ภาวินทร์ไม่ได้แค่ให้เงินกับหล่อนเท่านั้น แต่งานเขาก็มอบให้ด้วย โดยที่หล่อนไม่ต้องไปแข่งขันกับนักศึกษาจบใหม่คนอื่นๆ เลย
“ครีมไม่อยากรบกวนคุณภามมากไปกว่านี้น่ะค่ะ”
นี่คือคำพูดของหล่อนที่บอกกับเขายามที่อยู่บนเตียงด้วยกัน
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก ฉันแค่ทำในสิ่งที่ควรทำเท่านั้นเอง”
“แต่ครีมอยากไปลองสมัครงานที่อื่นดูก่อนได้ไหมคะ ถ้าไม่ได้จริงๆ แล้วครีมค่อยกลับมาทำงานที่บริษัทของคุณภามก็ได้ค่ะ”
“เธอเป็นเด็กของฉัน ก็ควรจะทำงานในบริษัทของฉันถึงจะถูก”
“แต่ว่า...”
“ไม่มีแต่... เพราะนี่ไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นคำสั่ง ที่เธอต้องปฏิบัติตาม”
ภาวินทร์เผด็จการแบบนี้เสมอ ในทุกๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือว่าเรื่องบนเตียง
“ค่ะ”
“ฉันชอบที่เธอพูดง่ายแบบนี้นะ”
คงเพราะหล่อนไม่เคยทำอะไรขัดใจหรือคำสั่งของเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียวนั่นเอง
“เอ่อ... แล้วถ้าเกิดวันหนึ่งครีมทำอะไรที่คุณภามไม่ชอบขึ้นมา ชะตาชีวิตของครีมจะเป็นยังไงเหรอคะ”
นี่คือสิ่งที่หล่อนอยากรู้มาตลอด
คนที่นอนหงาย โดยมีหล่อนอนหนุนแขนล่ำขยับตัวลุกขึ้นนั่ง
คาลิสาอดมองแผ่นหลังเปลือยที่ทั้งกว้างและแข็งแรงของภาวินทร์ไม่ได้
หล่อนรักเขา...
อยากจะเอื้อมมือไปสัมผัสแผ่นหลังของเขา แต่ก็รู้ดีว่าทำไม่ได้
หล่อนจะแตะต้องเนื้อตัวของภาวินทร์ได้ก็ต่อเมื่อตอนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันเท่านั้น
‘ห้ามแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉันเด็ดขาด’
หล่อนจำคำเตือนนี้ได้เป็นอย่างดี จำได้ขึ้นใจเลยทีเดียว และก็ไม่เคยละเมิดสักครั้ง
“ความสัมพันธ์ของเราก็คงต้องจบ”
น้ำเสียงของเขาเย็นชา และไร้ความรู้สึกจนคนฟังสะท้อนใจ
“เลิก... เหรอคะ...”
“ใช่ เลิกกัน”
ใบหน้าหล่อจัดเอี้ยวกลับมามอง แววตาสีดำทะมึนของเขาซ่อนทุกความรู้สึกเอาไว้ภายในนั้น
หล่อนไม่เคยรู้เลยว่าผู้ชายคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่ เพราะเขามักจะฝังทุกอย่างเอาไว้เบื้องหลังสีดำของแววตาเสมอ
“แต่ฉันมั่นใจว่าเด็กดีอย่างเธอ ไม่มีทางทำอะไรที่ฉันไม่ชอบแน่นอน จริงไหม”
หล่อนฝืนยิ้มให้กับเขา ก่อนจะหลบสายตาคมเข้มนั้นมองไปอีกทาง
หัวใจเหมือนถูกหย่อนลงไปในกล่องไม้ที่ทั้งเล็กและแคบ มันอึดอัดเหลือเกิน
“ค่ะ ครีม... จะไม่ทำอะไรที่คุณภามไม่ชอบเด็ดขาดค่ะ”
“ไปอาบน้ำเถอะ เดี๋ยวเธอมีนัดกับสัมภาษณ์ที่บริษัทของฉันตอนเก้าโมงเช้าไม่ใช่เหรอ”
“สัมภาษณ์งานเหรอคะ”
นี่เขาจัดการทุกอย่างให้หล่อนรวดเร็วขนาดนี้เชียวเหรอ
“ใช่... สัมภาษณ์ตำแหน่งพนักงานบัญชี”
คงเพราะเห็นสีหน้ามึนงงของหล่อน เขาถึงยื่นมือมาจับที่ท่อนแขนเปลือย และพูดให้ผ่อนคลาย
“ไม่ต้องกังวล ไม่ว่าเธอจะสัมภาษณ์ยังไง เธอก็ได้ตำแหน่งนี้มาครองอยู่ดี”
หล่อนควรดีใจใช่ไหม
คาลิสาอดไม่ได้ที่จะถามตัวเองในใจ
“ขอบ... ขอบคุณค่ะ”
“รีบไปอาบน้ำได้แล้ว เรามีเวลาอีกไม่นาน”
“ค่ะ”
หล่อนก้าวเท้าลงจากเตียง และพาร่างเปลือยเปล่าที่อ่อนเปลี้ยเพลียแรงเดินเข้าไปในห้องน้ำ
ใต้ฝักบัว...
