รักยืนหยัดชั่วนิจนิรันดร์

บทที่ 1

โดนจับชู้ได้

ณ โรงแรมแห่งหนึ่ง

“ที่รัก เค้ามาแล้ว~”เสียงแปลกๆของคนที่สุรภาไม่คุ้นเคยดังขึ้นข้างหูของเธอ ทำให้เธอตื่นขึ้นจากในฝันทันที

เธอเปิดสวิตช์ไฟ กลับเห็นผู้ชายคนแปลกหน้าที่เธอไม่รู้จัก เขาคนนั้นตัวเปลือย เหมือนตัวเธอที่ไม่ได้ใส่อะไรอยู่ใต้ผ้าห่ม

“ เฮ้ย”เธอตะโกนด้วยความตกใจ รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคุมตัวให้สูงกว่าเดิมแล้วจองไปที่ผู้ชายคนนั้นด้วยความระแวง “นี่คุณคือใคร?ทำไมถึงมาอยู่บนเตียงฉัน? ออกไปเดี๋ยวนี้นะ!”

ทันใดนั้นเอง

ประตูโดนพังเข้ามาด้วยความรุนแรง

จูเนียร์ใส่เสื้อคุมสีดำที่ดูหลวมๆ ใบหน้าเหมือนได้ปกปิดไปด้วยครีมกันแดด เหมือนทั้งตัวเต็มไปด้วยความโกรธ สายตาอันเย็นชาจ้องไปที่ตัวของสุรภา : “เป็นภารยาที่ดีของผมจริงๆนะครับ! รู้ว่าผมทำงานหนักจนเครียดเกิน เลยได้แสดงละครที่น่าชื่นใจผมดู!”

สุรภามองจูเนียร์ที่พังประตูเข้าด้วยมาทันทีทันใด แล้วมองไปที่ผู้ชายคนแปลกหน้าคนนั้นสีหน้าของเธอเปลี่ยนทันที

“ เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะ เพราะเมื่อคืนฉันได้รับข้อความจากคุณฉันเลย……”

“ ข้อความจากผมหรอ?” จูเนียร์ยิ้มด้วยความนิ่ง แล้วโยนมือถือไปให้เธอ: “ คุณบอกผมได้ไหม ผมได้ส่งข้อความให้คุณเมื่อไหร่?”

สุรภา รับมือถือจากเขา พร้อมล้วงมือถือของตัวเอง

เธออยากจะหาเจอข้อความที่เขานัดเธอมา

แต่กลับตกใจเพราะเห็นว่ามันไม่มี

จากมือถือทั้งสองเครื่องมันไม่มีเลย !

กลับมีข้อความหนึ่งที่ส่งจากคนที่ไม่รู้จัก

[ที่รัก เจอกันที่เดิมนะ !]

จูเนียร์ควักมือถือจากเธอ ทำเหมือนจะพิสูจน์อะไรบางอย่างแล้วเอามือถือขอเธอมา พร้อมทั้งโทรไปในเบอร์ที่ส่งข้อความมาให้ เสียงสายเรียกเข้าดังขึ้น ซึ่งเสียงนั้นมาจากชู้คนนั้นที่กำลังซ้อนตัว และสั่นไปทั้งตัวอยู่

สุรภาสีหน้าตกใจ รับรู้ว่าตัวเองกำลังโดนใส่ร้าย

“จูเนียร์ คุณต้องเชื่อฉันนะ ข้อความที่คุณส่งมานั้นมันต้องโดนมันลบไปแน่นอน! ฉันไม่รู้จักมันเลย…..”

