สาวร่างเล็กที่มีความสูงเพียงแค่ร้อยห้าสิบห้าเซ็น เวลานี้เธอกำลังจับขาเล็กสองข้างของตัวเองถ่างออกกว้างเพื่อยั่วยวนแฟนสาวเท่ห์ของเธอ และโชว์ความแฉะให้อีกคนเห็นอย่างเต็มตา ว่าเวลานี้ความแฉะนั้นมันทำกางเกงในตัวน้อยของเธอเปียกซึม
ใบหน้าสวยเฉี่ยวหมอบหน้าเข้าหาความสาวของเด็กยั่ว ก่อนจะประทับริมฝีปากลงใจกลางความสาวที่ยังคงสวมใส่กางเกงในตัวน้อยไว้อยู่ ลิ้นแสนชำนาญเลียผ้าบางบริเวณนั้นจนแฉะ ก่อนจะใช้นิ้วเกี่ยวแหวกเป้าออกดูด้านใน จึงได้เห็นว่าน้ำหวานใสไหลเยิ้มกลีบสวยไปหมด
“สวยจัง”
“ชอบไหมคะ?” คนหน้าหวานถามกลับแฟนของเธอเมื่อได้ยินนิเฌอเอ่ยปากชมความสวยงามของกลีบดอกไม้ตรงหน้า
“ชอบสิคะ กลีบเด็กทำไมจะไม่ชอบ”
เธอไม่พูดเปล่าใช้นิ้วโป้งสองนิ้วแหวกกลีบตูมตรงหน้าให้แยกออกจากกัน เพื่อจะใช้ลิ้นเลียเล่นเม็ดเกสรใจกลางความสาวได้ถนัดยิ่งขึ้น
แผล็บ~
แขนข้างนึงของนิเฌอล็อกขาเล็กไว้แน่นเพื่อไม่ให้เธอขยับตัวหนี ส่วนมืออีกข้างก็ลากขึ้นมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของยูมิออกอย่างชำนาญด้วยมือข้างเดียว
ตอนนี้เด็กน้อยของนิเฌอกำลังแสดงท่าทางยั่วยวนแบบสุดๆ เธอทั้งเด้งรับลิ้นอุ่นนั้นและควงสะโพกใส่ไม่หยุด “อ๊ะ~ พี่นิเฌอคะ ยูมิเสียว”
“อือ~ หวานจัง”
นิเฌอตวัดเลียความสาวของแฟนเด็กอยู่นานจนกลีบนั้นแฉะไปทั่วทั้งกลีบ ริมฝีปากสวยเริ่มลากขึ้นบนและใช้มันขยี้ความเสียวอีกตำแหน่งของยูมิเพื่อเอาใจเธอ
จ๊วบ~
จุกรักสีชมพูที่อยู่บนเต้าสวยพอดีมือ ถูกบดด้วยลิ้นอุ่นจนสาวร่างเล็กถึงกับต้องแอ่นอกรับความเสียวนั้น “อ้าส์~”
เสียงครางเหมือนหมาน้อยของยูมิทำให้นิเฌอต้องรีบดันตัวขึ้นจัดการกับเมียเด็กสุดยั่ว นิเฌอใช้ดุ้นรักของเธอเขี่ยทักทายกลีบสวยและรูรักของคนตัวเล็ก ก่อนจะจับดุ้นสองทางยัดเข้าช่องรักของแฟนเด็กอย่างระวังมือเพราะรูของเธอยังคงฟิตแม้จะถูกดุ้นนี้ขยายรูมาแล้วบ้าง สาวร่างเล็กเองก็แอ่นความสาวขึ้นสูงเพื่อให้อีกคนทำสิ่งนั้นได้ถนัดขึ้น ก่อนที่นิเฌอจะยัดดุ้นความยาวอีกทางเข้าช่องรักของตัวเองที่เวลานี้ก็แฉะไม่ต่างจากของยูมิ เมียเด็กแสนยั่วของเธอ
สวบ!
“อ้าส์~”
“อ๊ะ~”
“เสียวไหมคะเด็กดี?”
“เสียวค่ะที่รัก ยูมิเสียวมาก~” เด็กน้อยของนิเฌอพูดตอบกลับด้วยอารมณ์ และหวังให้อีกคนทำกับเธออย่างเอาใจ
“งั้นพี่จะเด้ายูมิแรงขึ้นกว่านี้แล้วนะคะ...”
พั่บๆๆ!
