เออ ผมเลว ผมยอมรับเปลี่ยนมิตรเป็นเมีย เหี้ยเลยมั้ยล่ะไอ้เตย์ ผมคิดว่าผมต้องใช้กำลังปลุกปล้ำไอ้เวย์ละ แต่ไม่เลย มันใช้สมองอันชาญฉลาดทำความเข้าใจภายในไม่กี่วินาทีแล้วนอนนิ่งๆเหมือนซากขอนไม้กับเรือ ไม่มีการโวยวายหรืองอแงอะไรทั้งสิ้น ทำให้ไอ้ผู้ชายอย่างผมเงิบไปนิดนึง
“ไม่ใช่ว่าแกล้งตายหรอกใช่ป่ะ” ผมขมวดคิ้วในขณะที่นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มนั่นจ้องกลับมาเหมือนอยากจะด่าว่าผมโง่ เออ โง่ก็ได้วะ คือพี่เตย์คนจริงเจอน้องนางนิ่งยังกับตุ๊กตายางงี้ พี่ก็ไปไม่ถูกดิครับ
“ทำไรก็ทำ” ไอ้เวย์ถอนหายใจยาวพูดเสียงเรียบ มันไฟเขียวง่ายไปป่ะวะ มีแผนอะไรป่ะเนี่ย =_=
“ใส่ถุงยางด้วย กูกลัวติดเอดส์”
เงิบหนักเลยกู เกิดมาพึ่งเคยพบเจอชะนีพันธุ์นี้ พี่เตย์ชักจะกลัว เหอๆ
“ง้องแง้งหน่อยป่ะ แบบอ๊า พี่เตย์อย่าค่ะ โน้ววว ไรงี้” ผมว่าแล้วมองหน้ามันที่หัวเราะร่วนอย่างไร้สาเหตุ คือกูไม่ตลกนะครับเวย์ นี่เอาจริง ไม่ได้ล้อเล่น ไอ้การที่มันเห็นอะไรเป็นเรื่องตลกไปซะทุกเรื่องทำให้ผมหงุดหงิด
“ไม่ขัดขืนหน่อยเหรอวะ ไม่ตื่นเต้นเลย”
“ฮ่าๆๆๆ”
แม่งฮาเฉย พูดจริงนะเนี่ย -_-
“ขัดขืนแล้วปล่อยปะล่ะ” ไอ้เวย์พูดติดตลก
“ไม่” ผมปฏิเสธเสียงแข็งเพราะตอนนี้อาเตย์ของขึ้นมากเอาบาซูก้ามายิงก็ไม่ตายจนกว่าจะได้ตับๆๆๆๆ ยั่วดีนักให้แม่งโดนซะบ้างจะได้จำว่าคนอย่างไอ้เตย์ฆ่าได้แต่ห้ามตายก่อนกินเสร็จ
“เออ นั่นไง ขัดขืนไปแล้วใครเจ็บ”
“เวย์” ผมตอบชื่อมันหน้านิ่งก่อนจะมองสาวเจ้าพยักหน้ารัวๆ
“เออ เข้าใจง่ายดี”
“งง นี่คือยอมใช่ป่ะวะ หรือพี่เตย์คนจริงเข้าใจไรผิด”
“เปล่า ไม่ได้ยอมแต่ไม่ได้ขัดขืน” ไอ้เวย์อธิบายแต่ไม่รู้ทำไมผมงงหนักกว่าเดิมอีกว่ะ และเพราะผมขมวดคิ้วทำให้ไอ้เวย์รู้ว่าผมไม่เข้าใจเลยพูดต่อ “ขัดขืนไม่ขัดขืนก็โดนปล้ำอยู่ดี สู้อยู่นิ่งๆ ดีกว่าไม่เจ็บด้วย ถูกปะวะ?”
