แซ่บ

ซีรีส์แซ่บ

เล่ม 1 สาวใช้วัยละอ่อน

มะลิมองสภาพเจ้านายหนุ่มแล้วต้องเบือนหน้าหนี เธอเป็นหลานสาวป้าทองแท้ ซึ่งเป็นแม่บ้านเก่าแก่ของคุณหญิงขจิต ซึ่งเป็นมารดาของขจร

ขจรเป็นลูกชายคนเล็กของคุณหญิงขจิต เขาแยกบ้านออกมาอยู่ต่างหาก เพราะมีโปรแกรมว่าจะแต่งงานกับแฟนสาวที่คบหาดูใจกันมานาน แต่ฤดีกลับสลัดรักไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น ทำให้ขจรเสียใจเป็นอันมาก เขาเมามายมาหลายวันแล้ว และไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง นอนหลับไม่ได้สติอยู่ที่เรือนหอร้างรักแห่งนี้

คุณหญิงขจิตกับป้าของเธอจึงส่งเธอมาช่วยดูแลเขา

มะลิ เธอเป็นหญิงสาววัย 20 ปี ซึ่งเพิ่งเรียนจบการบัญชีจากวิทยาลัยแห่งหนึ่งในระดับ ปวส. เธอเป็นเด็กกำพร้า ป้าทองแท้รับมาเลี้ยงดูในบ้านของคุณหญิงขจิตตั้งแต่เด็ก

เธอเดินไปเก็บขวดเหล้ามากมายที่กองเกลื่อนอยู่กับพื้น เห็นใจเขาอยู่ ไม่น้อยที่ต้องโดนสลัดรัก ทั้งๆ ที่เขากับแฟนสาวอย่างฤดีรักกันมาก ใครๆ ก็รู้ เธอเองยังงุนงงว่าเหตุใดฤดีถึงหนีไปแต่งงานกับผู้ชายคนอื่น

พอเก็บกวาดเรียบร้อยก็รีบจัดการนำผ้าขนหนูใส่กะละมังใส่น้ำ ก่อนจะบิดหมาดๆ แล้วเช็ดหน้าเช็ดตาให้เขา

เธอต้องเบือนหน้าหนีจากกลิ่นเหล้าคละคลุ้งที่อยู่บนตัวเขา

“ตกลงกินหรืออาบกันแน่นี่” มะลิบ่นอุบ จัดการเช็ดหน้าเช็ดตาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้อีกฝ่าย เขาค่อยๆ ปรือตาขึ้นเพราะความเย็นของผ้าที่ลากไปตามใบหน้าและเนื้อตัว

“ใคร” เขาปัดมือของอีกฝ่ายออก ก่อนตื่นเต็มตา

“ออกไป อย่ามายุ่ง” พอเห็นว่าเป็นใครเขาก็ตวาดลั่น ยายเด็กมะลิหลานของป้าทองแท้นั่นเอง ที่บ้านคงส่งยายเด็กนี่มาดูแลเขา เขาไม่อยากให้ใครมาคอยสมเพชเวทนา

ร่างสูงโงนเงนยืนขึ้นก่อนจะเซ มะลิรีบเข้าไปประคองเอาไว้ แต่เขาปัดมือของเธอออกห่าง

“บอกว่าอย่ามายุ่งไง”

“อุ๊ย! ว้าย!” เขาผลักจนเธอเซ ก่อนจะพาร่างสูงเดินขึ้นชั้นบนของตัวบ้าน

มะลิเม้มปากเข้าหากันแน่น ถ้าไม่เพราะผู้ใหญ่ไหว้วานให้เธอมาคอยดูแลล่ะก็ เธอไม่มาให้เสียเวลาหรอก แต่อีกใจเพราะแอบชอบเขามานาน ยังไงก็ต้องถ่อสังขารมาอยู่ดีนั่นแหละ

ในเมื่อเขารำคาญ เธอก็ควรจะถอยมาตั้งหลักก่อน มะลิจัดการทำความสะอาดบ้านของเขาอีกครั้ง เธอปาดเหงื่อไปมา ก่อนจะจัดการเก็บเสื้อผ้าของเขาไปซัก พอเอาเสื้อผ้าลงเครื่องซักหมดแล้ว ก็เข้าครัวทำอาหาร พอทุกอย่างเสร็จสิ้นเธอจึงไปอาบน้ำ ร่างน้อยทิ้งตัวลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะหลับไปในเวลาต่อมา

สะดุ้งตื่นอีกทีเพราะได้ยินเสียงฟ้าคำราม มะลิดีดตัวขึ้นจากโซฟาวิ่งไปเก็บผ้าด้วยอาการกระหืดกระหอบ พอเธอเข้าบ้านมาไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ ฝนก็เทลงมาห่าใหญ่ เด็กสาวผ่อนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เสียงฝนและฟ้าทำให้เธอหน้ายุ่งเล็กน้อย เด็กสาวเงยหน้ามองบันไดบ้าน คนที่หนีเธอไปเมื่อครู่จะเป็นยังไงบ้างนะ เม้มปากเล็กน้อย

ขึ้นไปดูเขาเสียหน่อยก็คงดี...

