"แล้วตกลงว่า..มึงจะมาอยู่กับกูกี่วันวะ"ฝ่างถาม
"ตอนแรกก็ว่าสักอาทิตย์หนึ่ง..แต่ตอนนี้กูเปลี่ยนใจแล้ว...กูจะอยู่จนกว่าจะจีบฝ้ายได้ว่ะ มึงจะว่าอะไรกูมั้ย"ดินถามยิ้มๆ
"เอาจริงเหรอวะ แน่ใจแล้วเหรอมึง"ฝ่างถาม
"แน่เสียยิ่งกว่าแน่อีก..กูบอกมึงแล้วว่าต้องให้กูเห็นฝ้ายก่อนถึงจะรู้ว่ายังชอบอยู่มั้ย..ตอนที่กูเห็นฝ้ายหัวใจกูเต้นแรงกว่าตอนนั้นอีกว่ะ"ดินยิ้ม
"5555ถ้ามึงแน่ใจก็ตามใจ...กูไม่ว่าหรอก..กูสนับสนุนแต่บอกไว้ก่อนว่าคู่แข่งมึงเยอะนะ..แม่บอกกูว่ามีคนมาตามจีบฝ้ายหลายคนแต่ฝ้ายยังไม่ได้ตัดสินใจจะคบกับใคร...มึงคงต้องรีบทำคะแนนแล้วล่ะ"ฝ่างหัวเราะ
"ก็น่ารักขนาดนี้...ยังไงมึงก็ต้องช่วยกูนะโว้ย!"ดินพูด
"เออ!สิวะ...กูต้องช่วยมึงอยู่แล้ว"ฝ่างบอก
ดินขับรถตามฝ้ายมาจนถึงป้ายที่บอกว่า"ไร่ผาตะวัน" เธอขี่รถเลี้ยวเข้าไปทางนั้น
"นี่มันชื่อพ่อกับแม่มึงนี่หว่า"ดินพูด
"ใช่..ฝ้ายตั้งชื่อไร่ตามชื่อพ่อกับแม่"ฝ่างพูด
หลังจากที่ดินขับรถเลี้ยวผ่านป้ายไร่เข้ามา ฝ่างก็นั่งมองสองข้างทางที่มีสวนผลไม้ยาวไปจนเกือบสุดสายตา พอพ้นสวนผลไม้ก็เป็นสวนแก้วมังกรข้างหนึ่ง อีกข้างเป็นส้มเขียวหวาน พอมาอีกหน่อยก็มีเหมือนโรงเรือนที่มีเหมือนมุ้งกั้นโดยรอบหลายหลังมากทั้งซ้ายขวา..พอเลยมาอีกสักพักก็มองเห็นบ้านไม้ทั้งหลังมีจั่วสูงและชายคายาวจนติดพื้น เหมือนบ้านทางเหนือ บ้านปลูกอยู่เกือบติดเขามีต้นไม้ปลูกไว้โดยรอบบริเวณบ้าน
ฝ้ายขี่รถเข้าไปจอดที่หน้าบ้าน ดินขับรถไปจอดใกล้ๆ
"ตาฝ่าง!มาถึงแล้วเหรอลูก"แม่เรียก
เธอเดินออกมาเมื่อได้ยินเสียงรถมาจอดที่หน้าบ้าน
"สวัสดีคับแม่"ฝ่างเดินเข้าไปกอดแม่
"สบายดีมั้ยลูก..แม่คิดถึงฝ่างที่สุดเลย"แม่ยิ้มเอามือลูบหลังของฝ่าง
"สวัสดีคับคุณน้า"ดินพูด
"แม่คับนี่ดิน..แม่จำดินเพื่อนของฝ่างได้มั้ยคับ"ฝ่างบอก
"สวัสดีลูก ทำไมแม่จะจำตาดินไม่ได้ พ่อกับแม่สบายดีหรือป่าวลูก"แม่ถาม
"พ่อกับแม่สบายดีคับ..ท่านฝากความคิดถึงมาถึงคุณน้าด้วยคับ"ดินพูด
"จ้า..ฝากขอบใจพ่อกับแม่ด้วยนะ"แม่บอก
"คับ คุณน้า"ดินพูด
"แม่คับ ไอ้ดินจะมาอยู่ช่วยผมทำงานที่ไร่ด้วยนะคับ มันจะมาหาความรู้เอาไปพัฒนาไร่ของมันน่ะคับ"ฝ่างบอก
"ตามสบายเลยลูก..ดีบ้านเราจะได้มีคนมากๆ..แม่อยู่กับยายฝ้ายสองคนเงียบจะแย่"แม่บอก
