แอบสนุก

ภูเขาที่อยู่ไกลออกไปถูกปกคลุมไปด้วยหิมะ และต้นสนก็ตั้งเรียงรายอย่างเรียบร้อย

แต่ภายในกลับร้อนและรก

ไป๋ปูกลิ้งลงจากเตียง หยิบชุดเดรสยาวจากพื้นขึ้นมาสวม เธอเดินไปที่โต๊ะไม้เก่า หยิบบุหรี่จากซองบุหรี่ของชายคนนั้นขึ้นมาดู “บุหรี่ทิเบตรสชาติดีไหม？“

ขณะที่ชายคนนั้นหายใจแทบไม่ทัน น้ำเสียงที่เซ็กซี่อยู่แล้วของเขากลับแหบพร่าและเย้ายวนใจยิ่งขึ้น ถามว่า “อยากลองไหม？“

ไป๋ปูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่ายหัว

ชายคนนั้นนอนตะแคง ยกศีรษะขึ้นด้วยมือข้างเดียว มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอวและหน้าท้อง เรือนร่างที่ตึงกระชับและกล้ามเนื้อที่นูนขึ้นนั้นยากที่จะไม่ดึงดูดใจ เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองเธอด้วยท่าทีสบายๆ “ไม่กล้าเหรอ？“

ไป๋ปูพยักหน้าและเก็บบุหรี่กลับเข้าซอง “ฉันกลัวจะติดแล้วเลิกไม่ได้ การซื้อบุหรี่มันสิ้นเปลืองเงินเปล่าๆ”

ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความประชดประชัน “คุณไม่กลัวที่จะติดเหรอเวลาที่คุณทดสอบฉัน？”

ไป๋ปู้ครุ่นคิดอยู่สองวินาที จากนั้นก็หัวเราะเบาๆ “ฉันเกรงว่า แต่มันจะไม่ทำให้คุณเสียเงินเลย“

ชายผู้นี้ยังคงรักษาท่าทางเฉื่อยชาของเขาเอาไว้ แต่รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ หายไป ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าสงสัยและพินิจพิเคราะห์ พร้อมกับคำเตือนอันแยบยลว่า “ไป๋ปู้ เจ้ามันกล้ามากที่พยายามจะยุ่งกับฉัน“

องุ่นขาว “…”

โอเค เธอยอมรับว่าเธอรู้สึกประหม่าและรู้สึกผิดเล็กน้อย เพราะอย่างไรเสีย เขาก็คือลู่จ้าวเหอ ลุงของเจียงหลินคู่หมั้นของเธอนั่นเอง

เจียง หลิน...

พอคิดถึงเรื่องนี้ รอยยิ้มของไป๋ผูก็หายไปในทันที ถูกแทนที่ด้วยสีหน้าจริงจังที่หาได้ยาก “ขอถามหน่อยเถอะ คุณรู้มาตลอดว่าเจียงหลินกับแม่ของเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด ใช่ไหม？”

ลู่จ้าวเหอดูเหมือนจะคาดหวังให้เธอถามเรื่องนี้ โดยที่สีหน้าของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง และเขาพยักหน้าเบาๆ “แน่นอน นามสกุลของฉันคือลู่ และนามสกุลของผู้หญิงคนนั้นคือเฉิน“

หลังจากความเงียบที่น่าอึดอัด ไป๋ปูก็พูดว่า “ฉันคิดมาตลอดว่าพวกเขาเป็นแม่และลูก แต่เมื่อฉันบังเอิญเจอพวกเขา...”

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ไป๋ปู้ก็อดที่จะน้ำตาไหลออกมาไม่ได้ แต่เธอกลับกลั้นน้ำตาไว้ตรงหน้าลู่จ้าวเหอ แล้วสูดน้ำมูก “คุณไม่คิดว่าการที่เจียงหลินจูบและนอนกับแม่เลี้ยงที่อายุมากกว่าเขามากนั้นเป็นเรื่องปกติใช่ไหม”

ลู่จ้าวเหอไม่พูดอะไร หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็ถามว่า “นี่คือเหตุผลที่คุณมาหาผมเหรอ？“

หลังจากถูกเปิดโปงแล้ว ไป๋ปูก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือยอมรับตรงๆ เลย เธอเลือกที่จะข้ามคำถามของเขาไป แล้วถามตัวเองต่อไปว่า “ตอบฉันก่อน“

เธอรู้สึกกังวลเล็กน้อยและอยากได้คำอธิบายจากลู่จ้าวเหอ แต่ลู่จ้าวเหอดูเหมือนจะไม่สนใจเธอเลย “ฉันเป็นแค่ลูกพี่ลูกน้องของเขา ฉันไม่รู้เรื่องของเขาเลย และฉันก็ไม่สนใจด้วย“ ส่วนเรื่องการนอนด้วยกัน แต่ละคนก็มีรสนิยมต่างกันไป ไม่ชอบคนที่อายุน้อยกว่าตัวเองเหรอ？

เขาหมายความว่ามันเป็นเรื่องปกติที่เจียงหลินจะชอบผู้หญิงที่อายุมากกว่าเขาสิบปี

ไป๋ผู่ถอนหายใจอย่างหมดหนทาง ไหล่ของเธอทรุดลงเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ตั้งสติ เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตากลมโตที่เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา “ฉันไม่ชอบผู้ชายที่อายุน้อยกว่า ฉันชอบเธอ”

“โอ้.“ ลู่จ้าวเหอไม่อยากเสียเวลากับผู้หญิงที่ไม่สำคัญ เขาจึงไล่เธอไปอย่างใจเย็นพลางพูดว่า “ขับรถฉันเที่ยวเล่นสักหน่อย แล้วค่อยขึ้นเครื่องกลับพรุ่งนี้เช้า จอดรถไว้ที่สนามบิน เดี๋ยวจะให้คนมารับ“

ไป๋ปูรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย “นี่นายจะไล่ฉันออกไปเหรอ？“

ลู่จ้าวเหอยกคิ้วขึ้นอย่างไม่แยแส “มีปัญหาอะไร？” นี่ไม่ใช่สถานที่สำหรับคุณ และฉันไม่ใช่คนประเภทที่คุณสามารถยุ่งด้วยได้

เสียงของเขาทุ้มและก้องกังวาน สื่อถึงความรู้สึกคุกคามและเตือนใจอย่างชัดเจน แม้แต่เพียงแวบเดียวที่เฉยเมยก็สามารถทำให้รู้สึกขนลุกได้

ทำไมคุณไม่พูดอย่างนั้นก่อนนอน？ เขานอนกับฉันแล้วหันหลังให้ฉัน น่ารำคาญจริงๆ เธอพูดสองคำสุดท้ายเบาๆ มาก แต่เขาก็ยังได้ยิน

ทันใดนั้น เขาก็ยกมือขึ้นและบีบคางของเธอ มองลงมาที่เธออย่างตั้งใจ และพูดทีละคำ “ฉันเตือนคุณแล้วนะ อย่าใช้ฉันเป็นเครื่องมือในการแก้แค้น ไม่เช่นนั้น...“

เธอจะสั่นโดยไม่ตั้งใจทุกครั้งที่เขาหรี่ตาลง

“มิฉะนั้นจะเป็นอย่างไร？“

เขาเยาะเย้ยว่า “คุณจะรู้ถ้าคุณลอง”