ตอนที่2
คนเลวที่รัก
สามปีผ่านไป
หลังจากวันที่มะลิรู้ตัวว่าท้อง เธอตั้งใจจะเก็บเด็กเอาไว้ โดยที่ไยไหมและทุกคนต่างเข้าใจ และเคารพการตัดสินใจของเธอ ถึงแม้ทุกคนจะอยากรู้ว่าพ่อของเด็กเป็นใคร แต่ไม่มีใคกล้าถาม แม้แต่ไยไหมเพื่อนสนิทของเธอเอง
มะลิรู้สึกขอบคุณและเกรงใจพ่อแม่ของไยไหมมากที่เธอนั้นมาเป็นภาระแถมยังมาท้องอีก เธอเลยทำงานหนักเหมือนเดิมจนคลอด หลังคลอดเธอพักผ่อนแค่อาทิตย์เดียวก็กลับมาทำงานและเลี้ยงลูกเอง ถึงแม้ทุกคนจะคอยห้ามปามด้วยความเป็นห่วง แต่สำหรับเธอนั้น นี่เป็นวิธีเดียวที่เธอจะตอบแทนบุญคุณของท่านทั้งสองได้บ้าง
ตอนนี้รีสร์อทภูตะวันของครอบครัวกล้าและไร่แก่นคอยของครอบครัวไยไหมนั้น เป็นสถานที่ท่องเที่ยวอันดับต้นๆหรือติดอันดับหนึ่งของจังหวัด และเป็นแหล่งเช็คอินอันดับต้นๆของวัยรุ่น
มะลิได้ก้าวเข้ามาเป็นผู้จัดการอย่างเต็มตัว เธอสามารถพาไร่แก่นคอยละรีสร์อทภูตะวันเป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ ทำให้มีแขกหรือคนใหญ่คนโตมาพักอยู่เสมอ
"หนูมะลิ จะมีบริษัทใหญ่จากกรุงเทพมาดูงานที่ไร่และรีสร์อทของเรา เค้าอยากจะให้คนของเค้าเข้ามาอยู่และศึกษาข้อมูลต่างๆที่นี่ อาอยากให้หนูดูแลแขกจากบริษัทกรุ๊ปนี้ เพราะถ้าพวกเราสามารทำให้เค้าเลือกเราร่วมกับโปรเจกต์นี้มันจะส่งผลดีกับพวกเราและคนในชุมชน เห็นบอกว่าจะส่งลูกชายมาด้วย อาว่าเค้าคงลงทุนกับโปรเจกต์นี้อยู่ไม่น้อย" พงศ์พ่อของไยไหมที่รักและเอ็นดูมะลิเหมือนลูกสาวคนนึง ได้ฝากฝังงานสำคัญให้มะลิดูแล
"ได้ค่ะคุณอา" มะลิตอบรับด้วยความมุ่งมั่นโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า กำลังจะเกิดเรื่องราววุ่นวายขึ้น
.........................,..........................
มะลิได้เตรียมการต้อนรับคนในบริษัทที่พงศ์ได้ฝากฝังให้ดูแล ซึ่งเธอเองก็ไม่รู้ว่าเป็นบริษัทอะไร
"มะลิ"ไยไหมวิ่งมาอย่างรีบร้อน จนทำให้มะลิดุให้
"อะไร ใจเย็นๆ"
"แกรู้รึยัง ว่าบริษัทที่จะมาดูงานที่ไร่เราเป็นบริษัทจิระวิวัฒน์"
"ห๊ะ อะไรนะ" ยังไม่ทันที่เธอจะหายตกใจ รถตู้จากบริษัทจิระวิวัฒน์ก็ได้ขับเข้ามา มะลิที่เห็นป้ายชื่อบริษัทหน้ารถตู้ ใจของเธอนั้นเหมือนร่วงลงไปตาตุ่ม ในตอนนี้เธอเริ่มทำตัวไม่ถูก และใจก็ได้แต่ภาวนา ให้คนที่เธอไม่อยากเจอ อย่ามาที่นี่เลย
"ถ้าแกไม่ไหว ไปที่อื่นก่อนก็ได้ เดี่ยวตรงนี้ฉันรับหน้าเอง" ไยไหมที่เห็นสีหน้าเพื่อนก็พอจะเดาออก
