“มองพี่สิปาน”
เขาเอ่ยบอก มือหนายังสัมผัสตัวตนของตัวเองที่มันใหญ่โตแข็งเป็นท่อนยาว มือลูบไล้ส่วนที่เป็นหนังห่อหุ้มชักมันขึ้นลง ทำให้มองเห็นปลายหัวหยักสีชมพู เขาทำอยู่อย่างนั้นแม้แต่ต่อหน้าเธอ ใบหน้าของเขาเหยเกด้วยความเสียวสะท้าน
“พี่ปุ๊...”
ปานประดับยังหลงเหลือความเสียวซ่าน เธอเงยหน้าหวานขึ้นมองร่างกายของเขา อกแกร่งมีขนอ่อนเป็นปุยขึ้นเต็มแผ่นอกเรียงยาวลงมาถึงหน้าท้องแน่นหนาที่ไร้ไขมัน ช่วงขาและลำแขนเป็นมัดๆ มันบ่งบอกว่าชายหนุ่มออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ
เธอมองเขาแล้วยิ่งหลงใหลในรูปร่าง ปานประดับเหลือบสายตาขึ้นมองใบหน้าของเขาที่ส่งสายตากระหายมองเธออยู่แล้ว
ชายหนุ่มแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองที่มันวาววับ เปียกแฉะเพราะน้ำผึ้งของเธอ พร้อมทั้งยกนิ้วสองนิ้วที่ชุ่มไปด้วยน้ำหวานดูดเลียต่อหน้าเธอ
การกระทำของคนหื่นสร้างความอับอายแก่คนตัวน้อยยิ่งนัก เธอรีบเบือนใบหน้าหนีคนหน้ามึนทันที
“คนบ้า กินไปได้ไง” ใบหน้าแดงระเรื่อเพราะอายที่เขาทำแบบนี้ต่อหน้า
“อร่อยดีครับ หวานด้วย” คนหน้ามึนตอบหน้าตาเฉย แล้วก้าวเดินเข้ามาหา
มือหนาจับสะโพกงอนให้มาประชิดตรงระหว่างขาของเขา สะบัดสะโพกของตัวเองให้ความใหญ่โตถูไถตรงรอยแยกเพื่อหยอกล้อเธอเล่น แต่เป็นเขาเองที่เกิดความเสียวทรมานใจ ปวดตรงท่อนเอ็นยิ่งนัก
ใบหน้าคมยื่นเข้าไปจูบเธอจนหญิงสาวได้ลิ้มลองรสน้ำหวานและกลิ่นสาบสาวของตัวเอง มือหนาก็จับให้ขาเรียวทั้งสองข้างแยกออกจากกัน
“พร้อมนะครับ”
ปากหยักร้อนรุ่ม โฉบลงประกบจูบเรียวปากบางที่บวมเจ่อเล็กน้อย เขากระซิบบอกเธอ จูบเธออยู่อย่างนั้น ก่อนผละออกก้มหน้ามองช่วงล่างของตัวเองแล้วจับท่อนเอ็นใหญ่ร้อนถูไถตรงช่องทางรัก ผลักดันเข้าไปทีละนิดจนสุดลำแล้วหยุดแช่ไว้
“พี่ปุ๊ เดี๋ยวก่อนค่ะ” ปานประดับขยับสะโพกหนี เพราะเขาลืมสิ่งสำคัญอะไรบางอย่าง
“ปานจ๋า...อ่า...”
ความคับแน่นบีบรัดท่อนเอ็น ทำให้ชายหนุ่มต้องหยุดนิ่ง ถ้าเขาขยับมีหวังได้หลั่งออกมาแน่
“ซี้ดด...พี่ปุ๊ขา ทำไมไม่ใส่ถุงยางอนามัยล่ะคะ?”
มือบางรีบยกขึ้นผลักหน้าท้องแน่นหนาด้วยกล้ามเนื้อของเขาให้ผละออก เธอพยายามรั้งสะโพกของตัวเองหนีออกจากสะโพกสอบ แล้วเงยใบหน้าเป็นกังวลมองชายหนุ่ม
เธอยังไม่พร้อมในเวลาแบบนี้ ถึงจะรักเขาและสัญญากันว่าจะแต่งงานกันในเร็ววัน แต่เธอก็ไม่พร้อมที่จะท้องตอนที่ยังศึกษาอยู่ ไม่อยากให้พ่อแม่บุญธรรมผิดหวังในตัวเธอมากกว่านี้
“เดี๋ยวพี่จะเอาออกข้างนอกนะครับ พี่ขอนะคนดี พี่ไม่อยากใช้ถุงอะไรนั่น”
เขารู้ว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะมีเจ้าตัวน้อย อีกอย่าง สาวน้อยเกิดมีอาการแพ้ยาคุมด้วย ดีเหมือนกัน วันนี้แหละ เขาจะสร้างเจ้าตัวน้อยขึ้นเอง เบื่อเหลือเกินที่ต้องมาใช้ไอ้เครื่องป้องกันบ้าบออะไรนั่น ท้องเป็นท้อง
“พี่ปุ๊...”