เปิดประตูเข้าไปเห็นเขานอนคว่ำอยู่บนที่นอน สภาพยังอยู่ในชุดเก่า เธอเห็นแล้วส่ายหน้าไปมา ก่อนจะไปจัดการหาชุดมาเปลี่ยนให้เขา

คงไม่เป็นไรมั้ง เขาหลับ...

เปลี่ยนชุดคือต้องจับเขาแก้ผ้านี่แหละ ปัญหาใหญ่ แต่จะให้เขานอนสภาพนี้ก็ไม่ได้ มันดูเวทนายังไงไม่รู้

เธอจัดการพลิกร่างสูงของเขาให้นอนหงาย เขาปัดมือเธอออก ทำท่ารำคาญ มะลิจัดการถอดเสื้อผ้าของเขาออก ในขณะที่เขาลืมตามองอย่างรำคาญสุดๆ

“อุ๊ย! ว้าย!” ร้องอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ ร่างของเขาพลิกขึ้นคร่อมทับร่าง ของเธอ หลังจากกระตุกร่างเธอให้ล้มลงไปบนเตียงกว้าง

“จะทำอะไร”เขาถามเสียงดุดวงตาของเขาแดงก่ำเพราะผ่านการดื่มมาเยอะ

“จะปลดเสื้อผ้าของคุณค่ะ”

“ปลดเสื้อผ้า เธอคิดจะทำอะไร ฉันเป็นผู้ชายนะ”

“คุณจอนปล่อยก่อนค่ะ หนูแค่จะเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณก็เท่านั้นเอง”

“ฉันไม่เชื่อ” เขากดร่างเธอทับเอาไว้กับที่นอน มะลิดิ้นหนี แต่เขายิ่งกดทับร่างของเธอหนักขึ้นไปอีก

“เธอคิดจะทำอะไร บอกมา...”

“มะลิเปล่าคิดอะไร”

“ลอกคราบฉันแล้วจะเรียกร้องให้ฉันรับผิดชอบ อยากถีบตัวเองขึ้นมาจากคนใช้เป็นคุณนายหรือไง”

“คุณจอน” มะลิตกใจเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น

“ตกใจที่ฉันรู้ทันผู้หญิงอย่างเธอใช่ไหมล่ะ”

“มะลิเปล่าคิดแบบนั้นนะคะ”

“เธอน่ะเหรอไม่คิด เวลาฉันอยู่บ้านเธอมองฉันตาเป็นมัน”

“คุณจอน!” เธออุทานอย่างตกใจอีกครั้ง

“หรือฉันจะสงเคราะห์ให้เธอดี” เขาเหยียดปากใส่คนใต้ร่าง ตอนนี้นึกพาลไปหมด จริงๆ เขาเคยเอ็นดูมะลิมาก แต่ตอนนี้ผู้หญิงทุกคนดูขวางหูขวางตาไปหมด

“ปล่อยนะคะ”

“ผู้หญิงก็เหมือนกันหมด” เขาเยาะเย้ยเหยียดปากน่าเกลียด

“คุณจอนปล่อยมะลินะคะ มะลิเจ็บ” เธอดิ้นเพราะเขายิ่งกดมือเธอทับกับพื้นเตียงจนแทบหัก

“อื้อ... คุณจอน” มะลิตกใจเมื่อเขาซุกใบหน้าลงมาหา ก่อนจะขบเม้มซอกคอของเธอแล้วดูดแรงๆ

“คุณจอน ปล่อยมะลินะคะ” ยิ่งเธอดิ้นเขายิ่งกอดรัดแน่นขึ้น ลมหายใจฟืดฟาดของเขารุนแรง เรือนร่างแข็งแกร่งรัดเธอเหมือนงูเหลือมตัวใหญ่ ท่าทีของเขาเหมือนโกรธ

“คุณโกรธคุณฤดีก็อย่ามาระบายอารมณ์ใส่มะลิสิคะ” เด็กสาวโพล่งออกไปอย่างเหลืออด เขาชะงักก่อนดวงตาจะลุกเป็นไฟ แล้วไม่มีคำพูดอะไรจากเขาอีก เขาบดจูบริมฝีปากของเธอหนักหน่วงรุนแรง เธอถึงกับหอบเมื่อเขาปล่อยริมฝีปากเป็นอิสระ

