เกิดใหม่! ปลดล็อกมิติหยกวิเศษก่อนแต่งแทน

บทที่ 1

รักชีวิตให้ห่างไกลจากคนเลว

ต้นฤดูใบไม้ผลิ ที่หมู่บ้านม่ายเหอ

ในห้องโถงของบ้านสกุลซู

"แม่ ซวงซวงกับหลี่จื่ออันได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว เราคงต้องยกนางให้แต่งงานกับเขา" ซูเถี่ยจู้พูดอย่างหดหู่ราวกับเจอปัญหาที่แก้ไม่ตก

"ไม่ได้! อวิ๋นหว่านกับหลี่จื่ออันได้หมั้นหมายกันไว้แล้ว ถ้าให้ซวงซวงแต่งกับเขา อวิ๋นหว่านจะกลายเป็นตัวตลกของหมู่บ้าน แล้วต่อไปจะแต่งงานกับใครได้?"

"แม่ ข้ารู้ว่าท่านรักอวิ๋นหว่าน แต่ซวงซวงก็เป็นหลานสาวแท้ๆ ของท่าน ท่านจะไม่สนใจชีวิตของนางได้อย่างไร?" หลิวเหอฮวาเห็นคุณย่าซูไม่ยอม จึงเริ่มทนไม่ไหว

ซูเถี่ยจู้รีบพูดอย่างร้อนรน "แม่ ซวงซวงก็มีคู่หมั้นกับลูกชายตระกูลเหออยู่แล้ว พวกเราแค่สลับคู่หมั้นกันเท่านั้น แบบนี้ลูกสาวตระกูลซูทั้งสองคนก็จะมีคู่ครองกันทั้งคู่"

"แค่ก แค่ก แค่ก..." คุณย่าซูโกรธจนสำลักเพราะคำพูดของลูกชาย

ซูอวิ๋นหว่านที่แอบฟังอยู่ข้างนอกทนไม่ไหว วิ่งเข้าไปช่วยคุณย่าซูระงับอาการไอ

"ย่าอย่าโกรธไปเลย ในเมื่ออารองกับอาสะใภ้รองยืนกรานจะให้หลานสลับคู่หมั้นกัน ก็ให้สลับก็แล้วกันเจ้าค่ะ"

นี่เป็นวันที่สองหลังจากซูอวิ๋นหว่านกลับชาติมาเกิดใหม่

นางเพิ่งค้นพบว่าตัวเองได้เกิดใหม่ไม่นาน ก็ได้ยินบทสนทนาระหว่างอาสะใภ้รองหลิวเหอฮวากับซวงซวงในห้องข้างๆ

ซวงซวงบอกว่านางฝันเห็นเรื่องเดียวกันติดต่อกันหลายคืน ฝันว่าหลี่จื่ออันคือบุตรชายแท้ๆ ที่หายไปของจวนท่านโหวผิงหยาง อีกไม่นานคนของจวนโหวก็จะมารับตัวเขากลับไปใช้ชีวิตสุขสบาย

ถ้านางได้แต่งงานกับหลี่จื่ออัน ในอนาคตก็จะได้เป็นฮูหยินผู้สูงศักดิ์ โชคลาภเช่นนี้จะปล่อยให้ตกไปอยู่กับซูอวิ๋นหว่านที่ไม่มีทั้งพ่อแม่ได้อย่างไร

แต่เดิมหลิวเหอฮวาไม่เห็นหลี่จื่ออันอยู่ในสายตา

หลี่จื่ออันเป็นบุตรชายคนโต ปีนี้อายุสิบเจ็ด เรียนหนังสือมาหลายปีแต่สอบไม่ผ่านแม้แต่ขั้นถงเซิง พ่อแม่เห็นว่าไม่มีความหวัง จึงไม่ส่งเสียให้เรียนอีก เอาความหวังไปไว้ที่ลูกชายคนเล็กแทน

ตอนนี้เงินที่ครอบครัวหลี่หาได้ ล้วนเอาไปส่งเสียหลี่จื่อหมิงน้องชายคนที่สามของหลี่จื่ออันให้เรียนหนังสือ

ส่วนหลี่จื่ออันเป็นคนที่ไม่รู้จักการทำนาและขี้เกียจ วันๆ เอาแต่บอกว่าจะเรียนรู้ด้วยตนเอง ขังตัวอยู่แต่ในห้องอ่านหนังสือ

ผู้ชายแบบนี้ที่แม้แต่ครอบครัวก็เลี้ยงไม่ได้ ใครจะอยากแต่งงานด้วย?

