บทที่ 2
“ยินดีด้วยนะเชนทร์ที่ได้ผู้หญิงดีๆอย่างหนูเข็มเป็นคู่ชีวิต ป้าล่ะอิจฉาจริงๆ อุตส่าห์เล็งหนูเข็มไว้เป็นลูกสะใภ้ แต่ก็โดนตัดหน้าไปซะก่อน” คุณหญิงโสภาพูดจากใจจริง
“ขอบคุณครับ” ราเชนทร์พาเขมจิรายกมือไหว้คุณหญิงโสภา และฝืนยิ้มเมื่อคุณหญิงโสภาให้ของขวัญและพูดชมเชยเจ้าสาว
“อ้าว..นั่นหนูอิ่มนิ” คุณหญิงโสภาทักทายหญิงสาวอีกคนที่ยืนอยู่ข้างเจ้าสาว
“สวัสดีค่ะคุณป้าโสภา”
อิ่มใจเป็นน้องสาวของราเชนทร์ที่มีอายุมากกว่าเขมจิราสามปี เธอเอ่ยสวัสดีคุณหญิงโสภาอย่างนอบน้อม
“เป็นเพื่อนเจ้าสาวแล้ว แล้วเมื่อไรจะเป็นเจ้าสาวตัวจริงสักทีล่ะจ๊ะ ถ้ายังหาเจ้าบ่าวไม่ได้ ตาโยลูกชายของป้ายังว่างอยู่นะ”
คุณหญิงโสภาคุยกับอิ่มใจ พร้อมกับเหลือบสายตามองลูกชาย
“เอ่อ..” ไม่ทันที่อิ่มใจจะพูดตอบโต้คุณหญิงโสภา โยธินก็ชิงพูดขึ้น
“แม่ครับ ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะครับ ดูสิ อิ่มอายหน้าแดงเป็นลูกมะเขือเทศสุกแล้ว”
“น้องหรือแกกันแน่ที่อายหน้าแดง ดูสิหน้าของแกแดงยิ่งกว่าหน้าน้องเขาเสียอีก”
คุณหญิงโสภาหันไปค้อนใส่บุตรชาย แล้วหันไปยิ้มให้คุณกันยา
“อ้าว คุณหญิงมาแล้วทำไมไม่เข้าไปข้างในล่ะคะ” คุณกันยาทักทายคุณหญิงโสภา
“สวัสดีค่ะคุณกันยา” คุณหญิงโสภาเอ่ยทักทาย ซึ่งนางก็สะกิดให้ลูกชายที่เอาแต่ยืนมองอิ่มใจนั้นหันมาไหว้กันยา
“สวัสดีครับคุณป้ากันยา” โยธินยกมือไหว้คุณกันยา
“ไหว้พระเถอะพ่อโย” คุณกันยายิ้มให้คุณหญิงโสภา แล้วหันไปรับไหว้ชายหนุ่มรุ่นลูก
“ฉันดีใจกับคุณกันยาด้วยนะ ที่ได้ลูกสะใภ้ดีๆอย่างหนูเข็ม โชคดีของคุณจริงๆ ที่มีลูกๆเชื่อฟัง และเป็นเด็กดีทุกคน”
คุณหญิงโสภาพูดกับคุณกันยา แต่สายตาก็เหลือบมองอิ่มใจ ซึ่ง คุณกันยาก็เข้าใจคำพูดของคุณหญิงโสภา นางยิ้มให้คุณหญิงโสภาแล้วกวักมือเรียกลูกสาว
“อิ่มช่วยดูแลพี่โยเขาด้วยนะลูก”
คุณกัลยาเอ่ยกับลูกสาวเสียงหวาน ด้านอิ่มใจก็รับคำของแม่
“ค่ะคุณแม่ งั้นเชิญพี่โยไปทางโน้นดีกว่าไหมคะ”
อิ่มใจหันมาหาโยธิน เมื่อเอ่ยจบเธอก็เดินนำหน้าไปในบ้าน
“ตามน้องไปสิตาโย” คุณหญิงโสภาบอกลูกชาย
“ครับ” ซึ่งโยธินขานรับและทำตามแม่บอก แล้วเดินตามอิ่มใจไป
เมื่อเห็นลูกสาวพาชายหนุ่มไปสมทบกับกลุ่มหนุ่มสาวแล้ว คุณกันยาก็เชิญคุณหญิงเข้าไปในงาน และก่อนที่นางจะเดินตามคุณหญิงโสภานั้น นางก็หันมาทำเสียงเขียวใส่ลูกชายว่า
“ตาเชนทร์นี่ก็ใกล้ถึงเวลาขึ้นเวทีแล้ว อย่าพูดอะไรเป็นการหักหน้าแม่หรือทำงานแต่งล่มเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น...” คุณกันยายังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค ราเชนทร์ก็ชิงพูดขึ้นมาเสียก่อน
“จะถูกตัดออกจากกองมรดก และริบทรัพย์สินทันที”
“รู้ตัวก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องพูดซ้ำซาก” คุณกันยาตอกกลับ โดนที่ไม่สนใจสีหน้าบุตรชายเลยสักนิดว่าบูดบึ้งเพียงใด…
“ขณะนี้ได้เวลาอันเป็นมงคลแล้ว ขอเชิญคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวทีเพื่อกล่าวความในใจหน่อยครับ” พิธีกรเรียกบ่าวสาวขึ้นบนเวที
ซึ่งราเชนทร์ก็กัดฟันยิ้มให้แขกทุกคน แล้วพูดกับเจ้าสาวเบาๆ
“ยิ้มหน้าบานเลยนะ”
