กรงมายา ตอนที่ 3

เวลาล่วงดึกไปมากแล้วเมื่อรถของคฤหาสน์รวิภาสแล่นกลับเข้ามา บ้านหลังใหญ่เปิดไฟสว่างไสวเช่นทุกวัน ทว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาดูเหมือนความสว่างของแสงไฟนิออนไม่ได้ช่วยให้จิตใจคนในบ้านสว่างสดใสขึ้นมาด้วยเลย เพราะอยู่ในช่วงจัดงานศพให้ปราชญ์ รวิภาส หนุ่มใหญ่เจ้าของคฤหาสน์ที่ตำรวจสรุปคดีแล้วว่าเป็นการยิงตัวตายหนีความผิดหลังจากทำร้ายหญิงสาวที่เป็นคู่ขาจนเสียชีวิต แม้ทุกคนจะเชื่อตามนี้แต่ไม่ใช่แฝดชายหญิงบุตรของผู้ตายแน่นอน

“ปีไปไหน” ปารัชเดินแกมวิ่งตามเมื่อแฝดผู้น้องวิ่งลิ่วไปที่ห้องทำงานของบิดา หลังกลับมาจากงานสวดพระอภิธรรมศพแล้ว ปีย์วราหันมาแล้วทำปากพะงาบๆ บอก

“ไปโทรศัพท์” ก่อนจะผลักประตูเข้าไปแล้วต้องชะงักหันกลับมามองพี่ชายที่กำลังวิ่งตามมา

“ใครล็อกประตู” ปีย์วราโวยวายเสียงดัง

“ปีเบาๆ” ปารัชปรามน้องฝาแฝด ยกมือขึ้นจุปาก เหลียวมองรอบกายอย่างหวาดกลัว แล้วตาโตอย่างตกใจ เมื่อเห็นนางมารร้ายในสายตาตนเอง ปารัชขยับเข้าไปใกล้ปีย์วรา หรือจะเรียกให้ถูกคือเข้าไปหลบหลังน้องสาว มองนางมารร้ายหน้าตาขมึงทึงที่กำลังเดินใกล้เข้ามา

แต่เด็กสิบขวบดูกร้านโลกอย่างปีย์วราไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยสักนิด เด็กหญิงมองไข่มุกที่เดินจ้ำอ้าวเข้ามาพร้อมสองสาวใช้ที่ปีย์วราออกปากไล่ในวันที่บิดาเสียชีวิต นอกจากทั้งสองไม่ถูกเลิกจ้างแล้ว ไข่มุกยังเลื่อนขึ้นมาเป็นแม่บ้านและพี่เลี้ยงลูกที่ยังไม่คลอดของตนเอง ซ้ำท้องก็ยังไม่นูนมาให้มองเห็นเสียด้วยซ้ำ

“จะเข้าไปขโมยอะไรในห้องทำงานคุณพี่” ไข่มุกพูดเสียงเกรี้ยว เมื่อมาหยุดตรงหน้า

“เปิดประตู” ปีย์วราไม่สนคำพูดของไข่มุก แต่กลับหันไปตวาดสาวใช้ที่ได้เลื่อนชั้นมาเป็นแม่บ้านแทน

“ฉันถามว่าพวกแกจะเอาอะไรในห้องทำงานของคุณพี่” ไข่มุกถามเสียงแข็งอีกครั้ง และเมื่อไม่ได้รับคำตอบ ซ้ำเด็กหญิงยังเชิดคาง จิกมองอย่างท้าทาย หญิงสาวจึงบันดาลโทสะฟาดฝ่ามือลงมาอย่างรวดเร็ว ดีที่ปีย์วรายกท่อนแขนรับเอาไว้ได้ทัน แต่ความแรงและเร็วก็ทำให้เซถลาไปทั้งตัว

“ปีเจ็บไหม” ปารัชผวาตามไปถามน้องสาวฝาแฝดของตนเองอย่างห่วงใย เมื่อปีย์วราส่ายหน้าช้าๆ แล้วหันไปทางไข่มุกดวงตาเขียวปัด ปารัชก็หันไปมองแล้วเอ่ยขึ้นเสียงหงอๆ

“พี่ไข่มุกตีปีทำไมครับ ปีไม่ได้ทำอะไรผิดเสียหน่อย”

“ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพี่ ต่อไปแกกับนังปีต้องเรียกฉันว่าคุณผู้หญิงเข้าใจไหม” ไข่มุกบอกอย่างวางอำนาจ แต่ทว่าปีย์วรากลับตะโกนใส่หน้าเธออย่างไม่เกรงเหมือนคำพูดที่เพิ่งจบไปนั้นไม่ได้เข้าหู ไม่มีความสลักสำคัญแม้แต่น้อย

“อีไข่มุก” ปีย์วราก่นเรียกใส่หน้าเจ้าของชื่อ ก่อนรั้งมือปารัชวิ่งหนี

“ไปปา”