“อ๊ะๆ! พี่นิเฌอคะ~”
ไม่เพียงแค่นิเฌอที่เด้าสะโพกหายูมิ คนตัวเล็กเองก็ทำเช่นนั้นเหมือนกัน ดุ้นสองทางถูกดึงออกและดันเข้าช่องรักแคบของสองสาวจนน้ำหวานของทั้งคู่ไหลผสมเป็นน้ำเดียวกัน
“เชี้ย~ โคตรเสียวเลย”
ใบหน้าเซ็กส์ซี่ของสาวสวยเจ้าของความสูงร้อยเจ็ดสิบครางเสียงออกมาด้วยความหลงไหลกับสิ่งที่ทำอยู่ ก่อนที่แฟนเด็กของเธอจะส่งสัญญาณบอกว่าใกล้เสร็จ
“งือ ยูมิไม่ไหวค่ะ ที่รักช่วยด้วย~”
“ได้ค่ะ~”
พั่บๆๆ!
“งือ~”
นิเฌอดึงดุ้นออกจากรูแคบของเมียเด็กเพื่อให้เธอได้ปลดปล่อยน้ำใสออกมา พรวด~
เธอใช้ปลายของดุ้นลูกรักเขี่ยเอาใจเม็ดเกสรของคนตัวเล็ก จนเธอกระตุกเสร็จสุดตัว “อ้า~ พอแล้วค่ะ พอแล้ว”
เมื่อเห็นว่ายูมิถดตัวหนีความเสียวนั้น ก็พอรู้ว่าเธอไปต่อไม่ไหว ซึ่งนิเฌอก็ต้องส่งตัวเองให้ถึงฝันตามไปเช่นกัน
“เดี๋ยวยูมิดูดนมให้นะคะ” เธอผลักนิเฌอให้นอนหงายอยู่บนที่นอน เพื่อที่เธอจะสลับขึ้นมาเอาใจผู้เป็นผัวบ้าง ด้วยการช่วยดูดนมเต้าใหญ่ของนิเฌอ เพื่อเพิ่มความเสียวให้กับสาวหุ่นสวยร่างสูง ในตอนที่นิเฌอใช้นิ้วเรียวรีดน้ำหวานช่วยตัวเอง
เจ้าของมือน้อยถกเสื้อยืดของนิเฌอขึ้นสูง ก่อนจะกระตุกเสื้อในที่ปิดเต้าใหญ่ของเธอออกและใช้ปากเล็กงับจุกรักยั่วปากนั้นทันที จ๊วบ~
“อ้า~ ค่อยๆ ดูดนะคะเด็กดี”
“อ๊ะ เก่งมากเลยค่ะที่รัก อ้อห์~ คนเก่งพี่จะแตกแล้ว”
นิเฌอแหงนหน้าขึ้นและหลับตาพริ้มก่อนจะแอ่นสะโพกขึ้นสูงตาม และกระตุกเสร็จปล่อยน้ำพุน้อยเป็นจังหวะ “อ๊ะๆ!”
“น้ำเยอะเหมือนของยูมิเลย^^” เจ้าของมือน้อยไม่พูดเปล่า ใช้นิ้วของตัวเองเขี่ยไปที่ความสาวของนิเฌอที่เปียกแฉะไม่ต่างจากของเธอ
“แฮ่กๆ^^”
เมื่อถึงเวลาที่ต้องพายูมิกลับมาส่งที่บ้าน เธอก็มีท่าทางงอแงให้เห็นเหมือนทุกครั้ง แต่สุดท้ายแล้วก็จำใจต้องขึ้นรถมา แต่ก็ใช้เวลาอยู่นานกว่าเธอจะลงจากรถและเดินเข้าบ้าน เพราะบ้านไม่ใช่เซฟโซนของเธอ เธอจึงอยากจะอยู่กับนิเฌอมากกว่าอยู่กับพ่อผู้ใจร้าย
หน้าบ้านยูมิ…
“ยูมิไม่อยากเข้าบ้าน...”