“คุณจูเนียร์ ! ” ชู้คนนั้นหันสายตามา แล้วทุ่มตัวไปที่เท้าจูเนียร์ พูดด้วยความน่าสงสารว่า: “ ผู้หญิงคนนี้เป็นคนยั่วผมก่อน คุณจูเนียร์ครับ เรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกับผมจริงๆนะครับ ปล่อยผมไปเถอะครับ……”

“ ออกไป!” จูเนียร์แยกร่างของชายคนนี้ให้ออกจากตัว พร้อมมอบหมายให้บอดี้การ์ด : “ นำมันไปที่คอนโดก่อน แต่อย่าพึ่งทำมันตาย”

“ครับ”

บอดี้การ์ดลากตัวชู้ออกไป สุรภากลืนน้ำลาย อยากจะอธิบายอีกครั้ง แต่จูเนียร์กลับถอดเสื้อคลุมออก มือทั้งสองจับตัวเธอไว้

เธอไม่มีโอกาสแม้แต่เริ่มพูด คนทั้งตัวก็โดนทิ้งไปที่อ่างอาบน้ำ

น้ำเย็นๆเปิดออกมาจากก๊อกน้ำ ลงบนตัวเธอ อากาศตอนฤดูหนาว ค่อนข้างอึดอัด ในห้องอาบน้ำ

อากาศก็ไม่ค่อยถ่ายเท ร่างกายของเธอเหมือนโดนมีดกำลังแทง แม้แต่ยืนยังยืนไม่นิ่ง ลำคอเหมือนมีบางสิ่งมาขัดไว้ พูดไม่ออกสักประโยคหนึ่ง

“ผู้ชายคนนั้นเคยจัดต้องที่ไหนของคุณ” สมองของจูเนียร์เหมือนโดนความเย็นเคลือบไม่มีแม้แต่ความอุ่นของร่างกาย: “ หน้าอก ขา หรือทั้งตัว ? “

“ไม่ ไม่เลย……”

“ ไม่พูดใช่ไหม แสดงว่าทั้งตัวของคุณมันต้องการกำจัดเชื้อออก!”

จูเนียร์หัวเราะออกมาด้วยความนิ่ง หันหลังแล้วเดินไปที่มุมเก็บยาฆ่าเชื้อ หยิบขึ้นมา เทตั้งแต่หัวลงไป กลิ่นฉุนจมูกของยาฆ่าเชื้อเต็มไปด้วยทั้งห้องอาบน้ำ กระตุ้นถึงความรู้สึกร่างกาย

น้ำเย็นในอ่างอาบน้ำก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

สุรภารู้สึกที่ขาเริ่มมีอาการตะคริว เจ็บจนหน้าแสดงอาการออกมา เธอกัดฟันทนและพูดว่า: “ ฉันโดนคนอื่นใส่ร้าย! ตอนฉันตื่นมาตัวฉันก็อยู่ที่นี่แล้ว และฉันสาบานได้เลยว่าผู้ชายคนนั้นยังไม่ได้ทำอะไร”

หลังจากพูดเสร็จ จูเนียร์ก็จับคางของเธอไว้แน่น

เขาจับหน้าเธอให้มองขึ้น

ทั้งสองคนก็สบตากันพร้อมกัน สุรภาเห็นใบหน้าของเขา: “ตอนนั้นคุณทำทุกวิถีทางเพื่อบังคับให้ผมแต่งงานกับคุณ ตอนนี้ก็อดไม่ไหวที่จะไปหาผู้ชายล่าผู้ชายคนอื่น คุณมันหิวขนาดนั้นเลยหรอ?ได้! ถ้านั้นผมแม่งทำให้คุณสมดังใจ!”

เขาลากหัวเข่าสองข้างของเธอออกจะในน้ำ ท่อนล่างเริ่มไม่มีความรู้สึกตั้งตัว หนาวจนตัวลื่นล้มไปที่อ่างอาบน้ำ พร้อมทั้งน้ำยาฆ่าเชื้อที่เข้าไปในจมูก ทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่ออก

เธออยากจะออกจากในน้ำ ตัวพุ่งไปข้างหน้า

แต่จูเนียร์กลับถอยตัวออกไป

ไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะให้เธอสูบอากาศหายใจ