โซ่สายใยดวงใจซาตาน ตอนที่ 1
สนามบินXXX
เวลานี้เป็นเวลาเกือบสองทุ่มที่สนามบินมีคนค่อนข้างจอกแจกจอแจอยู่ไม่ขาดสามปีกว่าแล้วที่ปลายฝนไม่ได้กลับมาที่ประเทศไทยและนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอพาลูกชายวัยสองขวบของเธอกลับมาที่บ้านเกิดอีกครั้งหลังจากที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ออสเตรเลียตั้งแต่ช่วงที่ตั้งท้อง
หญิงสาวตัวเล็กหุ่นบางหน้าตาจิ้มลิ้มผิวขาวอมชมพูผมยาวดัดลอนใหญ่เข้ากับใบหน้าของเธออุ้มลูกน้อยวัยสองขวบตัวกลมตาน้ำข้าวใบหน้าลูกครึ่งแก้มยุ้ยของเธอพาดบ่าเอาไว้อีกมือก็ลากกระเป๋าใบใหญ่อย่างทุลักทุเลเดินเยื้องย่างอย่างสบายอารมณ์รอรถแท็กซี่ที่เรียกมารับ
“ปลายฝน..”
หญิงสาวขมวดคิ้วเป็นปมพร้อมหันหลังกลับไปมองคนที่ส่งเสียงเรียกเธอวินาทีนั้นเหมือนโลกหยุดหมุนใจของเธอเต้นไม่เป็นส่ำด้วยความตื่นกลัวเขาไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นฟรานซิสผู้ชายลูกครึ่งร่างสูงใหญ่ที่อยู่ในชุดสูทสีเทา
ตาสีน้ำข้าวของเขามองมาทางเธอด้วยสายตาเยือกเย็นเธอไม่ได้อยากจะเจอหน้าเขาอีกเลยในชีวิตนี้ไม่รู้ว่าเขาโผล่มาที่นี่และยืนชี้หน้าเธออยู่ได้อย่างไรแต่เท่าที่ในสมองของเธอบอกกับเธอก็คือจะต้องวิ่งหนีคนๆนี้ไปเสียก่อน
“อารายฮับมามี๊”
ต้นหนาวทำหน้างงเล็กน้อยเมื่อจู่ๆคนเป็นแม่ก็ทิ้งกระเป๋าพร้อมพาตัวเองวิ่งหนีอะไรบางอย่าง
“มี๊อยากพาต้นหนาววิ่งเล่นชอบมั้ยครับ”
ปลายฝนบอกลูกชายของเธอในขณะที่กำลังวิ่งหนีสุดชีวิต
“ชอบฮับซาหนุกคริๆๆๆ”
เด็กชายแก้มยุ้ยตบมือแปะๆไม่คิดว่าคนเป็นแม่จะพาวิ่งเล่นในตอนนี้แต่ดูจะชอบใจมากเป็นพิเศษ
“เรามาเล่นซ่อนแอบด้วยดีมั้ย”
ปลายฝนวิ่งมาจนถึงหน้าอาคารผู้โดยสารขาเข้าที่มีรถจอดเรียงรายอยู่ด้านหน้าเธอมองซ้ายมองขวาแล้วหยุดพักเหนื่อยอยู่ครู่หนึ่งเมื่อไม่เห็นว่าฟรานซิสวิ่งตามมาแล้ว
“แอบใครฮับ”
“อืม...คนแถวนี้ไง”
หญิงสาวชี้มือชี้ไม้อมยิ้มคุยหยอกล้อกับลูกของเธอไม่ให้เป็นที่ผิดสังเกตของคนที่นี่
“แอบตรงนั้น”
ต้นหนาวชี้มือป้อมไปทางรถตู้คันหรูที่กำลังเปิดประตูคาเอาไว้อยู่ในตอนนี้
“อ่อ...ดีเลย”
ปลายฝนมองว่าในรถน่าจะไม่มีคนอยู่เธอขอเข้าไปหลบสักครู่คงจะไม่เป็นอะไรยังขอบคุณลูกชายของเธอที่หาที่แอบให้ได้อย่างดี
“อะ..อ๊ายยย..”