ซูอวิ๋นหว่านเป็นข้อยกเว้น เพราะนางชอบบัณฑิตที่ดูสุภาพเรียบร้อย จึงขอร้องคุณย่าซูให้ช่วยเป็นแม่สื่อกับหลี่จื่ออัน

ซูอวิ๋นหว่านกำพร้าพ่อแม่ตั้งแต่เด็ก ได้คุณย่าซูเลี้ยงดูมาจนโต รักใคร่เหมือนแก้วตาดวงใจ

แม้คุณย่าซูจะรู้สึกว่าหลี่จื่ออันไม่ใช่คู่ครองที่ดี แต่ก็ยอมตามคำขอของหลานสาว

สามีภรรยาตระกูลหลี่รู้ดีว่าหลี่จื่ออันเป็นคนอย่างไร กลัวว่าจะไม่มีหญิงสาวคนไหนยอมแต่งงานด้วย

พอคุณย่าซูส่งคนมาทาบทาม สามีภรรยาตระกูลหลี่ก็รับปากทันที

ในเวลาเดียวกัน หลิวเหอฮวาก็จัดการเรื่องการแต่งงานของซวงซวงลูกสาวกับเหอเซี่ยงเป่ยนายพรานในหมู่บ้าน

เหอเซี่ยงเป่ยกำพร้าพ่อตั้งแต่เด็ก มีพี่สาวแต่งงานออกไปแล้ว ในบ้านมีแต่แม่กับน้องสาว ครอบครัวไม่ใหญ่ อีกทั้งเหอเซี่ยงเป่ยยังเป็นคนขยันขันแข็ง หาเลี้ยงชีพด้วยการล่าสัตว์ เป็นครอบครัวเดียวในหมู่บ้านที่มีเนื้อสัตว์กินเป็นประจำ

หลิวเหอฮวาคิดว่า ตนมีลูกสาวเพียงคนเดียว ได้แต่งกับเหอเซี่ยงเป่ยก็ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง ชีวิตแบบนี้คนอื่นยังอิจฉาเลย

สุดท้าย หลิวเหอฮวาก็ถูกซวงซวงโน้มน้าวจนยอมให้สลับคู่หมั้นกับซูอวิ๋นหว่าน

เพื่อบีบให้คุณย่าซูยอม ซวงซวงคิดแผนดีๆ ขึ้นมา

เช้านี้เอง ซวงซวงตกแม่น้ำ บังเอิญว่าหลี่จื่ออันเดินผ่านมาพอดีจึงช่วยนางไว้ ทั้งสองจึงถือว่าได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัน

จากเรื่องทั้งหมดนี้ ซูอวิ๋นหว่านมั่นใจว่า ไม่ใช่แค่นางที่เกิดใหม่ ซวงซวงก็เกิดใหม่ด้วย

ไม่เช่นนั้น จะอธิบายความฝันของซวงซวงได้อย่างไร?

ชาติก่อน หลี่จื่ออันก็ถูกจวนท่านโหวผิงหยางรับกลับจริงๆ แต่ชีวิตที่นั่นเป็นอย่างไร ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าซูอวิ๋นหว่าน

ถ้าไม่ใช่เพราะโชคช่วยที่นางได้มิติมา นางกับหลี่จื่ออันคงตายอย่างไม่รู้ตัวในคฤหาสน์ใหญ่ที่กินคนไม่คายกระดูกนั่น

ที่สำคัญที่สุดคือ หลี่จื่ออันไม่ใช่คนที่ควรค่าแก่การฝากชีวิตด้วย

เกิดใหม่อีกครั้ง แม้ซวงซวงจะไม่ขอสลับคู่หมั้น นางก็จะหาทางถอนหมั้นกับหลี่จื่ออันอยู่ดี

หลักการในชาตินี้ของซูอวิ๋นหว่านคือ - รักชีวิตให้ห่างไกลจากคนเลว!!!