“พี่เชนทร์” เสียงแข็งๆของชายหนุ่มทำให้เขมจิราหุบยิ้มหน้าเศร้าลง
“เกาะแขนฉันสิ” ราเชนทร์สั่งและยกแขนข้างหนึ่งให้เขมจิราคล้อง
“ค่ะ” เขมจิราไม่เต็มใจ แต่เธอก็ต้องทำเมื่อเจอสายตาแดงโรจน์เหมือนเสือร้ายจ้องเธอไม่วางตา เธอจึงควงแขนเจ้าบ่าวแล้วเดินคู่กับชายหนุ่มขึ้นไปยังบนเวที…
สายตาคนทั้งงานต่างจับจ้องคู่บ่าวสาวด้วยความชื่นชมในความเหมาะสม เจ้าบ่าวก็หล่อเหลา เจ้าสาวก็สวยหวานงดงามราวกับกิ่งทองใบหยก
“ขอเสียงปรบมือให้บ่าวสาวด้วยนะครับ” เสียงปรบมือดังสนั่นทั่วงาน พิธีกรประกาศเมื่อคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวที
“ขอเชิญเจ้าบ่าวก่อนเลยครับ” สิ้นเสียงปรบมือ พิธีกรก็ยื่นไมโครโฟนไร้สายให้ราเชนรท์
“ผมต้องขอบพระคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานแต่งงานของผมในครั้งนี้ ผมราเชนทร์ เกียรติก้องพิภพ ไม่มีอะไรจะกล่าวความในใจเพราะผมไม่รู้จะพูดอะไร นอกจากขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมงาน ขอบคุณครับ” ราเชนทร์พูดจบก็ยื่นไมค์คืนให้พิธีกร
ด้านพิธีกรยังอึ้งอยู่กับคำพูดห้วนๆของเจ้าบ่าว และเมื่อดึงสติกลับมาเขาก็พูดทีเล่นทีจริงว่า
“เอ่อ ครับ งั้นขอฟังความในใจของเจ้าสาวดีกว่านะครับ”
ด้านเขมจิรา เมื่อรับไมค์มาถือไว้ เธอก็พูดว่า
“ค่ะ เข็มต้องกราบขอบพระคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านนะคะที่มาร่วมงานแต่งงานของเข็มกับพี่เชนทร์ เข็มเองก็ไม่มีอะไรจะพูด นอกจากจะสัญญาว่าเข็มจะเป็นภรรยาที่ดี จะทำหน้าที่ภรรยาของพี่เชนทร์อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ให้สมกับที่คุณแม่ไว้วางใจให้เข็มดูแลพี่เชนทร์ค่ะ”
คำพูดของเจ้าสาวทำให้แขกทุกคนที่ได้ยินพากันปรบมือและร้องไชโยๆ จนพิธีกรต้องเอ่ยขึ้นว่า
“ขอเชิญคุณพ่อคุณแม่ของคู่บ่าวสาวขึ้นมาบนเวทีเพื่ออวยพรให้กับคู่บ่าวสาวด้วยครับ”
ด้วยความปลาบปลื้มใจเป็นอย่างมาก ที่เห็นลูกชายเป็นฝั่งเป็นฝากับลูกสาวบุญธรรมที่ตนเลี้ยงมา คุณนิรุตติ์ก็พูดกับภรรยา
“ไปคุณ ไปอวยพรให้ลูกๆกันหน่อย”
“ค่ะ” คุณกันยายิ้มให้สามี แล้วเกาะแขนแข็งแรงของสามี พากันเดินขึ้นไปบนเวที
“ดิฉันต้องกราบขอบพระคุณทุกท่านที่มาร่วมงานแต่งของลูกชายและลูกสาวบุญธรรมของดิฉันค่ะ ในฐานะที่ดิฉันเป็นแม่ของทั้งสองก็ต้องบอกเลยว่าดีใจมากที่เห็นเขาทั้งสองแต่งงานกัน”
คุณกันยาหยุดพูด แล้วหันมองลูกชายและลูกสาวบุญธรรมซึ่งในเวลานี้กลายมาเป็นลูกสะใภ้ไปแล้ว
“พ่อกับแม่ขออวยพรให้ลูกทั้งสองครองคู่ รักกันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรนะลูก อะไรนิดอะไรหน่อยก็ค่อยๆ คุยกัน ปรับความเข้าใจกัน ให้อภัยกัน ให้โอกาสกันนะลูกนะ”
ด้านนิรุตติ์เห็นภรรยาหยุดพูด เขาจึงรับหน้าที่อวยพรลูกๆ
คุณกันยายืนอยู่ในอ้อมกอดของสามี เมื่อสามีพูดจบ เธอชวนสามีพูดพร้อมกันว่า
“สุดท้ายนี้แม่กับพ่ออยากจะบอกว่ามีหลานให้แม่เลยนะลูก”
และเมื่อพูดจบคุณนิรุตติ์ก็จูบหัวของคุณกันยา ซึ่งการแสดงความรักนี้ได้รับเสียงปรบมือจากแขกในงานกันสนั่น คงมีแต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวที่พากันปั้นหน้าฝืนยิ้มอย่างหน้าชื่นอกตรม…