ในขณะที่เธอเข้ามานั่งในรถตู้คันหรูอย่างสบายใจแล้วจู่ๆก็มีชายหนุ่มโผล่หัวออกมาจากด้านหลังเธอและอีกคนก็ยังเดินมาปิดประตูรถขังเธอเอาไว้อีกด้วยคนที่โผล่หัวมาด้านหลังเธอเมื่อหญิงสาวเห็นแวบแรกก็จำได้ทันทีว่าเป็นมอแกนคนสนิทของฟรานซิสเธอคิดในใจว่าไม่น่าหลงกลคนพวกนี้เสียเลย
“สวัสดีครับ”
มอแกนยิ้มให้หญิงสาวพร้อมทั้งทักทายเธอด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์
“ซาหวัดดีฮับคุณลุง”
ต้นหนาวเป็นเด็กที่จำคำที่แม่ของเขาสอนได้ทุกอย่างเมื่อมีคนทักทายว่าสวัสดีเขาก็จะต้องสวัสดีตอบเด็กชายแก้มยุ้ยยกมือป้อมน้อยๆสวัสดีชายหนุ่มที่ยิ้มให้เขาตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี
“มารยาทดีผิดเวลาหรือป่าวลูก”
ปลายฝนหน้าเสียเล็กน้อยแอบสบถออกมาเบาๆและเธอก็ต้องนั่งรถไปที่คฤหาสน์ของฟรานซิสโดยดีขัดขืนอะไรไม่ได้เพราะเธอเป็นคนโดดขึ้นมาบนนี้เอง
คฤหาสน์ฮันส์
ปลายฝนนั่งอุ้มลูกน้อยของเธออยู่บนโซฟาราคาแพงตรงหน้าของเธอมีฟรานซิสนั่งไขว่ห้างเท้าคางมองหน้าเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่ยอมพูดยอมจาอะไรแต่สายตาของเขานั้นก็เหมือนเป็นใบมีดคมเชือดเฉือนเธออยู่ทุกวินาทีที่เธอสบตากลับไป
บอดี้การ์ดหนุ่มทั้งคนสนิทของเขาก็ยืนรายล้อมอย่างเงียบๆอยู่ทั่วทุกมุมในห้องโถงนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขารู้ว่าเธอได้ทำอะไรลงไปเพราะคนอย่างเขาหากจะรู้เรื่องอะไรก็คงจะไม่ยากคิดไปคิดมาเธอเองก็คิดผิดที่รีบกลับมาที่นี่รู้แบบนี้เธอไม่กลับมาเลยจะดีกว่า
“หนาวง่วงคร้าบมามี๊”
ต้นหนาวขยี้หูขยี้ตาอยู่บนตักของคนเป็นแม่
“ง่วงก็นอนนะครับ”
ปลายฝนกล่อมลูกชายของเธอพักใหญ่จนหลับไปในขณะที่ในที่นี้ก็ยังมีแต่ความเงียบอยู่เช่นเดิมเธอจะไม่ยอมพูดอะไรจนกว่าอีกฝ่ายจะพูดมาก่อนเพราะเธอไม่รู้ว่าเขารู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับตัวของเธอมากมายแค่ไหน
“พาเค้าไปนอนในห้อง”
ฟรานซิสเอ่ยบางคำออกมากับลูกน้องของเขาหลังจากที่เด็กชายได้หลับไปพักหนึ่งแล้ว
“ครับนาย”
ปลายฝนต้องปล่อยลูกชายของเธอให้กับบอดี้การ์ดหนุ่มแต่โดยดีเพราะเธอรู้ว่าตอนนี้เธอขัดใจอะไรพวกเขาไม่ได้แน่นอน
