Rrrrrrrrrrr
ร่างบางที่กำลังนอนฝันหวานถึงกับสะดุ้งขึ้นจากที่นอน ในเวลาราวเกือบจะสิบโมงกว่าๆ
"ว่าไง..คะ" !! หาว !! เสียงงัวเงียของคนที่ถูกรบกวนจากการนอน
"...นี้ ยัยซิน นี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว แกยังไม่ตื่นนอนอีกเหรอ ฉันนะคิดว่าแกจะไปสัมภาษณ์งานซะอีก " เสียงไม่น่าฟังของฟ้าใส บ่นให้กับความขี้เซาของพิมพ์นัดดา เพราะฟังจากน้ำเสียงของคนน้องนั้นน่าจะพอรู้ เธอยังไม่ทันได้ตื่นนอน
"โธ่ ! พี่ฟ้า ที่ซินสมัครไว้ก็มีแต่พวกขายประกันที่เรียกซินไปสัมภาษณ์ ซินไม่ชอบงานแบบนั้น..นิ" คนห่วงนอนนั้นให้เหตุผลแก่คนโทรมา
" นี้...แก ตื่นและฟังฉันให้ ดี ๆ นะยัยซิน" คนปลายสายเน้นเสียงมาอย่างชัดเจน
" อืม มีไร ทำไมโทรหาซินได้นิ" เพราะปกติพี่สาวของเธอนั่นโทรหาเธอซะที่ไหนกัน ทำแต่งานงกๆอยู่นั้นแหล่ะ เลิกงานประจำก็ทำล่วงเวลาต่อ นั้นเลยทำให้คนเป็นน้องนั้นอดแปลกใจไม่ได้
" ที่แกมาสัมภาษณ์งานไว้ ทางโรงพยาบาลเขาเลือกแกแล้วนะ "
!! เฮ้ย...จริงดิ !!
" อร้ายย... จะมีงานแล้วแล้วโว้ย" ร่างบางจากที่ง่วงๆกระโดนขึ้นบนที่นอนทันที ด้วยความดีใจและตื่นเต้นที่จะได้ทำงานซะที หลังจากเรียนจบมามาว่างงานมาจะสองเดือนแล้ว
"นี้ยัยซิน ฉันรู้ว่าแกดีใจ"
"แต่ที่ฉันแอบฉันโทรมาหาแกก่อน ฉันอยากให้แกเตรียมตัว เดี๋ยวฝ่ายบุคคลเขาจะโทรมา เขา ได้ยินเสียงย้ายๆของแกแบบนี้ เขาคงรับแกตายแหละ" ฟ้าใส่แม้นจะเป็นคนดุๆ หน่อยแต่ก็ห่วงๆน้อง เขารู้ดีว่ายัยซินเป็นพวกนอนดึกตื่นสาย อาจจะเป็นเพราะติดนิสัยช่วงเป็นนักศึกษา ชอบนอนเวลาแถบยุโรปนอนกัน
!! เออ รู้แล้วน่า"
" เขาน่าจะให้แกมาเซ็นสันสัญญาวันมะรื้น เตรียมตัวให้พร้อมด้วยละ และที่สำคัญ แก ก็อย่าทำให้ฉันขายหน้าเด็ดขาย เข้าใจไหม" ฟ้าใสได้แต่กำซับคนเป็นน้อง เพราะเธอกลัวยัยน้องสาวตัวแซบจะทำเธอขายขี้หน้า
" อืม รู้แล้วหน้า"
"งั้นแค่นี้นะ ถ้าเขาโทรมาแกก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ไปก่อนละกัน"
"อืม”
"และวันที่มาเซ็นสัญญาแกแต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยละ มาก่อนเวลานะ จะได้ไม่น่าเกลียด มาถึงหน้าโรงพยาบาล SB ก็โทรหาฉัน เข้าใจไหม"
"เข้าใจคะ"
"งั้นแค่นี้ละ ฉันจะไปทำงาน" หลังจากวางสายกับฟ้าใส
