โครม!
“บ้าชิป…”
เสียงสบถดังออกมาพร้อมกับเสียงของวัสดุสิ่งหนึ่งกระทบกับพื้นห้องอย่างแรง
“เกิดอะไรขึ้นคะ คุณศิวัฒน์”
เสียงหญิงสาวร่างเล็กดังขึ้นพร้อม ๆ กับพุ่งพรวด หน้าตาตื่น เข้ามายังห้องนั่งเล่นในห้องหรูด้วยความตกใจ มือข้างหนึ่งกระชับผ้าขนหนูสีขาวที่ห่อหุ้มตัวเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ มืออีกข้างเก็บเอาเศษรีโมตที่แตกกระจายไปด้วย
“ไม่มีอะไร”
น้ำเสียงนิ่งเรียบแต่ห้วนจัด แววตาที่จ้องทีวีฉายความดุร้ายราวกับเจ้าป่าที่จ้องจับเหยื่อมาฉีกให้เป็นชิ้น ๆ อย่างโกรธแค้นมากกว่ากระหายหิว
สันกรามที่เห็นเด่นชัดบนใบหน้าด้านข้างทั้งสองข้าง ทำให้ร่างเล็กที่เพิ่งออกจากห้องน้ำเมื่อครู่ รู้ได้ทันทีว่าชายหนุ่มอยู่ในอารมณ์ไหน ทว่าก็ไม่ได้ทำให้หล่อนตื่นกลัวกับอารมณ์ของเขาเอาเสียเลย
ร่างเล็กเก็บเอาเศษซากพลาสติกที่พอจะหยิบจับได้บางส่วนมาวางไว้บนโต๊ะกระจกหน้าชุดโซฟา ก่อนทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ คนอารมณ์ไม่ปกติ ซึ่งมีเพียงผ้าขนหนูสีเดียวกับหล่อนห่อหุ้มไว้เพียงส่วนล่างของร่างกายอย่างหมิ่นเหม่ไม่แพ้กัน
“เมื่อกี้คุณยังอารมณ์ดีอยู่เลย แล้วจู่ ๆ ก็โวยวายทำลายข้าวของในห้องเมย์แบบนี้ยังจะบอกว่าไม่เป็นอะไรได้ยังไงกันคะ”
เจ้าของห้องบอกน้ำเสียงออดอ้อน แขนข้างหนึ่งสอดเข้าโอบรอบเอวหนาไว้ ส่วนอีกข้างลูบไล้แผ่วเบาที่แผงอกกว้าง แอบอิงศีรษะไว้ที่ไหล่อย่างเอาใจ หวังให้เขาผ่อนคลายและเบาอารมณ์คุกรุ่นลงบ้าง
“คุณรู้จักไอ้ผู้ชายคนนั้นหรือเปล่า”
คนกำลังหัวร้อน ยังคงจดจ้องอยู่ที่ทีวีเช่นเดิม และที่ถามออกไปเพราะมั่นใจว่าหญิงสาวน่าจะรู้จัก เพราะเธอก็คือผู้หญิงในวงการแม้จะไม่ได้โด่งดังอะไร แต่ก็พอมีคนรู้จักอยู่บ้าง
“อย่าบอกนะว่า คุณธิมทำให้คุณหัวร้อนขึ้นมาแบบนี้”
ร่างเล็กดูที่จอทีวีตามเขา ถึงได้รู้ว่าคนที่เขาถามหมายถึงใคร
“มันเป็นใคร”
ดูเหมือนคำตอบนั้นจะยิ่งโหมเชื้อเพลิงให้ปะทุขึ้นมาอีก
“ธิเบศ ดิฐวัฒน์ ชื่อเล่น ธิม อายุ 28 ปี ซุปสตาร์ดังของเมืองไทยค่ะ ส่วนผู้หญิงคนนั้น คุณฟ้า นพจิรา ลูกสาวท่านเจ้าสัวอนันต์ อัศวะโยธิน ผู้บริหารธนาคารยักษ์ใหญ่เห็นว่าเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก และรู้สึกว่าคงจะควง ๆ กันอยู่กับคุณธิมนี่แหละค่ะ เห็นแฟนคลับเชียร์กันน่าดู ก็ดูสมกันดีนะคะ”