มะลิได้พยักหน้าตอบรับ แต่ไม่ทันที่เธอจะเดินหนี ครอบครัวของไยไหมและกล้าทุกคนต่างเข้ามาต้อนรับแขกที่มาถึง พงศ์ได้เรียกมะลิให้มารับหน้า ซึ่งเขานั้นไว้ใจการทำงานของมะลิมากกว่าลูกสาวตัวเองเสียอีก
มะลิไม่มีทางเลือก ทำตามคำสั่งของพงศ์อย่างเลี่ยงไม่ได้ โดยเธอนั้นมองคนที่ลงจากรถทีละคน ทีละคน และภายในใจก็ได้แต่ภาวนา ให้คนที่เธอไม่พร้อมเจอมาที่นี่ จนถึงคนสุดท้าย
มะลิถึงกับหน้าชาที่เห็นขายาวก้าวลงจากรถ หนุ่มหล่อใส่แว่น ตัวสูง180+ เขาก้าวลงจากรถและเดินตรงมาทางมะลิที่ยืนหน้าซีดจ้องเขาอยู่ ด้วยแววตาที่ดูตกใจไม่น้อย
มะลิได้สูดหายใจและแกล้งทำเหมือนไม่รู้จักกับคนตรงหน้า และทักทายเขาเหมือนกับคนอื่นๆ
"สวัสดีครับคุณตาม ชลเทพ จิระวิวัฒน์" พงศ์ได้ถือโอกาสทักทาย ทำให้หนุ่มหล่อต้องหันมาพูดคุยกับผู้ใหญ่ที่มาต้อนรับเขาก่อน โดยที่ยังแอบมองไปทางมะลิอย่างไม่คาดสายตา
มะลิได้ใช้จังหวะนั้นเพื่อจะหลบหน้า เธอเสนอตัวพาทุกคนไปชมรีสร์อทและไร่ โดยให้คุณตามนั้นเข้าไปคุยกับผู้ใหญ่เรื่องโปรเจกต์งานก่อน เธอเลี่ยงทึ่จะคุยหรืออยู่ให้ไกลจากเขาอย่างชัดเจน คุณตามยังส่งสายตาที่ไม่พอใจมองไปทางมะลิ ก่อนจะยิ้มออกมาที่มุมปากให้กับผู้ใหญ่ที่ยังคุยค้างอยู่
"ผมดีใจมากนะครับ ที่พวกคุณให้เกรียติเลือกบริษัทของเรา"
"แหมพวกเราต่างหากต้องขอบคุณ ที่บริษัทจิระวิวัฒน์เลือกไร่และรีสร์อทเล็กๆของเรา อยู่ที่นี่อยากได้อะไร ขาดเหลืออะไร บอกกับเราได้ทันทีเลยนะครับ"
ทันทีที่ทั้งสองพูดจบ มะลิก็ได้พาทุกคนที่ไปชมไร่และรีสร์อทกลับมา คุณตามที่เห็นมะลิ ก็ได้มองหญิงสาวอย่างไม่ละสายตาแต่อีกฝ่ายนั้นกลับทำตัวปรกติ
"เก่งขึ้นเยอะเลยนิ"ชายหนุ่มได้บ่นพึมพำในใจ
"งั้นผมขอให้มะลิเป็นคนดูแลผมระหว่างอยู่ที่นี่ จะได้ไหมครับ" คุณตามได้พูดโพล่งขึ้นมา ทำเอาพงศ์และคนอื่นๆต่างตกใจอยู่ไม่น้อย
"คือมะลิไม่ค่อยสะดวกค่ะ " หญิงสาวรีบปฏิเสธทันที
"คุณมะลิเค้างานเยอะหรอครับคุณพงศ์" ชายหนุ่มรู้ทันเลยหันไปถามกับผู้ใหญ่ที่ดูจะเป็นคนที่หญิงสาวปฎิเสธไม่ได้แน่นอน
"เอ่อ..คือ"คุณพงศ์ได้อ้ำอึ้งอยู่สักพัก
"เดี่ยวไหมดูแลคุณตามเองค่ะ ไหมรู้จักที่นี่ดีกว่ามะลิซะอีก มะลิเค้าต้องดูแลลูกด้วย พวกเรากลัวมะลิจะดูแลคุณตามได้ไม่ดี"
"ลูก!!" คุณตามได้อุทานอย่างตกใจ พร้อมกับใช่สายตามองไปทางมะลิที่ยังยืนเงียบด้วยความสงสัย ที่รู้ว่ามะลิมีลูกแล้ว
....................................................
คุณตามกับมะลิ ดูน่าสงสัยนะคะ อย่าลืมคอมเม้น และกดติดตาม เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนตาดำๆคนนี้ด้วยนะคะ
