ซูหยางก้มหน้าลง แต่จู่ๆ ก็รู้สึกอยากหัวเราะขึ้นมา
ในความเป็นจริงแล้ว หลังจากที่แม่ของเธอเสียชีวิตไป เธอก็เคยคิดที่จะบอกความจริงทั้งหมดกับฉินเซิน
ตอนนั้นฉินเซินได้เข้ามาควบคุมธุรกิจของตระกูลฉินโดยสมบูรณ์ ภายในเวลาเพียงสองปี เขาก็ได้พลิกฉินซื่อ กรุ๊ปสู่ประวัติศาสตร์หน้าใหม่ จนกลายเป็นกลุ่มอิทธิพลใหม่ที่ได้รับความสนใจมากในเมืองจินไห่
หากมีข่าวฉาวว่าเขามีความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกับพี่สะใภ้ของตัวเอง ข่าวอื้อฉาวนี้อาจทำลายทุกสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมา！
อนาคตของฉินเซินนั้นสดใส ไม่มีที่สำหรับผู้หญิงที่แปดเปื้อนอย่างเธอ……
ซูหยางต้องคุกเข่าจนถึงกลางดึกกว่าจะได้รับอนุญาตให้กลับห้อง
เพราะความเจ็บปวดที่ขา จึงทำให้เธอล้มลงไปข้างหน้าทันทีที่ลุกขึ้น ร่างของเธอกระแทกกับพื้นที่มีหินขรุขระเต็มไปหมด！
หินกรวดเล็กๆ แทงเข้าที่เนื้อของเธอ ทำให้เกิดรอยแผลเล็กๆ นับไม่ถ้วน ซูหยางรู้สึกเจ็บปวดจนตาพร่ามัว
เธอพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากพื้นอยู่หลายครั้งกว่าจะฝืนยืนขึ้นได้ จากนั้นก็เดินกลับห้องอย่างโซซัดโซเซ
เมื่อกลับถึงห้อง เธอก็เห็นว่าฝ่ามือเต็มไปด้วยเลือดและก้อนหินเล็กๆ ก็ฝังเข้าไปในเนื้อ
ซูหยางจัดการแผลของตัวเองอย่างลวกๆ ก่อนที่จะขึ้นเตียงด้วยความเหนื่อยล้า
ภายใต้จิตใต้สำนึกที่สับสนวุ่นวาย ซูหยางก็ฝันถึงเรื่องราวเมื่อสองปีก่อนอีกครั้ง
ในความเป็นจริงหลังจากที่ฉินเซินตื่นขึ้นมา เขาก็ยังไม่ล้มเลิกความพยายาม เขามักจะไปรอเธอทุกที่ที่เธอไป และติดต่อเธอด้วยวิธีต่างๆ แม้จะถูกซูหยางตัดสายอยู่หลายครั้ง แต่เขาก็ยังคงส่งข้อความในโซเชียลมีเดียให้เธอในยามดึก
ทุกสิ่งทุกอย่างจบลงในวันที่เธอแต่งงานกับฉินเจิน
ในที่สุดฉินเซินก็รู้ว่า ภรรยาของพี่ชายตัวเองก็คือผู้หญิงที่เขารักที่สุด
ซูหยางไม่สามารถลืมวันนั้นได้เลย ในห้องแต่งหน้า ฉินเซินบีบคอเธอและดันเธอเข้ากับกำแพงด้วยดวงตาที่แดงก่ำไร้สติไปอย่างสิ้นเชิง
"ทำไม？ ทำไมต้องเป็นพี่ชายผมด้วย？”
หัวใจของซูหยางแทบจะแตกสลาย แต่เธอยังคงตอบกลับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “เพราะเขาเป็นที่โปรดปรานของพ่อแม่คุณ การแต่งงานกับเขามันยิ่งทำให้ฉันมีโอกาสสูงที่จะได้เป็นภรรยาของผู้กุมอำนาจแห่งฉินซื่อ กรุ๊ปยังไงล่ะ！”
เธอรู้จุดอ่อนของฉินเซินดี
