หลัวว่านหันไปตามเสียง เห็นเพียงแค่เส้นสันกรามของชีหยั่นโจวที่ตึงเครียด ลูกกระเดือมที่เห็นชัดทำให้เขาดูมีเสน่ห์
“อ้าว คุณหลัวรู้จักกับคุณชีมาก่อนเหรอ น่าจะบอกกันก่อนนะ”
หยุนเต๋อเห็นชีหยั่นโจวเริ่มโกรธ ก็รีบหลบหนีไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อหยุนเต๋อวิ่งไปแล้ว หลัวว่านก็รีบออกจากอ้อมกอดของชีหยั่นโจว
ชีหยั่นโจวมองหลัวว่านด้วยสายตาเย็นชา แล้วพูดว่า “ฉันจะส่งคุณออกไป ”
หลัวว่านไม่อยากทำให้ชีหยั่นโจวผิดหวังต่อหน้าผู้บริหารหลายคน จึงได้แต่เดินตามชีหยั่นโจวไปขึ้นลิฟต์อีกตัวหนึ่ง
ลิฟต์เริ่มเลื่อนลง ในพื้นที่แคบๆ มีเพียงสองคนเท่านั้น
หลัวว่านอดไม่ได้ที่จะมองชีหยั่นโจวอีกสองสามครั้ง
ชุดสูทสามชิ้นที่เขาใส่แสดงความเป็นมืออาชีพได้อย่างเต็มที่ ไม่เหมือนกับเมื่อคืนที่อยู่ในรถที่จับข้อเท้าเธอแล้วพูดจาไม่หยุด
หลัวว่านลังเลสักพักก่อนจะพูดขึ้นว่า “เมื่อกี้ ...ขอบคุณนะ”
ชีหยั่นโจวแค่เหลือบมองหลัวว่านด้วยสายตาเย็นชา “ตั้งแต่ที่คุณรับตำแหน่งของหลัวหยวน ธุรกิจก็เป็นแบบนี้เหรอ?”
หลัวว่านอึ้งไปสักพัก ก่อนจะเข้าใจว่าชีหยั่นโจวเข้าใจผิดว่าเธอยอมทำทุกอย่างเพื่อธุรกิจ แม้แต่การเสียสละร่างกาย
เมื่อคิดถึงคำพูดของชีหยั่นโจวก่อนหน้านี้ในลิฟต์เกี่ยวกับ “การป่วย” หลัวว่านยิ่งโกรธมากขึ้น
ในขณะที่แอลกอฮอล์ยังไม่หมดฤทธิ์ เธอจึงระบายความโกรธใส่ชีหยั่นโจวโดยไม่เลือกหน้า
“ฉันทำธุรกิจด้วยความบริสุทธิ์ใจ ไม่จำเป็นต้องให้คุณมาชี้นิ้วสั่ง!”
“และขอให้คุณสบายใจได้เลย ต่อให้ไม่มีผู้ชายเหลืออยู่ในโลก ฉันก็จะไม่ขอความช่วยเหลือจากคุณ!”