ในห้องโถง ทุกคนรวมทั้งคุณย่าซูต่างมองซูอวิ๋นหว่านด้วยความตกตะลึง

คุณย่าซูหยุดไอแล้วรีบถาม "หว่านหว่าน พวกเขาข่มขู่เจ้าหรือ? ไม่ต้องกลัว ย่าจะเป็นที่พึ่งให้" พูดพลางยังไม่ลืมที่จะจ้องลูกชายคนรองกับลูกสะใภ้

ตอนสาวคุณย่าซูเคยเป็นผู้จัดการโรงปักผ้าในเมืองอยู่หลายปี เก็บเงินได้พอสมควร ด้วยเหตุนี้ สามีภรรยาซูเถี่ยจู้จึงเกรงกลัวนางมาก

พูดตรงๆ คือกลัวทำให้คุณย่าโกรธแล้วจะไม่แบ่งทรัพย์สมบัติให้

ดังนั้น เมื่อคุณย่าซูพูดเช่นนี้ ทั้งสองแม้จะอึดอัดก็ไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่มองซูอวิ๋นหว่านตาปริบๆ หวังว่านางจะไม่ราดน้ำมันลงกองไฟ

ซูอวิ๋นหว่านส่ายหน้าเบาๆ "ย่า อารองกับอาสะใภ้รองไม่ได้ข่มขู่หลานหรอก หลานเต็มใจจะสลับคู่หมั้นกับน้องสาวจริงๆ"

เห็นซูอวิ๋นหว่านพูดดูไม่เหมือนแกล้งทำ คุณย่าซูถอนหายใจ "ถ้าอย่างนั้น ก็สลับกันเถอะ!"

หลิวเหอฮวาเห็นคุณย่าซูตกลง ใบหน้าดำคล้ำก็ยิ้มบานเหมือนดอกเบญจมาศ "ในเมื่อแม่ตกลงแล้ว ข้าจะรีบไปบอกตระกูลเหอกับตระกูลหลี่เดี๋ยวนี้"

การสลับคู่หมั้นเป็นเรื่องที่ครอบครัวพวกเขาเพิ่งตกลงกัน ต้องแจ้งให้ทั้งสองฝ่ายทราบ

หลิวเหอฮวาไม่กังวลว่าทั้งสองฝ่ายจะไม่ยินยอม เพราะซวงซวงกับหลี่จื่ออันได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว ตระกูลหลี่จะไม่ยอมรับก็ต้องยอมรับ

ส่วนตระกูลเหอ ก็คงไม่มีทางรับสะใภ้ที่เคยมีความสัมพันธ์กับชายอื่นเข้าบ้าน

เห็นหลิวเหอฮวาจะจากไป ซูอวิ๋นหว่านก็ขวางหน้าไว้

"อาสะใภ้รอง เมื่อหลานกับน้องสาวสลับคู่หมั้นกัน สินสอดที่ทั้งสองบ้านส่งมาก็ควรจะสลับกันด้วยใช่ไหมเจ้าคะ?"

คุณย่าซูเห็นด้วย "อวิ๋นหว่านพูดถูก เมื่อสลับคู่หมั้นกัน สินสอดก็ต้องสลับกันด้วยถึงจะถูก"

ได้ยินดังนั้น ใบหน้าของหลิวเหอฮวาที่เมื่อครู่ยังยิ้มแย้มก็หุบลงทันที แล้วหันไปมองซูเถี่ยจู้

ซูเถี่ยจู้ก็ไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไร แต่พอนึกถึงความแตกต่างของเงินสินสอดระหว่างสองบ้าน สีหน้าก็บูดบึ้งเหมือนท้องผูก

แม้ตระกูลเหอจะมีแต่แม่ม่ายลูกกำพร้า แต่เหอเซี่ยงเป่ยเป็นนายพราน มีรายได้มากกว่าชาวนาทั่วไป อีกทั้งตระกูลเหอมีลูกชายแค่เหอเซี่ยงเป่ยคนเดียว จึงให้ความสำคัญกับการแต่งงานของเขามาก สินสอดที่ให้มาถึงสิบตำลึง

ส่วนตระกูลหลี่ หลังจากหลี่จื่ออันเลิกเรียน เงินทองทั้งหมดก็เอาไปส่งเสียหลี่จื่อหมิง ครอบครัวจนจะแย่ สินสอดที่ให้ซูอวิ๋นหว่านมีแค่สองตำลึง

แม้ตระกูลซูจะยังไม่ได้แยกครัว ดูภายนอกเหมือนคุณย่าซูเป็นแม่เรือนใหญ่ แต่จริงๆ แล้วรายได้ของครอบครัวรองอยู่ในมือหลิวเหอฮวา ส่วนเงินที่นางกับซูอวิ๋นหว่านได้จากการปักผ้าถึงจะเก็บไว้เอง

พูดง่ายๆ คือ รายได้ของคุณย่าซูกับครอบครัวลูกชายคนรองต่างคนต่างดูแล

ดังนั้น สินสอดสิบตำลึงที่ตระกูลเหอให้ซวงซวงจึงอยู่ในมือหลิวเหอฮวา