พี่ชายเพื่อน

บทที่1 เหยื่อ

สายตาคมจ้องมองร่างสูงเพรียวของหญิงสาวในชุดไปรเวทของขนิษฐาเดินออกจากห้องผู้เป็นอาเข้าลิฟต์ไป ก่อนดึงสายตามาที่ประตูห้องของอัฐพลอีกครั้งเมื่อมันถูกเปิดเป็นครั้งที่สองออกเผยให้เห็นร่างสูงของญาติผู้น้องอีกคนที่เดินทางมาประเทศไทยเพราะเรื่องน้องสาวที่กำลังจะแต่งงานกับรองประธานพีเอสกรุ๊ป

คิ้วเข้มสวยขมวดเข้าหากันเล็กน้อยมองเซนโซก้าที่ส่งยิ้มกล่าวทักทายกลับมา

“พี่เซน สวัสดีครับ ไม่ค่อยได้เจอกันเลย”

“อืม… ผู้หญิงคนนั้นแฟนนายหรือเซน”

เซนนิก้าพนัยหน้ารับคำทักทายญาติผู้น้องแล้วถามออกไปด้วยความใคร่รู้ ชายหนุ่มไม่นิยมใช้ของร่วมกับใคร โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง ความสนใจในตัวของเชอเอมกำลังลดลงเมื่อคิดไปแล้วว่าสาวเจ้าคบหากับเซนโซก้า ต่อให้เขาเป็นคนชอบนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า แต่ผู้หญิงเหล่านั้นจะต้องไม่มีแฟนหรือสามี เขาไม่นิยมชมชอบในเรื่องของการเป็นมือที่สามของใคร ฉะนั้นเมื่อคิดว่าเธอคงคบกับญาติผู้น้องจึงไม่คิดที่จะเข้าไปสานสัมพันธ์กับเธอ

ทว่า คำปฏิเสธของเซนโซก้าช่างมีผลต่อเขาเสียจริง รอยยิ้มจางๆ มุมปากยกขึ้นด้วยความพอใจจนอีกฝ่ายไม่ทันสังเกตเห็นว่าเขากำลังแสดงสีหน้านักล่า

“ไม่ใช่ครับ ถ้าผมกับเธอคบกันหัวคงปวดกับลำดับญาติแน่” ตอบเสียงกลั้วหัวเราะ

“แล้วทำไม…” ถามอย่างลองเชิง

“อย่าเพิ่งเข้าใจผิด เมื่อคืนเธอเมาจนกลับบ้านไม่ได้ เลยพามานอนห้องหนูนิดครับ” เขาตอบอย่างขบขันที่ถูกเข้าใจผิด

“แค่นอนงั้นหรือ” ถามกลับด้วยความไม่อยากเชื่อ

“ครับ เออ…” เขาอึกอักแล้วตอบอีกครั้ง “คือเมื่อคืนเธอเมาแล้วโวยวายวิ่งถอดเสื้อผ้าไปทั่วห้อง อ้วกใส่ผมอีก เลยต้องรัดฟัดกันเล็กน้อยจนหลับไปนั่นแหละครับ ผมกับเธอไม่ได้คบหรือมีอะไรกัน…มีอะไรหรือเปล่าครับ”

เซนโซก้าตอบพลางเกาท้ายทอยเมื่อนึกถึงภาพที่เชอเอมลุกขึ้นมาโวยวายแล้ววิ่งถอดเสื้อผ้าออกจนเขาเกือบคว้าผ้าห่มมาคลุมเอาไว้ไม่ทัน หนำซ้ำแรงเยอะมาจากไหนก็ไม่รู้จนต้องกอดรัดให้อยู่นิ่งๆ จนถูกอ้วกใส่จนต้องถอดเสื้อใส่ตระกร้าเหลือแค่กางเกงผ้าขายาวเท่านั้นนอนกอดรัดไม่ให้เธอลุกขึ้นมาบ้าดีเดือดอีก

เพราะความเหนื่อยที่ต้องรับมือกับเชอเอมจนเกือบเช้าจึงทำให้ผล็อยหลับไปทั้งแบบนั้น

“ไม่มีอะไร” เขาตอบอีกฝ่ายเสียงเรียบเรื่อย

“คบอยู่กับเธอเหรอ” เซนโซก้าถามอย่างตรงไปตรงมาเมื่อจับสังเกตญาติผู้พี่ได้

“ไม่” เขาตอบคำเดียวสั้นๆ แล้วหันหลังกลับเตรียมจะเดินเข้าห้องตัวเองที่อยู่ถัดไปอีกห้องจากห้องของอัฐพล แต่แล้วเท้าที่กำลังก้าวเดินต้องชะงักกึก

ถึงจะเป็นญาติห่างๆ แต่พวกเขาก็สนิทมากกว่าญาติพี่น้องคนอื่นๆ สนิทที่เรียกได้ว่า มองแค่แวบเดียวก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่

“เธอไม่ใช่เหยื่อที่พี่จะเอามาเล่นได้ ถ้าสนใจเธอ…ทำไมไม่ลองเปิดใจรักใครอีกสักครั้งละครับ” เซนโซก้ามองแผ่นหลังกว้างของญาติผู้พี่และก็เป็นอาของผู้หญิงที่เขากำลังคบหาอย่างไม่เปิดเผยแต่ก็ไม่ได้ปิดบังเช่นกัน

เขารู้ว่าเพราะเหตุใดเซนนิก้าเป็นเสือล่าเหยื่อไม่ซ้ำหน้า หากไม่ใช่เพราะอดีตที่ถูกคนรักทิ้งไปแต่งงานกับเศรษฐีดูไบที่แก่คราวพ่อ สาเหตุที่ทำให้เซนนิก้าปิดประตูหัวใจกลายเป็นผู้ชายเย็นชาไร้หัวใจขึ้นมาเช่นนี้

หากเซนนิก้าสนใจอยากคบหาจริงจังกับเชอเอม เขาก็พร้อมจะช่วยไม่ต่างจากน้องสาวของเขา

เซนนิก้าไม่ได้ทำอะไรกลับไป เพียงผินหน้ามาเพียงเล็กน้อยให้เห็นเพียงดวงตาคมฉายแววเล่ห์เหลี่ยม มุมปากยกยิ้มบางจนมองไม่ออกว่าเขาจะร้ายหรือจะดี เซนโซก้าได้แต่มองตามหลังเซนนิก้าเดินเข้าห้องไปเท่านั้น เพราะอากัปกิริยาเช่นนั้นกำลังบอกให้เขา…

อยู่เฉยๆ จะดีกว่า

..........

ไรท์มีการปรับเนื้อเรื่องนะคะ ต้องอ่านใหม่ทั้งหมด ขอฝากด้วยนะคะ

1 comment = 1 กำลังใจ เพื่อให้ไรท์มีกำลังใจอัพนิยายต่อไปนะคะ