่น ก่อนที่จะบดจูบเธออย่างเร่าร้อน

ปากน้อยโดนกระแทกจนชอกช้ำ เธอพยายามเบี่ยงหลบเขาก็บีบปลายคางของเธอเอาไว้จนเจ็บ

“ดิ้นสิ ฉันชอบ” ทศหัวเราะเหยื่อสาวอันโอชะ ความแค้นที่สั่งสมทำให้เขาไร้ความปรานีต่อเธอ

ร่างน้อยถูกกระแทกกระทั้นจนตัวโยน เมื่อความเป็นชายสอดเสียบเข้าไปในร่องเสียว เขาไม่ปรานี แค่ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อรับรู้ถึงร่องที่คับแคบ

“เจ็บ โอ๊ย! เจ็บจัง ปล่อยนะ” น้ำรินร้องไห้สะอึกสะอื้น เขาก็ไม่คิดปรานี ยังกระแทกจนร่องเสียวฉีกขาด หยดเลือดพรหมจรรย์เปรอะเปื้อน เขาบีบเคล้นขยำขยี้จนเนื้อตัวของเธอเป็นรอยช้ำแดงไปหมด

“ไม่คิดว่าลูกสาวของไอ้ธนัชจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องอยู่แบบนี้ สุดยอดจริงๆ” เขาผละออกห่าง ผลักร่างของเธอออกอย่างรังเกียจ

ก่อนจะถอดเครื่องป้องกันออกจากกายชายและมองร่างบอบช้ำไม่วางตา

“ไม่เคยแบบนี้ฉันคงไม่ต้องป้องกันอีก เธอไม่เป็นโรคติดต่อแน่นอน”

“อย่าทำแบบนั้นนะคะ” น้ำรินได้ยินก็สะดุ้งตกใจ เธอคลานหนี เขาก็กดทับมาทางด้านหลัง ก่อนจะแยกขาเธอออก

“อยากได้ท่าหมาจัง ร่องแน่นแบบนี้ฉันจะกระแทกให้มันไปเลย”

“อย่านะ” เธอกรีดร้องเสียงหลง ก่อนที่จะสลบไป

น้ำรินตื่นขึ้นมาเธอก็รับรู้ได้ถึงแรงเสียดสีกระแทกกระทั้นในร่องเสียว เธอไม่ได้รับความสุขเลยสักนิด มีแต่ความเจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่

น้ำรินตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากสลบไปรอบสอง ก็เห็นสาวใช้นำอาหารมาให้ ข้อเท้าของเธอถูกล่ามโซ่เอาไว้

เธอมีท่าทีหวาดกลัว จนสาวใช้ต้องรีบพูด

“คุณไม่ต้องกลัวดิฉันหรอกค่ะ คุณทศให้เอาอาหารมาให้คุณค่ะ กินซะนะคะ จะได้กินยา” สาลี่รู้สึกสงสารหญิงสาวจับใจ