หญิงสาวเปรยเสียงใสบอกเขาเสียงสั่นๆ เธอใจสั่นหวั่นไหวกับคำพูดของเขา
“ชู่วว...อย่าห้ามพี่เลยนะคนดี”
เขาก้มหน้าเข้าหาเธอ จูบริมปากบางที่ช่างฉอเลาะปิดไว้ไม่ให้เธอเอ่ยอะไรอีก มือหนาทั้งสองข้างซ้อนเข้าใต้สะโพกงอนยกขึ้นเล็กน้อย จับให้น้องน้อยอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน มือเรียวใหญ่ลูบไล้ตามเรียวขาเนียนจนไปถึงปลายเท้าแล้วจับยกขึ้นทั้งสองข้างให้พาดบนหัวไหล่
เขาก้มลงมองตัวตนของตัวเองที่ชี้โด่ยาว มือใหญ่สั่นเทาจับท่อนเนื้ออันแข็งแกร่งจดจ่อถูไถอีกครั้งตรงช่องทางรัก สะโพกสอบก็ขยับดันความเป็นชายเข้าไปใหม่อีกจนสุดลำ ขยับเขยื้อนเข้าออก สร้างความเสียวซ่านให้กับเธอและเขา
“พี่ปุ๊ขา...ปานไม่ไหวแล้วค่ะ”
ปานประดับหายใจหอบถี่ยิบราวคนขาดน้ำ ร่างระหงผวาเข้าหาร่างหนา สองแขนเรียวยกขึ้นโอบกอดรอบคอหนา เธอทนความเสียวรัญจวนใจไม่ไหวอีกแล้ว
“พี่ก็ไม่ไหวเหมือนกันครับ พร้อมกันนะที่รัก”
สะโพกสอบขยับกระแทกกระทั้นสุดแรง ตอกย้ำลงตรงช่อกุหลาบไปตามแรงปรารถนา เขาฮึกเหิมจนน้องน้อยแทบจะขาดใจ
“อือๆ ๆ...พี่ปุ๊”
หญิงสาวครางโหยยามปุริมกระหน่ำเรี่ยวแรงใส่ช่อชบาไม่ยั้ง ฝ่ามือเรียวบางจิกลงบนแผ่นหลังใหญ่ด้วยความเสียวซ่าน ใบหน้าของเธอซบอยู่ตรงอกแกร่ง สูดดมเอากลิ่นกายของเขาเข้าทางจมูกและทางปาก เพราะความเสียวซ่านรัญจวนใจ ปากบางซี้ดซ้าดดังเมื่อคนร่างหนาพาเธอไปชมสวรรค์ชั้นเจ็ดอย่างสมใจหมาย
“อ้า!...อ้า!!”
ปุริมจับใบหน้าของคนตัวน้อยให้เงยมอง แล้วก้มจูบเรียวปากบางอย่างดูดดื่ม สะโพกสอบโหมกระแทกถี่ระรัวอย่างบ้าคลั่ง
เขาคำรามอย่างสุขสม แล้วปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวเธอ หยุดแช่ไว้ ใบหน้าของเขาซบลงบนอกอิ่ม ทั้งสองหายใจรวยริน
ปุริมอุ้มเธอขึ้นโดยที่ยังมีท่อนเอ็นแช่อยู่ในช่อผกา ก้าวออกจากห้องน้ำ พาเธอมานอนพักบนเตียงหนานุ่ม
มือหนาจับกระชับตรงปลายเท้าบางทั้งสองข้างฉีกออกให้กว้าง สะโพกที่ยังเชื่อมต่ออยู่ตรงสะโพกมน ความเป็นชายยังแข็งและคับแน่น แรงบีบของช่อกุหลาบทำให้ชายหนุ่มทนไม่ไหว
เขาเริ่มออกแรงกระแทกอีกครั้งจนสุดแรงรัก บทสวาทได้เริ่มขึ้นใหม่จนจบลง ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งและอีกครั้ง
กว่าบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เธอจะจบลงก็ปาเข้าไปสิบโมงเช้าพอดี แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย เพราะการไปทำธุระของชายหนุ่มอาจจะไม่รีบร้อน แต่มันสำคัญมากสำหรับเขา
ชายหนุ่มยืนอยู่ตรงระเบียงห้องพักอันหรู สายตาของเขาทอดมองผ่านกระจกบานใหญ่มองทิวทัศน์ข้างนอกของเมืองกรุงเทพฯ รถราวิ่งกันขวักไขว่
ปุริมอมยิ้มน้อยๆ มือข้างขวาล้วงกระเป๋ากางเกงยีนส์ขายาวสีซีด ส่วนมืออีกข้างถือกล่องกำมะหยี่สีดำ ก้มลงมองแล้วยิ้มให้กับกล่องดำนั่น
“พี่ปุ๊...ปานพร้อมแล้วค่ะ”
เธอเดินเข้าไปหาเขา ใช้สองแขนโอบกอดรอบเอวสอบจากทางด้านหลัง ใบหน้านวลซบลงบนแผ่นหลังแข็งแกร่ง
ปุริมรีบซ่อนสิ่งของที่อยู่ในมือ เก็บไว้ในกระเป๋ากางเกง เขาหันหน้ามามองเธอ ใช้สองแขนกอดรอบเอวคอดไว้ แล้วโน้มใบหน้าเข้าหาใช้ปลายจมูกชนกับปลายจมูกเล็กเรียวของเธอ
“วันนี้ เมียพี่สวยเหลือเกิน”
ชายหนุ่มผลักร่างบางออกห่าง แล้วสำรวจดูตัวน้องน้อย ชุดเดรสสีขาวกระโปรงสั้นเหนือหัวเข่า ช่วงคอเป็นจีบปิดกระดุม ช่วงแขนเป็นผ้าลูกไม้ยาวถึงข้อศอก ชุดที่อยู่บนตัวสาวน้อยแล้ว มันช่างทำให้เธอดูสวยหวานน่ารักยิ่งเหลือเกิน
ความสวยของเธอไม่ต่างจากครั้งแรกที่เขาเจอ ตอนนั้นอยู่ในชุดนักศึกษาเรียนอยู่ปีหนึ่ง เพียงเห็นครั้งแรกก็ทำให้อาจารย์หนุ่มตกหลุมรักนักศึกษาสาวทันที
