บ่วงรักทาสเสน่หา

บทที่ 1

ภายในผับชื่อดังย่านรัชดา ไฟแสงสีและเสียงเพลงที่ดังอึกทึกครึกโครมคับพื้นที่ ไม่ได้สร้างความบันเทิงเริงใจให้กับ นิโคไล นิธิภัทร คันธารัตน์ หนุ่มหล่อลูกครึ่งไทย-อิตาลี เจ้าของธนาคารอยู่ในระดับเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศไทย ที่เพิ่งถูกคนรักอย่างทรรศน์กมลสาวสังคมแสนสวยสุดเซ็กซี่บอกเลิก อย่างหมดเยื่อใยไม่แม้แต่จะนึกถึงวันเวลาที่เคยรักกันมาเนิ่นนานหลายปี เพราะไปถูกใจหนุ่มอาหรับมหาเศรษฐีเจ้าของบ่อน้ำมันประเทศแถบตะวันออก

‘วันนี้มลมาลาคุณค่ะ’

‘มาลา! มลจะลาไปไหนครับ แล้วทำไมต้องลาด้วย’ ชายหนุ่มถามคนรักเสียงกลั้วหัวเราะ แต่ทรรศน์กมลกลับทำหน้าตาเคร่งเครียด ทำให้รอยยิ้มที่เปื้อนบนใบหน้าของนิธิภัทรค่อยๆ เลือนไป

‘ต้องลาค่ะ เพราะมลตัดสินใจแล้วว่า จะไปใช้ชีวิตอยู่กับคาร์ดาลและอีกไม่นานเราคงจะแต่งงานกัน ตอนแรกมลคิดว่าจะไปโดยไม่ลาคุณนะคะ แต่พอคิดๆ ดูแล้ว มลอยากไปแบบไร้กังวลค่ะ’

‘แต่งงาน...’ นิธิภัทรคราง ความตกใจมีน้อยกว่าความเจ็บปวด หัวใจของเขาตอนที่ได้ยินว่าผู้หญิงที่รักกำลังจะหนีไปแต่งงานกับคนอื่น ราวกับมีคนเอามีดทื่อๆ มาแล่ เขามองหน้าคนรักด้วยแววตาเจ็บปวด พลางส่ายศีรษะช้าๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เพิ่งได้ยิน

เขาซึ่งได้ชื่อว่าเป็นแฟนของทรรศน์กมลมาโดยตลอด ในวงสังคมเองก็รู้กันดี แต่ ณ เวลานี้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนของเขากลับประกาศออกมาว่าจะไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ความสัมพันธ์ระหว่างทรรศน์กมลกับนักธุรกิจชาวอาหรับคนนั้น มันเกิดขึ้นตอนไหน ทำไมเขาไม่เคยรู้ ไม่เคยระแคะระคายใจมาก่อน ชายหนุ่มคิดอย่างสับสน ใจอยากจะพูดจะถามออกไป แต่มันเจ็บจนพูดไม่ออก

‘ค่ะ เราจะแต่งงานกันในไม่ช้านี้ เขาขอเวลาเคลียร์ทุกอย่างให้ลงตัวก่อน ซึ่งทางครอบครัวของมลก็ไม่มีปัญหา พวกท่านเคารพในการตัดสินใจของมล’ ทรรศน์กมลกลื้นก้อนสะอื้นแข็งๆ ที่วิ่งขึ้นมาจุกคอลงอย่างยากเย็น แล้วเชิดหน้าตอบราวกับไม่สะทกสะท้านอะไร ทั้งที่จริงแล้วการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้ค่อนข้างลำบาก เพราะรู้สึกสงสารคนเคยรักอย่างนิธิภัทรอยู่ไม่น้อย แต่เพื่อความสุขของตัวเองในอนาคต เธอจึงขอเลือกสิ่งที่คิดว่าดีที่สุด ถึงแม้นิธิภัทรจะรวยแต่สิ่งที่เขาไม่ค่อยจะมีให้เธอเลยก็คือเวลาและความเอาใจใส่ ในขณะที่ผู้ชายอีกคนมีให้เธอครบทุกอย่าง

