![ซาตานอหังการ์ [ Pride Of Devil ] SET : Romance Of Devil 3th](https://v.pinedrama.com/b1265344voduse1318177724/89e88a7b5001834806835766000/Rw6bnDxmamQA.webp!15491.webp)
ครูส ต่อหน้าสื่อมวลชนหรือแฟนคลับ ต่างกับครูสคนนี้มาก เรื่องของ เอวาเรียกตัวตนด้านลบของครูสได้ดีกว่าเรื่องที่ทริกซี่ฟ้องหย่าเขาอยู่เสียอีก ซึ่งเรื่องนี้ครูสแทบจะไม่สนใจ ไม่แยแสที่จะเอามารบกวนเวลา รบกวนสมอง ในการใช้ชีวิตของเขาเลยสักนิด
ครูสยืนมองเอวาที่ถอยรักษาระยะห่างจากเขา สิ่งที่เขาเข้าใจและจากตอนแรกที่แปลกใจ เปลี่ยนเป็นสงสัย เธอไม่ถามถึงสาเหตุที่เธอต้องมาอยู่ที่นี่ นั้นก็แสดงว่าเธอรู้จักเขาไม่ใช่ในฐานะ ซุป’ตาร์
เอวาที่ถึงแม้ตอนนี้ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่ยังคงมีอย่างต่อเนื่อง ‘รอ’ เธอหวังว่าโดโนแวนจะต้องช่วยเธอและปกป้องเดม่อนจากผู้ชายคนนี้
“เอวาไม่มีทางหนีไปเด็ดขาด...ต้องเกิดเรื่องร้ายกับเธอ” โดโนแวน เอ่ยกับเจ้าหน้าที่ เขาแจ้งความทันทีเมื่อเจ้าสาวของเขาหายตัว
“แต่เท่าที่เราตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ...ไม่มีล่องรอยการต่อสู้ หรือ ถูกงัดแงะอะไรทั้งนั้น”
“เอวา...ไม่มีทางทิ้ง เดม่อน ไปแบบนี้แน่นอน” โดโนแวน ยืนยันเป็นเสียงเดียว
“แล้วคุณสงสัยใคร?...หรือพอรู้ว่าใครที่หวังทำร้ายคุณเอวา...”
“ครูส กัส แอชเชอร์!!!!”
“ซุป’ตาร์ ชื่อดังคนนั้นเหรอครับ!!!!”เจ้าหน้าที่ถามกลับด้วยความเหลือเชื่อ...และเกินที่จะเชื่อ
“ใช่!ครับ...พวกคุณต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อขอเข้าตรวจค้นบ้านของเขา” โดโนแวนมั่นใจมากว่า เอวาต้องอยู่ที่นั้น ตั้งแต่ที่เธอบอกกับเขาว่าเธอต้องไปสัมภาษณ์ ครูส กัส แอชเชอร์ เอวาบอกเขามาตลอดว่าหลังจากนั้นเพียงสองวันเธอรู้สึกว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป
“ฉันรู้สึกเหมือนถูกจับตามอง หรือมีคนคอยตามตลอดหลายวันมานี้” คำพูดของเอวาที่เอ่ยกับเขาก่อนที่เธอจะหายตัวไปในวันแต่งงานระหว่างเขาและเธอ โดโนแวนรู้จักกับเอวาตั้งแต่เธอเริ่มเข้ามหาวิทยาลัย เขากับเธออายุเท่ากันแต่โดโนแวนจบก่อนเอวาสองปี และเมื่อเขารู้สาเหตุถึงการเรียนและจบช้าของเธอ โดโนแวนสงสารเธอมาก เมื่อเธอยอมเปิดใจกับเขาที่มีความรู้สึกพิเศษกับเธอ ‘เดม่อน’ ก็ช่างน่ารักจนเขาเองก็อดหลงรักสองแม่ลูกไม่ได้ และแน่นอน เอวาบอกเขาเพียงคนเดียวว่าใครคือพ่อของเดม่อน เรื่องนี้แม้แต่พ่อและแม่ของเธอก็ไม่รู้ และเธอขอให้เขาเก็บเรื่องนี้ไว้ ซึ่งตอนแรกเขาก็แค่รับฟังไม่ได้เชื่อเสียทีเดียวแต่เวลาที่ผ่านไปทำให้เขาเชื่อเธอจนสนิทใจ