“คุณจอน” เธอส่ายหน้าไปมาเมื่อเขาเริ่มปลดเสื้อผ้าของเธอ

“ฉันอยากได้เธอ ตอนนี้เลย ได้ไหม” เขาคลุกเคล้าร่างสาว ในเวลานี้เขาต้องการใครสักคน เธอมองเขานิ่ง สายตาเว้าวอนทำให้เธอใจอ่อนอย่างไม่น่าให้อภัย เพียงแค่เธอพยักหน้าให้เขา ริมฝีปากร้อนรุ่มก็ทาบทับลงมาหนักหน่วง ดูดกลืนเรียกร้องเร่าร้อน ลิ้นของเธอถูกเขาดูดเม้มจนมึนงง

เธอผวาเมื่อร่างหนาหนักเปลือยเปล่าแนบชิดเสียดสีกับนวลเนื้อของเธอ ไม่รู้ว่าเขาถอดเสื้อผ้าของเธอออกไปตอนไหน รู้ตัวอีกที เขาก็เสียดสีท่อนเนื้อที่ส่วนปลายฉ่ำเยิ้มเข้ามากับร่องรักของเธอเสียแล้ว

“คุณจอน... อย่าค่ะ”

“เธอบอกว่าจะให้ฉัน” เขาเสียดสีร่องรักของเธอด้วยส่วนปลายของความเป็นชาย เธอซี้ดปาก หลับตาครางด้วยความเสียว ในจังหวะที่เธอกำลังเคลิ้มเขาก็ค่อยๆ กดมันเข้ามาอย่างเชื่องช้า

“คุณจอน... เจ็บค่ะ!” เธอสะดุ้งอุทาน ถอนสะโพกหนี เขากอดรัดเอาไว้แน่น ก่อนจะกดกายเข้าไปจนสุดโคน

ร่างน้อยกระตุกกรีดร้องอย่างรุนแรง เขารัดเธอแน่นขึ้นฝังกายเข้าไป รุกล้ำในร่องเยิ้มจนหมดสิ้น ปากหนาร้องครางสุดเสียงด้วยความเสียวซ่านสุดใจ

“อา... แน่นเหลือเกินมะลิ” ขจรครางหนักๆ เขาแช่กายเอาไว้ในร่างของเธอ เพื่อให้เธอปรับตัว เธอสะอื้นน้อยๆ เจ็บแปลบในสัดส่วนที่เขาฝังเข้ามาหา

“ให้ฉันขยับนะ เธอพร้อมแล้วใช่ไหม” เขาเอ่ยถามสีหน้าเหมือนเจ็บปวด ใบหน้าของเขากระตุกน้อยๆ ขณะยกสะโพกสอบให้แก่นกายเสียดสีกับร่องเยิ้ม

เธอครางซี้ด นิ่วหน้าด้วยความเสียวซ่าน ในจังหวะที่ผ่อนคลายเขาก็กดกระแทกเข้ามาจนมิดเม้น

“อา...” เธอร้องครางเด้งสะโพกรับด้วยความเจ็บเสียว เขาเริ่มซอยกายเข้าออกเร็วขึ้นเมื่อหยาดน้ำรักเริ่มฉ่ำเยิ้ม

กายสาวของเธอเริ่มตอบรับและผลิตน้ำหวานออกมาต้อนรับการขยับกายของเขา ร่างสูงใหญ่กระแทกกระทั้นเข้าหากายสาวหนักหน่วงขึ้นตามแรงอารมณ์ ท่อนกายของเขาสอดเสียบแนบชิดสนิทในร่องเนื้อแสนคับแคบ คนใต้ร่างกัดฟันด้วยความเสียดเสียวปนเปกับความอึดอัดเจ็บแปลบ

เธอรู้สึกกระสันซ่านจากแรงเสียดสีของเนื้อกายชายหนุ่ม เขาโหมกายเข้าใส่ไม่ออมแรง คนใต้ร่างสั่นคลอนไปตามแรงโยก มือหนาเลื่อนมากอบกุมเต้านมเคร่งครัดพอดีมือ นวดเฟ้นแล้วก้มลงดูดจนหัวนมแข็งเป็นไต ลำกาย โหมกระหน่ำ สาวน้อยไม่เคยพานพบบทรักมาก่อนถึงกับทำตัวไม่ถูก ได้แต่ร้องครางอยู่ใต้ร่างหนุ่ม เสียงกระแทกของเนื้อกาย ตับ ตับ ตับ