บทที่ 2
ฉันไม่หย่า
ไม่มีความสุข มีแต่ความเจ็บปวด
ทั้งปาก อ้วกออกมาด้วยฟองน้ำ
เมื่อพ้นจากในน้ำ เธอแค่รู้สึกว่าทางร่างกายของเธอโดนฉีกออกเป็นชิ้นชิ้น เสียแรงไปมากแค่ไหนกว่าจะบังคับให้ตัวท่อนบนร่างกายออกมารับอากาศบริสุทธิ์ได้
“เจ็บ……จูเนียร์ เบาหน่อยได้ไหมขอร้อง……”
“เจ็บหรอ? นี่คุณรู้ถึงอาการเจ็บหรอ?”จูเนียร์คิดว่า มีแต่การปล่อยอารมณ์ด้วยความรุนแรงในการทำโทษ. เธอ เขาจับขาของเธอด้วยความรุนแรงเหมือนกำลังจะแยกชิ้นส่วนด้วยเต็มแรงของเขา จากนั้นยกขึ้นสูงสูงแล้วโยนลงไป แล้วตะโกนด้วยเสียงพลังเต็มทั้งหมดว่า “ผมเก่งกว่าหรือชู้ของคุณที่เก่งกว่า?”
“……”เธอไม่สามารถขยับปากพูดได้ ให้คำตอบเขาไม่ได้
เขายิ่งใช้แรงกระแทกต่อ: “สุรภา ผมจะให้คุณจำวันนี้ไปตลอด จำความเจ็บแบบนี้!”
ถ้าจะเจ็บปวด ถ้านั้นก็ต่างเจ็บไปพร้อมกัน!
สามปีก่อน จูเนียร์อยู่เมืองนอก พ่อเขาได้เกิดอุบัติเหตุอาการสาหัส ทั้งบ้านแย่ลงทันที หลังจากเขากลับประเทศ พ่อเขาก็ขอร้องให้เขาแต่งงานกับสุรภา!
หลังแต่งงาน เขาไม่เคยจับต้องตัวเธอ
ไม่คาดคิด……
นอกใจ!
ฮืม เป็นภรรยาที่แสนดีจริง!
เขาเต็มสุดแรงเหมือนคนบ้าไปแล้ว ไม่หยุดแบบครั้งแล้วครั้งเล่า จนร่างกายสุรภาไม่ไหวแล้ว ค่อยๆหลับตาลง เริ่มเข้าใกล้ความมืดมัว เหมือนเธอมองเห็นไปถึงอดีตที่ไม่นานมานี้มีหนุ่มคนหนึ่งเดินผ่านประตูบ้านเธอไป
ทำให้เธอนึกถึงรอยยิ้มที่แสนจะสดใสนั้น
ทำให้ทั้งวัยใสของเธอเต็มไปด้วยความอบอุ่น เป็นสิ่งที่เธอค้นหามาแล้วครึ่งชีวิต
“จูเนียร์……”เธอเรียกออกมาด้วยความไม่รู้ตัว จากนั้นก็สลบไปเลย
ลืมตาขึ้นอีกที สุรภามองเห็นพวงไฟที่เป็นสไตล์หรูหราแบบยุโรป
นี่เป็นแบบเดียวที่ห้องนอนงานแต่งของเธอกับจูเนียร์
เขากลับบ้านแล้ว
เมื่อคืนจูเนียร์ทำร้ายเธอไปทั้งคืน ตอนนี้ร่างกายของเธอไม่มีแรง หัวหนักไปหมดเท้าไม่มีแรง เหมือนอาการคนเป็นไข้
เธอลงไปตักน้ำชั้นล่าง เพิ่งดึงประตูออกก็ได้ยินเสียงผู้ชายกับผู้หญิงคนหนึ่งกำลังคุยกันอยู่
“ พี่จูเนียร์ ภานอกใจจริงหรอ? อาจจะเป็นเพราะโดนใส่ร้ายหรือเปล่า?” ใต้ตาของอุ้มเริ่มมีน้ำตา
เธอเป็นผู้หญิงที่มีสีหน้าอ่อนโยนอยู่เสมอ
ตอนนั้น สุรภาโดนเธอหลอกเพราะหน้าแบบนี้แหละ เลยเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด มีความลับอะไรก็บอกเธอหมด ได้ยินมาว่าเธอแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งแต่ผู้ชายคนนั้นไม่ได้ชอบเธอ
แต่ใครๆก็คิดไม่ถึง อุ้มปลอดใจเธอด้วย มืออีกข้างหนึ่งก็ดึงไหล่ของจูเนียร์บอกว่า: “ นี่คือพี่จูเนียร์ เราโตมาด้วยกัน ภา เธอควรจะรู้จักเขานะ?”
