เมื่อหลินซิหยูสบตากับดวงตาที่ลึกล้ำของเสิ่นซิเหนียน เธอรู้สึกประหม่าขึ้นมา แต่ภายนอกเธอยังคงแสร้งตื่นตระหนกและพูดออกมาว่า “คุณ...“ แกล้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อคืนนี้...
หลังจากพูดอย่างนั้นแล้ว หลิน ซิหยูก็รีบหยิบชุดที่เธอเพิ่งถอดออกไป สวมลงไปอย่างไม่ตั้งใจ และเตรียมตัวจะออกไป
แต่ทันทีที่เธอลุกจากเตียง ชายหน้าบึ้งก็ดึงแขนเธอจากด้านหลัง “เดี๋ยวก่อน“
น้ำเสียงทุ้มลึกของเสิ่นซิเนียนแฝงไปด้วยความสงสัย： “เมื่อคืนคุณช่วยฉันไว้หรือเปล่า？“
หลิน ซิหยู ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในใจ ดูเหมือนว่าเธอจะเดิมพันถูกต้องแล้ว
เฉินซิเนียนไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่เขาเพิ่งมีความสัมพันธ์ด้วยเมื่อคืนนี้คือใคร！
จากนั้น หลิน ซิหยูก็เงยหน้าขึ้นมองเสิ่น ซิเหนียน พยักหน้าด้วยสีหน้าน่าสงสารและเสียใจ และกล่าวว่า “ใช่...“
เสิ่นซิเอียนขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาถูกคู่แข่งทางธุรกิจหลอกเมื่อคืนนี้ จึงทำให้เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ไม่ว่าจะเกิดสถานการณ์ใดก็ควรให้คำอธิบายแก่อีกฝ่าย
เขาปล่อยแขนของหลินซิหยูและพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ตั้งแต่คุณช่วยฉันไว้ ฉันจะให้สิ่งชดเชยที่คุณสมควรได้รับ“
หลิน ซิหยูคิดกับตัวเองว่า เสิ่น ซิเหนียน คงเคยเห็นผู้หญิงมาทุกประเภทแล้ว และวิธีเดียวที่จะสร้างความประทับใจที่ดีให้กับเขาได้ก็คือการทำให้ตัวเธอโดดเด่นกว่าคนอื่นๆ
นางพยายามอย่างเต็มที่ที่จะระงับความตื่นเต้นของตน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยน้ำตา และนางปฏิเสธด้วยความเย่อหยิ่งแบบเสแสร้ง โดยกล่าวว่า “ไม่จำเป็น ข้าพเจ้าไม่ได้ช่วยให้ท่านเรียกร้องค่าชดเชยแต่อย่างใด“
จากนั้น เฉินซิเนียนก็มองไปที่ผู้หญิงตรงหน้าเขา และเมื่อเขาเห็นคราบเลือดสีแดงสดที่เปื้อนอยู่บนเตียง เขาก็อดรู้สึกผิดเล็กน้อยไม่ได้
เขาพูดอย่างหนักแน่นว่า “ฉันบอกว่าฉันจะชดเชยให้คุณ และฉันจะไม่ผิดคำพูดเด็ดขาด”
-
เช้าวันต่อมา
เจียงหนิงเพิ่งตื่นนอน เธอมักจะดูเวลาในโทรศัพท์เป็นประจำ แต่กลับสนใจแต่ข่าวที่กำลังเป็นกระแสอยู่
ตระกูล Shen ที่ร่ำรวยกำลังลงทุนหลายสิบล้านเพื่อโปรโมตดาวรุ่ง Lin Siyu！ -
[จากนักแสดงระดับสามสู่ดาราดังเพียงชั่วข้ามคืน： ความลับที่ไม่เคยเปิดเผยระหว่างวงการบันเทิงและเศรษฐี]
เจียงหนิงคุ้นเคยกับการนินทาเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับเสิ่นซื่อเหนียนอยู่แล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นเขาฟุ่มเฟือยขนาดนี้ เธออดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เขาใจกว้างมาก เหมือนจะเจอรักแท้แล้ว“
เธอส่งยิ้มเยาะเย้ยถากถาง โยนโทรศัพท์ทิ้งไปอย่างไม่ใส่ใจ แล้วลุกขึ้นไปล้างหน้า
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เจียงหนิงขับรถไปที่ลานจอดรถของบริษัท
เธอจอดรถแล้วเดินตรงไปที่ลิฟต์ ประตูยังเปิดอยู่ และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้น เธอก็เห็นชายร่างสูงหล่อเหลายืนอยู่ข้างใน
เฉินซื่อเหนียน！
เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง？
เจียงหนิงอดไม่ได้ที่จะอ้าปากค้าง
การเผชิญหน้าอันเร่าร้อนที่เธอมีกับเสิ่นซิเนียนในห้องส่วนตัวเมื่อคืนนี้กลับมาผุดขึ้นมาในใจเธออีกครั้ง...
