รถยนต์แล่นเข้าสู่เทียนสี่วาน โครงการวิลล่าสุดหรูระดับท็อปใจกลางเมือง ก่อนจะจอดลงหน้าวิลล่าเดี่ยวที่กินพื้นที่เกือบหนึ่งพันตารางเมตร ภายในสวน ชายหนุ่มสวมชุดสูทสั่งตัดพิเศษสีดำสนิทยืนหันหลังให้เธอ เขากำลังชื่นชมต้นเมเปิ้ลแดงญี่ปุ่นที่ปลูกอยู่ในนั้นอย่างเพลิดเพลิน
“คุณซ่างกวนครับ คุณซ่งมาถึงแล้วครับ” คนขับรถเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา
ชายหนุ่มค่อย ๆ หันกายกลับมา แสงแดดสาดส่องลงมาจากทางด้านหลังของเขา ทำให้เกิดเป็นประกายขอบสีทองระยิบระยับรอบตัวเข นี่เป็นครั้งแรกที่ซ่งอันหรานได้เห็นหน้าตาของตำนานแห่งวงการธุรกิจผู้นี้ชัด ๆ เขาเป็นชายวัยสามสิบต้น ๆ ใบหน้าคมคาย ดวงตาฉายแววคมกริบดุจพญาอินทรี ทั้งยังแผ่รัศมีเปี่ยมอำนาจที่ทำให้ผู้คนยำเกรงโดยไม่ต้องเอ่ยปากตวาด
“ซ่งอันหราน” เขาเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงเชลโล “คุณไม่ค่อยเหมือนที่ผมจินตนาการไว้เท่าไหร่เลยนะ ”
ในจินตนาการของซ่างกวนหวายจือ ผู้หญิงที่สามารถคาดการณ์ความผันผวนของตลาดหุ้นทั้ง ๆ ที่อยู่ในคุกได้อย่างแม่นยำถึงสามครั้ง และช่วยให้เขารอดพ้นจากการขาดทุนนับหมื่นล้าน ไม่น่าจะมีสภาพเช่นนี้…….ผอมโซจนแทบเสียรูป ใบหน้าก็ซีดเผือดราวกับแผ่นกระดาษ มีเพียงดวงตาคู่นั้นที่สว่างไสวจนน่าตกใจ
“แล้วในจินตนาการของคุณซ่างกวน ฉันเป็นคนยังไงเหรอคะ？” ซ่งอันหรานสบสายตากับเขาตรง ๆ ท่าทีนิ่งสงบ ไม่ยอมก้มหัวให้ใคร แต่ก็ไม่ได้โอหังอวดดี
ซ่างกวนหวายจือคลี่ยิ้มออกมาทันที
ดวงตาคู่นี้นี่เองที่เขาเคยเห็นผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์มานับครั้งไม่ถ้วน ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเพียงใด แสงสว่างในดวงตาคู่นี้ก็ไม่เคยมอดดับลงเลย
“วิลล่าหลังนี้ คุณคิดว่าเป็นยังไง？” เขาเปลี่ยนหัวข้อสนทนา พลางชี้ไปยังคฤหาสน์หรูที่อยู่ด้านหลัง
ซ่งอันหรานกวาดตามองไปรอบ ๆ “เทียนสี่วานเป็นย่านคฤหาสน์หรูระดับท็อปของเมือง วิลล่าหลังนี้หันหน้าไปทางทิศใต้ การจัดสวนมาจากฝีมือปรมาจารย์ การตกแต่งภายในยิ่งไม่ต้องพูดถึง...”
