@คอนโด
วาโยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโพสต์ไอจี ถ่ายรูปครึ่งตัวลงแคปชั่นว่า 'พริกที่ว่าเผ็ดยังไม่เด็ดเท่าคนโพสต์' ตามด้วยสติกเกอร์แก้วไวน์สีแดง ไม่นานเสียงแชตก็ดังขึ้น
ติ๊ง~ คุณได้รับข้อความจาก 'ภามเพื่อนชั่ว'
"จะไปไหน?" ภามเห็นวาโยไม่ตอบเลยทักเข้าไปในกลุ่มที่มีกันอยู่สามคน
แชตกลุ่ม เพื่อน (ไม่) สนิท (3)
[ภาม : มาดูเพื่อนมึงดิ @JJ] ส่งข้อความพร้อมแคปหลักฐานที่วาโยโพสต์เข้าไปในกลุ่มด้วย
[เจเจ : อะไร! แท็กกูทำห่าอะไรล่ะ กูกำลังทำกิจกรรมอยู่]
[วาโย : กิจกรรมอะไร?] เห็นข้อความอยู่ด้านบนเลยตอบแชตกลุ่มก่อน แต่ไม่ได้เมินเฉยกับแชตส่วนตัวที่ภามส่งมา เพราะเธอส่งสติกเกอร์ยิ้มตอบกลับไปแล้ว
[เจเจ : กิจกรรมเข้าจังหวะกับน้องจอย เดี๋ยวมาๆ อีกยี่สิดนาทะยัะรยบ่ยซบบย]
[วาโย : ทุเรศที่สุดเลยไอ้เจ!] ตอบกลับไปพร้อมส่งสติ๊กเกอร์อ้วก
พิมพ์กลับมาแบบนี้รู้ได้ทันทีเลยว่าไอ้เจทับโทรศัพท์ชัวร์
วาโยเลยย้ายมาคุยในแชตส่วนตัวแทน 'ภามเพื่อนชั่ว'
"เหลือแกคนเดียวแล้วนะภามเพื่อนรัก~"
"จะไปไหน ถามก็ไม่ตอบ"
"มีคลับเปิดใหม่ตรงข้ามร้านฟรีสไตล์..."
"แล้ว?"
"เราไปกันไหม~" ส่งสติกเกอร์หมาอ้อน
"ไม่ไป...ขี้เกียจ! ว่าจะกลับไปนอนแล้ว"
"ฉันเป็นผู้หญิงน่ารัก ตัวเล็ก แถมสวยอีกต่างหาก จะปล่อยให้ไปคนเดียวได้ยังไง หรือถ้าให้ฉันรอไอ้เจ มีหวังคลับปิดก่อนพอดี ไปส่งฉันหน่อยน้า~ ภามเพื่อนรักของวาโย" ส่งสติกเกอร์พนมมือ
ฉันพิมพ์ดักไว้ทุกช่องทางจะได้ไม่กล้าปฏิเสธ
"ข้อแลกเปลี่ยนคืออะไร?" ว่าล่ะมันต้องมาคำนี้
"เดี๋ยวฉันทำความสะอาดห้องคนเดียวหนึ่งอาทิตย์เลย"
"ซักผ้าให้กูด้วย"
"มากไป!" ส่งสติกเกอร์หมีท้าวเอวโมโหหน้าแดง
"แล้วแต่นะ"
"เออๆ ตกลง เดี๋ยวฉันจะทำความสะอาดห้องแล้วก็ซักผ้าให้แกด้วย!"
"งั้นดีล! อีกสิบนาทีถึง อาบน้ำแต่งตัวรอเลย"
"แต่งเรียบร้อยแล้วค่า"
ลืมบอกไป ว่าฉันกับไอ้ภามเราสองคนเป็นรูมเมทกัน อยู่คอนโดเดียวกันแต่นอนคนละห้อง แชร์กันแค่ห้องนั่งเล่นเท่านั้น
แกร๊ก~ สิบนาทีประตูก็ถูกเปิดเข้ามา เรื่องตรงเวลาขอให้บอกเถอะ
"กลับมาแล้วหรอ" วาโยวิ่งออกมารับคนที่เปิดประตูเข้ามาใหม่ด้วยความตื่นเต้น แต่เขากลับหยุดยืนมองเธออย่างพิจารณา
"จะใส่ชุดนี้ไปจริงๆ?"
"ใช่ สวยป่ะ^^ ชุดนี้เพิ่งCFมาใหม่เลยนะ" วาโยหมุนตัวไปมาให้ภามได้ดูชุดเต็มๆตา
"เอาอะไรมาสวย ใส่อย่างงี้แก้ผ้าไปเถอะ นมจะทะลักออกมาหมดเต้าอยู่แล้ว แล้วตรงเอวนี่คืออะไร? แหว่งเหมือนโดนหนูแทะ กระโปรงก็สั้น!"
"หือ! นั่นปากหรอที่พูดอ่ะ"
"ไปหาเสื้อมาคลุมสักตัวไป อายเค้า ไม่มีอะไรน่ามองเลย ผอมแห้งอย่างกับไม้เสียบผี"
"ไอ้ภาม! เดี๋ยวแม่ตบคว่ำ" วาโยง้างมือเตรียมตบป้องหู คำพูดย้อนแย้งนะ เมื่อกี้บอกนมจะทะลัก พอตอนนี้มาบอกไม่มีอะไรน่ามอง
"อย่านะ" ภามชี้นิ้วไปที่มือวาโย ก่อนจะพูดต่อ "ถ้าตบกู กูไม่พาไปนะ"
"เออๆ" วาโยลดมือลง แล้วหันไปหยิบกระเป๋า "เอ้า! ถอยไปดิ มายืนขวางทางทำไม"
"เดี๋ยว! ถ้ามึงไม่เปลี่ยนหรือไม่หาเสื้อมาคลุมก็ไม่ต้องไป" ภามยกแขนกั้นประตูไม่ให้ออก
"เป็นห่วงฉันหรอ? กลัวคนอื่นมองอ่ะดิ"
"กูห่วงคนอื่น มองมึงแล้วเสียลูกตา!"
วาโยหมุนตัวหันหลังเดินกระฟัดกระเฟียดกลับเข้าไปในห้องนอน เพื่อหยิบเสื้อแขนยาวมาสวมทับไว้
"พอใจรึยัง?"
"เออ ดีขึ้นมาหน่อย" ภามเอามือที่กั้นประตูลงแล้วยกยิ้มอย่างผู้ชนะ
"หึ๊ย!" วาโยพ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด อุตส่าห์เลือกชุดตั้งนาน ยืนหมุนหน้ากระจกเป็นสิบๆรอบ แต่กลับไม่ได้ใส่ออกไปโชว์เนี่ยนะ
"บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเดินกระทืบเท้า เดี๋ยวส้นหัก"
"ยุ่ง!" วาโยรีบสับเท้าเดินแบบไม่รอภาม จนเดินมาถึงหน้าลิฟท์
"ถ้ารองเท้าคู่นี้ส้นหักอีก อย่ามาขอร้องอ้อนวอนให้กูพาไปซื้อนะ"
"เออ! ฉันไม่ง้อแกหรอก" วาโยกอดอกพร้อมสะบัดหน้าหนี แฟนยังไม่จุ้นจ้านขนาดนี่เลย มีแต่ไอ้บ้านี้แหละวุ่นวายไม่เลิก