“ไว้พรุ่งนี้พี่ไปรับยูมิที่มาหาลัย แล้วเราค่อยเจอกันใหม่นะคะ”
“เมื่อไหร่เราจะได้อยู่ด้วยกันทุกวันคะ ยูมิไม่อยากแยกจากพี่นิเฌอเลย” เธอพุ่งเข้าไปสวมกอดนิเฌอไว้แน่น เพราะเธอเป็นคนเดียวที่รักและปกป้องยูมิได้ดีที่สุด ในความคิดของเด็กสาว
“รอยูมิเรียนจบก่อนแล้วพี่จะมาขอยูมิกับพ่อดีไหม”
“ยูมิโง่จะตายจะเรียนจบหรือเปล่าก็ไม่รู้ แล้วถ้าเกิดยูมิเรียนไม่จบเราไม่ต้องอดอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตเหรอคะ” เธอเงยหน้าถามนิเฌอด้วยความสิ้นหวัง
แม้จะรู้ว่าพ่อของยูมิไม่ชอบที่เธอคบหาอยู่กับลูกสาวของเขาแบบชู้สาว แต่นิเฌอก็ไม่เคยคิดยอมแพ้กับเรื่องความสัมพันธ์ครั้งนี้เลย และยังคงทำทุกวิถีทางเพื่อให้พ่อของยูมิใจอ่อน แม้ว่าตอนนี้จะยังดูมืดแปดด้านก็ตาม
“...ถ้าเรียนไม่จบก็ไม่ต้องเรียนค่ะ เดี๋ยวพี่เลี้ยงเองดีไหม”
“ฮึก...”
เด็กน้อยของนิเฌอเริ่มมีน้ำใสเอ่อล้นขึ้นตา จนเธอเริ่มสงสัยว่าพ่อของยูมิดุกับเธอผู้เป็นลูกสาวมากแค่ไหน เธอถึงได้หวาดกลัวผู้เป็นพ่อมากขนาดนี้ นั่นยิ่งทำให้นิเฌอคอยเป็นห่วงเธออยู่ตลอด เพราะรู้ว่ายูมิเป็นเด็กไม่สู้คน อ่อนแอและเอาตัวลอดเองไม่เป็น
“ไม่ต้องร้องนะคะคนเก่ง...”
“เราหนีไปอยู่ด้วยกันเลยดีไหมคะ ไปวันนี้เลย”
เป้าหมายในชีวิตของเธอไม่ใช่การเรียนให้จบแล้วรับปริญญา แต่เป็นการได้อยู่บ้านเดียวกันกับนิเฌอคนรักของเธอ แต่ที่เธอยังทนเรียนอยู่ทุกวันนี้ก็เพื่อความรักครั้งนี้
เพราะผู้เป็นพ่อเคยพูดไว้ว่าหากเธอไม่เรียนหนังสือ ท่านจะส่งเธอกลับไปอยู่ที่ญี่ปุ่นกับผู้เป็นย่า นั่นเลยเป็นเหตุผลที่ทำให้เธอต้องบังคับตัวเองไปโรงเรียนทุกวัน เพื่อให้ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่ไทยและได้อยู่กับคนรักของเธอต่อไป
“ยังไม่ใช่วันนี้ค่ะ แต่ถ้าพ่อยูมิไม่ยอมยกยูมิให้ พี่จะพายูมิหนีไปแน่นอนโอเคไหมคะ” เธอเอ่ยปากให้คำมั่นสัญญากับยูมิเพื่อให้แฟนเด็กของเธอนั้นสบายใจขึ้น
“จริงๆ นะคะ พี่นิเฌอสัญญานะ”
“พี่สัญญาค่ะ”
“ยูมิรักพี่นิเฌอนะคะ” คนขี้อ้อนพูดบอกรักแฟนของเธอ ก่อนจะมีท่าทางเบาความกังวลลงเมื่อได้ยินคำสัญญานั้น ซึ่งเธอมั่นใจมากๆ ว่านิเฌอจะไม่ผิดสัญญากับเธอแน่นอน
“พี่ก็รักยูมิค่ะ ไหนยิ้มให้พี่ดูก่อนซิ๊” เธอใช้มือสองข้างประคองใบหน้าสวยหวานของยูมิไว้ และพูดบอกให้คนตัวเล็กนั้นยิ้มให้ดูเพื่อความสบายใจ ก่อนที่เธอจะลงรถเดินเข้าบ้านไป
“ยิ้มแบบนี้ใช่ไหมคะ^^”
“ดีมากค่ะ ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะคะ^^” ถึงนิเฌอจะรู้ว่ารอยยิ้มนั้น เป็นรอยยิ้มที่ฝืนใจแต่มันก็ทำให้เธอสบายใจขึ้นได้นิดหน่อย และมีแรงสู้ขึ้นอีกมาก สู้เพื่อเอาชนะปัญหาทุกปัญหาที่เกิดขึ้นบนเส้นทางรักครั้งนี้
--------------------------------------------------------------------------
[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode]
[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]
