เควินคลี่ยิ้ม รู้สึกโล่งใจ ว่าเขาจะไม่โดนข้อหาพรากผู้เยาว์อย่างแน่นอน... ถ้าวันหนึ่งเกิดคิดหื่นกับหล่อนชนิดที่ว่าห้ามใจไม่อยู่
“แล้วตอนนี้เรียนหนังสือหรือเปล่า”
อยากรู้ ถามขณะสายตาจับจ้องอยู่ที่เส้นผมสีดำขลับ ยาวสลวยลงมาเคลียบ่า ดวงตาของหล่อนกลมโต สุกใสเหมือนดวงดาว วามวาวไปด้วยหยาดแววของความมีชีวิตชีวา
“หนูกำลังเรียนปริญญาตรีปีหนึ่งค่ะ”
ตอนนี้น้ำอ้อยกำลังศึกษาอยู่ในคณะบัญชีของมหาวิทยาลัยเปิดชื่อดังแห่งหนึ่งของเมืองไทย
“ดีแล้ว... การศึกษาเป็นเรื่องสำคัญ... ขวนขวายร่ำเรียนเอาไว้เป็นดี”
เควินกล่าวขณะสายตายังจับอยู่ที่ใบหน้าสะสวยของหล่อน สุ้มเสียงเหมือนผู้ใหญ่สอนเด็ก
“แล้วหนูมีแฟนหรือยัง?”
เขาอยากรู้ขึ้นมาอีก ชอบจมูกของหล่อนที่แลดูโด่งเป็นสันสวย รับกับใบหน้ารูปไข่ เนินหน้าผากกว้าง โค้งนูนเด่นสะดุดตาจนอดคิดไปไม่ได้ว่า ‘ตรงนั้น’ ของหล่อนจะโหนกนูนแค่ไหน? เพราะเคยได้ยินมาว่าผู้หญิงที่หน้าผากโหนกนูนลักษณะนี้... ตรงนั้นของหล่อนมักจะนูนสวย
“หนูไม่ตอบได้ไหมคะ”
หญิงสาวคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัว
“แหม... มีความลับเสียด้วยนะ... ช่างเถอะ ไม่ตอบก็ไม่เป็นไร”
“ไม่ใช่ความลับอะไรหรอกค่ะ... บอกก็ได้... หนูยังไม่มีแฟนค่ะ”
“เป็นไปได้ยังไง... สวยขนาดนี้แต่ไม่มีแฟน”
หัวคิ้วของเควินชิดเข้าหากันด้วยความฉงนใจ แม้ใบหน้าของหล่อนจะปราศจากเครื่องสำอาง ทว่ามันยิ่งทำให้มองเห็นผิวพรรณสะอ้านสะอาดได้อย่างชัดเจน
เควินไม่ชอบผู้หญิงแต่งหน้าจัด เขาชอบความเป็นธรรมชาติ แบบนี้แหละ... ใช่เลย
“คุณเคนจะให้หนูทำอะไรบ้างคะ”
หญิงสาวรีบเปลี่ยนเรื่องคุยด้วยการถามถึงงานของหล่อน อยากรู้ในสิ่งที่ตัวเองจะต้องทำ ภายหลังจากเมื่อสัปดาห์ก่อนเควินเอาใบประกาศรับสมัครงานไปแปะไว้ในตลาด เขาอยากจ้างคนใช้เป็นรายวัน ถ้าได้คนในพื้นที่ก็ยิ่งดี เพราะจะตัดปัญหาเรื่องการเดินทางและที่พัก บังเอิญวันนั้นแม่ของน้ำอ้อยซึ่งขายของอยู่ในตลาด เห็นประกาศเข้าโดยบังเอิญ ก็รีบโทรติดต่อกับเควิน เพื่อนัดหมายให้น้ำอ้อยเข้ามาคุยรายละเอียดของงาน
ในเวลาต่อมา
หนุ่มใหญ่เจ้าของไร่อ้อยพาหญิงสาวเดินดูจนทั่วบ้านหลังใหญ่ จากนั้นก็แจกแจงงานที่หล่อนจะต้องทำ