ฝ้ายอมยิ้มเมื่อได้ยินฝ่างบอกว่าดินจะมาอยู่ช่วยทำไร่ เพราะเธอเห็นว่าท่าทางไม่น่าจะรอด
"เรายิ้มอะไรยายฝ้าย"ฝ่างถาม เขาเห็นเห็นเธอยิ้ม
"ป่าวนะคะ"ฝ้ายบอกยิ้มๆ
"ก็พี่เห็น..ยังจะบอกว่าป่าว"ฝ่างว่า
"ก็ฝ้ายคิดว่ารูปร่างอย่างพี่ดินจะทำงานในไร่ไหวเหรอคะ ทำงานกลางแดดนะคะ ไม่ใช่ห้องแอร์"ฝ้ายยิ้ม
"พี่ทำไหวคับ ทีเราเป็นผู้หญิงยังไหวเลย"ดินพูด
"แน่ใจเหรอคะ..แต่ถ้าไม่ไหวบอกนะคะ..ฝ้ายจะได้ให้ไปทำในออฟฟิตกับแม่..อ้อ!ไม่ใช่แต่พี่ดินนะคะพี่ฝ่างก็เหมือนกันค่ะ"ฝ้ายยิ้มมากขึ้น
"แหม!มาดูถูก..ไอ้ดินงั้นเรามาพิสูจน์ให้ยายฝ้ายดูกัน"ฝ่างบอก
"แล้วถ้าพี่ทำได้..ฝ้ายจะให้อะไรพี่ล่ะ"ดินถามยิ้มๆ
"พี่ดินอยากได้อะไรล่ะคะ...ถ้าทำได้ฝ้ายจะให้ค่ะ"ฝ้ายบอก
"เอาไว้พี่ทำได้ก่อนแล้วจะบอกนะ"ดินบอก เขามองหน้าฝ้ายตรงๆ
"ค่ะ..งั้นฝ้ายไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ"ฝ้ายบอก เธอหันเดินเข้าบ้าน
"ไปลูก..ดินด้วยเข้าบ้านกัน"แม่บอก
ดินกับฝ่างพยักหน้าแล้วเดินตามแม่กับฝ้ายเข้าบ้าน
ครืด ครืด เสียงมือถือของฝ้ายดังขึ้น
"ว่าไงเปี๊ยก..แล้วเขาถึงไหนแล้ว..โอเค..ขอบใจมาก"ฝ้ายวางสาย
"แม่คะ..คืนนี้ไม่ต้องรอฝ้ายมากินข้าวนะคะ แม่กินกับพี่ฝ่าง พี่ดินไปก่อนเลย แล้วฝากแม่รับแขกแทนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ"ฝ้ายบอก เธอก้มไปหอมแก้มแม่แล้วรีบเดินตรงไปที่รถบิ๊กไบค์
"ฝ้ายไปก่อนนะคะพี่ฝ่าง พี่ดิน แล้วเจอกันค่ะ"ฝ้ายโบกมือให้
เธอสวมหมวกกันน็อคแล้วขี่รถออกไปทันที
"ฝ้าย!..ยายฝ้าย..โธ่!ลูกคนนี้"แม่พูด
"แม่คับ..ฝ้ายจะรีบไปไหนคับ"ฝ่างถาม เขางงๆ
"ถ้าลองว่ารีบอย่างนี้..คงจะหนีใครอีกแล้วล่ะ"แม่บอกพลางส่ายหัว
"ฝ้ายจะหนีใครเหรอคับคุณน้า"ดินถาม
"ก็คนที่มาจีบยายฝ้ายนั่นแหละดิน"แม่บอก
"เห็นฝ้ายบอกให้แม่รับแขกแทนด้วย...ใครหรือคับ"ฝ่างถาม
"ก็คงจะใครสักคนน่ะ..เดี๋ยวฝ่างกับดินก็เห็น"แม่พูด
"ใครคือเปี๊ยกหรือคับคุณน้า"ดินถาม เขาได้ยินฝ้ายเรียกชื่อตอนรับโทรศัพท์
"อ้อ!ลูกคนงานในไร่น่ะ...ลูกน้องยายฝ้าย..คนงานในไร่รักและเกรงยายฝ้ายกันทุกคนและพอรู้ว่ายายฝ้ายไม่อยากเจอใคร ถ้ามีใครเห็นคนที่ยายฝ้ายไม่อยากเจอก็จะโทรมาบอกยายฝ้ายก่อนทุกที..ไปๆเข้าไปคุยกันต่อในบ้าน พวกเราจะได้นั่งพักกัน"แม่บอก
