ขออีกครั้ง (ซีรีส์หลงเมีย) ตอนที่ 3

เธออยู่คนละระดับกับเขาแล้ว คงไม่อยากจะเสวนาอะไรกับเขาทั้งนั้น คำถามที่เคยอยากถาม คำขอโทษที่ติดค้างคงไม่จำเป็นอีกต่อไป

ที่สำคัญเธอไม่ใช่คนเดิม พราวด์ที่ไม่ชอบแต่งหน้า พราวด์ที่ขี้อาย เงียบขรึม ไม่ค่อยพูดค่อยจา แต่เวลายิ้มโคตรน่ารักเพราะจะมีลักยิ้มที่แก้มทั้งสองข้าง และที่เขาชื่นใจที่สุดคือรอยยิ้มนั้นมักจะมีให้เขาเพียงคนเดียว

วันนี้เธอเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง เธอไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว นายก็ด้วยแมธธิว ชายหนุ่มบอกตัวเอง

ไม่นานทุกอย่างก็เสร็จสิ้นด้วยความเรียบร้อย คุณไคร่าคนสวยเดินมาหาเหล่านางแบบนายแบบ ยิ้มกว้างพร้อมกับกล่าวขอบคุณ และเชื้อเชิญให้ทั้งหมดร่วมดินเนอร์และอาฟเตอร์ปาร์ตี้อันสุดหรูสุดเหวี่ยงที่จะจัดขึ้นอีกฮอลล์ที่เล็กกว่านี้แต่ยังคงอยู่ในโรงแรมนี้

เธอยิ้ม เธอมองทุกคนด้วยสายตาเท่าเทียม ไม่มีอะไรพิเศษให้เขาทั้งนั้น

ไม่ใช่จำไม่ได้ แต่เธอคงไม่อยากจำ...

ทุกคนต่างเฮฮาสนุกสนาน มีเพียงเขาเท่านั้นที่อยากกลับแต่น้อง ๆ เพื่อน ๆ ก็ทั้งลากทั้งดึงไม่ปล่อยให้เขากลับ เลยจำใจต้องอยู่ต่อ

ขณะที่นั่งเซ็ง ๆ อยู่นั้น เขาก็เห็นเจ๊โรสเดินหน้ามุ่ยเข้ามาหาก่อนทิ้งร่างอวบใหญ่ลงนั่งข้าง ๆ แมธธิว

“ เป็นอะไร ทำไมทำหน้าเหมือนผัวทิ้ง ” หนึ่งในนายแบบเอ่ยถาม

“ โดนตำหนิมาน่ะสิ ”

“ ใครมันกล้าล้วงคอปลาพะยูนวะ ” มีคนเย้าขึ้น เจ๊โรสเอื้อมมือไปหยิกเข้าให้ทีหนึ่ง

“ สถานการณ์แบบนี้ไม่ตลกย่ะ ”

“ แล้วใครล่ะ ”

“ ก็คุณไคร่ากับคุณเอเลนผู้จัดการเขาแหละ ”

“ เรื่องอะไร ”

“ เขา เอ่อ... ” เจ๊โรสว่าพลางปรายตามามองแมธธิวที่นั่งซังกะตายอยู่ข้าง ๆ

“ เขาอะไร พูดสิ ” หนุ่ม ๆ เร่งเร้า

“ เขาตำหนิว่าทำไมเปลี่ยนนายแบบไม่เอารายชื่อไปให้เลือก เจ๊ก็แจ้งเขาแล้วนะว่ามีคนนึงรถชน มาไม่ได้ ก็เลยจัดแมธมาแทน ”

“ ทำไม เขาไม่พอใจหรือไงที่เป็นผม ที่เห็นหน้าผม ” แมธธิวพูดขึ้นหลังจากนิ่งอยู่นาน

“ ก็... ไม่เชิงอย่างนั้นหรอกแก แค่ว่า... ”

“ เขาคงเกลียดผมมากสินะ ” เขาว่าพลางเอื้อมไปคว้าแก้วตัวเองมาดื่มรวดเดียวจนหมด ต่อด้วยแก้วของน้องนายแบบข้าง ๆ หมดเช่นเดียวกัน ทั้งหมดพากันยื้อแย่งยกใหญ่

“ เฮ้ย ๆ พี่ ใจเย็นดิวะ เขาไม่ได้เกลียดอะไรพี่หรอกน่า อาจจะแค่ไม่พอใจที่ผิดแผนที่วางไว้นิดหน่อย ” พวกน้อง ๆ พากันปลอบใจ แต่เจ๊โรสก็อดที่จะคิดอย่างที่แมธธิวพูดไม่ได้