พูดจบ ประตูลิฟต์ก็เปิดพอดี หลัวว่านก็รีบวิ่งออกไปโดยไม่หันกลับมา
ชีหยั่นโจวมองตามหลังของเธอที่หายไปแล้วหัวเราะเบาๆ “ดื้อจริงๆ”
เมื่อหลัวว่านกลับถึงบ้าน แอลกอฮอล์ก็เริ่มจางหายไปบ้างแล้ว
เธอเริ่มรู้สึกเสียใจที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองและพูดจาโต้ตอบชีหยั่นโจว
อย่างที่สุภาษิตว่าไว้ ทำอะไรต้องคิดถึงอนาคต
แต่หลัวว่านก็คิดว่าเธอและชีหยั่นโจวไม่มีความเกี่ยวข้องกัน จะทะเลาะกันก็ช่างเถอะ ยังไงก็จะไม่ไปหาเขาอีกแน่นอน
ความง่วงเข้ามาเยือน หลัวว่านจึงทิ้งเรื่องพวกนั้นไว้เบื้องหลัง
*
เช้าวันถัดมา มีข่าวร้ายจากบริษัทหลัวหยวน
บริษัทหลัวหยวนก่อตั้งโดยพ่อของหลัวว่าน
สี่เดือนก่อน มีปัญหาหลายอย่างถูกเปิดเผยออกมา พ่อของเธอไม่สามารถรับได้ จึงกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย
หลัวว่านได้รับมอบหมายให้เข้ามาดูแลบริษัทในสถานการณ์ที่ยากลำบาก
แต่เธอไม่คาดคิดว่าชีอี้หมิงจะทรยศเธอ แล้วยังเล่นงานเธอลับหลัง ขัดขวางการปล่อยเงินกู้จากหยั่นหิงให้กับหลัวหยวน
ทำให้หลัวหยวนตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก หลัวว่านไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องโทรหาชีอี้หมิง
ในโทรศัพท์ เสียงของชีอี้หมิงยังคงนุ่มนวลเหมือนเคย
“ที่รัก คุณก็รู้ว่าสถานการณ์ของบริษัทหลัวหยวนตอนนี้เป็นอย่างไร หยั่นหิงให้กู้ตอนนี้ก็เสี่ยงที่จะสูญเสียทุกอย่าง”
เสียงของหลัวว่านแหบพร่า “ชีอี้หมิง เห็นแก่ที่เราเคยคบกันมา 3 ปี ช่วยให้หลัวหยวนมีทางรอดได้ไหม?”
ชีอี้หมิงหัวเราะเบาๆ “ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ ผมซื้อบ้านที่หมู่บ้านหรูแล้ว คุณย้ายมาอยู่กับผม แล้วผมจะสั่งให้ปล่อยเงินกู้ทันที ”
“ชีอี้หมิง คุณฝันไปเถอะ!” หลัวว่านตะโกนด้วยเสียงที่เจ็บปวด
เสียงของชีอี้หมิงเย็นลง “ตอนนี้นอกจากหยั่นหิง ไม่มีใครกล้ารับบริษัทหลัวหยวนแล้ว คุณรู้ไหมว่าผลของการปฏิเสธผมคืออะไร?”
“แต่ชีอี้หมิง หยั่นหิงไม่ได้มีแค่คุณคนเดียวที่ตัดสินใจ!” หลัวว่านเย้ย
“คุณหมายถึงชีหยั่นโจว?” ชีอี้หมิงขมวดคิ้วก่อนจะพูดอย่างมั่นใจ “ชีหยั่นโจวไม่ใจดีขนาดนั้นหรอก!”
หลัวว่านรู้สึกเย็นวาบในใจ
จริงๆ แล้ว ชีหยั่นโจวคือพี่ชายของชีอี้หมิง เขาจะช่วยคนอื่นได้อย่างไร?
แต่หลัวว่านก็รู้ว่าการพูดคุยกับชีอี้หมิงต่อไปไม่มีประโยชน์ เธอไม่สามารถทำสิ่งที่ขัดต่อจริยธรรมได้ จึงวางสายทันที
หยั่นหิงอินเตอร์เนชั่นแนลไม่ได้ปล่อยเงินกู้ ผู้ถือหุ้นต่างไม่พอใจและมีการโต้เถียงกัน
หลัวว่านจึงต้องสัญญากับพวกเขาว่า “ในหนึ่งสัปดาห์ ฉันจะทำให้หยั่นหิงปล่อยเงินกู้ ไม่อย่างนั้นฉันจะลงจากตำแหน่งประธาน แล้วคุณจะตัดสินใจว่าจะขายหรือแบ่งบริษัทหลัวหยวนอย่างไร”
เมื่อคนถูกกดดันสุดขีด แม้แต่การทำร้ายตัวเองก็ยังทำได้
หลัวว่านได้ยินว่าชีหยั่นโจวจะไปงานเลี้ยง จึงแต่งตัวอย่างดีและไปปรากฏตัวต่อหน้าเขา