หญิงสาวบอกครบถ้วน พร้อมยังออกความเห็นทิ้งท้ายเอาไว้ด้วย ซึ่งแน่นอนว่ามันยิ่งก่อให้ไฟในหัวคนฟังปะทุขึ้นกว่าเดิม
“รู้จักมันดีจังนะ”
น้ำเสียงพาลชัดเจน ไม่พูดเปล่ามือหนาพลางคว้าแก้วไวน์ขึ้นมาเทลงคอรวดเดียวหมด มิวายจะปาแก้วไวน์ในมือใส่ทีวีตามแรงอารมณ์ให้อีก ทว่าเมลดาคว้าเอาไว้ได้ทันก่อนที่จะมีข้าวของเสียหายเพิ่มเติมอีก
“ไม่ใช่เฉพาะเมย์ที่รู้จักหรอกค่ะ ใคร ๆ ก็รู้จัก เมย์บอกแล้วไงคะว่าเขาเป็นซุปสตาร์เบอร์หนึ่งของเมืองไทย แล้วอีกอย่างคุณลืมไปหรือเปล่าคะว่าเมย์เองก็คนในวงการนะคะ”
หล่อนบอกพลางยิ้มอ้อน ๆ สิ่งที่หล่อนพูดมาทั้งหมดก็พูดเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายอยากรู้ แต่ก็รู้ดีว่าคนถามไม่ได้ให้ความสำคัญหรืออยากรู้จริงจังอะไร แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าทำไมจู่ ๆ เขาถึงมีโทสะขึ้นมาเช่นนี้
ศิวัฒน์ ไชยวัฒนะกุล นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเจ้าพ่อวงการยานยนต์ ดีลเลอร์ใหญ่หนึ่งเดียวในประเทศไทยที่นำเข้ารถหรูราคาหลายสิบล้าน ที่สาว ๆ ต่างหมายปอง และต้องการกำราบความเจ้าชู้ในตัวเขาลงให้ได้ ทว่าดูไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเสียเลยที่เสืออย่างเขาจะยอมถอดเขี้ยวเล็บออกได้
และอารมณ์ฉุนเฉียวแบบนี้ก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย เอาจริง ๆ ต้องบอกว่าไม่เคยเกิดขึ้นด้วยซ้ำโดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง แต่ดูเหมือนผู้หญิงที่ยืนอิงแอบแนบกายชายหนุ่มในหน้าจอทีวี ทำให้เขาหัวเสียขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุเอาแบบนี้
อาจด้วยเพราะภาพที่เห็นมันทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ ประจวบกับความรู้สึกเสียหน้าอย่างไม่น่าให้อภัย ในวันที่เขาได้พบกับหญิงสาวอีกครั้งในงานการกุศลหนึ่ง ซึ่งเธอมาร่วมงานในฐานะประธานมูลนิธิช่วยเหลือเด็กและสตรี
และยังเป็นเจ้าของเครื่องเพชรชุดใหญ่น้ำดีซึ่งเป็นชุดไฮไลท์สำหรับการประมูลในค่ำคืนนั้น และศิวัฒน์เป็นผู้ประมูลมันเอาไว้หวังเพื่อได้สานต่อกับเจ้าของเครื่องเพชรอีกครั้ง แต่ดูเหมือนมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด เมื่อเขาโดนปฏิเสธกลับมาชนิดที่เรียกว่าหน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลยทีเดียว
“เจอกันอีกแล้วนะคะ ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการครับ คุณฟ้า”
ชายหนุ่มตรงปรี่เข้าไปทักทาย เรียกชื่อเล่นที่รู้ในไนต์คลับคืนนั้นอย่างสนิทสนมพร้อมกับส่งนามบัตร และทำยิ้มกรุ้มกริ่มเจ้าชู้ให้หญิงสาวด้วย
“ขอบคุณนะคะ...คุณศิวัฒน์ ไชยวัฒนะกุล ที่ช่วยประมูลเครื่องเพชร”
หญิงสาวเอ่ยขึ้น พลางกวาดสายตาอ่านออกเสียงชื่อในนามบัตรที่ทำจากกระดาษเกรดดี ดีไซน์หรูพร้อมกระตุกยิ้มมุมปากให้เพียงแค่นั้น
“ขอตัวก่อนนะคะ”
หญิงสาวบอกแล้วก็เดินเบี่ยงตัวหลบร่างสูงใหญ่ที่ยืนขวางหน้าเธออยู่
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้น เมื่อเจ้าของเครื่องเพชรชุดหรูเดินพ้นเจ้าของนามบัตรไปเพียงไม่กี่ก้าว กระดาษใบเล็กที่เขาเพิ่งส่งให้เมื่อครู่ ก็ค่อยปลิวหล่นร่วงบนพื้นพรมของทางโรงแรม
“คุณฟ้า!!!”
ศิวัฒน์เรียกชื่อหญิงสาวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พร้อมกับตรงปรี่เข้าหาร่างเล็กด้วยความโกรธจัด ทว่าไม่ทันได้ถึงตัวหญิงสาวการ์ดหนุ่มที่อยู่บริเวณนั้นก็ปรี่เข้าชาร์ตตัวเขาเอาไว้ทันที
ปกติแล้วนพจิราไม่ได้มีการ์ดตามติดตัวเช่นนี้ ทว่าคืนนี้หญิงสาวมาพร้อมกับเครื่องเพชร ท่านเจ้าสัวอนันต์ เลยส่งให้ลูกน้องที่คนสนิทของท่านมาประกบลูกสาวในคืนนี้
“ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมว่าคุณศิวัฒน์กลับไปก่อนดีกว่าครับ”
แน่นอนว่าไม่มีใครไม่รู้จักชายหนุ่มผู้ประมูลเครื่องเพชรชุดใหญ่นี้ไป
ถึงแม้จะเป็นคนเลือดร้อนไม่ยอมคน หากแต่วันนี้เขาจะยอมเชื่อฟังการ์ดหนุ่มที่เอ่ยน้ำเสียงแกมขอร้องนั้นอย่างว่าง่าย ไม่ใช่เพราะเกรงกลัวชายหนุ่มสี่คนนั้น แต่เพราะเขาให้เกียรติงาน สถานที่ และเจ้าของงานที่ไม่ได้ให้เกียรติเขาเลยสักนิด
“ฝากไว้ก่อนนะคุณฟ้า”
ศิวัฒน์เอ่ยขึ้นกับตัวเอง ทว่าเสียงนั้นไม่เบาและก็ไม่ดังเท่าไร แต่ที่แน่ ๆ การ์ดสี่คนได้ยินแน่นอน
“ได้ยินแล้วก็ฝากไปบอกเจ้านายคุณด้วยว่าผมเอาคืนแน่นอน และเมื่อถึงวันนั้นต่อจะพวกคุณสักกี่สิบคนก็เอาผมไม่ลง”
ชายหนุ่มบอกฝากการ์ดหนุ่มกลับไปด้วย เพราะมั่นใจว่าต้องได้ยินที่พูดเมื่อครู่นี้
“ครับ”
การ์ดหนุ่มรับคำอย่างว่าง่าย เพราะเชื่อว่าสิ่งที่เขาพูดเมื่อครู่มันคือเรื่องจริง ในวงการนักธุรกิจรู้จัก ศิวัฒน์ ไชยวัฒนะกุล ดีว่าเขาใจนักเลงแค่ไหน
