บทที่ 2
ตอนที่2 ลูกของฉันละ
ความเจ็บปวดมาเป็นครั้งๆ ทำให้ซูเถียนเถียนเหมือนตกนรก ทรมานสุดๆ
แพทย์และพยาบาลยุ่งอยู่รอบๆเธอ ให้กำลังใจแก่ซูเถียนเถียน
ซูเถียนเถียนกัดฟัน เหงื่อบนหน้าผากไหลเข้าไปในตา ทั้งเจ็บทั้งแห้ง ทำให้มีน้ำตาไหลออก
เธอคิด เธอต้องมีชีวิตต้องอยู่รอด
ถ้าตายแบบนี้ จางอวี่หลินก็ไม่สนใจเธออยู่ดี ถ้าเธอตาย จะมีความหมายอย่างไร
เธอต้องรอด
ถือความคิดแบบนี้ ซูเถียนเถียนก็ใช้แรงสุดชีวิต เธอไม่รู้ว่าระยะเวลานั้นตนเองพยายามได้ยังไง ความเจ็บปวดทำให้เธอไม่มีสติ ในสายตามัวไปหมด
เสียงรอบๆหูเริ่มกลายเป็นเพียงสิ่งแตกที่กระจัดกระจาย เธอฟังไม่รู้เรื่องอะไรเลย
ตอนที่จะสลบ เสียงทารกก็ดังขึ้น เธอได้คลอดเด็กคนนี้ออกมาอย่างปลอดภัยแล้ว
" เป็นลูกผู้ชาย !" พยาบาลยิ้ม
ซูเถียนเถียนถึงจะถอดหายใจ แล้วสลบไป
พอตื่นมาอีกครั้ง ก็เป็นช่วงเช้าของวันที่สองแล้ว
ในห้องผู้ป่วยว่างเปล่า ไม่มีใครดูแล ซูเถียนเถียนนั่งขึ้นมา จะลงเตียง ดึงพยาบาลที่เดินผ่านเธอไว้ ถามว่า :" ลูกของฉันละ ?"
พยาบาลมองเลขห้องผู้ป่วย พูดว่า :" คุณก็คือคุณซูเถียนเถียนที่คลอดเด็กคนนั้น ... "
สีหน้าของเธอแปลกมาก
" เป็นอะไรไป ?" ซูเถียนเถียนกังวลมาก
พยาบาลสะบัดหัว :" คุณไปถามคุณหมอหลิวเถอะ หล่อนจะอธิบายให้ฟัง "
หัวใจของซูเถียนเถียนเต้นเร็วมา รีบตามหาไปโดยข้อมูลจากพยาบาล
" สุขภาพของลูกชายของคุณมีปัญหา " คุณหมอหลิวหยิบเอกสารชุดหนึ่งออกมา :" เด็กมีโรคหัวใจ และโรคไตฝ่อ อีกทั้ง คุณจมน้ำขาดอากาศหายใจ พร้อมด้วยการคลอดยาก ทำให้เด็กขาดอากาศหายใจในมดลูกไป2ครั้ง สมองอาจจะมีปัญหา ปัญหานี้อาจทำให้เด็กคนนี้เป็น ... เด็กปัญญาอ่อน "
สิ่งที่คุณหมอพูด เหมือนระเบิด ทำให้ซูเถียนเถียนหน้ามืดเวียนหัว จะสลบไป
เธอพยุงโต๊ะ นานมาก ถึงจะออกจากความตกใจและความเสียใจ ถามอย่างสั่น :" แล้วโรคพวกนี้มีโอกาสรักษาให้หายไหม ? คุณหมอ ขอร้อง ช่วยลูกของฉัน !"
หมอพยุงมือของเธอไว้ ถอดหายใจ :" โรคหัวใจและโรคไตฝ่อยังมีโอกาสรักษาได้ ยาและการผ่าตัด สามารถควบคุมได้ แต่เรื่องสมอง ... หมอแนะนำว่า ถ้าทำได้ให้ส่งไปเมืองนอกรักษา "
ซูเถียนเถียนเดินออกจากห้องทำงานของคุณหมอ มาถึงห้องทารก มองลูกของตนเองร้องไห้ผ่านกระจก
ลูกของเธอ ทำไมโชคร้ายขนาดนี้ เพิ่งคลอดออกมา ก็ต้องเจอกับภัยแบบนี้ ...
รักษาเมืองนอก ... ซูเถียนเถียนกัดฟัน เธอจะส่งลูกให้ไปรักษาที่เมืองนอกแน่นอน
" คุณซูเถียนเถียน !" มีพยาบาลคนหนึ่งเรียกเธอไว้ ยื่นบิลให้เธอ :" นี้เป็นค่ารักษา ช่วยคลอด นอนโรงพยาบาลและค่ารักษาของลูกของคุณ กรุณาชำระตอนนี้ค่ะ "
" ได้ " ซูเถียนเถียนมองเลข มีตั้งกี่แสน
พยาบาลรีบอธิบาย :" สภาพลูกของคุณจะซับซ้อนหน่อย ค่ารักษาจะสูงกว่าปกติ และต่อจากนั้นยังต้องมีค่ารักษาสูงมาก หวังว่าคุณจะมีการเตรียมใจ "
" รู้แล้ว " ซูเถียนเถียนชำระเงินทางบัตร
พอพยาบาลเดินออกไป ในโทรศัพท์ของเธอก็มีข้อความจากธนาคาร ในบัตรของเธอเหลือแค่แสนหนึ่ง
หลังจากแต่งงาน เธอก็ลาออกจากงานอยู่บ้าน ถึงจางอวี่หลินจะไม่ขาดการกินการใส่ของเธอ แต่ไม่เคยให้เธอสักบาท ช่องทางที่หาเงินของเธอ มีแค่ร้านค้าร้านหนึ่ง
เงินฝากมีไม่เยอะ ตอนนี้ยังต้องรักษาโรคของลูก แบบนี้คงต้องขายร้านนั้นทิ้งแล้ว
ซูเถียนเถียนส่งข้อมูลที่จะขายร้านออกไป มองเบอร์โทรศัพท์ เธอพิจารณาไปสักพัก สุดท้ายก็โทรไปหาจางอวี่หลิน
ไม่มีใครรับสาย จางอวี่หลินไม่เคยรับสายของเธอเลย
ซูเถียนเถียนวางโทรศัพท์อย่างชาๆ ชินแล้ว เธอเปลี่ยนเป็นพิมพ์ข้อความแทน
พิมพ์ไปออกจากห้องทารกไป เดินไปทางลิฟท์
เวลานั้น ก็มีชายที่รูปร่างสูงใหญ่เดินมา
ซูเถียนเถียนยกหัว ใบหน้ามีรอยยิ้มที่เคยชิน :" จางอวี่หลิน ... นายมาแล้ว ? นายมาดูลูกชายของเราใช่ไหม ? เขาอยู่ที่ตู้เก็บอุณหภูมิอยู่ ...?"
ซูเถียนเถียนมองเธอ ในตามีแต่ความเกลียด