เวลาล่วงเลยมาถึงตอนเย็น น้ำอ้อยทำงานของหล่อนจนเสร็จครบทุกอย่าง ทั้งปัดกวาดและถูบ้าน ล้างจานชามกองโตที่ถูกทิ้งเอาไว้ในอ่างล้างจานหลังครัว ปิดท้ายด้วยการซักเสื้อผ้ากองพะเนิน ซึ่งก็ไม่ได้หนักหนาอะไรนัก เพราะว่ามีเครื่องซักผ้าตัวใหญ่ช่วยผ่อนแรงได้มาก
“งานเสร็จแล้วค่ะคุณเคน... หนูกลับบ้านได้หรือยังคะ”
หญิงสาวถาม ตอนที่เข้ามาบอกกับเจ้าของบ้านว่าหล่อนทำงานเสร็จแล้ว
“ยัง... ยังกลับไม่ได้”
เควินวางหนังสือพิมพ์ที่กำลังอ่านอยู่ในมือ หันมายิ้มหวานให้หล่อน
“คุณจะให้หนูทำอะไรอีกคะ”
“หนูบีบนวดเป็นมั้ย... เดี๋ยวฉันเพิ่มเงินให้”
เขามองหน้าหล่อน ยิ้มหวานจนหัวใจของหญิงสาวกระตุกวูบ
“บีบๆ นวดๆ ก็พอได้ค่ะ... แต่หนูไม่เก่งนะคะ”
รีบออกตัว กลัวว่าจะทำได้ไม่ถูกใจเขา
“ไม่เป็นไร... ลองดู วันนี้ฉันรู้สึกเมื่อยแปลกๆ หนูช่วยนวดให้สักชั่วโมงนะ... เดี๋ยวเพิ่มเงินให้”
“ได้ค่ะ... ”
หญิงสาวพยักหน้า เควินบอกว่าจะขึ้นไปนอนรอ สั่งให้หล่อนตามขึ้นมาที่ห้องนอนของเขา
ในเวลาต่อมา
“ว้าย... ”
น้ำอ้อยตกใจ หล่อนยกมือขึ้นปิดปาก เมื่อบานประตูห้องนอนของเควินถูกผลักเข้ามาแล้วพบว่าเขากำลังยืนเปลือยกายอยู่ใกล้โซฟาหนังสีดำที่ถูกปรับเป็นเตียงนอนกลางห้อง
“อุ๊ย... ขอโทษค่ะ”
ตกใจราวกับเห็นชีเปลือย ทำท่าว่าจะก้าวออกไปจากห้อง แต่เมื่อกี้หล่อนก็เคาะประตูแล้วนี่นา ก่อนที่จะผลักเข้ามา แล้วคนข้างในก็ยังตะโกนบอกเองว่าให้เข้ามาได้
“หนู... เอ่อ... ไม่รู้ว่าคุณกำลังแก้ผ้า”
เก้ๆ กังๆ ใบหน้าแดงเรื่อด้วยความเขินอายแทนเจ้าของห้อง หล่อนพยายามจะไม่มองเรือนร่างกำยำไปด้วยมัดกล้ามสุดเซ็กซี่เร้าอารมณ์ แต่เสียงของเควินก็ทำให้ต้องชะงัก
“ไม่เป็นไร... เข้ามาเถอะ... ปกติฉันก็มักจะแก้ผ้าแบบนี้แหละถ้าอยู่ในห้อง... เห็นก็ดีแล้ว เธอจะได้ชินที่จะต้องเห็นฉันในสภาพนี้บ่อยๆ”
“ชิน... เอ่อ... ค่ะ... ”
ตอบตะกุกตะกัก ทั้งที่อยากจะยกมือขึ้นปิดตา ให้ตายสิพับผ่า... น้องชายของเขาใหญ่ยาวพอๆ กับท่อนแขนของหล่อนเลยทีเดียว
โอ้ว... นี่หล่อนจะต้องเห็นเขาแก้ผ้าจนชาชินหรือนี่ แค่คิดก็บ้าไปแล้ว อีตาเจ้าของไร่อ้อยคนนี้กำลังจะทำให้หล่อนใจแตก
“ไม่ต้องอาย... ”