ไม่เข้ามาเหรอ？ เฉินซิเนียนจ้องมองเจียงหนิงอย่างเย็นชา คิ้วของเขาขมวดมุ่นและน้ำเสียงของเขาหงุดหงิด แต่เขาวางมืออย่างสุภาพบุรุษไว้ข้างหน้าลิฟต์เพื่อป้องกันไม่ให้ประตูปิด
“โอ้ ขอบคุณ” เจียงหนิงถอนหายใจด้วยความโล่งใจเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่รู้จักเธอ และเดินเข้าไปในลิฟต์อย่างใจเย็น
ประตูลิฟต์ปิดลงอย่างช้าๆ และในพื้นที่ปิด ทั้งสองยืนอยู่คนละฝั่งโดยไม่พูดอะไรเลย ราวกับว่าพวกเขาเป็นคนแปลกหน้ากันจริงๆ
โดยไม่คาดคิด ลิฟต์ขึ้นไปได้เพียงไม่กี่ชั้นก็หยุดกะทันหันพร้อมกับเสียงดังปัง และไฟก็ดับลง
เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน เจียงหนิงยังคงสงบ ก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กดปุ่มลิฟต์ทั้งหมด จากนั้นจึงกดปุ่มเรียกฉุกเฉิน
แต่ในความมืดมิด คิ้วของ Shen Sinian ขมวดคิ้ว ใบหน้าของเขาซีด และมีเหงื่อเย็นสองสามเม็ดปรากฏบนหน้าผากของเขา
ลิฟต์เงียบสงัด ทั้งเจียงหนิงและเฉินซื่อเหนียนต่างก็ไม่ได้พูดอะไร
ทันใดนั้นลิฟต์ก็ร่วงลงมาอย่างกะทันหัน
เจียงหนิงขมวดคิ้ว แต่เธอก็ยังคงสงบ พิงผนังลิฟต์ ไม่ขยับเขยื้อนเหมือนภูเขา
ความรู้สึกที่ตกลงมาอย่างกะทันหันทำให้ Shen Sinian เกิดความตื่นตระหนก และอาการวิงเวียนศีรษะและกดดันทำให้เขาพยุงร่างกายตัวเองได้ยาก
วินาทีถัดมา เฉินซิเนียนก็ล้มลงทับเจียงหนิงอย่างควบคุมไม่ได้
เจียงหนิงตกใจและถูกกดทับโดยน้ำหนักของผู้ชายคนหนึ่ง ทำให้เธอต้องกัดฟันและใช้แรงทั้งหมดที่มีเพื่อทรงตัว
ในที่สุดลิฟต์ก็หยุดเคลื่อนที่
เจียงหนิงสาปแช่งชายคนนั้นในใจเพราะเธอไร้ประโยชน์ในขณะที่พยายามผลักเขาออกไป
แต่ทันทีที่เธอวางมือบนหน้าอกของ Shen Sinian เธอก็สังเกตเห็นว่าร่างกายของเขากำลังสั่นเทา
เจียงหนิงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เธอจึงรีบใช้มือข้างที่ว่างเปิดไฟฉายบนโทรศัพท์ของเธอ
ใบหน้าของเสิ่นซื่อเหนียนซีดเผือด คิ้วขมวดมุ่น หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ เขามีกิริยาท่าทางที่เย็นชาและเหนือกว่าคนอื่นอย่างสิ้นเชิง
เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของเขา เจียงหนิงก็รู้สึกกลัวเล็กน้อยและรีบถามว่า “เกิดอะไรขึ้น？“
“ฉันมี…… อาการกลัวที่แคบ… เสิ่นซิเหนียนอธิบายด้วยความยากลำบาก
เจียงหนิงตกใจมากและไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี เธอยังกลัวว่าอาจมีอะไรเกิดขึ้นกับเสิ่นซื่อเหนียนก่อนที่ความช่วยเหลือจะมาถึง
“ที่……“ เธอมองไปรอบๆ แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่ามีขวดน้ำแร่ขวดเล็กอยู่ในกระเป๋า ด้วยความตกใจ เธอหยิบน้ำขึ้นมาสาดใส่หน้าของเสิ่นซื่อเหนียน
“ให้ฉันช่วยคุณตื่นเถอะ！“
