รับผมเป็นพ่อของลูกนะครับ[Mpreg]

เมื่อมนุษย์เพศชายเกิดการวิวัฒนาการทางร่างกาย ผู้ชายกลุ่มหนึ่งสามารถตั้งท้องได้ ความกังวลเรื่องการกำเนิดของประชากรจึงลดน้อยลง

แต่นั่น... ไม่ใช่เรื่องที่ชวนให้สบายใจของ ‘นภัทร’ ที่ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่ามีผู้ชายอีกคนนอนหลับอุตุอยู่ข้างตัวเอง

ถ้านอนเฉยๆ เขาคงไม่อะไร แต่พิจารณาจากสภาพตัวเองที่เปลือยเปล่าล่อนจ้อน ขณะที่อีกฝ่ายก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกัน ความกังวลก็เข้ามาเกาะกุมหัวใจ พลันรีบนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นเป็นพัลวัน

ก่อนหน้านั้น... เขาถูกพวกรุ่นพี่ปีสองชวนไปกินเลี้ยงหลังเลิกงานบายเนียร์ของรุ่นพี่ปีสี่ จากนั้นเขาก็เมาแอ๋เพราะไม่รู้ว่าใครต่อใครบ้างมาชนแก้วด้วย จากนั้นก็รู้สึกเหมือนกับว่า...

เหมือนกับว่า...

...ไปปล้ำใครสักคนในห้องน้ำ

ใช่ เขานี่แหละเป็นฝ่ายปล้ำ ไม่รู้ว่าไปเริ่มอีท่าไหนถึงได้ไปจับใครก็ไม่รู้ที่เจอในห้องน้ำผับไปปลุกปล้ำเสียอย่างนั้น ก่อนที่ภาพจะตัด และสุดท้ายก็มาลงเอยอยู่บนเตียงในห้องของ...เอ่อ...

...ไม่ใช่ห้องของเขา

ชัดแล้วล่ะว่าเขาถูกลากกลับห้องคนอื่น แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญเท่ากับการที่เขาอยากรู้ว่าระหว่างที่ความสัมพันธ์ทางกายมันเกิดขึ้นเมื่อคืน ไอ้ผู้ชายที่ยังนอนหลับไม่รู้ร้อนรู้หนาวคนนี้มันได้ป้องกันหรือเปล่า!

นภัทรต้องการคำตอบ เขาหันไปเขย่าร่างของอีกฝ่าย พร้อมกับส่งเสียงเรียก

“เฮ้ย นาย ตื่นได้แล้ว”

ใครคนนั้นเหมือนจะไม่ได้หลับสนิทดี เขาพลิกใบหน้ามาให้เห็น เท่านั้นนภัทรก็ประจักษ์ว่าคนที่ตัวเองเผลอไปมีความสัมพันธ์ด้วยเป็นใคร

“สิงหา...เหรอ”

‘สิงหา’ อย่างแน่นอน หนุ่มแว่นหลืบคณะที่ร้อยวันพันปีจะโผล่หน้ามาให้เห็นสักที จนพวกเพื่อนๆ และรุ่นพี่แซวกันเป็นเสียงเดียวว่าเขาเหมือนมนุษย์ล่องหน ขนาดอยู่ในกลุ่มด้วยยังไม่รู้สึกถึงความมีตัวตน แถมยังเป็นพวกไม่ชอบเข้าสังคมอีก งานเลี้ยงเมื่อคืนถ้าไม่ใช่เป็นเพราะพี่รหัสหลอกให้ไปเอาหนังสือเรียนเก่าที่หอ ก็ไม่มีหรอกที่สิงหาจะยอมออกมาจากรังของตัวเองอย่างนี้

สิงหาไม่ใช่คนหน้าตาไม่ดี แต่นภัทรก็อดแปลกใจตัวเองไม่ได้ว่าเขาเมาไม่รู้ตัวถึงขนาดคว้าเอาคนมืดมนขนาดนี้มานอนด้วยแล้วเหรอ

แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรมาคิดตอนนี้ เขาต้องปลุกอีกฝ่ายให้ตื่นเพื่อมาถามเรื่องสำคัญก่อนต่างหาก!