สายน้ำเล็กๆ จำนวนมากกำลังราดรดลงบนผิวสาวที่ผ่านการลูบไล้มาตลอดทั้งค่ำคืน และช่วงเช้าของวันหล่อนแผ่วเบา
แผ่วเบา ราวกับต้องการปลอบประโลมหัวใจที่รู้สึกเจ็บปวดของหล่อน
แม้การอยู่ใกล้กับภาวินทร์จะทำให้หล่อนมีความสุขมาก แต่ในสมองก็ไม่อาจลืมได้เลยว่า ทุกอย่างที่กำลังมีอยู่ในตอนนี้มันจะต้องสิ้นสุดลงสักวัน
ไม่ช้า...
หล่อนกับภาวินทร์ก็จะกลายเป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าสำหรับกันและกันเท่านั้น
เมื่อสมองคิดไปถึงการจากลา หัวใจของหล่อนก็ถูกความเจ็บปวดครอบงำจนไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้
น้ำใสๆ ไหลออกมาเปื้อนแก้มนวล แต่มันก็ถูกละอองน้ำจากฝักบัวใหญ่กลืนกินจนสลายหายไป ไม่มีใครรู้ว่าหล่อนกำลังร้องไห้อยู่ แม้แต่ผู้ชายตัวสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้องน้ำ
“คุณภาม... รอสักครู่นะคะ ครีมเสร็จแล้วค่ะ”
หล่อนกำลังจะเอื้อมมือไปปิดก๊อกฝักบัว เพราะคิดว่าภาวินทร์ต้องการจะใช้ห้องน้ำ แต่คนตัวโตที่เปลือยเปล่าล้อนจ้อนก้าวเข้ามาประชิดตัวเสียก่อน
“อ๊ะ...”
เขาสวมกอดหล่อนจากทางด้านหลัง พร้อมกับพรมปากกระด้างลงกับลำคอของหล่อนหนักหน่วง
กายสาวร้อนวูบวาบ แม้ว่าจะกำลังยืนอยู่ใต้ฝักบัวก็ตาม
“ฉันต้องการอาบน้ำพร้อมกับเธอ”
“อา... อ๊า...”
เขาไม่ได้แค่พูด และไม่ได้แค่จูบผิวสาวตรงด้านหลังลำคอเท่านั้น แต่ฝ่ามือใหญ่ยื่นอ้อมมาด้านหน้า และกอบกุมสองเต้าเต่งเอาไว้ในอุ้งมือด้วยเช่นกัน
“อ๊า... คุณภาม... อา...”
หล่อนครางกระเส่า เมื่อมือใหญ่เริ่มต้นขยำเต้านมสาวหนักหน่วงขึ้น
“ซี๊ดดด อ๊า... คุณภาม... เดี๋ยวครีมไปไม่ทัน สัม... ภาษณ์นะคะ อ๊า... ซี๊ดดดด”
หล่อนพูดแทบไม่เป็นคำ เพราะนิ้วแกร่งของเขากำลังถูไถอยู่กับหัวนมสีหวานอย่างจงใจหยอกเย้า
“ไม่ต้องกังวล ฉันโทรเลื่อนให้แล้ว”
“คะ?”
หล่อนแปลกใจ แต่ความแปลกใจก็อยู่ไม่นาน เพราะเมื่อมือข้างขวาปล่อยเต้านมและลูบไล้ต่ำลงไปหยุดที่เนินสวาท ความเสียวแทบละลายก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
“อู๊ยยยย คุณภาม... เสียววว อ๊า...”
นิ้วของเขาซอนไชเข้าไปภายในกลีบสาวด้วยความซุกซน แถมลีลาการเคลื่อนไหวของนิ้วยาวก็ทำให้หล่อนยากจะต่อต้าน
“อา... เสียววว อ๊า... ซี๊ดดด คุณภามขา... อา... เสียว... อู๊ยยย...”
สติของหล่อนแตกซ่านไปหมดแล้ว นิ้วยาวของภาวินทร์ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยม มันซุกไซ้ ชอนไช แตะแต้มไปทุกตารางนิ้วของร่องนาง ปลุกเร้าจนน้ำหวานไหลทะลักออกมามากมาย
ภาวินทร์รู้จักร่างกายของหล่อนดีกว่าตัวของหล่อนเองเสียอีก เขารู้ว่าแตะต้องแล้วหล่อนจะร้อนฉ่า รู้ว่าต้องเลียตรงไหนแล้วหล่อนจะอ่อนระทวยขัดขืนไม่ได้
“อ๊า... อา... คุณภาม... ครีม... อ๊า... เสียววว อ๊า...”
