นมัสการความรัก บทที่ ๒
"ซ่อนกลิ่น"
สองเท้าเหยียบบนพื้นไม้สู่ผืนดินจนเปรอะเปื้อนด้วยสีดำ
ความเหงาคลุ้งทั่วระคนความรักที่ยังอยู่ ณ ที่แห่งนี้
แต่บัดนี้ข้าได้เก็บซ่อนเจ้าไว้
สุดลึกของรากแก้วพฤกษชาติ
ดอกซ่อนกลิ่นผุดขึ้นเหนือกายงาม หอมยิ่งกว่าดอกใดในพันลี้
ข้าจะทำให้เจ้าได้อยู่นานนับกัปกัลป์
กลิ่นบุปผาคงไว้ไม่เลือนราง หอมหวานแต่น่าเวทนา
เพราะมิอาจหวนพาเจ้ากลับจากขบวนกาล
สรรเสริญข้าเถิด เพราะข้ายังซ่อนเจ้าไว้
มิให้ผู้ใดรบกวนยามหลับใหลตราบนิรันดร์
อ่านต่อ
อ่านนิยายฉบับเต็มได้ที่ Moboreader
Uปลดล็อกทุกตอน
รายชื่อตอน
ปรับแต่ง
