รักหวานของประธานจอมโหด

หน้าไนต์คลับ ไนติงเกล ซึ่งเป็นไนต์คลับที่บรรดาเหล่าไฮโซและผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นเท่านั้นที่จะเข้ามาเยือนในที่แห่งนี้ได้ บริเวณ ไนต์คลับ จะเชื่อมต่อกับโรงแรมระดับห้าดาว ชั้นนำของเอเชีย ซึ่งจัดโซนแยกอย่างหรูหรา

มิริน หญิงสาวร่างเล็ก ดวงตากลมโตราวกับตุ๊กตา ผมสีดำเงางามของเธอยาวสลายไปยังกลางหลัง เธอก้าวขาลงมาจาก Taxiกระโปรงสีขาวของเธอพัดปลิวเบาๆ ไปกับสายลมอ่อนที่โชยเข้ามา ทว่าสีหน้าของเธอกลับไม่ค่อยสู้ดีนัก มือเธอยังควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าถือ ก่อนหยิบมันออกมากดไปยังเบอร์ที่คุ้นเคย

“ลิญา เธออยู่ไหน พี่มาถึงแล้ว วัฒน์ เขา..เขายังอยู่ข้างใน กับผู้หญิงคนนั้นไหม" เสียงหวานใสของเธอเอ่ยออกมาแต่ทว่าน้ำเสียงกลับแฝงไปด้วยความกังวล

เธอคือ มิริน หรือ มารินา ลูกสาวคนโต ของตระกูล เศตากุล ขณะที่เธอกำลังเดินเล่นอยู่ที่สวนภายในบ้าน เธอได้รับโทรศัพท์จาก ลิญา หรือ ลลิญา น้องสาวต่างมารดา ว่า พบคู่หมั้นของเธอที่กำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้านี้ กำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับอยู่สาวเซ็กซี่ ที่ไนต์คลับของโรงแรมแห่งนี้

มิริน พยายามโทรหา วัฒน์ คู่หมั้น แต่ทว่าเขาปิดโทรศัพท์ เธอจึงรีบเดินทางมาที่ผับแห่งนี้ เพื่อพิสูจน์ด้วยตาตนเอง ในขณะที่เธอยังยืนละล้าละลัง อยู่ ลิญา น้องสาวคนสวยของเธอ ในชุดแซกสีดำรัดรูป ได้เดินตรงเข้ามาหา

“พี่ริน ทำไมมาช้าจัง ญาเฝ้าให้อยู่ตั้งนานแล้ว พี่รินมาช้ามากกก ดูสิเหมือนพี่วัฒน์จะรู้ตัว เขาพากันกอดยัยนั่น เดินออกไปแล้ว” ลิญามองใบหน้าสวยของพี่สาว ที่ปราศจากรอยยิ้ม เธอทำท่าลังเลไม่รู้ว่าควรจะพูดต่อไปดีหรือไม่

“พูดมาเถอะลิญา พี่รับได้”

“แน่ใจนะ”

“อืม พูดมาเถอะ”

“คือญาแอบสะกดรอยตามไป เห็นพี่วัฒน์ควงผู้หญิงคนหนึ่งเข้าไปในโรงแรม นี่ไงญาถ่ายรูปเอาไว้ในมือถือ แต่ถ้าพี่อยากจะดูให้เห็นกับตา ญาจะพาไป ญารู้ว่าเขาพักห้องไหน” ลิญา ส่งรูปในโทรศัพท์ที่เป็นรูปชายหนุ่มหญิงสาว คู่หนึ่งเดินโอบกอดกันอยู่ ในล็อบบี้โรงแรม ดวงตากลมโตของมิริน เอ่อแดงราวกับจะมีน้ำตาเธอเม้มปากแน่น ประหนึ่งจะกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล

“ญา ช่วยพาพี่ไปดูให้เห็นกับตา... ได้ไหม” มิรินพูดเสียงพร่าไหว

“ได้สิพี่ริน แต่พี่เข้ามาในผับนี่ก่อนนะ ขอญาเข้าไปเคลียร์บิลก่อน ตอนญาออกมาเพื่อนๆ ยังรอญาอยู่ พอดีญาบอกจะเลี้ยงเพื่อนๆ เดี๋ยวเสียหน้าอะ” ลิญาพูดยิ้มๆ ก่อนจะลากแขน มิริน เข้าไปข้างใน

“พี่รอข้างนอกดีกว่า พี่ไม่ชอบเสียงดัง” มิรินขืนตัว ที่น้องสาวของเธอจับแขนไว้

“น่า แปปเดียว ไม่ถึง 5 นาทีหรอก” ว่าแล้วลิญาก็ดึงแขนมิริน เข้ามาภายในจนได้

ในที่สุดมิรินก็เดินตามน้องสาวเข้ามาอย่างเสียมิได้ ภายในไนต์คลับมีเสียงเพลงดังอึกทึกจนมิรินถึงกับยกมือขึ้นป้องหู เธอไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เอาซะเลย มองดูไปรอบ มีแต่หนุ่มสาวที่พากันเต้นโยกย้ายกันไปมา บ้างก็กอดกันกลมอยู่ตามโต๊ะ มิรินมีสีหน้าไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นัก ก่อนที่ลิญาจะดึงตัวพี่สาวเธอนั่งลง