ฉินเซินเป็นคนฉลาดและโดดเด่น เป็นคนที่มีพรสวรรค์ แต่สิ่งเดียวที่เขาเจ็บปวดที่สุดก็คือ พ่อแม่ของเขาลำเอียงรักพี่ชายผู้ที่อ่อนแอกว่า ถึงขนาดให้กำเนิดเขามาก็เพื่อใช้เลือดสายสะดือของเขาในการผ่าตัดให้กับพี่ชายเท่านั้น
และแน่นอน หลังจากที่เธอพูดคำนี้ออกไป ฉินเซินก็กำหมัดทุบเข้าไปที่กำแพงอย่างแรง！
เขามองซูหยางด้วยแววตาที่ลุ่มลึก “ซูหยาง คนที่เลือดเย็นและไร้หัวใจอย่างคุณ ไม่คู่ควรกับความรักเลยสักนิด！”
แม้จะเป็นความฝัน แต่ซูหยางก็ยังน้ำตาไหลจนถึงเช้า
พ่อแม่ของซูเนี่ยนมาถึงในตอนค่ำ แม้ว่าซูหยางกับซูเนี่ยนจะมีพ่อคนเดียวกัน ทว่าตั้งแต่ที่พ่อของเธอขู่ให้เธอแต่งงานโดยใช้ชีวิตของแม่เป็นเดิมพัน เธอก็ได้ตัดขาดกับพ่อไปแล้ว
ดังนั้นหลังอาหารเย็นเมื่อทั้งสองตระกูลกำลังหารือกันเรื่องวันแต่งงานอยู่นั้น เธอจึงหาข้ออ้างหลบไปเก็บทำความสะอาดห้องครัว
“ทำไมพี่ถึงมาอยู่ในครัวคนเดียวล่ะ？ การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ฉันอยากถามความคิดเห็นของพี่ด้วยนะ！”
ซูเนี่ยนยืนพิงประตู มองซูหยางด้วยสายตาที่มีเลศนัย
ซูหยางก้มล้างจาน ทำเหมือนไม่ได้ยิน
แต่ใครจะรู้ จู่ๆ ซูเนี่ยนก็เดินมาข้างหน้าและใช้มือกวาดจานทั้งหมดที่วางอยู่ข้างๆ ลงพื้น！
เศษจานกระเด็นกระจัดกระจายเต็มพื้น
ซูหยางมองซูเนี่ยนด้วยความตกตะลึง “เธอบ้าไปแล้วเหรอ？”
ทว่าซูเนี่ยนกลับเดินเข้ามาใกล้ซูหยาง ระยะห่างของทั้งคู่แค่ฝ่ามือ
“ฉันขอเตือนพี่ไว้เลยนะ อย่าฝันว่าจะแย่งฉินเซินไปได้ล่ะ เขาเป็นของฉัน！แม่ของพี่มันไร้ค่า พี่ถูกกำหนดมาแล้วว่าต้องแพ้ให้กับฉัน！”
ซูหยางเบิกตากว้าง กำลังจะโต้กลับ แต่ก็ถูกซูเนี่ยนกดไหล่ไว้แล้วเหวี่ยงไปยังเศษจานชามที่แตกอยู่บนพื้นพร้อมกัน！
“เกิดอะไรขึ้น？”
คนในห้องโถงได้ยินเสียงจานแตกก็มาดู และเมื่อเห็นภาพในครัวก็พากันสะดุ้งตกใจ
ยังไม่ทันที่ซูหยางจะตอบ ซูเนี่ยนก็ร้องไห้ขึ้นมาก่อนแล้ว
"ฉัน……ฉันตั้งใจจะมาเรียกพี่ไปคุยเรื่องแต่งงานด้วยกัน แต่เธอกลับเตือนฉันว่า อย่าดีใจไปนักเลย แล้วก็ยังบอกด้วยว่าเธอเป็นพี่สะใภ้ของฉินเซิน เป็นนายหญิงของบ้านตระกูลฉิน เธอบอกว่าหลังจากที่ฉันแต่งเข้ามาในตระกูลฉินแล้วก็ให้ฉันระวังตัวให้ดีๆ ！”
เธอชูมือที่มีบาดแผลขึ้น ร้องไห้จนทุกคนเห็นใจ “ฉันแค่อยากอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขกับพี่ แต่เธอกลับบอกว่าจะสั่งสอนฉัน จากนั้นก็กดฉันลงในเศษจานชาม……”
