หลังจบงาน เธอเกิดภาวะกระเพาะทะลุอย่างเฉียบพลันและถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาล
ผู้จัดการส่วนตัวที่ไปโรงพยาบาลด้วยกันจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ แล้วก็รีบออกไปเพราะกลัวโอกาสของเธอจะถูกคนอื่นแย่งไป
ในตอนนั้น เจียงหว่านจึงได้แต่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยเพียงลำพังหลายวันโดยไม่มีใครสนใจ
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะออกจากโรงพยาบาล ก็มีข่าวประกาศกันโครม ๆ ว่า【ได้รับการยืนยันอย่างแน่ชัดแล้วว่า นางเอกละครเรื่อง “ชิงทั่น” เป็นของเหยียนเสวี่ยหนิง】
หลังจากนั้น ผู้จัดการส่วนตัวก็กล่าวโทษเธอที่ไม่พยายามพอ พร้อมกับพูดด้วยน้ำเสียงโมโหระคนผิดหวัง “ดูเธอสิ หน้าตาก็ดีกว่าเหยียนเสวี่ยหนิงแท้ ๆ ทำไมถึงไม่มีความพยายามอย่างเขาบ้าง？ ฝ่ายนั้นน่ะได้เปรียบเพราะมีคุณเผยหนุนหลังอยู่ แทบไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ยืนเฉย ๆ ก็มีคนเอาใจสารพัด ฉันได้ยินมาว่าบทนางเอกเรื่องนี้ก็เป็นคุณเผยนี่แหละที่สั่งให้ผู้กำกับเลือก！”
หลังจากละครเรื่องนั้นออกอากาศ เหยียนเสวี่ยหนิงก็โด่งดังในชั่วข้ามคืน กลายเป็นนักแสดงชั้นแนวหน้า
ในขณะที่เจียงหว่านก็ได้ละทิ้งอาชีพการแสดงของตัวเองตั้งแต่นั้นมา และเริ่มใส่ใจการเป็นภรรยาที่ดีของเผยเสี้ยน
เพราะอย่างไร ไม่ว่าเธอจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่มีทางเทียบพลังของคำพูดเพียงคำเดียวของเผยเสี้ยนที่มอบให้เหยียนเสวี่ยหนิงอยู่แล้วนี่นา
ตอนนั้นเจียงหว่านคิดว่า ในเมื่อเธอได้ครอบครองตำแหน่งคุณนายเผย ซึ่งเดิมควรจะเป็นของเหยียนเสวี่ยหนิง ก็เท่ากับติดค้างอีกฝ่ายในเรื่องนี้อยู่แล้ว
ดังนั้นในด้านอาชีพการงาน เธอจึงยอมหลีกทางให้ จะได้ถือว่าพวกเธอนั้นหายกัน
แต่ไม่คิดเลยว่า เหยียนเสวี่ยหนิงไม่ได้ต้องการแค่เรื่องงาน แต่ยังต้องการตัวชายหนุ่มด้วย
คนหนึ่งมีทั้งความรักและการงานที่สมบูรณ์แบบ ขณะที่ตัวเธอหลงงมงายจนละทิ้งทั้งสองสิ่ง ตอนนี้จึงกลายเป็นคนที่ไม่มีทั้งความรักและอาชีพไปโดยปริยาย
……
เจียงหว่านสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อกดกลั้นความขมขื่นในใจ ก่อนหัวเราะเยาะตัวเองที่อยู่อย่างโง่เขลามาสองปีเต็ม
หากชีวิตนี้สามารถเริ่มต้นใหม่ได้อีกครั้ง เธอคงไม่มีวันโง่เง่าจนปล่อยใจให้ไปตกหลุมรักเผยเสี้ยนเช่นนั้นแน่
“คุณอู้ซาน สัญญาลิขสิทธิ์ฉบับใหม่ร่างเสร็จแล้ว ลองตรวจสอบดูนะครับว่ามีปัญหาตรงไหนหรือเปล่า”
ข้อความวีแชทที่เด้งขึ้นบนหน้าจอมือถือดึงสติของเจียงหว่านกลับมา เธอกดดูไฟล์PDFที่อีกฝ่ายส่งมาและตกตะลึงเล็กน้อย
อู้ซานเป็นนามปากกาของเธอในฐานะนักเขียนบท ซึ่งเคยขายบทละครไปแล้วหลายเรื่อง
ในตอนนั้น อู้ซานเป็นเพียงนักเขียนบทหน้าใหม่ที่ไม่มีใครรู้จักในวงการ และด้วยความต้องการเงินอย่างเร่งด่วน บทละครของเจียงหว่านจึงถูกขายไปในราคาที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน
จนกระทั่งไม่กี่ปีที่ผ่านมา บทละครที่ถูกกดราคาเหล่านั้นกลับถูกนำไปสร้างเป็นซีรีส์และภาพยนตร์ โดยแต่ละเรื่องล้วนประสบความสำเร็จอย่างงดงาม
ทำให้ชื่อเสียงในฐานะอู้ซานของเธอค่อย ๆ มีมูลค่ามากขึ้นตามไปด้วย
อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้นเจียงหว่านได้แต่งงานกับเผยเสี้ยนแล้ว ค่าใช้จ่ายด้านการรักษาพยาบาลของคุณยายเธอก็ได้รับการจัดการแล้ว เธอจึงไม่เดือดร้อนเรื่องเงินอีกต่อไป และตัดสินใจละทิ้งอาชีพเพื่อมุ่งเน้นการสร้างครอบครัว ดูแลเผยเสี้ยนในฐานะภรรยาที่ดี นามปากกาอู้ซานจึงหายจากวงการไปด้วย
กระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ มีคนติดต่อมาซื้อบทละครเรื่องหนึ่งที่อยู่ในมือเธอในราคาสูงลิ่ว
เดิมทีเจียงหว่านไม่อยากขายนัก เธอจึงอ้างว่ามีปัญหาบางอย่างในสัญญา แต่ใครจะคิดว่าฝ่ายตรงข้ามกลับจริงจังถึงขั้นร่างสัญญาฉบับใหม่มาให้จริง ๆ
เมื่อมองดูสัญญาฉบับใหม่ที่ถูกส่งมา เจียงหว่านสูดลมหายใจลึกราวกับคิดอะไรบางอย่างออก และในที่สุดความคิดนั้นก็เริ่มชัดเจนและมั่นคงขึ้นเรื่อย ๆ
ปลายนิ้วยาวเรียวพิมพ์ข้อความบนหน้าจออย่างคล่องแคล่ว “ร่างสัญญาหย่าตามข้อกำหนดของฉัน แล้วส่งไปให้ท่านประธานเผยเสี้ยนที่เผยซื่อ กรุ๊ปด้วย”
จากนั้นก็ไม่รอให้ฝ่ายนั้นตอบกลับ เธอวางมือถือไว้ข้างตัว ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นและเดินกะเผลกไปยังห้องน้ำ