เอ่อ ไอ้เวย์...บางทีนางก็เข้าใจโลกง่ายไปนะ เหอๆ ก็จริงของมัน แต่ทำไมผมรู้สึกมันทะแม่งๆวะ
“เร็วๆ อ่านการ์ตูนค้างอยู่ ร้อนนน” ไอ้เวย์บ่นยาวเหยียดแล้วชักสีหน้าไม่พอใจทำให้ผมหัวเราะแห้งๆ ดู๊ดูมันพูดจา ถ้าหน้าไม่สวยนมไม่เอ็กซ์นี่ผู้ชายชัดๆ สมฉายา ‘เวติสท์’ ที่พวกน้องๆตั้งให้มันจริง เห็นมันเป็นงี้ก็เหอะ อนาคตมันแพทย์หญิงนะให้ตาย สงสารคนไข้แม่งจริงๆ วันดีคืนดีเสือกติสท์แตกแดกกบาลเด็กทำไงวะเนี่ย
“ขัดขืนหน่อย อยากใช้พลังงานเยอะๆ สมยอมมันไม่เร้าใจพี่เตย์” ผมว่าแล้วกระแทกตัวเข้าหามันหนึ่งทีทำเอาร่างบางสะดุ้งโหยงพร้อมกับใบหน้าเห่อร้อนจนแดงแปร๊ด คนตรงหน้าเม้มริมฝีปากข่มอารมณ์ทำให้ผมหัวเราะชั่วๆ นั่นไง ทำเป็นปากดี แม่งกลัวแล้วแอ๊บ เตย์รู้ เตย์สัมผัสได้ ไม่ต้องใช้สัมผัสที่เจ็ดที่แปด ความแรดก็เป็นแรงขับเคลื่อนพี่เตย์เหลือขนาดแล้ว หึหึ นี่ขนาดยังไม่เริ่มนะ... ฟินสุด ณ จุดนี้
“เรื่องมาก”
นั่น นางยังจะเนียน
“ปากดี อยากรู้ว่าโดนสักทีจะยังปากดีอยู่มั้ย” ผมว่าแล้วกดร่างบางบนเตียงแรงๆก่อนจะกระชากเสื้อเชิ้ตสีขาวขาดดังแควก ถามว่าทำไมผมไม่ถอดดีๆ ตอบให้ก็ได้ แบบนี้มันเร้าใจกว่า พี่เตย์โปรดปรานความรุนแรง เก็ทป่ะ ผมใช้นัยน์ตาสีนิลกวาดสำรวจเรือนร่างสะบึ้มฮึ่มนั่นแล้วกลืนน้ำลายเอื๊อก ปกติแม่งใส่ชุดธรรมดาก็เซ็กซี่อยู่ละ กระชากเสื้อออกมา บอกเลยว่าโคตร ผมลอบมองปฏิกิริยาของคนใต้ร่างว่านางจะหลุดหน้าซีดหรืออะไรมั้ย ไม่เลย ไอ้เวย์ยังคงนอนนิ่งแล้วปรายตาเซ็งๆทำให้ผมหงุดหงิด
“ไม่ทำตามพี่เตย์จะปล้ำให้ท้องจริงด้วย” ผมกระซิบเสียงต่ำชิดใบหูแล้วหัวเราะหึหึอย่างเจ้าเล่ห์สุดๆ เวย์เงียบกริบ เงียบกระทั่งเสียงลมหายใจ ให้เดามั้ย มันกลัว...
“ก็ลองดู”
อ้าว เดาผิด (-_-)
“ถ้ากูท้อง กูจะอุ้มลูกมึงไปหานายเตชิต” ร่างบางพูดเสียงกวนประสาทแล้วยกยิ้มเหมือนคนถือไพ่เหนือกว่า ปกติไอ้เวย์จะไม่ขึ้นกูมึงจนกว่ามันจะหงุดหงิดจริงๆทำให้ผมรู้ได้ในทันทีว่ามันเริ่มประสาทนิดๆแล้ว คิดว่าขู่แค่นี้จะทำให้พี่เตย์ถอยเหรอ รู้จักไอ้สวยวิทยาน้อยไปซะละ เดี๋ยวเจอเด็กวิทยาปล้ำคุณหมอสักที คงจะมันส์พิลึก เหอะ หมอเวติสท์... อยากรู้ว่าจะติสท์แตกทุกเวลารึเปล่า เวลาแบบนั้นมันจะติสท์ยังไงไหว?
“เอาเลย บอกด้วยนะว่ากี่รอบติด”