ฟรานซิสได้แต่งงานกับภรรยาของเขาเมื่อห้าปีก่อนเมื่อแต่งงานได้ไม่นานเขาและเธอก็ต้องการที่จะทำเด็กหลอดแก้วเพราะทั้งคู่ไม่มีใจประสงค์ที่จะมีสัมพันธ์กันเนื่องด้วยแต่งงานกันเพราะธุรกิจจึงเลือกที่จะทำเด็กหลอดแก้วกับหมอปลายฝนที่เป็นหมอสาวที่มีชื่อเสียงในด้านนี้มากทั้งที่อายุยังน้อย
แต่แล้วก่อนที่จะได้ทำภรรยาของเขาก็ได้เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุไปก่อนเขาจึงไม่ได้ใส่ใจว่าเขาได้ฝากสเปริ์มไว้กับหมออีกเลยจนสองปีต่อมาเขาได้รู้ว่าหมอปลายฝนได้ลาออกไปและสเปริ์มของเขาก็ได้หายไปด้วยอันที่จริงเขาอยากจะฟ้องร้องกับโรงพยาบาลแต่ก็ต้องตัดเรื่องนี้ไปเพราะกลัวว่ามันจะเป็นข่าวใหญ่โตว่าเขาแต่งงานกับภรรยาคนก่อนด้วยเรื่องธุรกิจและคิดที่จะมีลูกโดยการผสมเทียมเขาจึงเลือกที่จะตามเรื่องหมอปลายฝนเองและนี่ก็เป็นเวลาสามปีแล้วที่เขาตามเรื่องนี้มาจนได้มารู้ว่าเขามีทายาทตัวน้อยออกมาแล้วตอนนี้สองขวบแล้วด้วย
เขารู้เรื่องปลายฝนจะกลับมาได้อย่างไรก็ไม่ยากเขาตามหาหมอลัลลนินหมอสาวเพื่อนรักของปลายฝนและเค้นเอาความจริงทุกอย่างจากเธอจนได้รู้ว่าปลายฝนได้ขโมยสเปริ์มของเขาไปทำอะไรและจะกลับมาวันไหนเขาจึงเตรียมแผนไปดักรอเธอได้ตรงเวลา
“ขอเหตุผลที่เธอกล้าทำ”
ฟรานซิสแทบอยากจะฉีกเนื้อหญิงสาวเป็นชิ้นๆในตอนนี้ไม่คิดว่าเธอจะกล้าเล่นแบบนี้กับคนอย่างเขา
“ฉ... ฉันแค่อยากมีลูก.. ล.. แล้วคุณก็เป็นพ่อพันธ์ที่สมบูรณ์ทุกอย่าง”
ปลายฝนตอบชายหนุ่มที่นั่งจ้องเธอเขม็งอย่างกล้าๆกลัวๆ
“ฉันขอทายาทฉันคืนส่วนเธอจะไปไหนก็ไปหากอยากจะได้เงินเท่าไรก็บอกมา”
ฟรานซิสอยากจะตัดปัญหานี้ให้จบไปตั้งแต่เสียวันนี้เพราะในเมื่อจู่ๆเขาก็พึ่งรู้ตัวว่ามีลูกเพราะฉะนั้นลูกก็ควรที่จะเป็นของเขาส่วนคนเป็นแม่เขาไม่ได้อยากได้หากหญิงสาวอยากได้เงินเท่าไรเพื่อนที่จะแลกกับลูกเขาก็จะยอมจ่าย
“คุณจะบ้าหรือไงฉันอุ้มท้องถนอมต้นหนาวมาอย่างดีฉันไม่ให้ลูกกับคุณง่ายๆหรอก”
ปลายฝนรู้สึกฉุนขึ้นอย่างมากที่ชายหนุ่มดูเหมือนจะชอบตีค่าชีวิตคนเป็นเงินเสียจริงเรื่องเงินเธอไม่ได้มีปัญหาเธอก็ไม่ได้อยากได้เงินของใครทั้งนั้นและเธอก็จะไม่ยอมให้ลูกกับเขาไปง่ายๆแน่นอน
อ่านนิยายฉบับเต็มได้ที่
