หลังจากที่ เฉิน หยานโจว สงบสติลง เขาก็เริ่มคิดว่าหญิงสาวคนนี้ต้องเป็นคุณหนูหลินที่ลือกันว่าจะมาอยู่กับครอบครัวเซินแน่ๆ ในขณะเดียวกัน เขาก็สังเกตเห็นกลิ่นแอลกอฮอล์ที่อบอวลในอากาศไม่ได้มาจากตัวเขาเพียงคนเดียว
เขาก้มมองไปที่โต๊ะข้างเตียง ก็เห็นขวดวอดก้าว่างเปล่าอยู่จริงๆ ขวดวอดก้าที่เขาเก็บไว้นานหลายปีถูกหญิงสาวดื่มจนหมด!
เฉิน หยานโจว รู้ได้ทันทีว่าการที่หญิงสาวคนนี้ปรากฏตัวอย่างไม่มีเหตุผลในห้องของเขาไม่ใช่เรื่องดีแน่ เขาจึงหันหลังเตรียมออกไปทันที
แต่ประตูห้องกลับถูกล็อกจากด้านนอก ดูเหมือนจะมีคนตั้งใจทำเช่นนี้ เพื่อให้เขาและคุณหนูหลินจากชนบทติดกัน
ขณะที่เฉิน หยานโจวกำลังคิดหาทางออก เขารู้สึกได้ว่ามีมือมากอดเอวเขาไว้
เมื่อหันกลับไป เขาก็สบตากับดวงตาที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยเสน่ห์หรืออันตราย
แต่เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก
ดวงตาคู่นี้ช่างคล้ายกับคนในความทรงจำของเขา
“คุณเป็นใครกันแน่...” เฉิน หยานโจวถามออกไปอย่างไม่รู้ตัว หญิงสาวไม่ได้ตอบ
แต่หัวเราะเบาๆ พร้อมกับยกสายตาขึ้นมอง ตาเธอหม่นหมองด้วยความมึนเมา เสียงที่ออกมายังคงมีความมึนเมาอยู่ : “คุณจะไปไหนเหรอ?”
เฉิน หยานโจวเพิ่งจะพูด แต่ก็เผลอครางออกมาเบาๆ
เพราะหญิงสาวคนนี้กัดเขาผ่านเสื้อเชิ้ต! แม้ว่าแรงไม่หนัก แต่เฉิน หยานโจวรู้สึกเหมือนร่างกายถูกบดขยี้โดยรถไฟที่เต็มไปด้วยสินค้า จนขยับตัวไม่ได้ในทันที
“คุณหล่อจัง...” หญิงสาวบ่นอุบอิบ พร้อมกับซบใบหน้าที่งดงามลงบนอกของเขา ขยับไปมา
ริมฝีปากร้อนของเธอสัมผัสผ่านเสื้อเชิ้ต ทุกครั้งที่เธอขยับตัว เขารู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตทั้งตัว
ไม่นาน เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากท้องน้อย
บ้าจริง!
เฉิน หยานโจวสาปแช่งในใจ เขาผลักมือที่อ่อนนุ่มของหญิงสาวออกไปอย่างไม่คิดชีวิต แล้วรีบหนีออกไปทางหน้าต่าง หญิงสาวที่เมาเหล้า ช่างน่ากลัวกว่าที่เขาคิด
แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือ หลังจากที่เขาไปแล้ว หญิงสาวที่เมามองตามด้วยความสนใจ แล้วเดินไปที่หน้าต่างเพื่อชมเงาที่เขาหนีไปอย่างสะบักสะบอม
หลิน ซีเหยา แปลกใจไม่น้อย
หนุ่มเจ้าชู้ที่ลือกันกลับกลายเป็นคนใสซื่ออย่างไม่น่าเชื่อ ไม่เหมือนกับคนที่หมกมุ่นอยู่ในวงการบันเทิงตลอดเวลาเลย
ฝีมือก็ไม่เลว สามารถปีนลงจากชั้นสามได้อย่างง่ายดาย
น่าสนใจจริงๆ
เช้าวันรุ่งขึ้น ชอบ รีบไปที่ห้องของ เฉิน หยานโจว อย่างกระตือรือร้นโดยไม่ได้กินอาหารเช้า เจียงม่าน เดินออกจากห้องมาพอดี เมื่อเห็นบรรยากาศนี้ก็อดไม่ได้ที่จะดึงเธอไว้ : “เช้าตรู่แบบนี้ คุณจะไปไหน?”
ชอบ ยิ้มอย่างมีเลศนัยแล้วดึงมือออกจาก เจียงม่าน : “ไปจับคนแอบมีชู้ คุณรอดูได้เลย”
“จับคนคบชู้?”
เจียงม่าน ยังไม่ทันตอบ ชอบ ก็ให้คนเปิดประตูห้องของ เฉิน หยานโจว แล้วเดินเข้าไปทันที
ถ้ามีคนเห็น หลิน ซีเหยา กับ เฉิน หยานโจว นอนด้วยกัน พวกเขาก็ต้องแต่งงานกัน!
“ตื่นได้แล้ว แดดส่องถึงก้นแล้ว ดูเหมือนว่าพี่ชายกับคุณหนูหลินเมื่อคืนจะสนุกกันมากเลย ไม่เสียชื่อจริงๆ...”
ชอบ พูดยังไม่ทันจบก็ชะงัก
เพราะสิ่งที่เห็นไม่เหมือนที่คิดไว้ ห้องนี้ไม่มีคู่รักที่กอดกันนอน มีเพียงหลิน ซีเหยา ที่เพิ่งตื่นนอน
หลิน ซีเหยา ทำหน้าตางัวเงีย ขยี้ตาแล้วมองไปที่คนอื่นๆ ยิ้มเล็กน้อย : “ที่แท้ครอบครัวเซินของพวกคุณมีบริการปลุกตอนเช้าด้วย แต่ครั้งหน้ารบกวนเคาะประตูก่อนนะ เพราะฉันอาจจะไม่ได้ใส่เสื้อนอนทุกครั้ง”
ใบหน้าของ ชอบ เปลี่ยนเป็นสีเข้มกว่าเดิม เธอรีบวิ่งไปเปิดผ้าห่มและสั่งให้คนรับใช้ไปดูในห้องน้ำและห้องสุขา แต่ก็ไม่พบอะไรเลย
เป็นไปไม่ได้ เธอเห็น เฉิน หยานโจว กลับมาเอง และเธอเป็นคนล็อกประตูด้วยตัวเอง ทำไมเขาถึงไม่อยู่ในห้อง?
“คนไหน?” ชอบ ถาม หลิน ซีเหยา ด้วยความโกรธ: “ฉันถามว่าคนไหน?”
หลิน ซีเหยา ทำหน้าตาไร้เดียงสา: “คนไหน? ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ มีแค่ฉันคนเดียวในห้องนี้”
“เป็นไปไม่ได้ ! ฉันเห็นพี่ชายกลับมาเมื่อคืน...”
เสียงชายที่มีเสน่ห์สุดขีดขัดจังหวะของ ชอบ ดังเข้ามาในห้อง : “น้องสาว คุณยังเด็กอยู่ ทำไมถึงมองอะไรไม่เห็นแล้ว?”