“เฮ้ยนาย ตื่นขึ้นมาคุยกันเดี๋ยวนี้เลย เร็วเข้า!”

สิงหาตื่นเต็มตาในคราวนี้ เขาลุกขึ้นมานั่ง ลูบหน้าลูบตาไล่ความงัวเงีย ก่อนจะคว้าแว่นตามาใส่ มองหน้านภัทรเพื่อรอให้อีกฝ่ายได้ถาม

“เมื่อคืนนี้...เรามีอะไรกันใช่ไหม”

สิงหาพยักหน้า เขาไม่มีเหตุผลอะไรต้องปฏิเสธอยู่แล้ว

“นายเป็นคนพากันกลับห้อง?”

ใช่ สิงหาพยักหน้าไปอีก แต่เรื่องที่มาโผล่บนเตียงในห้องเขา เขามีคำแก้ตัวนะ

“เมื่อคืนนายเมามาก คนอื่นๆ ก็เมา พวกรุ่นพี่เห็นเราออกมาจากห้องน้ำกับนาย ก็เลยให้เราพานายกลับมาส่งที่ห้อง”

“...”

“แต่เราไม่รู้ว่าหอนายอยู่ไหน แล้วนายก็อ้วก เราก็เลยพากลับมาที่ห้องตัวเอง”

“...”

“ตอนเปลี่ยนเสื้อให้ จู่ๆ นายก็เข้ามาแบบว่า...”

ถึงตอนนี้ ไม่ต้องพูด นภัทรก็เข้าใจ ขณะที่สิงหาถอนหายใจแล้วก็ว่าออกมาแผ่วเบา

“เป็นอย่างที่เห็นนี่แหละ”

โอเค นภัทรรู้แล้ว เป็นความผิดเขาเองแหละที่เป็นฝ่ายเริ่ม ส่วนสิงหาจะตอบสนองก็ไม่ผิดหรอก เพราะอีกฝ่ายน่ะ...

“แต่ถึงเราจะเป็นฝ่ายถูกนายปล้ำ เราก็ไม่ได้รู้สึกแย่นะ ไม่ต้องห่วง เราโอเค รู้สึกดี”

...แอบชอบนภัทรอยู่ยังไงล่ะ!

เดือนคณะหน้าตาดี เฟรนด์ลี่ แถมยังเป็นที่รักของทุกคน มีเสน่ห์ขนาดนี้ ทำไมหลืบคณะอย่างสิงหาจะไม่ชอบล่ะ แต่เขาเจียมตัว รู้ตัวเองดีว่าเป็นยังไง เลยไม่คิดที่จะมายุ่มย่ามให้ลำบากใจ แต่ในเมื่อมันลงเอยแบบนี้ เขาก็พร้อมที่จะรับผิดชอบความรู้สึกทุกอย่างของนภัทรอย่างเต็มที่นะ

ทว่านภัทรไม่ได้สนใจเรื่องนั้น เขาไม่สนหรอกว่าสิงหาจะคิดกับตัวเองยังไง นอกเหนือเสียจากถามในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้

“นายรู้หรือเปล่าว่าเราเป็นผู้ชาย?”

รู้สิ ทำไมจะไม่รู้ สภาพร่างกายก็บ่งบอกชัดเจนว่าเป็นเพศชาย

แต่พอสิงหาพยักหน้าไปแล้ว นภัทรจึงพูดออกมาอีก

“เราหมายถึงผู้ชายประเภทที่สอง”

ประเภทที่สอง... งั้นก็อย่าบอกนะว่า...

“นายท้องได้เหรอ”

เป็นนภัทรบ้างแล้วที่พยักหน้า เท่านั้นสิงหาก็ดูเคร่งเครียดขึ้นมาบ้างทันที ความเงียบเข้าครอบงำ ก่อนนภัทรจะทำลายความเงียบลง