“อ้าว! ถามแค่นี้ถึงกับนั่งยิ้มตาลอยจะกินอะไรจ้ะแม่ยวง” เจ๊ฝอยทองถามอีกครั้งแล้วหัวเราะคิด
ฉันต้องหันไปค้อนเบาๆ ที่มาขัดจังหวะการย้อนไปเก็บถั่วแขกของฉันที่แค่นึกถึงก็ฉ่ำแฉะแล้ว หรือว่าจะเป็นเลือดที่ซึมจากประตูปิดฉันก็ไม่แน่ใจ แต่มันไม่ใช่อุปสรรคในการกำเดินชีวิตของฉัน
“หมี่กรอบราดหน้าก็แล้วกัน” ฉันสั่งอาหารจานโปรดและกินบ่อยมากเมื่อคิดเมนูอื่นไม่ออก และไม่ชอบอาหารสิ้นคิดอย่างกะเพราไข่ดาวเหมือนคนอื่น
“ไม่ใส่หมูใช่ไหม” เจ๊ฝอยทองถาม
“เอ้ย! ใส่สิ” ฉันรีบแย้ง ปกติก็กินหมูนี่นา แล้วทำไมวันนี้เจ้แกถามแปลก แต่แกกำลังให้คำตอบที่ฉันอยากค้อนใส่นัก
“อ้าว ก็นึกว่าแขกเข้าแล้ว งดหมู ฮ่าๆ”
“แหม จะแขกเข้าหรือเข้าแขก ก็กินจ้ะ ราจีฟมันอยู่แค่แป๊บๆ เรียนจบมันก็กลับประเทศมัน”
“เรียน” เจ๊ฝอยทองทำหน้างงงันละสายตาจากกระทะที่กำลังทอดหมี่กรอบมาสบตาฉัน
“จ้ะ มันเรียนมหาลัยอะไรสักอย่างนี่แหละปีสุดท้ายแล้ว เรียนจบก็คงกลับบ้านกลับเมืองมัน”
ฉันยิ้ม ภูมิใจในตัวราจีฟไม่น้อย แม้จะเพิ่งเจอกันไม่นานเพราะมีคนพามาเช่าห้อง เช้าๆ เด็กหนุ่มจะสวมเครื่องแบบนักศึกษาเชิ้ตขาวกางเกงสีเข้ม สวมรองเท้ามันปลาบออกไปทุกวัน ตกเย็นหรือดึกก็กลับเข้ามาพร้อมหน้าตาอิดโรยเหมือนคนหมดแรงจนฉันอยากเข้าไปโอบกอด ส่งน้ำเย็นให้ดื่มกินจนชื่นใจ แต่สิ่งที่ราจิฟอยากได้จากฉันไม่ใช่น้ำเย็น แต่เป็นอกอุ่น ร่องแน่นๆ ซึ่งฉันอยากเสนอที่สุดแต่ยังสงวนท่าทีเอาไว้ เพราะไม่รู้ว่าเด็กจะเล่นด้วยไหม
จนเมื่อคืนวานหลังหยอดคำหวานแทะโลมฉันมาหลายครั้ง ราจีฟมาเคาะเรียกบอกว่ามาตกลงเรื่องค่าเช่าห้อง ซึ่งสายตามันบอกว่าไม่ได้มาคุยธุระแน่นอนเพราะจับจ้องแต่หน้าอกฉันแล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปาก คนผ่านโลกโชกโชนอย่างฉันหรือจะไม่รู้ความหมาย แต่ยังเก็บอาการเอาไว้ เชิญมันนั่ง แต่ราจีฟกลับพูดตรงๆ
“ผมไม่มีค่าเช่า แต่มีน้องชายทั้งใหญ่และยาวมาใช้แทนเงิน พี่จะว่ายังไง”
“แหมพูดตรงไปนะ รู้หรือว่าฉันชอบไอ้นั่นมากกว่าเงิน”
“รู้สิครับคนพาผมมาเช่าห้องก็บอกแล้ว ถ้าไม่มีเงินจ่ายค่าเช่า ก็ให้เอาตัวเข้าแลก เขาบอกว่าพี่ใจดี ใจถึงแล้วก็ฟิตมาก”
คำหลังที่มันยอทำเอาฉันยิ้มภูมิใจไม่เบาทีเดียว ไม่คิดว่าฉันจะมีชื่อเสียงเรื่องความฟิตแม้อายุจะเฉียดเลขสี่เต็มที
“ก็ได้ แต่ถ้าไม่ถูกใจฉันก็ยังเก็บค่าเช่าเหมือนเดิมนะ บางทีอาจบวกค่าตัวเข้าไปด้วยก็ได้ แกรับได้ไหมละ”
“แน่นอนครับ และผมรู้ว่าพี่ไม่มีทางบวกค่าตัวแน่ ดีไม่ดีอาจจ่ายให้ผมก็ได้เพราะผมจะทำให้พี่มีความสุขอย่างไม่เคยพบเจอมาก่อน เริ่มกันเลยไหมครับ”
“มั่นใจจริงนะ เอาสิ” ฉันก็คนจริง ต้องรีบตะครุบไว้เพราะแอบอยากได้เด็กหนุ่มคนนี้ตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรกแล้ว แต่สิ่งที่ราจิฟบอกกลับทำให้ลังเลไปชั่วขณะ
“ข้างหลังนะพี่”
“ไม่ดีกว่า พี่ไม่เคยกลัว”
“ไม่ต้องกลัวพี่ ไม่เจ็บผมมีเควาย แล้วพี่จะติดใจ สาวๆ ที่บ้านผมชอบทั้งนั้น ลองนะครับ” มันออดอ้อนและทำเอาฉันครางไปนาน จนเดินขาถ่างมาถึงเวลานี้