“นั่งก่อนพี่ริน แป๊บเดียว เคลียร์บิลเสร็จแล้วจะฉันจะพาพี่ไปบุกเลย “

มิรินพยักหน้าเบาๆ เธอจำต้องหย่อนตัวนั่งลงที่โต๊ะของน้องสาวและเพื่อนๆ ของเธออย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีมารยาทพอที่จะโค้งศีรษะพร้อมกับยิ้มเล็กน้อยแทนการแนะนำตนเอง

“นี่ทุกคน นี่พี่สาวฉันเอง" ลิญาแนะนำ

“พี่สาวญาสวยจัง ยังกับตุ๊กตา แต่แหม พี่มาเที่ยวที่แบบนี้แต่งตัวเรียบร้อยจัง”

“นั่นสิพี่ แต่งแบบนี้พวกเราเลยกลายเป็นนางมารร้ายกันพอดี” เพื่อนลิญาส่งเสียงเอิ๊กอ๊ากชอบใจ

มิรินอ้ำอึ้งไม่รู้จะตอบอะไรดี ได้แต่ส่งยิ้มบางแทนคำตอบ ในเวลาแบบนี้ มิรินไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เพราะในใจของเธอ กลับกังวลคิดเรื่องคู่หมั้นเธอมากกว่า

“ฉันพาพี่สาวฉันมาจับกิ๊กเว้ย คุณพี่วัฒน์ว่าที่พี่เขยฉัน ท่าทางจะนอกใจพี่สาวฉัน เดี๋ยวจะรีบไปจัดการล่ะ"

ลิญาชิงตัดบท ก่อนที่เพื่อนเธอจะพูดอะไรกันมากไปกว่านี้ แล้วหันไปสั่งน้ำกับบริกร

“พักแป๊บนะพี่ริน เตรียมตัวให้พร้อมก่อน ลุยกัน” ลิญาส่งยิ้มหวาน

“อืม จ๊ะ”

“ญาเรียกพนักงานมาเช็กบิลแล้ว รอแป๊บนะคะ” เธอหันไปบอกพี่สาวก่อนหันไปบอกเพื่อนๆ เธออีกครั้ง

“นี่พวกแก กินต่อกันเลยได้นะ เหล้ายังไม่หมด ของที่สั่งไว้ก็ยังไม่มาอีกหลายอย่าง ตามสบายเลย ฉันจ่ายเงินไว้ให้”

เพื่อนๆ ของลิญาถึงกับส่งเสียงหัวเราะอย่างชอบใจ มีคนเปย์แถมกินฟรีแบบนี้มีหรือจะไม่ชอบ

ลิญาเป็นสาวสวยสายปาร์ตี้ ด้วยความที่เธอเป็นลูกคนเล็ก ของตระกูล เศตากุล ทำให้ที่บ้านค่อนข้างจะตามใจ และใช้เงินราวกับผลิตได้เอง สองพี่น้อง มิริน กับ ลิญา แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง มิริน คนพี่เป็นคนสวยแถมยังดูอ่อนหวาน ผิดกับ ลิญา น้องสาว ที่เป็นสาวสังคมสายปาร์ตี้

คุณแม่ของมิริน ได้เลิกรากับคุณพ่อ ทำให้คุณพ่อเธอได้แต่งงานใหม่คือคุณแม่ของลิญา และแน่นอนว่าเป็นธรรมดา ที่แม่เลี้ยงทมักจะไม่ค่อยชอบใจในตัวมิริน ที่เป็นลูกติดภรรยาเก่าเท่าไหร่นัก ยิ่งคุณศาสตรา ผู้เป็นพ่อ แลดูจะรักใคร่และห่วงใยลูกสาวคนโตมากเป็นพิเศษ ยิ่งทำให้เธอรู้สึกไม่ชอบหน้ามิรินที่ดูจะเหนือกว่าลูกสาวของเธอเสียทุกอย่าง

ไม่นานนัก เมื่อบริกรยกน้ำดื่มที่สั่งไว้มาเสิร์ฟให้มิริน ลิญารีบกุลีกุจอรับแทนพลางส่งให้พี่สาว

“อ่ะ พี่ริน กินน้ำก่อน ฉันสั่งเมื่อกี้รับรองไม่มีแอลกอฮอล์ สบายใจได้” ลิญาส่งแก้วน้ำให้กับมิริน เธอจึงรับมาลองจิบดูเล็กน้อย เมื่อเห็นว่าเครื่องดื่มที่น้องสาวสั่งมาให้ไม่มีแอลกอฮอล์ และรสชาติก็หวานอ่อนๆ เธอจึงดื่มได้อย่างสนิทใจโดยไม่ได้คิดอะไร

ลิญา ได้แต่เหลือบมองยิ้มๆ เมื่อเห็นมิรินดื่มน้ำในแก้วจนหมด เธอจึงฉุดแขนพี่สาวของเธอให้ลุกขึ้น

“ป่ะ พี่ริน พร้อมไหม ฉันจะพาไปจัดการพี่วัฒน์ล่ะ ดูสิถ้าหลักฐานคาตาจะเฉไฉอะไรได้อีก”

“ไปก่อนนะ เพื่อนๆ เอาไว้ถ้ามีอะไรให้ช่วยเหลือ ฉันจะโทรหาพวกแก รับสายฉันด้วยละ”

ลิญาจับมือมิริน เดินออกไปด้วยสีหน้ามุ่งมั่น

ในขณะที่มิริน รู้สึกแปลกๆ เหมือนจะเริ่มมีอาการร้อนผ่าวขึ้นมาทั่วลำคอ

-เธอเป็นอะไรไปนะ-