โดโนแวนเท่านั้นที่รู้ว่าตอนนี้ ‘เดม่อน’ อยู่ที่ไหน เพราะเขาทำตามคำบอกของเอวา ที่ตอนนั้นเขาพูดกับเธอว่า เธอคิดมากไปเหรอเปล่า
“ฉันไม่ไว้ใจใครนอกจากคุณ...โดโนแวน คุณสัญญากับฉันนะ...ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน คุณต้องปกป้องเดม่อน”
ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูเรียกสติของผู้ที่อยู่ในห้องทั้งสองกลับคืนสู่ปัจจุบัน ประตูถูกผลักเข้ามาโดยคนเฝ้าประตู ลูกจ้างหญิงถือถาดอาหารเข้ามา วางไว้และรีบออกจากห้องไปโดยที่ไม่แม้แต่เงยหน้ามองใครทั้งนั้น ‘ตามคำสั่ง’
ครูสยิ้มเพียงแว็บเดียว และเดินไปยังปลายเตียงที่ถาดอาหารวางไว้ ‘เบอร์เกอร์’ สองชุดกับน้ำเปล่าสองขวด เมื่อสายตาของเอวามองถาดอาหารที่ถึงแม้จะเป็นเพียงเบอร์เกอร์ แต่เธอไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวานเที่ยง นี้ก็ครบรอบเวลายี่สิบสี่ชั่วโมง เธอไม่กินไม่นอนขีดจำกัดของร่างกายเธอกำลังจะมาถึงสุดทาง
เอวา มองครูสที่กำลังกัดเบอร์เกอร์ เขากำลังกินมันอยู่ และท่าทางของเขามันทำให้เธออยากเอาขวดน้ำฟาดศีรษะเขามาก... ‘คำที่สอง’ ตามลงไปเมื่อเขากลืนคำแรกหลังจากที่เคี้ยวอยู่นานเกินความจำเป็น
“อีกชิ้นของเธอนะ...” ครูสเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ใจดี ที่เอวารู้สึกได้ว่า ‘เสแสร้ง’ แต่... เอวาขยับเคลื่อนไปยังถาดอาหาร เธอหยุด และส่งสายตาให้ครูสขยับออกไป “...ถ้าหิวก็เดินมาหยิบ...” ครูสไม่ขยับแต่กินเบอร์เกอร์ส่วนของตัวเองต่อจนคำสุดท้าย โดยที่ไม่เห็นสายตาของเอวา...เอวาขยับเข้าไปใกล้ครูสที่กำลังเปิดฝาขวดน้ำ
ควับบบบบ!!!!....เพล้ง!!!....โอ้ย!!!! เอวาร้องออกมา เมื่อครูสที่เธอคิดว่า ‘เผลอ’ ขวดน้ำอีกขวดที่เอวาหยิบและกำลังจะฟาดไปที่ศีรษะของเขา แต่เขาก็ใช้อีกมือคว้าขวดในมือของเอวาไว้ได้อย่างรวดเร็ว ครูสทิ้งขวดน้ำที่เขาดื่มไปบางส่วนล่วงลงกับพื้นเพื่อที่มือนั้นคว้าจับข้อมือเล็กอย่างรวดเร็ว เร็วกว่าที่เอวาจะผละหนีไปจากตรงนั้นได้
“หยิบ...ขึ้น...มา” ครูสย้ำทีละคำ ด้วยน้ำเสียงลดต่ำ โดยให้สายตาของเขาบอกสิ่งที่เขาสั่ง ‘เบอร์เกอร์’ ที่ล่วงลงพื้น
“โอ้ย!...ไอ้เลว!...ปล่อยฉันนะ” เอวาใบหน้าเหเกและพยายามแกะมือแข็งแรงนั้น เพราะความเจ็บที่ข้อมือที่ครูสกำแน่น เหมือนกระดูกตรงส่วนนั้นของเธอจะแหลกด้วยน้ำมือเขา ครูสจึงก้มลงหยิบเบอร์เกอร์นั้นเสียเอง เมื่อเอวาไม่สนใจคำสั่งของเขา
“อื้มมมม....มืมมมมม...” เอวาปิดปากตัวเองแน่น พร้อมกับส่ายหน้าหนี เมื่อครูสหยิบเบอร์เกอร์ชิ้นนั้น พยายามยัดเข้าปากของเธอ การดิ้นรนขัดขืนของเอวา ทำให้เธอเสียหลักล้มลงบนเตียงนอน ซึ่งครูสก็ตามติดร่างกายเธอไปเช่นกัน