พอนึกถึงอดีตของเรื่องนี้ สุรภากำมือตัวเองไว้แน่น
“ โดนใส่ร้าย?” จูเนียร์พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “ คำอธิบายที่มันให้มามันเหมือนเล่นตลก คุณคิดว่ามันเป็นการใส่ร้ายหรอ?”
“ ฉันจะคุยกับผู้ชายคนนั้น ยืนยันความบริสุทธิ์ของฉัน!” จูเนียร์พึ่งจะพูดจบ สุรภาก็รีบที่จะลงมา เธอจ้องไปที่อุ้ม พูดออกมาด้วยความมีพลัง
แต่สำหรับในสายตาของจูเนียร์ไม่มีแม้แต่ความน่าเชื่อถือแล้ว
“คุย? เป็นบทละครใหม่ของคุณหรอครับ?”
สุรภาซึ่งกำลังจะพูดให้เขาเข้าใจ แตกลับได้ยินอุ้มใช้น้ำเสียงอ่อนโยนพูดขึ้นว่า: “ พี่จูเนียร์ ภารักคุณมากแค่ไหนค้า คุณก็เชื่อเธอสักครั้งหนึ่ง ให้ไอ่ชู้มันมาคุยถึงเรื่องกับเธอเถอะค่ะ?”
สุรภามีความสงสัยในใจ
ทำไมอุ้มถึงช่วยเธอพูด?
จูเนียร์เม้มริมฝีปาก นั่งที่เก้าอี้แล้วไขว้ขาขึ้น กำลังคิดอะไรบางอย่าง: “ได้ ผมให้โอกาสคุณครั้งนี้! คุณ! เอามันเข้ามา!”
“ครับ ท่าน”
คนดูแลบ้านสั่งลงไป บอดี้การ์ดที่ใส่ชุดสีดำสองคนได้พาตัวผู้ชายคนหนึ่งที่จมูกช้ำไปหมดหน้าบวมเข้ามาแล้วโยนตัวไปไม่ไกลจากเท้าของจูเนียร์
หน้าของไอ่ชู้ เต็มไปด้วยรอยช้ำ ใต้ริมฝีปากมีรอยเลือดติดอยู่
สุรภา รู้สึกมีความน่ารังเกียจขึ้นมา มีความชันใจ เค้าพยายามบังคับตัวเองให้นิ่ง แล้วเดินไปข้างหน้าถามขึ้น: “คุณบอกว่าฉันยั่วคุณก่อน?คุณมีหลักฐานอะไรไหม ?”
“ผม…… บริเวณหน้าอกของคุณมีปันสีแดงแดงอันหนึ่ง “ มันพูดด้วยความไม่ชัดเจน และพูดต่อว่า: “จุดที่อ่อนที่สุดจะทำให้คนเกิดอารมณ์คือคอ และที่ต้นขามีรอยแผลเก่า” ทุกคำที่เขาพูดออกมาทำให้สุรภาสีหน้าเริ่มไม่ค่อยดี
มัน……
รู้พวกนี้ได้ยังไง!
