“นี่ของคุณนายค่ะ ทั้งค่าเช่าแผงและค่าเช่าบ้านนะคะ” นางจินตนายื่นเงินห้าพันห้าร้อยบาทให้กับเจ้าของตลาด ก่อนจะหยิบเงินอีกส่วนหนึ่งที่มีทั้งต้นและดอกให้กับเสี่ยนิติ “ส่วนนี่ของเสี่ยค่ะ”
“เห็นว่าจะหมดแล้วนี่ เอาเพิ่มอีกไหม” เจ้าหนี้ถามอย่างอาทร เพราะนางจินตนาถือว่าเป็นลูกค้าชั้นดี จ่ายตรงตลอดไม่เคยเลทหรือบิดพลิ้วแม้แต่ครั้งเดียว
“คงไม่ละคะเสี่ย อีกไม่นานไอ้คู้ปมันก็จะเรียนจบแล้ว”
“ตามใจ เดือดร้อนก็บอกแล้วกัน”
นางจินตนายิ้มรับเล็กน้อย แล้วกลุ่มเก็บดอกเงินกู้และค่าเช่าแผงก็เลยไปแผงถัดไป โดยมีมินรญาเดินชะลอฝีเท้าอยู่ท้ายกลุ่ม
หญิงสาวลอบมองคนเป็นแม่ที่เดินประกบคู่ไปกับเสี่ยนิติเล็กน้อยก่อนจะเดินกลับมาหยิบเอาผักในแผงของนางจินตนาขึ้นมาสี่กำ แล้วยื่นมันให้กับพ่อค้ารูปหล่อที่เหมือนจะรอท่าอยู่แล้ว
“ยี่สิบบาทครับ”
“นี่ค่ะ” มินรญายื่นแบงค์ยี่สิบที่ถูกพับเอาไว้อย่างเรียบร้อยพร้อมกับส่งยิ้มเนียมอายให้กับพ่อค้ารูปหล่อที่รับเงินแล้วยัดใส่กระเป๋ากางเกงโดยไม่นำไปรวมกับเงินที่ขายผักได้ในกระเป๋าของผ้ากันเปื้อนเหมือนทุกครั้ง
“แม่...ผมขอไปเข้าห้องน้ำแป๊บนะครับ”
เมื่อคนเป็นแม่ที่กำลังติดพันเม้าท์มอยอยู่กับป้าจาบหันมาพยักหน้าอนุญาตร่างสูงก็รีบเดินผละออกจากแผงผัก แล้วตรงไปที่ห้องน้ำหน้าตลาด ชายหนุ่มจ่ายเงินค่าบริการห้องน้ำแล้วเดินเข้าไปข้างในล้วงเอาเงินแบงค์ยี่สิบที่เพิ่งได้จากลูกค้าสาวสวยอย่างมินรญาขึ้นมา
คูเปอร์คลี่แบงค์สีเขียวออกมา กระดาษสีขาวที่ถูกพับเอาไว้ด้านในก็ปรากฏ ชายหนุ่มยัดเงินเข้ากระเป๋าของผ้ากันเปื้อนแล้วรีบคลี่กระดาษออกอ่าน
6 โมงเย็นเจอกันที่เดิมนะจ๊ะ
มิ้น ^^
เมื่ออ่านแล้วก็ได้แต่ยิ้มและส่ายศีรษะ มินรญาชอบทำอะไรแบบนี้เสมอเพราะเธอบอกว่ามันตื่นเต้นดี ทั้งที่จะนัดเขาผ่านเฟสบุ๊คหรือไลน์เหมือนปกติก็ได้ แต่เธอไม่ทำ มาเก็บค่าเช่าแผงเดือนไหนต้องมีเงินค่าผักสอดไส้จดหมายน้อยมาทุกที เมื่อเธอเสนอเขาก็สนองไม่อยากจะขัด เพราะจะว่าไปมันก็ตื่นเต้นดีอย่างที่แฟนสาวบอกจริงๆ นั่นแหละ
คูเปอร์และมินรญาคบกันในฐานะแฟนมาได้สองปีกว่าๆ แล้ว โดยที่ทางบ้านของทั้งสองฝ่ายไม่รู้ แม้นางจินตนาจะเคยระแคะระคายและสอบถามลูกชายบ้างแล้ว ทว่าชายหนุ่มกลับปฏิเสธเสียงแข็ง ถึงอย่างนั้นคนเป็นแม่เตือนก็ด้วยความหวังดีว่า
“จะรักใครชอบใครแม่ไม่ว่า แต่กับหนูมิ้น อย่าไปข้องเกี่ยวดีกว่า ลูกจะเสียใจเปล่าๆ ดูก็รู้ว่าคุณนายรงรองหวังจะเกี่ยวดองกับเสี่ยนิติ”
และคราวนั้นคูเปอร์ก็ใช้ความเงียบเป็นคำตอบและเลี่ยงพูดเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน แต่ในความเป็นจริงนั้นชายหนุ่มหาได้สนใจคำเตือนของคนเป็นแม่ไม่ คิดเพียงว่าทั้งเขาและเธอรักกันอะไรก็กั้นไม่อยู่ โดยไม่รู้เลยว่าโลกแห่งความเป็นจริงนั้นมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด และไม่เหมือนโลกสีชมพูที่ถูกห่อหุ้มไปด้วยความรัก ความฝันของคนสองคน
เกือบห้าโมงเย็นคูเปอร์ขออนุญาตคนเป็นแม่เลิกขายผักก่อนเวลาหนึ่งวัน โดยให้เหตุผลว่านัดติวกับเพื่อน ซึ่งนางจินตนาก็อนุญาตโดยไม่ได้ซักไซร้อะไรมาก