“ชอบไหม？ งั้นผมยกให้คุณ ”
ซ่างกวนหวายจือพูดแทรกเธอขึ้นมา “ถือว่าเป็นของขวัญพบหน้า สำหรับการร่วมมืออย่างเป็นทางการของเรา ”
แม้จะได้มีชีวิตใหม่เป็นครั้งที่สอง ซ่งอันหรานก็ยังอึ้งกับความใจป้ำนี้อยู่ดี
วิลล่าในเขตเทียนสี่วาน มูลค่าตลาดเริ่มต้นอย่างต่ำก็หนึ่งพันห้าร้อยล้าน
“คุณซ่างกวนนี่ทุ่มทุนสร้างจังเลยนะคะ” เธอตั้งสติมั่น “ไม่กลัวฉันขายวิลล่าแล้วหอบเงินหนีไปเหรอ？ ”
ซ่างกวนหวายจือขยับเข้ามาใกล้ขึ้นสองก้าว กลิ่นหอมจาง ๆ ของอำพันทะเลจากร่างของเขาโชยมาแตะจมูก “เงินที่คุณช่วยผมหาได้ตอนอยู่ในคุก ซื้อวิลล่าแบบนี้สิบหลังยังเหลือเฟือเลย อีกอย่าง...” เขาเว้นจังหวะการพูดอย่างสื่อความนัย “เป้าหมายของเราตรงกัน”
ซ่งอันหรานรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร... การโค่นล้มซ่งซื่อกรุ๊ปนั่นเอง
ชาติที่แล้ว หลังจากเธอตายไป ซ่างกวนหวายจือเคยเปิดศึกแย่งซื้อกิจการกับซ่งซื่อจนสะเทือนเลือนลั่นไปทั้งวงการธุรกิจ สุดท้ายก็บาดเจ็บสาหัสกันทั้งสองฝ่าย
“ยินดีที่ได้ร่วมมือค่ะ” เธอยื่นมือออกไป
ซ่างกวนหวายจือกุมมือที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนของเธอเอาไว้ สัมผัสนั้นเย็นเฉียบ “ห้องของคุณอยู่ชั้นสอง ห้องแต่งตัวก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว คุณไปพักผ่อนก่อนเถอะ ”
ในขณะเดียวกัน ที่วิลล่าตระกูลซ่งนั้นกำลังวุ่นวายโกลาหล
“อะไรนะ？ มันขึ้นรถคนอื่นไปเหรอ？” ซ่งจื้อหย่วนผู้เป็นพ่อตบโต๊ะและลุกพรวดขึ้นมา “ นังเด็กคนนี้ไม่เห็นหัวคนในบ้านบ้างเลยหรือไง！ ”
หลินหย่าจือผู้เป็นแม่ปาดน้ำตา “แกคงยังแค้นที่พวกเราให้แกไปติดคุกแทนโหรวโหรวหรือเปล่าคะ？ แต่โหรวโหรวถูกเลี้ยงมาแบบไข่ในหิน จะไปทนลำบากในคุกไหวได้ยังไง...”
“แม่คะ อย่าเสียใจไปเลยนะคะ” ซ่งอันโหรวเดินออกมาจากห้องครัวพร้อมจานคุกกี้ที่เพิ่งอบเสร็จใหม่ ๆ ขอบตาแดงก่ำเหมือนกระต่ายตัวน้อย “เป็นความผิดของหนูเอง ถ้าตอนนั้นหนูไม่หน้ามืดตามัวทำเรื่องผิดพลาด พี่เขาก็คงไม่ต้อง... เดี๋ยวหนูจะไปตามพี่กลับมาเองค่ะ！ ”
“เหลวไหล！” พี่ใหญ่อย่างซ่งอันหมิงรีบห้ามเธอไว้ “ร่างกายเธอยิ่งไม่แข็งแรงอยู่ จะเที่ยววิ่งวุ่นไปทั่วได้ยังไง？ เจ้ารอง ตกลงรถคันนั้นมันรถใคร？ ”
ซ่งอันชวนขมวดคิ้วแน่น “เลขทะเบียนเรียงกันสวยขนาดนั้น น่าจะเป็น...” จู่ ๆ เขาก็เบิกตากว้าง “ผมนึกออกแล้ว！ นั่นมันรถของซ่างกวนหวายจือ！ เดือนก่อนผมเจอในงานประชุมการเงิน！ ”
“ซ่างกวนกรุ๊ปเหรอ？” ซ่งอันหมิงหน้าถอดสีทันใด “ซ่งอันหรานไปรู้จักคนระดับนั้นได้ยังไง？ ”
ห้องรับแขกตกอยู่ในความเงียบอันชวนขนหัวลุก
ซ่างกวนกรุ๊ปกับซ่งซื่อเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันมาตลอด ถ้าซ่งอันหรานไปจับมือกับฝั่งนั้นได้จริง ๆ...
“เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ” ซ่งอันโหรวพูดแทรกขึ้นมาทันควัน น้ำเสียงหวานเลี่ยนจนน่าเอียน “พี่เขาโตมาในบ้านนอก แล้วก็ติดคุกอยู่ตั้งสามปี จะมีโอกาสไปรู้จักตระกูลซ่างกวนได้ยังไงคะ？ ต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ ๆ ”
เธอก้มหน้างุดเพื่อซ่อนแววตาอำมหิต นังนั่นจะมีปัญญาไปเกาะแกะซ่างกวนหวายจือได้ยังไง？ ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ ๆ แต่ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อออกมาแล้ว เธอก็มีวิธีอีกนับไม่ถ้วนที่จะเขี่ยซ่งอันหรานกลับลงนรกนั่นอีกครั้ง
คราวนี้... อย่าหวังจะได้ออกมาอีกตลอดกาล！