‘ทำไมมล ทำไมคุณทำกับผมอย่างนี้ เรารักกันมาตั้งนาน จู่ๆ คุณก็เปลี่ยนใจจะไปแต่งงานกับไอ้นักธุรกิจแขกนั้น ทั้งๆ ที่มีผมอยู่’ นิธภัทรถามเสียงสั่น เขาพาคนรักอย่างทรรศน์กมลออกงานสังคมด้วยบ่อยครั้ง และมีงานหนึ่งที่เขากับทรรศน์กมลได้เจอและรู้จักกับผู้ชายที่ชื่อคาร์ดาลผ่านการแนะนำจากเพื่อนที่เป็นนักธุรกิจด้วยกัน แต่เขาไม่คิดว่าการพบกันในครั้งนั้นจะทำให้เขาเสียคนรักไป

‘ค่ะ คุณกับมลคบกันมาตั้งนาน แต่คุณรู้ไหมคะว่า คุณไม่ค่อยจะมีเวลาให้มลเลย และความเอาใจใส่ในฐานะคนรักก็คงไม่ต้องพูดถึง เราแทบจะไม่ต่างกับแค่คนรู้จักกันธรรมดาทั่วไป เอ่ยขึ้นคำไหนก็มีแต่งานแล้วก็งาน หรือไม่ก็ลูกๆ ตัวแสบของคุณ มลทนไม่ไหวและไม่อยากจะทนมันอีกต่อไปแล้ว มลมีคาร์ดาล เวลามลทุกข์ใจกับสิ่งที่เป็นอยู่ เขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจ และคอยดูแลเอาใจใส่ เฝ้าเทคแคร์มลตลอด ซึ่งมันต่างกับคุณที่เป็นคนรักอย่างมาก ดังนั้นเมื่อเขาสารภาพว่ารักมลตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว มลไม่ลังเลเลยที่จะตอบรับเขา เพราะเขาเป็นคนที่ให้มลได้ทุกอย่าง’

‘คุณจับปลาสองมือ’ นิธิภัทรเค้นเสียงพูดออกมาอย่างเจ็บปวด

‘เพราะคุณทำให้มลต้องเป็นแบบนี้’

‘ผมนึกว่าคุณเป็นผู้หญิงที่เข้าใจผมมากที่สุดนะมล’

‘มันแค่ช่วงที่มลยังไม่เจอคาร์มาลเท่านั้น แต่หลังจากที่มลได้เจอคาร์มาล มลถึงได้รู้จักความสุขที่แท้จริง หวังว่าคุณคงจะเข้าใจมลนะคะ ลาก่อนค่ะ’

นิธิภัทรสะบัดศีรษะแรงๆ ไล่เหตุการณ์อันแสนเจ็บปวดที่ผุดขึ้นมาในห้วงความคิดเป็นฉากๆ ก่อนจะกระดกเหล้าในแก้วขึ้นดื่ม

“มาคนเดียวเหรอคะ” เสียงหวานมาพร้อมกับการเบียดหน้าอกอวบอิ่มเข้าที่สีข้างของชายหนุ่ม ทำให้นิธิภัทรเหลือบตามองเจ้าของหน้าอกนั้นเล็กน้อย ก่อนหันกลับไปสนใจเหล้าในแก้วอย่างเดิม ไม่นานเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มไม่ได้ให้ความสนใจเจ้าหล่อนจึงเดินกระฟัดกระเฟียดออกไป พร้อมกับสบถด่าทิ้งท้าย

“ผู้ชายอะไรวะ หล่อแต่โง่ชิบหาย”

ใช่! เขามันโง่ ขนาดแฟนนอกใจไปกับผู้ชายคนอื่นตั้งนานยังไม่รู้สึกตัว นิธิภัทรคร่ำครวญในใจ มือหนายกขึ้นลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อเรียกสติ เขายังมีงานมีลูกอีกสองคนที่จะต้องดูแล จะมัวมานั่งจมอยู่กับความทุกข์อย่างนี้ไม่ได้หรอก ดังนั้นคืนนี้เขาจะดื่มให้มันสุดๆ ดื่มเพื่อลืมผู้หญิงใจง่ายคนหนึ่งที่เขาเคยรักมาก ใช่ เขาใช้คำว่า ‘เคยรัก’ถูกต้องที่สุด เพราะหลังจากคืนนี้ไปเขาจะลบผู้หญิงที่ชื่อทรรศน์กมลออกไปจากหัวใจดวงนี้ให้หมด