ยัยไคร่าอะไรนั่นทำเหมือนจงเกลียดจงชังอะไรแมธธิวนักหนา พิลึกคน

เจ๊โรสนั่งอยู่ไม่นานก็ขอตัวไปสนุกกับกลุ่มเพื่อน ส่วนแมธธิวนั้นนั่งเงียบ ๆ สายตามองไปที่ร่างเย้ายวนของดีไซเนอร์คนสวยเจ้าของงานที่ตอนนี้เปลี่ยนชุดมาเป็นเดรสซาตินสายเดี่ยวสีขาวยาวแต่แหวกจนถึงต้นขา ด้านหน้าแหวกไม่ลึกแต่ก็เห็นเนินอกอยู่รำไรแต่กลับไปแหวกด้านหลังจนเกือบถึงบั้นเอว โชว์สัดส่วนคอดเว้าแล้วผายออกเป็นสะโพกอวบ ผมดำขลับราวแพรไหมปล่อยสยายพลิ้วไปกับแผ่นหลังนวลเนียน

เมื่อก่อนกางเกงขาสั้นหรือกระโปรงสั้นเธอจะไม่ใส่ เสื้อก็มีแต่ตัวใหญ่ ๆ ไม่เคยโชว์เนื้อหนังอะไรทั้งนั้น หวงเนื้อหวงตัวยิ่งกว่าอะไร แต่ตอนนี้กลับชิดใกล้กับไอ้เศรษฐีเพชรแยะห่าเหวอะไรนั่นอย่างเนื้อแนบเนื้อต่อหน้าสาธารณชน และเขาสาบานได้ว่าหลายครั้งที่เห็นเธอมองมาที่เขาด้วยสายตาเย้ยหยัน

ถ้าจะแนบขนาดนั้นทำไมไม่ไปเปิดห้องเลยวะ !

แมธธิวกัดกรามแน่นจนเป็นสันนูน ยกเหล้าดื่มราวกับน้ำเปล่าแก้วแล้วแก้วเล่า สุดท้ายเขาก็ลงเอยที่เมาแป๋อยู่บนโซฟาตัวหนึ่งในงานปาร์ตี้

“ โห่พี่แมธ ทำไมเมาไวจังวะ ” ริว หนึ่งในนายแบบถามขึ้นเมื่อเห็นนายแบบรุ่นพี่หน้าแดง ตาแดงไปหมด

“ ก็กินซะขนาดนั้น พอ ๆ พี่ นี่เหล้าไม่ใช่น้ำเปล่า ” ธามไทว่าพลางคว้าข้อมือรุ่นพี่เอาไว้เมื่อเขาจะกระดกแก้วดื่ม

“ เฮ้ย ปล่อย ดื่มเพื่อลืมเธอว้อย ! ” แมธธิวว่าพลางสะบัดมือออกจากการห้ามปรามแล้วคว้าแก้วขึ้นยกดื่มรวดเดียวหมดแก้ว

“ ดื่มเพื่อลืมใครพี่ พูดอย่างกับคนอกหัก ”

“ เออ สภาพเหมือนคนอกหักจริงว่ะ ” เพื่อน ๆ หันไปกระซิบกระซาบกัน

“ อย่างพี่แมธเนี่ยนะจะอกหัก มีแต่จะหักอกคนอื่นเสียมากกว่า ”

“ เรามันจน เรามันคนไม่มีตังค์ ! ” เสียงแมธธิวเริ่มโวยวาย เพื่อนฝูงหันมามองหน้ากัน

“ ถ้าระดับเจ้าของบริษัทอย่างพี่แมธจน แล้วพวกเราอะไรวะ ”

“ พอแล้วพี่ พอแล้ว เออ เดี๋ยวกูเอาตัวแก้แฮงก์แก้เมาที่วันก่อนไปงานเปิดตัวมาให้แกกินดีกว่า ”

“ ผู้หญิงใจร้าย ผู้หญิงใจดำ ทิ้งกันไปได้ลงคอ ! ” แมธธิวยังบ่นพึมพำในสิ่งที่คนอื่นไม่เข้าใจไม่หยุดหย่อน

“ แกคุยกับใครวะ แม่ซื้อเหรอ หรือเจ้าที่เจ้าทางในนี้ ” ในกลุ่มเริ่มหันมามองหน้ากันเลิ่กลั่ก

“ เออ จะคุยกับใครก็ช่างเหอะ เอาไอ้นั่นผสมน้ำหลอกให้กินซะ จะได้ดีขึ้น ” ริวพยักหน้ารับพลางหยิบยาเม็ดฟู่เล็ก ๆ ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์แก้เมาแก้แฮงก์สำหรับคอดื่มที่พวกเขาได้ไปร่วมงานมาแล้วใส่ลงไปในน้ำเปล่า ก่อนที่จะแอบผสมในแก้วของแมธธิวให้เขาดื่ม

ไม่นานแมธธิวก็รู้สึกไม่อยากดื่มอีก สติสตังพร่ามัวเริ่มกลับมาบ้าง จึงขอตัวจากเพื่อน ๆ เดินไปเข้าห้องน้ำ ทำธุระส่วนตัว ล้างหน้าล้างตาจนมันสดชื่นขึ้นมากทีเดียว และตัดสินใจกลับคอนโดดีกว่าจะอยู่ที่นี่ อยู่เพื่อมองเธอคลอเคลียกับผู้ชายคนอื่น

อยู่ไปทำไมให้ใจเจ็บวะ !