นั่นคือสามีของฉัน Xue Siyuan ที่ฉันใช้ชีวิตอยู่ด้วยทั้งวันทั้งคืนมาเป็นเวลาสิบปี！
“สามี...” ฉันร้องออกมาด้วยเสียงสั่นเทา
ดวงตาของเสว่ซีหยวนตกตะลึงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเขาเห็นพวกเราซึ่งเป็นแม่และลูกสาว แต่เขากลับมาเฉยเมยได้อย่างรวดเร็ว： “ท่านหญิง ฉันไม่รู้จักคุณเลย“
ซู่ยี่และลูกสาวรู้สึกทันทีว่าพวกเขาพบผู้ให้การสนับสนุน
แม่ซูจับแขนเขาไว้ด้วยความรัก： “สามี แม่และลูกสาวคู่นี้เองที่แอบอ้างว่าเป็นครอบครัวของคุณแล้วทำร้ายลูกสาวของเรา！“
ผู้ปกครองที่อยู่รอบๆ ต่างระเบิดเสียงออกมาทันที โดยมีน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย：
“โอ้พระเจ้า นั่นคุณเสว่จริงๆ นะ！”
“ตอนนี้เรากำลังจะมีการแสดงที่ดีแล้ว！“
“ฉันบอกคุณแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนโกหก！”
เสียงของเขาเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากสามีที่อ่อนโยนและเอาใจใส่ที่เขาเพิ่งพูดคุยด้วย
ใบหน้าที่เคยเปี่ยมไปด้วยความรักต่อฉัน ตอนนี้กลับแสดงเพียงความแปลกแยกและความรังเกียจอันน่ากลัว
ฉันมองไปที่เขา และรู้สึกราวกับว่าอกของฉันถูกฉีกเป็นรูเลือด
“เสว่ซื่อหยวน“ ฉันกัดฟันแน่น ทุกคำเต็มไปด้วยเลือด “พูดอีกครั้งสิ ลูกสาวของคุณคือใคร“
จู่ๆ รูม่านตาของเขาก็หดตัวลง และร่องรอยของความเขินอายและความตื่นตระหนกก็ปรากฏบนใบหน้าของเขาจนแทบมองไม่เห็น
แต่แล้วสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่มือที่เปื้อนเลือดของฉันและลูกสาวที่กำลังจะตายของฉัน และเขาก็ขมวดคิ้ว： “เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ไล่คนก่อปัญหาสองคนนี้ออกไป“
“พ่อ！“ ซู่ยี่ตะโกนขึ้นมาทันที “พวกเขาตีฉัน เราจะปล่อยมันไปแบบนี้ไม่ได้！ ฉันอยากให้เธอคุกเข่าลงและขอโทษฉัน！“
เสว่หมิงหยวนหยุดชะงัก จากนั้นพยักหน้าช้าๆ： “...เขาสมควรได้รับการลงโทษจริงๆ“
ผู้ปกครองหลายคนเข้าใจทันทีและผลักฉันจนล้มลงกับพื้น
ซู่ยี่หยิบไม้ครูประจำสำนักงานขึ้นมาตีหลังฉันอย่างแรง “อี๋！ ฉันบอกให้แกปลอมตัวเป็นฉัน！ ฉันบอกให้แกตีฉัน！“
แส้แต่ละเส้นทำให้ผิวหนังของฉันแตกออก ฉันปกป้องลูกสาวไว้แน่น และเลือดก็ซึมเปื้อนเสื้อยืดสีขาวของเธอ
กำปั้นของเสว่ซีหยวนกำแน่นมากจนเส้นเลือดปูดออกมา แต่เขาก็ยังคงเงียบ
“ข่าวลือเป็นเรื่องจริง！ คุณเสว่เป็นคนบ้ารักภรรยาจริงๆ！“
“จริงๆ แล้วเขาไม่ได้มองผู้หญิงคนอื่นเพื่อภรรยาและลูกสาวของเขาเลย！“
เสียงประจบสอพลอได้ยินไปทั่วทุกแห่ง
ซู่ยี่เบื่อหน่ายกับการตีฉันแล้ว เธอจึงโยนไม้สอนอันเปื้อนเลือดลงและเตะฉันอย่างดูถูกเหยียดหยาม： “ตอนนี้ เห่าเหมือนสุนัขสามครั้ง แล้วฉันจะปล่อยคุณไป“
ในที่สุด Xue Mingyuan ก็มาถึงในเวลานี้ และเสียงของเขาเต็มไปด้วยคำวิงวอน： “ภรรยา พา Huanhuan ไปโรงพยาบาลก่อน โอเคไหม？ มีคนดูอยู่มากมาย...“
ฉันพ่นเลือดเป็นฟองออกมาเต็มปากและจ้องมองไปที่เสว่ซื่อหยวน： “คุณจะต้องเสียใจกับเรื่องนี้“
ทันใดนั้น ก็มีเสียงคำรามอันดังสนั่นมาจากนอกหน้าต่าง
กำแพงกระจกทั้งหมดแตกกระจาย เฮลิคอปเตอร์ติดอาวุธ 3 ลำบินวนอยู่ด้านนอก และกองกำลังพิเศษติดอาวุธครบมือก็ร่อนลงมา！
“รายงานตัวต่อนักวิชาการเจียง！“ นายทหารชั้นผู้บังคับบัญชาทำความเคารพ “หน่วยปฏิบัติการพิเศษของสำนักงานป้องกันประเทศได้รับคำสั่งให้มาถึงแล้ว！ ทีมแพทย์ที่นำโดยคุณจีกำลังรออยู่ข้างล่าง！“
ฉากนั้นตกอยู่ในความเงียบสงัดราวกับความตาย
